Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Boer Zoekt Vrouw-blog: hoe Bastiaans roze wolk een donderbui werd

Libelle’s Elselien blogt over Boer zoekt Vrouw. Ze zegt niet graag ‘ik zei het toch’, maar kan het toch niet laten.

Aflevering: De kerstspecial.

Advertentie

Bij gebrek aan een nieuw seizoen vol postzakken, tenenkrommende speeddates, stamppot en algemeen ongemak, werden de boeren van 2019 door Ons Yvon uitgenodigd voor een kerstdiner op afstand. Want hoe was het de mannen en kalenderbabe Annemiek vergaan in dit coronajaar? Na een gezellige dosis kerstboom-schaamte – “Moet die boom ZEVEN JAAR groeien voor die paar weken bij mij thuis?” – gingen we van start.

Annemiek (26), veehouder en akkerbouwer
De kalenderbabe blikte boven een pan groentesoep met Ons Yvon terug op een bewogen jaar. Na de traumatische logeerweek met torso-Steven, Jelte de Fries en (haar échte ware liefde) ruiter-Erik volgde nog een halfslachtige poging van Ons Yvon om haar aan een studerende vrachtwagenchauffeur te koppelen. Daarna kwam – buiten het zicht van de BZV-camera’s – Charlie, die Miss Juni tijdens toer de boer tegen het lijf liep. Maar ook met hem was het vlammetje na een paar maanden gedoofd. De Drentse schone vindt het allemaal wel best. Liever gelukkig alleen dan… juist! Bovendien heeft ze steun aan haar vrijgezellen-boerenclub, waar onderstaande boer zich helaas ook bij kan aansluiten.

Bastiaan (36), akkerbouwer
Ik ben dus helemaal niet iemand die graag z’n gelijk wil halen, maar eh… IK ZEI HET TOCH!! Ook Ons Yvon had de Zeeuw eindeloos gewaarschuwd voor Ik kom net uit LA-Milou: je kunt het meisje wel uit LA halen, maar LA niet uit het meisje. De roze wolk was weggetrokken en er was grijze zeikregen voor in de plaats gekomen. Ruzie over de inrichting, Milou die zich verveelde in #$%$#$% Middelburg, een symbolische scheve piek: Yvon was getuige van de laatste stuiptrekkingen van een verloren liefde. De krullenbol oreerde bij de haard nog iets over door elkaars bril kijken en dat je er dan wel uit kwam, maar Milou miste een bijkeuken en zag een boer die het amper kon opbrengen om zijn vieze overall in de gang uit te trekken. Tja, een Hollywood-einde werd het niet, maar de Zeeuw volgde wél zijn hart. En die tijd samen op die roze wolk, die pakt niemand hem meer af.

Geert (52), akkerbouwer
NONDEPINNEKES! Vergeleken met Geile Geert 2.0 is Ivo Niehe een onzeker mannetje. Wat de Brabander dacht toen hij zichzelf op tv terugzag met verleidster-Vera en Angela met de leren broek? “DAT HEB JE GOED GEDAAN!”. Dat het Geert-de-Grote niet gelukt was om een vrouw te vinden lag uiteraard niet aan hem, maar aan de vrouwen die hij had gekozen. Minder ploatjes kieke en wat beter zijn huiswerk doen, zo zou hij het de volgende keer aanpakken. Maar als de botste – nee, DUIDELIJKSTE – boer in de geschiedenis nog een keer meedoet, zal zijn postzak een stuk leger zijn…

Boer zoekt vrouw - libelle

Jan (36), zorgboerderij
De zorgboer had niet alleen een knoop in zijn zaakje, maar ook in zijn maag. Hij had corona-zorgen over zijn boerderij en hij werd gek van Nienke’s klapperende eierstokken die hem overal achtervolgden. In een opwelling zette de Noord-Hollander een punt achter het prille liefdesgeluk, maar zonder Nienke met de tropische oceaan-ogen was het ook wel weer érg stil op de boerderie. Er kwam een goed gesprek waarin Jan voor de verandering eens niets op te biechten had, het bloemetjesbehang van de ex werd verwijderd en Nienke verhuisde naar de boerderij om er nooit meer weg te gaan. Eind goed al goed, al hoop ik dat Jan zich straks niet zo opgesloten voelt als de lockdown-kalkoen op de kersttafel.

Geert Jan (62), paardenfokker
Ik dacht even dat Frans Timmermans bij Ons Yvon naar binnen kwam lopen, maar onze favoriete paardenfokker/patatbakker bleek zichzelf in coronatijd een baard te hebben aangemeten. Staat je goed GJ! Nadat het collectieve trauma van de boer in het konijnenpak weer op ons netvlies werd gebrand, schoof de sentimentele Noord-Hollander aan de kersttafel om een update over zijn liefdesleven te geven. Hij had Karine verjaagd door nog stiekem met zijn tweede vrouw Jacq te bellen, en sindsdien was het stil op de boerderij. En van die zo gewenste harem was al helemaal geen sprake. GJ had er nog eens over nagedacht en wist nu hoe het kwam: op je zestigste heb je nou eenmaal een rugzak en hij heeft wel een hele grote. Wat de boer ook heeft, is een onverwoestbaar geloof in een happy end: volgend jaar is GJ niet meer alleen!

En de rest
Johan is helemaal in de gloria met zijn Marlies; Frans is ‘lekker alleen’; Johan van de frikandellen heeft geen vriendin maar wel een nieuwe hond; bankstel-Ronald heeft ein-de-lijk een vrouw gevonden die er niet met zijn vrienden vandoor gaat en Propere-Willem zag zijn Rieneke vertrekken, maar gaat wél een groot carrière als vlogger tegemoet.

Libelle’s Elselien (30) dwingt haar vriend Boer zoekt vrouw te kijken. Er hingen vroeger paardenposters op haar kamer, maar ze verwijderde die resoluut toen ze werd gebeten door een pony.

Beeld: KRO-NCRV.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Mark Rutte: "Versoepelingen mogelijk pas vanaf half mei"

Even hadden we de hoop dat 21 april de coronamaatregelen versoepeld zouden worden, maar tijdens de persconferentie werd bekendgemaakt dat die plannen een weekje worden opgeschoven. Nu heeft Mark Rutte laten weten dat de versoepelingen misschien nog verder worden uitgesteld naar half mei.

“Nu staat er met potlood 28 april in de agenda, dat gaat er ook zo weer uit als het dat niet kan. Anders wordt het 3 mei of 6 mei, en als dat niet kan 13 mei”, aldus de demissionair premier. “We gaan echt geen onverantwoorde dingen doen. We bekijken het van week tot week en daarbij is de situatie in de ziekenhuizen bepalend.”

Advertentie

Overleg Catshuis

Dit weekend is er weer een overleg in het Catshuis. Voor nu staat het afschaffen van de avondlok en het openen van de terrassen op 28 april, maar als de besmettingscijfers en het aantal coronapatiënten in de ziekenhuizen dalen niet dalen, wordt die datum weer geschrapt.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: RTLnieuws. Beeld: Brunopress.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Mark Rutte: "Versoepelingen mogelijk pas vanaf half mei"

Even hadden we de hoop dat 21 april de coronamaatregelen versoepeld zouden worden, maar tijdens de persconferentie werd bekendgemaakt dat die plannen een weekje worden opgeschoven. Nu heeft Mark Rutte laten weten dat de versoepelingen misschien nog verder worden uitgesteld naar half mei.

“Nu staat er met potlood 28 april in de agenda, dat gaat er ook zo weer uit als het dat niet kan. Anders wordt het 3 mei of 6 mei, en als dat niet kan 13 mei”, aldus de demissionair premier. “We gaan echt geen onverantwoorde dingen doen. We bekijken het van week tot week en daarbij is de situatie in de ziekenhuizen bepalend.”

Advertentie

Overleg Catshuis

Dit weekend is er weer een overleg in het Catshuis. Voor nu staat het afschaffen van de avondlok en het openen van de terrassen op 28 april, maar als de besmettingscijfers en het aantal coronapatiënten in de ziekenhuizen dalen niet dalen, wordt die datum weer geschrapt.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

1

Bron: RTLnieuws. Beeld: Brunopress.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Kim heeft endometriose: “Pas na 20 jaar kreeg ik een diagnose”

Hoofdpijn, extreme darmklachten, hevige menstruaties en chronische vermoeidheid. Kim Heerink (38) moest er volgens haar artsen maar mee leren leven, want een ziekte had ze niet. “De drempel om naar de huisarts te gaan werd alsmaar hoger.”

“Zie je wel, ik bén niet gek. Dat was mijn eerste gedachte toen de arts me vertelde dat ik endometriose heb, een chronische ziekte waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit en organen kan aantasten. Een echo geeft zelden uitsluitsel, maar nu had de specialist binnen vijf minuten gezien dat ik tal van verklevingen had in mijn onderbuik. Een MRI gaf definitief uitsluitsel. ‘Dit is best heftig allemaal’, zeiden de artsen. Er stond me een pittige operatie te wachten, maar ik voelde alleen maar opluchting.”

Advertentie

Hoofdpijn

“Ik was veertien toen ik last kreeg van zware hoofdpijn. Toen de pijn in mijn hoofd maar niet wegging, ben ik een aantal testen gaan doen. Daar kwam niets uit. ‘Er gebeurt van alles in je lijf tijdens de puberteit. Je groeit er wel overheen’, zeiden de artsen. Dat gebeurde niet. De pijn werd zo erg dat ik amper kon nadenken en concentratieproblemen kreeg. Een boek lezen of sporten: het lukte me nauwelijks. Toch sprak ik er weinig over. Je wilt niet íedere dag zeggen dat je hoofdpijn hebt. Het kostte me enorm veel energie, maar toch probeerde ik een zo normaal mogelijk leven te leiden.”

“Naast de extreme hoofdpijn, kreeg ik darmklachten. Bijna elke dag had ik afwisselend obstipatie, diarree en een opgezette buik. Afgezien van de pijn, maakte het me ook ontzettend onzeker. Als ik wegging, keek ik wel tien keer in mijn tas of mijn diarreeremmers er wel inzaten. Op feestjes zocht ik altijd eerst naar het toilet en de uitgang. Dat leverde natuurlijk stress op, wat mijn darmklachten weer niet ten goede kwam. Ook darmonderzoeken leverden niets op. ‘Je hebt het prikkelbare darm syndroom’, zei de arts. Een diagnose die gesteld wordt als ze eigenlijk geen diagnose kunnen stellen. Is het er wel? Heb ik niet gewoon een heel lage pijngrens? Het zijn vragen die ik mezelf vaak gesteld heb. Omdat uit de onderzoeken steeds bleek dat er niets aan de hand was, werd de drempel om naar de huisarts te gaan alsmaar hoger. ‘Je hebt hoofdpijn, maar dat weten we toch al’, zei hij toen ik naar het spreekuur kwam. ‘Wat wil je dat ik eraan doe?’”

Kims opgezette buik. 

Kinderwens

“Het balletje kwam aan het rollen toen mijn vriend en ik graag kinderen wilden, maar het niet lukte om zwanger te raken. Toen de fertiliteitsarts me inwendig onderzocht, sprong ik tegen het plafond van de pijn. Ik had zelf intussen veel gelezen over endometriose en schrok me rot toen negentig procent van de symptomen op mij van toepassing bleek. Hoofdpijn, darmproblemen, extreme vermoeidheid, extreme menstruatie, problemen met zwanger raken… Ik somde ze op, maar de fertiliteitsarts wuifde mijn vermoedens weg. ‘Het zou kunnen’, zei ze. ‘Maar de kans dat jij het hebt is zeer klein. We verwijzen alleen door als we het honderd procent zeker weten.’ Dat is nou net het probleem met deze aandoening: de symptomen zijn zo vaag dat je nooit met zekerheid kunt zeggen dat het endometriose is. Ik heb enorm moeten pushen voor een doorverwijzing naar de gespecialiseerde gynaecoloog.”

“Een bol van 2,6 centimeter drukte van de buitenkant mijn darm bijna dicht. Ook zaten er verklevingen aan de achterkant van mijn baarmoeder en rond de urineleider. Gelukkig waren we er op tijd bij, maar ik moest wel geopereerd worden. Het verwijderen van de verkleving bij mijn darmen was niet noodzakelijk, maar toch hoefde ik hier niet lang over na te denken. Niet opereren zou betekenen dat mijn klachten zouden blijven en misschien nog wel erger zouden worden. Ook zou de endometriose een zwangerschap in de weg kunnen staan, dus wilde ik het hoe dan ook weg hebben.”

Kims buik na de operatie.

Grip

“Vijf kleine gaatjes in mijn buik herinneren aan de operatie die gelukkig goed is verlopen. Inmiddels is het 2,5 jaar later en het gaat naar omstandigheden redelijk goed met me. Met een aangepast dieet (gluten-, zuivel- en zoveel mogelijk suikervrij) voelt mijn lijf redelijk rustig. Ook mijn hoofdpijn is enorm afgenomen. Iets wat ik nooit had durven dromen omdat er niet per se een link wordt gelegd tussen hoofdpijn en endometriose. Helaas is mijn energieniveau nog altijd laag. Dat heeft misschien tijd nodig omdat ik jarenlang over mijn fysieke en mentale grenzen ben gegaan omdat ik dacht ‘dat het erbij hoorde’. Dat ik nu eindelijk een diagnose heb, heeft me weer grip op mijn leven gegeven. Ik ben heel lang doorgegaan alsof er niets aan de hand was, maar ik wist al die tijd: wat ik voel is niet normaal. Nu ik weet wat er met me aan de hand is, lukt het me om prioriteiten te stellen. Ook is er meer begrip van mijn omgeving.

“Met de zwangerschap is het goed gekomen, inmiddels ben ik moeder geworden van een dochtertje. De kans dat zij ook endometriose krijgt, is vanwege de erfelijkheidsfactor zeven keer groter. Zij mag niet hetzelfde doormaken en daarom vind ik het belangrijk dat er meer aandacht voor deze ziekte komt. Een op de tien vrouwen heeft het. Het stellen van een diagnose duur gemiddeld acht jaar. Vrouwen voelen zich vaak onbegrepen en blijven rondlopen met hun klachten. Ik zou tegen alle vrouwen willen zeggen: geef niet op als artsen je wegsturen zonder diagnose. Het is jouw lijf, jij weet het allerbeste waar jouw grenzen liggen.”

Kim met haar dochtertje. 

Meer weten? Kijk op de website van de Endometriose Stichting en op Kims website Kendoe.

1

Beeld: privébeeld, Josje Blokland Fotografie (portret Kim).

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Kim heeft endometriose: “Pas na 20 jaar kreeg ik een diagnose”

Hoofdpijn, extreme darmklachten, hevige menstruaties en chronische vermoeidheid. Kim Heerink (38) moest er volgens haar artsen maar mee leren leven, want een ziekte had ze niet. “De drempel om naar de huisarts te gaan werd alsmaar hoger.”

“Zie je wel, ik bén niet gek. Dat was mijn eerste gedachte toen de arts me vertelde dat ik endometriose heb, een chronische ziekte waarbij weefsel dat lijkt op baarmoederslijmvlies buiten de baarmoeder groeit en organen kan aantasten. Een echo geeft zelden uitsluitsel, maar nu had de specialist binnen vijf minuten gezien dat ik tal van verklevingen had in mijn onderbuik. Een MRI gaf definitief uitsluitsel. ‘Dit is best heftig allemaal’, zeiden de artsen. Er stond me een pittige operatie te wachten, maar ik voelde alleen maar opluchting.”

Advertentie

Hoofdpijn

“Ik was veertien toen ik last kreeg van zware hoofdpijn. Toen de pijn in mijn hoofd maar niet wegging, ben ik een aantal testen gaan doen. Daar kwam niets uit. ‘Er gebeurt van alles in je lijf tijdens de puberteit. Je groeit er wel overheen’, zeiden de artsen. Dat gebeurde niet. De pijn werd zo erg dat ik amper kon nadenken en concentratieproblemen kreeg. Een boek lezen of sporten: het lukte me nauwelijks. Toch sprak ik er weinig over. Je wilt niet íedere dag zeggen dat je hoofdpijn hebt. Het kostte me enorm veel energie, maar toch probeerde ik een zo normaal mogelijk leven te leiden.”

“Naast de extreme hoofdpijn, kreeg ik darmklachten. Bijna elke dag had ik afwisselend obstipatie, diarree en een opgezette buik. Afgezien van de pijn, maakte het me ook ontzettend onzeker. Als ik wegging, keek ik wel tien keer in mijn tas of mijn diarreeremmers er wel inzaten. Op feestjes zocht ik altijd eerst naar het toilet en de uitgang. Dat leverde natuurlijk stress op, wat mijn darmklachten weer niet ten goede kwam. Ook darmonderzoeken leverden niets op. ‘Je hebt het prikkelbare darm syndroom’, zei de arts. Een diagnose die gesteld wordt als ze eigenlijk geen diagnose kunnen stellen. Is het er wel? Heb ik niet gewoon een heel lage pijngrens? Het zijn vragen die ik mezelf vaak gesteld heb. Omdat uit de onderzoeken steeds bleek dat er niets aan de hand was, werd de drempel om naar de huisarts te gaan alsmaar hoger. ‘Je hebt hoofdpijn, maar dat weten we toch al’, zei hij toen ik naar het spreekuur kwam. ‘Wat wil je dat ik eraan doe?’”

Kims opgezette buik. 

Kinderwens

“Het balletje kwam aan het rollen toen mijn vriend en ik graag kinderen wilden, maar het niet lukte om zwanger te raken. Toen de fertiliteitsarts me inwendig onderzocht, sprong ik tegen het plafond van de pijn. Ik had zelf intussen veel gelezen over endometriose en schrok me rot toen negentig procent van de symptomen op mij van toepassing bleek. Hoofdpijn, darmproblemen, extreme vermoeidheid, extreme menstruatie, problemen met zwanger raken… Ik somde ze op, maar de fertiliteitsarts wuifde mijn vermoedens weg. ‘Het zou kunnen’, zei ze. ‘Maar de kans dat jij het hebt is zeer klein. We verwijzen alleen door als we het honderd procent zeker weten.’ Dat is nou net het probleem met deze aandoening: de symptomen zijn zo vaag dat je nooit met zekerheid kunt zeggen dat het endometriose is. Ik heb enorm moeten pushen voor een doorverwijzing naar de gespecialiseerde gynaecoloog.”

“Een bol van 2,6 centimeter drukte van de buitenkant mijn darm bijna dicht. Ook zaten er verklevingen aan de achterkant van mijn baarmoeder en rond de urineleider. Gelukkig waren we er op tijd bij, maar ik moest wel geopereerd worden. Het verwijderen van de verkleving bij mijn darmen was niet noodzakelijk, maar toch hoefde ik hier niet lang over na te denken. Niet opereren zou betekenen dat mijn klachten zouden blijven en misschien nog wel erger zouden worden. Ook zou de endometriose een zwangerschap in de weg kunnen staan, dus wilde ik het hoe dan ook weg hebben.”

Kims buik na de operatie.

Grip

“Vijf kleine gaatjes in mijn buik herinneren aan de operatie die gelukkig goed is verlopen. Inmiddels is het 2,5 jaar later en het gaat naar omstandigheden redelijk goed met me. Met een aangepast dieet (gluten-, zuivel- en zoveel mogelijk suikervrij) voelt mijn lijf redelijk rustig. Ook mijn hoofdpijn is enorm afgenomen. Iets wat ik nooit had durven dromen omdat er niet per se een link wordt gelegd tussen hoofdpijn en endometriose. Helaas is mijn energieniveau nog altijd laag. Dat heeft misschien tijd nodig omdat ik jarenlang over mijn fysieke en mentale grenzen ben gegaan omdat ik dacht ‘dat het erbij hoorde’. Dat ik nu eindelijk een diagnose heb, heeft me weer grip op mijn leven gegeven. Ik ben heel lang doorgegaan alsof er niets aan de hand was, maar ik wist al die tijd: wat ik voel is niet normaal. Nu ik weet wat er met me aan de hand is, lukt het me om prioriteiten te stellen. Ook is er meer begrip van mijn omgeving.

“Met de zwangerschap is het goed gekomen, inmiddels ben ik moeder geworden van een dochtertje. De kans dat zij ook endometriose krijgt, is vanwege de erfelijkheidsfactor zeven keer groter. Zij mag niet hetzelfde doormaken en daarom vind ik het belangrijk dat er meer aandacht voor deze ziekte komt. Een op de tien vrouwen heeft het. Het stellen van een diagnose duur gemiddeld acht jaar. Vrouwen voelen zich vaak onbegrepen en blijven rondlopen met hun klachten. Ik zou tegen alle vrouwen willen zeggen: geef niet op als artsen je wegsturen zonder diagnose. Het is jouw lijf, jij weet het allerbeste waar jouw grenzen liggen.”

Kim met haar dochtertje. 

Meer weten? Kijk op de website van de Endometriose Stichting en op Kims website Kendoe.

1

Beeld: privébeeld, Josje Blokland Fotografie (portret Kim).

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien