1e rang kaarten voor Mamma Mia! de musical, nu €29,-

Zoek binnen:

Anna Drijver vertelt waarom ze niet met Benja Bruijning wil trouwen

Acteurs en geliefden Anna Drijver (35) en Benja Bruijning (35) zitten in een goede flow: stabiele relatie, gezond kind, genoeg werk. Je zou niet zeggen dat hij op school gepest werd, en zij nog niet zo lang geleden last had van dwangneurosen.

Vanaf 17 mei zijn ze allebei te zien in het 4e seizoen van de succesvolle thriller Nieuwe buren van Videoland, waarin de hoofdrollen traditiegetrouw worden gespeeld door acteurs die ook in het dagelijks leven een stel vormen. Benja en Anna zijn te zien als de levensgenieters Olivier en Victoria die na een verblijf in het buitenland neerstrijken in de Zonnewijk in Almere. Ze vrezen er een saai en voorspelbaar leven, maar dat blijkt heel anders uit te pakken.

Advertentie

Anna: “Ik speel vaak sterke gevoelsvrouwen. Rollen met weinig woorden. Daarom had ik nu tegen de scenarioschrijver gezegd: maak van mij een spraakwaterval. Dat maakt mijn personage erg leuk om te spelen. Wat ik ook grappig vond: om Benja opnieuw als een collega te zien. Om opeens met hem te nepzoenen. Dat is toch anders dan wanneer je thuis aan het zoenen bent.”

Is het niet moeilijk om met je eigen vent of vrouw te nepzoenen? Benja: “Nee hoor, je voert gewoon handelingen uit, of het nou met je eigen partner is of met iemand die je net hebt ontmoet. Tijdens zo’n filmscène is alles gecontroleerd. Dat maakt het minder romantisch, en dat is juist wel goed. Het is gewoon werk.”
Anna: “Maar het is altijd je taak om het zo goed mogelijk te doen. Als ik een sexscène moet spelen, heb ik even helemaal de hots voor de persoon met wie ik in bed lig. En een beetje chemie is wel zo handig. Als ik Barry Atsma tegenkom, heb ik een beetje het gevoel alsof het een lieve ex is omdat we ooit samen een romance hebben gespeeld. Terwijl we nooit iets hebben gehad.”

Trouwen
Benja, heb je Anna weleens ten huwelijk gevraagd? Benja: “Eh…”
Anna, vlug: “Benja zou wel willen, maar ik heb er niks mee. Ik snap niet waarom ik voor de wet ‘ja’ zou moeten zeggen, mijn commitment is er al. En dan al die conventies, dat je allerlei mensen moet uitnodigen en dan een ‘taartmoment’… Het is een stramien waaraan je toch enigszins moet voldoen. Als ik ook maar een beetje het idee heb dat mijn onafhankelijkheid in het geding komt, word ik kribbig. Ik zou daar op mijn bruiloft misschien last van hebben.”

Benja: “Ik niet. Ik vind het een mooi idee, dat we dan man en vrouw zouden zijn. Maar ik rouw er geen minuut om hoor, dat we niet getrouwd zijn. Anders had ik haar wel gevraagd.”
Ik geloof dat jij nergens een minuut minder door slaapt, Benja. Anna: “Ik zie jou inderdaad niet vaak zenuwachtig of gestrest.”

Terwijl jij zo’n actief meisje bent, Anna. 8 jaar geleden heb ik je al eens geïnterviewd. Je acteerde, schreef boeken, zette je in voor de acteursbelangenvereniging… Anna: “Ik wilde álles in die tijd, maar daarna ben ik in een behoorlijke crisis beland. Ik kreeg dwangneuroses, dat dingen precies zo en zo moeten liggen of dat je per se om een paaltje heen moet fietsen. Daar was ik heel druk mee. Ik ben in therapie gegaan, dat heeft geholpen. Ik ben nu niet meer zo enorm in control. Maar ik wil en doe nog steeds heel veel.”

Even voor de duidelijkheid: raakte je in een crisis omdat je een controlfreak was, of omdat je de controle losliet?
Anna: “Het tweede. Tegen de huisarts zei ik: ‘Ik voel me een beetje wankel.’ Voor die tijd was ik weleens zwaarmoedig, ik leefde met hoge pieken en diepe dalen, maar dit voelde anders. Ik werd doorgestuurd naar een therapeut. Aan het eind van de eerste sessie zei ik bij de deur, een beetje achteloos: ‘O ja, ik heb ook wat neuroses, elke seconde moet ik acht verschillende dingen doen.’”

Was jij toen al in haar leven, Benja? Benja: “Jazeker. Maar ik had het niet zo door. Dat is het kenmerkende van dat soort neuroses, dat je zorgt dat niemand het merkt.”
Anna: “Precies, je schaamt je te pletter. Je weet dat het raar is en toch moet je het doen, anders vergaat de wereld. Het is zo gênant. Toen we gingen samenwonen, kwam Benja er natuurlijk toch achter. Ik voelde me zo betrapt.” Ze kijkt hulpeloos. “Nu we het erover hebben, voel ik het weer. Hoe het is om die neiging te hebben.”

Kun jij ook aan het leven lijden, Benja?
Benja: “Daar heb ik geen talent voor.”
Anna: “Wat ik heb geleerd: als ik zenuwachtig ben, bel ik Benja: ‘Kun jij even zeggen dat het goedkomt?’”
Benja: “Dan zeg ik: ‘Het komt helemaal goed.’”
Anna: “En dan voel ik me beter.”

MEER BENJA & ANNA

Je leest het hele interview met Benja & Anna in Libelle 19, nu in de winkel. “Heb je nooit gedacht: ik maak het uit?” Nieuwe buren is vanaf 17 mei te zien op Videoland.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: José Rozenbroek. Fotografie: Danique van Kester

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien