Hoe sterk is jullie relatie? Doe hier de test>

Zoek binnen:

Claudia de Breij: 'Pas na twee jaar dachten we: we zijn gewoon verliefd'

Cabaretier Claudia de Breij leerde journalist Jessica van Geel tijdens een interview kennen. Over hun onontkoombare liefde, hun samengestelde gezin, en de koffievlekken op het plafond. “Die zijn van mij, ik sloeg uit woede op mijn kopje.”

Acht jaar zijn ze inmiddels samen. Allebei hebben ze een zoontje uit een eerdere relatie, allebei zijn ze druk. Claudia met haar theatershow #NU waarvan de liedjes op cd uit zijn, en Jessica met de nasleep van haar boek I love you Rietveld, waarin ze de geheime liefde beschrijft die Gerrit Rietveld meer dan veertig jaar met Truus Schröder onderhield.

Advertentie

Wat heeft het boek jullie over de liefde geleerd? Claudia: “Dat het onontkoombaar is, als het een grote liefde is.”
Jessica: “Gerrit en Truus waren allebei getrouwd toen ze elkaar ontmoetten, en toch waren ze direct enorm aan elkaar verknocht.”
Claudia: “Jessica las ooit een boek van neuropsycholoog en wetenschapsjournalist Mark Mieras dat over de liefde ging. Daarin stond dat het er vooral om gaat dat je hetzelfde beeld van de liefde hebt. Wij hebben allebei een heel erg romantisch beeld van een grote liefde. En dan is er geen ontkomen aan, zowel bij Gerrit en Truus, als bij ons.”

Het begon bij hen met een blik van verstandhouding toen Gerrit een klassiek bureau kwam brengen voor de man van Truus. Hebben jullie zo’n blik gehad?
Claudia: “Zo vul je dat achteraf dan in. Wij hebben vrij lang heel hard gedacht: dit is een heel intense vriendschap. Pas na twee jaar dachten we: we zijn gewoon verliefd. En pas als je erkent dat het liefde is, ga je denken over die eerste blik. Dat was toen Jessica mij interviewde. Maar op dat moment zelf voelde ik dat helemaal niet.”

Hoe kwam het dat het toch verder ging dan? Jessica: “We zijn een beetje blijven mailen.”
Claudia: “Jij hebt later wel eens gezegd dat ik steeds een soort zakdoekje liet liggen, dus dat ik mijn mails steeds eindigde met een vraag. Dat deed ik niet bewust. Op dat moment stond ik weer meer open voor nieuwe contacten. Toen ik net op tv kwam, ben ik een tijd veel minder spontaan geweest. Ik was gewend om nooit de koningin van de klas te zijn en voelde me zoals het liedje At 17, van Janis Ian. Met teksten als: To those of us who know the pain of Valentines that never came, love was meant for beauty queens, not for ugly girls like me. Dat was mijn zelfbeeld, zeg maar. En dan kom je op televisie en verandert de manier waarop mensen op je reageren. Televisieroem doet iets heel geks met je. Mijn spontaniteit verdween.”

Hoe kwam het van mailen tot het punt dat jullie gingen afspreken? Jessica: “We zijn een keer als vrienden gaan eten.”
Claudia: “Ja, uit nieuwsgierigheid. Uiteindelijk heeft het twee jaar geduurd voordat ik dacht: waarom wil ik haar nou de hele tijd het liefst vasthouden? Jij hebt toen als eerste uitgesproken dat je verliefd was.”
Jessica: “Ja.”
Claudia: “Daarna hebben we elkaar een hele tijd niet gezien want we zaten allebei in een toegewijde relatie. In die tijd ben ik in relatietherapie gegaan en ging jij ook allemaal dingen uitzoeken. Uiteindelijk hebben we los van elkaar besloten dat onze huidige relatie het niet meer was. Daarna hebben we elkaar heel snel opgezocht en was het ook meteen bekeken. Op een gegeven moment is het onontkoombaar. Je kunt heel lang denken: ik ben gewoon graag bij jou, maar op een gegeven moment denk je: maar ik ben liever bij jou dan waar dan ook.”

Maakt het een relatie makkelijker als je allebei van Venus komt? Of hebben jullie ook een Mars-Venusverschil? Jessica: “Het is niet zo dat wij de hele tijd als twee geitjes op de bank elkaars handje vasthouden, of samen kerstballen beschilderen. We hebben ook gewoon mot af en toe. Al maken we niet zo veel ruzie.”
Claudia: “Nou, wij kunnen wel ruziemaken, hoor. Ik geloof overigens totaal niet in die Venus-Mars-verdeling. Maar als je het cliché-mannelijk-vrouwelijk beziet, dan ben ik wel iets mannelijker in de zin dat ik eerder vind dat we redelijk moeten praten terwijl jij dan nog boos bent.”
Jessica: “Dat is wel zo. Ik word standaard boos, en jij gaat standaard huilen.”
Claudia: “En als ik denk dat het wel weer goed is, ga jij huilen. Huh?, denk ik dan, we waren er toch uit?”
Jessica: “Maar jij bent nooit zo boos dat je gaat schelden.”
Claudia: “Dat vind ik heel aardig van je, maar die koffievlekken op het plafond van onze keuken zijn toch echt van mij. Tijdens een ruzie sloeg ik uit woede zo hard op mijn kopje dat de koffie tegen het plafond spatte.”

Wat heb je aan die relatietherapie gehad dat je nu in de praktijk brengt? Jessica: “Ja! Daar ben ik ook wel benieuwd naar, haha.”
Claudia: “Het is echt van die therapeutentaal, maar een heel belangrijke les vond ik dat als je bang bent dat je in je woede iets verkeerd hebt gezegd, je het altijd kunt repareren. Dat zeg ik nu zelfs tegen de kinderen. Die les heeft mij ook in de rest van het leven erg geholpen.”

 

MEER CLAUDIA & JESSICA
 Je leest het hele interview in Libelle 3, nu in de winkel. “Ik weet gewoon dat ik jou wil, klaar.” Hier vind je meer informatie over de theatervoorstelling #NU.

Interview: Nathalie Huigsloot. Beeld: Petronellanitta.

Johanna ter Steege: “Ik ben er best trots op dat ik een doorzetter ben”

Johanna

Actrice Johanna ter Steege (59) staat momenteel in de theaters met de monoloog Ik heet Lucy Barton. Ze woont samen met haar vriend in Rotterdam en heeft een dochter, Hanna (22).

Waarom moeten wij naar Ik heet Lucy Barton?
“Omdat het over ons allemaal kan gaan. Veel mensen zullen zich erin herkennen. Het is een intiem portret over hoe je je ontwikkelt in het leven en loskomt van familie.”

Wat is voor jou de grootste uitdaging in je rol van Lucy?
“Dat het waarachtig is wat ik doe. Het is een monoloog waarbij je la

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien