Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Annelies kreeg een nier van haar man: "Daarom zit ons gezin al een jaar in thuisquarantaine"

De coronatijd en het vele thuiszitten is voor iedereen een uitdaging. Maar voor Annelies (51), haar man Raymond (52) en zoon Jean-Marie (13) is het dat al helemaal. Ze zitten al een jaar in thuisquarantaine, wegens de risicofactor van Annelies’ ziekte. “De medicijnen die ik slik voor mijn nieuwe nier houden mijn weerstand laag zodat mijn lichaam niet genoeg kracht heeft om de nier af te stoten. Ik ben dus écht heel kwetsbaar nu.”

“We zitten al een jaar thuis. Niet omdat ik een grote kans heb om ziek te worden, maar wel wegens het grote risico dat ik loop wanneer ik besmet raak. Als ik het krijg is de kans dat ik eraan overlijd 1 op de 5. De kans is zelfs groter dan bij een longpatiënt. Ik val onder de allergrootste risicogroep, waardoor ik niet anders kan dan me isoleren.”

Advertentie

Gewoon pech

“Op mijn twintigste ben ik ziek geworden aan mijn nieren. Ik had een verhoogde bloeddruk en dat wist ik niet. Ik ben toen aan de pil gegaan en die verhoogde mijn bloeddruk nog meer, waardoor mijn nieren beschadigd en aangetast werden. Echt gewoon pech, dus. Toen heb ik een hele lange tijd in het ziekenhuis gelegen. De tijd waarin iedereen om mij heen wél leuke dingen kon doen en een normaler leven leefde, ken ik eigenlijk dus al van mijn jongere jaren. Deze corona-tijd doet me daar heel erg aan denken.”

“Door medicijnen en een zoutarm dieet kon ik eigenlijk weer normaal leven tot mijn nierfunctie in 2003 flink achteruit ging. Hierdoor werden de afvalstoffen in mijn lichaam niet afgevoerd, waardoor ik steeds minder energie kreeg en ik mijzelf eigenlijk als het ware vergiftigde. In 2006 bleek dat de situatie niet heel lang houdbaar was en dus besloten we voor niertransplantatie te gaan. Als je op een lijst komt voor een donornier van iemand die overleden is, duurt het echter minstens vijf jaar. Sommigen moeten soms zelfs langer moeten wachten. En die tijd is er soms niet eens.”

Donornier

“Ik was niet bang – ik ben nou eenmaal niet zo snel bang – maar ik vond het meer een heel nare situatie. Mijn vader wilde zijn nier doneren, maar ik wilde dat echt niet wegens zijn leeftijd. Mijn zus heeft twee jonge kinderen dus die had ik in mijn hoofd zelf al uitgesloten. Ik wilde anderen niet iets aandoen omdat ik zelf ziek ben, want ik wist nog niet hoe succesvol het zou kunnen gaan. Dronken ooms gingen tijdens feestjes ook grappen dat ze wel een nier wilden doneren, maar ik wilde het eigenlijk van niemand.”

“Aan mijn man had ik nooit gedacht. Op een dag zei hij zomaar dat hij zich had opgegeven om donor voor mij te worden. Ik werd ontzettend boos en moest heel hard huilen, want ik wilde niet dat hem iets zou overkomen. Schoorvoetend ging ik het traject toch in, met het gevoel dat het toch geen match zou zijn, maar toen bleek dat hij een ideale kandidaat was.” 

“Alsnog wilde ik het niet, maar dit veranderde toen ik zijn beweegredenen hoorde. Hij zei dat hij het wilde doen om mij beter te maken, maar ook om zijn eigen leven beter te maken. Zo had ik het nog niet bekeken, en pas toen kon ik me verplaatsen in hem en zag ik dat het hij het niet alleen vanuit liefde maar ook vanuit eigenbelang wilde doen. De transplantatie ging super, al was de operatie een stuk ingrijpender voor mijn man dan gedacht. De nasleep duurde lang voor hem, maar inmiddels gaat het gelukkig weer helemaal goed. Ik voelde me echter al heel snel kiplekker. Mijn nagels gingen glanzen, mijn ogen straalden en ik had direct een heel ander leven.”

Thuisquarantaine

“En ja, toen kwam het virus. We hielden de cijfers goed in de gaten maar lieten onze zoon in het begin wel gewoon naar school gaan. We waren niet bang, meer realistisch en berekenend gezien mijn situatie. We hebben in het begin weleens besproken of er geen andere oplossing kon zijn. We opperden dat mijn zoon en man ergens gingen logeren zodat het leven voor hen door kon gaan, maar dit wilde mijn zoon absoluut niet. Hij begon zo hard te huilen, hij vond dat idee alleen al vreselijk.”

“Mijn zoon hebben we geadopteerd uit Congo toen hij 4,5 was. Ik zie hem nu hier lopen, het is inmiddels een knul van 13, met een gespierd lijf, een mooie kop en grote glimlach. Maar hij heeft op jonge leeftijd al heel veel meegemaakt. Hij heeft op jonge leeftijd gezinsleden verloren en afscheid moeten nemen van zijn gezin, en het idee dat hij nu weer met verlies om zou moeten gaan, door tijdelijk ergens anders te gaan wonen, wilde hij echt niet. We zijn ook zo hecht. En dus zijn we met z’n drieën in thuisquarantaine gegaan.”

Vrolijke Pipo’s

“Het is een bijzondere situatie, maar we maken er het beste van en hebben het eigenlijk best heel leuk. We staan vroeg op, houden een vast schema aan en gaan eens per dag naar buiten om te wandelen en sporten op een verlaten terrein. En we hebben een tuin waar we nu zó blij mee zijn. De overgang van het mooie weer naar alleen maar binnen was het zwaarst. Maar toen we eenmaal weer gewend waren aan het vele binnen zitten, was ook dat weer goed. Door mijn ziekte weten we ons gewoon heel goed aan te passen aan de hele situatie, dat is ons geluk denk ik nu.”

“Mijn man en ik zijn twee vrolijke Pipo’s, we proberen allemaal leuke dingen te verzinnen om de situatie zo leuk mogelijk te maken. Zo hebben we onze zoon ook twee keer jarig gemaakt dit jaar, zo grappig. We maakten hem zomaar wakker op een dag en gingen voor hem zingen, gaven hem cadeaus en hebben ’s avonds lekker eten besteld. Zo bedenken we elke keer weer wat, om het lollig te houden thuis.”

Moedeloos

“Online vond ik mensen die in dezelfde situatie zitten en het soms zelfs nog slechter hebben. Mensen met ernstige ziektes die bijvoorbeeld al een jaar lang alleen thuis zitten. Met deze mensen kan ik praten als ik het allemaal even niet zie zitten, want soms word ook ik moedeloos. De hogere risicogroep zou gevaccineerd worden maar dat wordt maar uitgesteld, en dat vind ik mentaal soms best zwaar. Maar we kunnen elkaar in de groep opvrolijken door gekke foto’s van onze kinderen of huisdier te delen. Dat helpt, zo trekken we elkaar uit een dip.”

“Ik denk dat als we straks terugkijken op deze tijd we inzien dat het ook lollig en mooi en bijzonder is geweest, hoe gek het ook allemaal was. Door deze situatie besef ik nog maar weer hoe sterk we met z’n drieën zijn als gezin, en hoe goed we het hebben. Zoveel mensen scheiden om ons heen, maar wij zijn positief en blij ondanks alles en hebben het ook in deze gekke tijd gewoon heel goed samen.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

 

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Verpleegster geeft coronapatiënten in eenzame isolatie ‘een hand’

Omdat veel coronapatiënten in het ziekenhuis in volledige isolatie zitten, heeft een Braziliaanse verpleegster iets bedacht om dit soort patiënten toch nog het gevoel te geven dat ze menselijk contact hebben.

Door twee latex-handschoenen te vullen met warm water krijgen de patiënten van Semei Araújo Cunha het gevoel alsof iemand hun handen vasthoudt.

Advertentie

“Vorm van genegenheid en menselijkheid”

Nadat de verpleegster een foto van een patiënt en de latex-handschoenen op social media deelde, gingen de beelden al snel rond. Veel mensen vinden het hartverwarmend en ontroerend dat Cunha op deze manier haar patiënten een hart onder de riem wil steken. In een interview met de nieuwszender G1 legt Cunha uit waarom ze in het ziekenhuis gebruik maken van deze methode. “We besloten dit te doen als een vorm van genegenheid en menselijkheid. Om patiënten het gevoel te geven dat iemand hun hand vast heeft. En daarnaast ook om ze op te warmen, omdat hun handen vaak extreem koud zijn.”

Verpleegster creëert ‘hand van god’

Twitter-gebruiker @nmannathukkaren deelde de foto deze week opnieuw op Twitter, omdat hij het zo’n ontroerende daad vond. Hij noemt de methode ‘de hand van god’ en prijst zuster Cuna en het personeel van de Vila Prado Emergency Care Unit in São Carlos, Brazilië voor hun ‘innovatieve’ manier van denken. “Twee vastgebonden latex-handschoenen, gevuld met heet water, om toch nog menselijk contact te simuleren,” zo schrijft hij bij de foto. “Ik breng graag een groet uit aan de mensen die in de voorste linie staan, maar tegelijkertijd is dit ook een herinnering aan de verdrietige situatie waarin onze wereld momenteel verkeert.”

De artikelen van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Bron: Twitter, Newsweek. Beeld: Twitter

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Verpleegster geeft coronapatiënten in eenzame isolatie ‘een hand’

Omdat veel coronapatiënten in het ziekenhuis in volledige isolatie zitten, heeft een Braziliaanse verpleegster iets bedacht om dit soort patiënten toch nog het gevoel te geven dat ze menselijk contact hebben.

Door twee latex-handschoenen te vullen met warm water krijgen de patiënten van Semei Araújo Cunha het gevoel alsof iemand hun handen vasthoudt.

Advertentie

“Vorm van genegenheid en menselijkheid”

Nadat de verpleegster een foto van een patiënt en de latex-handschoenen op social media deelde, gingen de beelden al snel rond. Veel mensen vinden het hartverwarmend en ontroerend dat Cunha op deze manier haar patiënten een hart onder de riem wil steken. In een interview met de nieuwszender G1 legt Cunha uit waarom ze in het ziekenhuis gebruik maken van deze methode. “We besloten dit te doen als een vorm van genegenheid en menselijkheid. Om patiënten het gevoel te geven dat iemand hun hand vast heeft. En daarnaast ook om ze op te warmen, omdat hun handen vaak extreem koud zijn.”

Verpleegster creëert ‘hand van god’

Twitter-gebruiker @nmannathukkaren deelde de foto deze week opnieuw op Twitter, omdat hij het zo’n ontroerende daad vond. Hij noemt de methode ‘de hand van god’ en prijst zuster Cuna en het personeel van de Vila Prado Emergency Care Unit in São Carlos, Brazilië voor hun ‘innovatieve’ manier van denken. “Twee vastgebonden latex-handschoenen, gevuld met heet water, om toch nog menselijk contact te simuleren,” zo schrijft hij bij de foto. “Ik breng graag een groet uit aan de mensen die in de voorste linie staan, maar tegelijkertijd is dit ook een herinnering aan de verdrietige situatie waarin onze wereld momenteel verkeert.”

De artikelen van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Bron: Twitter, Newsweek. Beeld: Twitter

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Prins Harry en Meghan Markle reageren op overlijden prins Philip

Prins Harry en Meghan Markle hebben voor het eerst gereageerd op het overlijden van prins Philip. Het stel plaatste op de website van hun non-profit organisatie Archewell een eerbetoon aan prins Philip.

De Duke of Edinburgh overleed gisterochtend op 99-jarige leeftijd in Windsor Castle.

Advertentie

Kort eerbetoon prins Philip

Harry en Meghan veranderden vrijdag de homepagina van hun website en schreven een kort eerbetoon aan Philip: “In liefdevolle herinnering van His Royal Highness The Duke of Edinburgh 1921-2021. Bedankt voor uw service… U zal enorm gemist worden,” zo staat er op de website. Het is op dit moment nog niet duidelijk wanneer de begrafenis van prins Philip zal plaatsvinden en wie daar allemaal bij zullen zijn.

Harry terug naar Groot-Brittannië

Een Britse koninklijke bron liet vrijdag wel aan de ‘New York Post’ weten dat Harry waarschijnlijk van plan is om het vliegtuig naar Groot-Brittanie te pakken voor de begrafenis. Harry zou de begrafenis in ieder geval niet willen missen. “Harry was enorm hecht met zijn opa”, vertelt de bron. “Hij is er sowieso bij, hoe moeilijk de relatie van hem en Meghan met de familie ook is.”

Aanwezigheid Meghan Markle

Het is nog niet duidelijk of Meghan ook mee komt. Volgens de bron wil Meghan haar man graag zoveel mogelijk steunen in deze moeilijke tijd, maar heeft ze wel eerst goedkeuring van de dokter nodig om te mogen vliegen, omdat ze momenteel zwanger is. Daarnaast gelden er momenteel ook nog steeds reisrestricties vanwege de coronapandemie.

De artikelen van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Bron: Elle. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Prins Harry en Meghan Markle reageren op overlijden prins Philip

Prins Harry en Meghan Markle hebben voor het eerst gereageerd op het overlijden van prins Philip. Het stel plaatste op de website van hun non-profit organisatie Archewell een eerbetoon aan prins Philip.

De Duke of Edinburgh overleed gisterochtend op 99-jarige leeftijd in Windsor Castle.

Advertentie

Kort eerbetoon prins Philip

Harry en Meghan veranderden vrijdag de homepagina van hun website en schreven een kort eerbetoon aan Philip: “In liefdevolle herinnering van His Royal Highness The Duke of Edinburgh 1921-2021. Bedankt voor uw service… U zal enorm gemist worden,” zo staat er op de website. Het is op dit moment nog niet duidelijk wanneer de begrafenis van prins Philip zal plaatsvinden en wie daar allemaal bij zullen zijn.

Harry terug naar Groot-Brittannië

Een Britse koninklijke bron liet vrijdag wel aan de ‘New York Post’ weten dat Harry waarschijnlijk van plan is om het vliegtuig naar Groot-Brittanie te pakken voor de begrafenis. Harry zou de begrafenis in ieder geval niet willen missen. “Harry was enorm hecht met zijn opa”, vertelt de bron. “Hij is er sowieso bij, hoe moeilijk de relatie van hem en Meghan met de familie ook is.”

Aanwezigheid Meghan Markle

Het is nog niet duidelijk of Meghan ook mee komt. Volgens de bron wil Meghan haar man graag zoveel mogelijk steunen in deze moeilijke tijd, maar heeft ze wel eerst goedkeuring van de dokter nodig om te mogen vliegen, omdat ze momenteel zwanger is. Daarnaast gelden er momenteel ook nog steeds reisrestricties vanwege de coronapandemie.

De artikelen van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Bron: Elle. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien