Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Column: Hans hakt een boom om

Column HansDe buren (ja, daar zijn ze weer) belden aan en toen ik open had gedaan, keek ik in twee boze gezichten. Nou kijken deze buren bijna altijd boos, dus is het soms moeilijk uit te vissen wanneer ze nou echt boos zijn of zomaar kijken, maar nu niet, want ze kwamen meteen terzake. Onze boom groeide over hun heg heen, en niet zo’n beetje ook, en dat waren ze goed zat, en dat hadden ze trouwens al eerder gemeld, en wat gingen we daaraan doen? Neem eens een hobby, dacht ik, maar die hebben ze natuurlijk al: van elke mug een olifant maken.

“Ik ga er eens naar kijken”, zei ik. Die boom helde inderdaad flink over de schutting heen. Dit was weliswaar geen olifant, maar ook geen mug. En toen ik toch stond te kijken naar die boom kreeg ik ineens een visioen, iets waar wij mannen wel vaker last van hebben. Ik zag voor me hoe een man (ik) een hakbijl in zijn handen had en met volle kracht een boom velde, waarbij uit de verte zijn vrouw (mijn vrouw) bewonderend toekeek. Het is waar: een verstandig man had het bij dit visioen gelaten en een erkende boomomhakker gebeld.

Advertentie

Ik niet. Na flink wat rondbellen (wat hebben er weinig mensen een hakbijl in huis zeg) had ik beet. Bij een kennis haalde ik een grote, zware hakbijl op. Daar stond ik dan. Ik gaf een klap. Er zat een rimpeltje in de stam, als je goed keek. Hárder, dacht ik. Ik deed mijn handen met hakbijl in de lucht en haalde uit. Er zaten nu twee rimpeltjes in de stam, als je goed keek. Ik kwam in het welbekende stadium waarin een man kwaad wordt omdat hem iets niet lukt en hij gaat denken dat het wel lukt als hij zich maar kwaad maakt.

Ik hakte in het wilde weg, met trillende handen, bonzend hart, zwetend als een os. Toen bleek dat de buurvrouw zich aan de andere kant van de schutting bevond – en bij uitzondering was ze niet boos.
“Wat goed van u”, zei ze. “Gaat het een beetje?” “Jawel hoor!”, loog ik. Ik ging verder. Een uur later viel hij om. Vanachter de schutting klonk weer de stem van de buurvrouw – nu weer als vanouds boos: “Buurman, ik keek even van boven, maar u heeft de verkeerde boom omgehakt, wat gaat u daaraan doen?” Toen viel ik ook om.

Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees ook zijn column over een Man-Vrouw woordenboek of lees een van de andere columns.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

James Worthy: "Ik stuur Edo een hartje en zeg dat we misschien over 2 jaar bellen"

James Worthy (40) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (7). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend. Deze week schrijft hij over de zoektocht naar een eventuele geschikte nieuwe man voor zijn moeder.

Ik zit sinds kort op een datingsite voor zestigplussers. Niet omdat ik mijn vrouw wil verlaten voor een man in een mosgroene bodywarmer, maar gewoon omdat ik wil kijken of er nog een beetje leuke mannen voor mijn moeder zijn. Voor als de tijd rijp is natuurlijk. En als de tijd nooit rijp wordt, is dat ook prima. Geluk is een lange trein en liefde zit maar in één wagon. Liefde is veel, maar het is zeker niet alles. Als je in een andere wagon zit, kun je ook gelukkig worden. En toch ben ik een beetje research aan het doen naar mannen van boven de zestig.

Advertentie

Kaasfondue

Ik kijk naar de profielfoto van Edo. Edo is 66 jaar oud en in de eerste zin van zijn tekst staat dat je hem wakker kunt maken voor kaasfondue. Ik vind dat lichtelijk verontrustende informatie, maar ik waardeer het ook. Als ik een tekst zou moeten schrijven voor op een datingsite, zou ik de meest verleidelijke zinnen schrijven. Mannen van boven de zestig doen dit dus overduidelijk niet. Mannen van boven de zestig zijn gewoon eerlijk. Take it or leave it. Je kunt Edo wakker maken voor kaasfondue en hij is dol op het renoveren van oude caravans. Dat is alles.

IJzersterk

Op zijn profielfoto staat Edo op Schiphol. Hij zwaait naar iemand die op reis gaat. Edo gaat niet weg en toch staat hij op Schiphol. Alleen sterke mensen kunnen dat. Edo is ijzersterk. Hij is alleen naar Schiphol gekomen om iemand uit te zwaaien. Als je op de foto klikt, verschijnt er een tekst. “Ik hoef niet per se mee op reis, maar ik kom je sowieso uitzwaaien”, staat er. Dat vind ik jammer. Je hebt mannen die ondoordacht lief zijn en je hebt mannen die opzettelijk en met voorbedachten rade lief zijn. Zachtaardigheid verliest veel van haar waarde als het weloverwogen is. Een engel vliegt het mooist op de momenten dat hij eventjes is vergeten dat hij vleugels heeft.

Handig

Het volgende profiel is van Wilco. Wilco is 71 jaar oud en in de eerste zin van zijn tekst staat dat hij handig is. Ik vind dat lastig, grotendeels omdat ik het niet ben. Wij hadden laatst een lekkage in ons huis en toen kwam er dus een loodgieter langs. Mijn vrouw stond naast de loodgieter die half uit een keukenkastje hing en toen zei ze dit: “Ik heb echt veel respect voor mannen die handig zijn. Waar kom je nog een handige man tegen, weet je wel? Ik kom ze nooit meer tegen.” Ik zat aan de keukentafel een essay te schrijven over de rol van dieren in de Griekse mythologie toen ik de spreekwoordelijke schroevendraaier in mijn rug kreeg gedrukt. Ik ben niet handig. In feite heb ik alleen maar vingers. Sorry, Wilco.

Lief

Kevin is 68 jaar oud en dol op diepzeeduiken. Op de foto ziet Kevin er lief uit. Hij zit met een kleindochter in de zandbak. Hij ziet er echt heel lief uit, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik Kevin een lastige naam vind. Het is gewoon geen naam voor een man van 68, net als dat Jasper geen naam is voor een grote, gespierde hond. Met frisse tegenzin ga ik terug naar het profiel van Edo. De man die je wakker mag maken als je 300 gram Gruyère en 300 gram Emmentaler in een pannetje hebt gekukeld. Edo is ook dol op wielrennen en op schaatsen. Ik heb helemaal niets met wielrennen en schaatsen. Nee, dit gaat hem niet worden.

Favoriete schrijver

De grootste hobby van Edo is ‘gezelligheid’. Zijn favoriete kleur is kreeft en zijn sterrenbeeld is lichtblauw. Lekker scherp, Edo! Zijn favoriete schrijvers zijn Tommy Wieringa, Maartje Wortel en James Worthy. Wacht eens even, die Edo heeft een uitmuntende smaak. Dit is een parel van een man. Edo woont niet in een huis, maar in een oester. Wat een leuke man is dit. En eerlijk is eerlijk, ‘gezelligheid’ is ook mijn allergrootste hobby. Ik stuur een hartje naar Edo en zeg dat er een kans bestaat dat we hem misschien, als de tijd rijp is en de sterren goed staan, over twee jaar bellen. En dat er een kans bestaat dat we hem over drie jaar wakker maken met een soeppan vol gesmolten kaas. Maar we kunnen natuurlijk niets beloven.

Vader

Ik loop naar de boekenkast toe en kijk naar de rouwkaart van mijn vader. Ik wrijf met twee vingers over zijn voorhoofd. Niemand was zo handig als mijn vader. “Over een jaar of vijftig zijn we allemaal weer samen”,  fluister ik tegen het karton. “Bouw jij maar alvast een huis voor ons, ouwe.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Tekst: James Worthy. Foto: Ilja Keizer.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

James Worthy: "Ik stuur Edo een hartje en zeg dat we misschien over 2 jaar bellen"

James Worthy (40) is schrijver, journalist en columnist. Hij is getrouwd met Artie en vader van James (7). Voor Libelle schrijft James columns waarin liefde centraal staat: voor zijn ouders, zijn gezin en het leven. Geestig, soms hartverscheurend, maar bovenal eerlijk en ontroerend. Deze week schrijft hij over de zoektocht naar een eventuele geschikte nieuwe man voor zijn moeder.

Ik zit sinds kort op een datingsite voor zestigplussers. Niet omdat ik mijn vrouw wil verlaten voor een man in een mosgroene bodywarmer, maar gewoon omdat ik wil kijken of er nog een beetje leuke mannen voor mijn moeder zijn. Voor als de tijd rijp is natuurlijk. En als de tijd nooit rijp wordt, is dat ook prima. Geluk is een lange trein en liefde zit maar in één wagon. Liefde is veel, maar het is zeker niet alles. Als je in een andere wagon zit, kun je ook gelukkig worden. En toch ben ik een beetje research aan het doen naar mannen van boven de zestig.

Advertentie

Kaasfondue

Ik kijk naar de profielfoto van Edo. Edo is 66 jaar oud en in de eerste zin van zijn tekst staat dat je hem wakker kunt maken voor kaasfondue. Ik vind dat lichtelijk verontrustende informatie, maar ik waardeer het ook. Als ik een tekst zou moeten schrijven voor op een datingsite, zou ik de meest verleidelijke zinnen schrijven. Mannen van boven de zestig doen dit dus overduidelijk niet. Mannen van boven de zestig zijn gewoon eerlijk. Take it or leave it. Je kunt Edo wakker maken voor kaasfondue en hij is dol op het renoveren van oude caravans. Dat is alles.

IJzersterk

Op zijn profielfoto staat Edo op Schiphol. Hij zwaait naar iemand die op reis gaat. Edo gaat niet weg en toch staat hij op Schiphol. Alleen sterke mensen kunnen dat. Edo is ijzersterk. Hij is alleen naar Schiphol gekomen om iemand uit te zwaaien. Als je op de foto klikt, verschijnt er een tekst. “Ik hoef niet per se mee op reis, maar ik kom je sowieso uitzwaaien”, staat er. Dat vind ik jammer. Je hebt mannen die ondoordacht lief zijn en je hebt mannen die opzettelijk en met voorbedachten rade lief zijn. Zachtaardigheid verliest veel van haar waarde als het weloverwogen is. Een engel vliegt het mooist op de momenten dat hij eventjes is vergeten dat hij vleugels heeft.

Handig

Het volgende profiel is van Wilco. Wilco is 71 jaar oud en in de eerste zin van zijn tekst staat dat hij handig is. Ik vind dat lastig, grotendeels omdat ik het niet ben. Wij hadden laatst een lekkage in ons huis en toen kwam er dus een loodgieter langs. Mijn vrouw stond naast de loodgieter die half uit een keukenkastje hing en toen zei ze dit: “Ik heb echt veel respect voor mannen die handig zijn. Waar kom je nog een handige man tegen, weet je wel? Ik kom ze nooit meer tegen.” Ik zat aan de keukentafel een essay te schrijven over de rol van dieren in de Griekse mythologie toen ik de spreekwoordelijke schroevendraaier in mijn rug kreeg gedrukt. Ik ben niet handig. In feite heb ik alleen maar vingers. Sorry, Wilco.

Lief

Kevin is 68 jaar oud en dol op diepzeeduiken. Op de foto ziet Kevin er lief uit. Hij zit met een kleindochter in de zandbak. Hij ziet er echt heel lief uit, maar ik moet eerlijk bekennen dat ik Kevin een lastige naam vind. Het is gewoon geen naam voor een man van 68, net als dat Jasper geen naam is voor een grote, gespierde hond. Met frisse tegenzin ga ik terug naar het profiel van Edo. De man die je wakker mag maken als je 300 gram Gruyère en 300 gram Emmentaler in een pannetje hebt gekukeld. Edo is ook dol op wielrennen en op schaatsen. Ik heb helemaal niets met wielrennen en schaatsen. Nee, dit gaat hem niet worden.

Favoriete schrijver

De grootste hobby van Edo is ‘gezelligheid’. Zijn favoriete kleur is kreeft en zijn sterrenbeeld is lichtblauw. Lekker scherp, Edo! Zijn favoriete schrijvers zijn Tommy Wieringa, Maartje Wortel en James Worthy. Wacht eens even, die Edo heeft een uitmuntende smaak. Dit is een parel van een man. Edo woont niet in een huis, maar in een oester. Wat een leuke man is dit. En eerlijk is eerlijk, ‘gezelligheid’ is ook mijn allergrootste hobby. Ik stuur een hartje naar Edo en zeg dat er een kans bestaat dat we hem misschien, als de tijd rijp is en de sterren goed staan, over twee jaar bellen. En dat er een kans bestaat dat we hem over drie jaar wakker maken met een soeppan vol gesmolten kaas. Maar we kunnen natuurlijk niets beloven.

Vader

Ik loop naar de boekenkast toe en kijk naar de rouwkaart van mijn vader. Ik wrijf met twee vingers over zijn voorhoofd. Niemand was zo handig als mijn vader. “Over een jaar of vijftig zijn we allemaal weer samen”,  fluister ik tegen het karton. “Bouw jij maar alvast een huis voor ons, ouwe.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Tekst: James Worthy. Foto: Ilja Keizer.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Zoon Connie Witteman op de ic: "Ik krijg het beeld niet van mijn netvlies"

Connie Witteman (69) leeft momenteel in een nachtmerrie: zoon Marvin, die vrijdag met corona in het ziekenhuis werd opgenomen, is overgeplaatst naar de intensive care.

Op Instagram deelt ze een foto van vroeger en een update.

Advertentie

Connie Witteman deelt update over zoon

“Gisterenavond kregen we bericht dat mijn zoon Marvin overgeplaatst is naar de ic, door het korte, zware ademen en constant moeten hoesten heeft hij meer zuurstof nodig. De gesloten COVID-afdeling waar hij lag, zat aan het maximale!”, laat Connie weten.

Ergste nachtmerrie

Ze vertelt dat ze het ontzettend zwaar vindt om haar zoon zo te zien: “Ik kan het moeilijk verwoorden hoe het voelt als je je kind zo met verschillende infusen en zuurstof aangekoppeld aan al die apparaten ziet liggen… worst nightmare ever.

Op het netvlies

Ze gaat verder: “Het is de ergste gebeurtenis die je je kan bedenken, want het gaat om je kind. Het sterkt mij enorm dat ik weet dat zoveel mensen aan ons denken, ik weet dat het ‘geen’ controle hebben en het ‘wachten’ je sloopt, dus ik probeer te slapen maar ik krijg het beeld niet van mijn netvlies. Om je kind op de ic te zien liggen met al die infusen en dat grote zuurstofapparaat waar hij nu ineens zo afhankelijk van is en waar de verpleging als ‘maanmannetjes’ druk rondloopt, waar zijn we in hemelsnaam zo totaal onverwachts in beland!”

Positief blijven

Ondanks alles probeert ze optimistisch te blijven: “We blijven positief en het komt vast goed! Ik mocht wel gelijk even op bezoek komen en dat deed ons beiden heel goed. Marvin wordt erg liefdevol opgevangen door alle artsen en verpleegkundigen. Ik ben zo dankbaar dat een ‘vreemde’ zo goed voor mijn kind wil zorgen.”

Longproblemen

Marvin werd vrijdag met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Daar moest hij aan de beademing. Volgens Connie heeft Marvin al van jongs af aan problemen met zijn longen. Daarom volgde hij de coronamaatregelen al die tijd strikt op, maar het vervelende virus heeft hem toch te pakken gekregen.

Connie adopteerde met haar derde man Hans Breukhoven – die in 2017 overleed aan alvleesklierkanker – drie kinderen uit Costa Rica: Shanna, Marvin en Jordy. Tijdens haar tweede huwelijk adopteerde Connie uit Colombia al Constanza.

Als mama in het ziekenhuis werkt in coronatijd: “Soms mochten we geen kusjes geven”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Linda. Beeld: BrunoPress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Zoon Connie Witteman op de ic: "Ik krijg het beeld niet van mijn netvlies"

Connie Witteman (69) leeft momenteel in een nachtmerrie: zoon Marvin, die vrijdag met corona in het ziekenhuis werd opgenomen, is overgeplaatst naar de intensive care.

Op Instagram deelt ze een foto van vroeger en een update.

Advertentie

Connie Witteman deelt update over zoon

“Gisterenavond kregen we bericht dat mijn zoon Marvin overgeplaatst is naar de ic, door het korte, zware ademen en constant moeten hoesten heeft hij meer zuurstof nodig. De gesloten COVID-afdeling waar hij lag, zat aan het maximale!”, laat Connie weten.

Ergste nachtmerrie

Ze vertelt dat ze het ontzettend zwaar vindt om haar zoon zo te zien: “Ik kan het moeilijk verwoorden hoe het voelt als je je kind zo met verschillende infusen en zuurstof aangekoppeld aan al die apparaten ziet liggen… worst nightmare ever.

Op het netvlies

Ze gaat verder: “Het is de ergste gebeurtenis die je je kan bedenken, want het gaat om je kind. Het sterkt mij enorm dat ik weet dat zoveel mensen aan ons denken, ik weet dat het ‘geen’ controle hebben en het ‘wachten’ je sloopt, dus ik probeer te slapen maar ik krijg het beeld niet van mijn netvlies. Om je kind op de ic te zien liggen met al die infusen en dat grote zuurstofapparaat waar hij nu ineens zo afhankelijk van is en waar de verpleging als ‘maanmannetjes’ druk rondloopt, waar zijn we in hemelsnaam zo totaal onverwachts in beland!”

Positief blijven

Ondanks alles probeert ze optimistisch te blijven: “We blijven positief en het komt vast goed! Ik mocht wel gelijk even op bezoek komen en dat deed ons beiden heel goed. Marvin wordt erg liefdevol opgevangen door alle artsen en verpleegkundigen. Ik ben zo dankbaar dat een ‘vreemde’ zo goed voor mijn kind wil zorgen.”

Longproblemen

Marvin werd vrijdag met de ambulance naar het ziekenhuis vervoerd. Daar moest hij aan de beademing. Volgens Connie heeft Marvin al van jongs af aan problemen met zijn longen. Daarom volgde hij de coronamaatregelen al die tijd strikt op, maar het vervelende virus heeft hem toch te pakken gekregen.

Connie adopteerde met haar derde man Hans Breukhoven – die in 2017 overleed aan alvleesklierkanker – drie kinderen uit Costa Rica: Shanna, Marvin en Jordy. Tijdens haar tweede huwelijk adopteerde Connie uit Colombia al Constanza.

Als mama in het ziekenhuis werkt in coronatijd: “Soms mochten we geen kusjes geven”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: Linda. Beeld: BrunoPress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien