Italiaans leren tassen van € 329,- voor € 79,95

Zoek binnen:

Femke – Vreemdgaan ok?

Vreemdgaan. Ik blijf me erover verbazen. Iedereen lijkt het tegenwoordig te doen. In mijn vriendenkring zijn de afgelopen tijd verschillende mensen uit elkaar gegaan omdat de een de ander had bedrogen, ik hoor op verjaardagen van volslagen vreemden dat ze doodleuk een relatie naast hun relatie hebben en in de afgelopen jaren ben ik ook in mijn werk verschillende collega’s tegengekomen die me opbiechtten wel eens naast het zogenaamde potje gepiest te hebben. Twee jaar geleden riep ik nog heel principieel van de daken dat ik zoiets nóóóit zou doen, maar vorig jaar ben ik zelf ook voor de bijl gegaan. Ik heb het eerlijk opgebiecht, want liegen kan ik niet, maar zoiets mág natuurlijk niet. Of wel?

Ik krijg vrij vaak van mensen te horen dat ik het niet tegen mijn vriend had moeten vertellen. Geen slapende honden wakker maken, wordt dat genoemd. Soms vraag ik me wel eens af of ik iets gemist heb. Of ik misschien te naïef in de wereld sta…Oorspronkelijk kom ik van de Veluwe en ik heb toch echt altijd geloofd dat de huwelijken van de ouders van vriendjes (en die van vrienden van mijn ouders) exclusief waren. Door mijn ervaringen van de laatste tijd begin ik echter aan alles en iedereen te twijfelen. Helemaal triest werd ik toen een vriend van mij vorige week zei: “Luister Fem, eigenlijk geloof ik niet echt meer in de liefde. Mijn vader ging vreemd toen ik achttien was, twee van mijn beste vrienden zijn uit elkaar omdat zij een jaar lang tegenover hem verzweeg dat ze met een ander naar bed was geweest… Alles kan kapot.” Tja, niet erg opwekkend, zo’n opmerking, maar wel begrijpelijk.

Advertentie

Zelf heb ik sinds mijn eigen vreemdgaan-actie ook mijn reserves tegenover de liefde. Ik vraag me nog altijd af wat ik me in mijn hoofd haalde. Hoe ik iemand zo heb durven kwetsen. Een ander stemmetje in mijn hoofd probeert dat dan weer te relativeren door te zeggen dat het ook niet zo gek is dat je na een jarenlange relatie (hoe fijn die ook is) weer eens een bepaalde spanning op wilt zoeken. Ik ben er niet uit. Ik wíl graag geloven in eeuwigdurende liefde, ik wíl trouwen en kinderen, ik wíl hand in hand met mijn tachtigjarige rimpelige echtgenoot door het park, maar is dat überhaupt mogelijk? Kunnen mensen dat? We moeten toch toegeven dat de verliefdheid en lust van die beginjaren er op een gegeven moment wel af zijn? Hoe ga je dan verder? Moet je dan heel hard werken aan je relatie of moet je blij zijn dat je tenminste niet alleen bent (maar je ondertussen doodvervelen en af en toe een ‘uitstapje’ maken?)

Ik hoop dat jullie me eerlijk en open willen vertellen hoe jullie erover denken.

Femke Sterken

Thelma: “Ik trouwde opnieuw met mijn ex-man”

Trouwen

Premium

Thelma (60) en Gabrie Jansen (60) trouwden jong en kregen samen 3 kinderen. Het huwelijk strandde en bijna 20 jaar lang hadden ze nauwelijks contact. Tot vorig jaar, toen ze tijdens een verjaardag naast elkaar op de bank belandden en tussen hen - tot  ieders verrassing - de vonk opnieuw oversloeg. Afgelopen zomer gaven ze elkaar voor de tweede keer het jawoord. "We zijn nooit gestopt met van elkaar houden."

Thelma: “Op onze trouwkaart staat: ‘Loved you yesterday, love you still, always have and always will’. Zo voelen we dat allebei. We zijn nooit gestopt me

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien