Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Dagboek van een coronatestlijn-telefoniste: "Ik hoor haar stem overslaan en er rolt een traan over mijn wang"

Het verborgen leed achter de deuren van huizen waar corona heerst. Het verdriet, de eenzaamheid, de onmacht. Maar ook het geluk wanneer blijkt dat je géén corona hebt. Als callcenter-medewerker bij de coronatestlijn hoort Petrie (50) alle emoties voorbij komen. Zij mag het goede of slechte nieuws na een coronatest brengen. Voor haar is elke werkdag er dan ook eentje met een lach en een traan. Petrie neemt ons vanaf nu elke week mee in haar werk. 

Het is maandagochtend en mijn dienst vandaag begint al vroeg. Met een thermoskan vol verse gemberthee loop ik naar mijn studio in de tuin. Het is nog donker buiten. Binnengekomen steek ik wat kaarsjes aan om het gezellig voor mezelf te maken. Om 08.00 uur stipt log ik in en al direct krijg ik het ene telefoontje na de andere.

Advertentie

Maandagochtend is altijd spitsuur op de coronatestlijn. Op de een of andere manier wachten mensen toch vaak nog het weekend af voordat ze bellen om een coronatest in te plannen. Ik spreek een moeder die voor haar puberdochter een afspraak wil maken. Haar dochter heeft afgelopen weekend voor het eerst gezoend en nu blijkt haar vriendje corona te hebben. Ik spreek ook een bezorgde zwangere vrouw, een lieve opa van 81 jaar en een student waarbij er een corona-uitbraak is losgebarsten in het studentenhuis.

Happy calls

En dan is het tijd voor de ‘happy calls’, zoals wij dat noemen. We mogen burgers gaan bellen die een negatieve uitslag hebben. Een negatieve uitslag betekent positief nieuws. Al snel heb ik Hanneke aan de lijn. Hanneke is 69 jaar. Ik hoor aan haar stem dat ze het heel spannend vindt dat ik haar bel. Snel vertel ik haar het goede nieuws. Ze slaakt een zucht van opluchting. ‘Ik heb de hele ochtend zitten wachten op je telefoontje’, vertelt Hanneke. ‘Ik zit helemaal alleen in onze stacaravan op de camping. Na mijn bestraling heb ik nog maar 60% longinhoud over en val ik dus onder de risicogroep. Mijn man is thuis, hij heeft corona.’

Het gaat niet goed met haar man. Hun zoon is veel bij hem, verzorgt hem dagelijks en laat de hond uit. Schoondochterlief brengt bakjes met eten en verzorgt de plantjes. ‘Ze proberen gepaste afstand te houden, maar komen toch in dat huis waar corona is hè’, zegt Hanneke. ‘Daarom komen ze niet bij mij. Ik snap dat wel hoor en vind het ook heel lief wat ze doen, maar ik mis iedereen zo erg. Gewoon even een kopje koffiedrinken samen is ineens heel speciaal geworden als dat niet meer zo gewoon is.’ Ik hoor haar stem overslaan. En ineens rolt er een traan over mijn wang. Voordat ik het weet hoor ik mezelf zeggen dat ik haar eenzaamheid begrijp, dat ik vanavond een kaarsje aan ga steken voor haar en hoop dat ze snel weer samen met haar man mag zijn.

Koffie met een traan

Mijn mobiel laat een piepje horen. Ik kijk op mijn scherm en zie een WhatsApp-bericht van mijn dochter. ‘Mam, hoe laat heb jij een korte pauze? Dan zorg ik dat de koffie klaar staat. Gaan we samen even een bakje doen, vind ik zo gezellig namelijk.’ En weer rolt er een traan over mijn wang. Nu een traan van geluk met het besef dat de kleine, simpele dingen in het leven zo enorm kostbaar zijn.

Om privacyredenen zijn de namen uit dit stuk gefingeerd. 

coronatestlijn callcenter agent Petrie van Dorp

 

Petrie van Dorp (50) heeft een relatie met Peter, twee dochters (30 en 21), een zoon (18), een hond en een kat. Ze is auteur en columnist. Sinds een paar maanden werkt ze ook als callcentermedewerker bij de coronatestlijn. Gewoon, omdat ze graag haar steentje wil bijdrage aan de maatschappij. Elke week deelt Petrie haar ervaring op Libelle.nl.

 

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Getty Images.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaapkamergeheimen van Annie (76): "Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje"

Wat gebeurt er in jouw slaapkamer? In onze rubriek Slaapkamergeheimen spreekt Libelle iedere week een lezeres over haar seksleven. Deze week vertelt Annie (76) over haar geheimen tussen de lakens. “”

“Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje. Ik heb mijn vibrator al tien jaar, sinds het uitging met mijn vriend. Ik gebruik hem geen twee tot drie keer per week meer, zoals in het begin. Maar als ik zin heb, doet hij nog steeds precies wat ik wil. Wel zo prettig.

Advertentie

Sekspartner

Als puber ontdekte ik al wat ik lekker vind. Ik lag met mijn zussen op een kamer. Die dachten dat ik aan het rollen was in mijn slaap en riepen dat ik stil moest doen. Maar ik sliep niet hoor, ik was mezelf aan het ontdekken. Ik was ook best goed geïnformeerd over sex. Beter dan mijn katholieke ouders. Het was in die tijd ongepast om daarover met je kinderen te praten. Toen ik al lang ongesteld geworden was, kwamen ze aanzetten met een of ander boekje over de bloemetjes en bijtjes. Dat wist ik allemaal allang. Ik had van alles in de bibliotheek gelezen. Ook dat er zoiets bestond als homo- en biseksualiteit. Toen ik mijn ouders daarover vertelde zei mijn vader: ‘Kind, hoe kom je aan die wijsheid’? Die had geen idee.

Vrijheid

Op mijn achttiende ging ik het huis uit. We mochten thuis niet veel, dus ging ik op kamers om van mijn vrijheid te genieten. Ik slikte ook de pil en heb een paar vriendjes gehad met wie ik het deed. De jongens wilden meestal wel. Dan waren we uit en vroegen ze ‘zullen we een potje neuken?’, maar dat deed ik dan niet. Ik wilde het alleen met jongens voor wie ik echt gevoelens had.

Sexleven voorbij

Ik trouwde op mijn 26ste  en daarna was mijn seksleven eigenlijk een beetje voorbij. Mijn man had fysieke problemen, waardoor het moeilijk ging. Omdat ik dolgraag kinderen wilde, greep ik mijn kans als we allebei een borreltje teveel op hadden. Maar na twee kinderen gebeurde er weinig meer in bed en het onderwerp was ook niet bespreekbaar. Hij kon trouwens helemaal niet omgaan met gevoelens. Uiteindelijk liep het huwelijk stuk en toen ik bij hem wegging, voelde ik dat ik dat eigenlijk eerder had moeten doen. Maar liefde is ook iets geks; ik was ‘vastgeklonterd’.

Bevredigend

Toen ik na de scheiding op mijn 60ste een nieuwe vriend kreeg, was het in bed heel bevredigend. ‘Zo hoort dat dus’, dacht ik. Helaas was de relatie zelf niet goed en is die ook uitgegaan. Sindsdien ben ik eigenlijk niemand meer tegengekomen. Misschien ben ik zelf ook een moeilijk persoon om mee te leven. Ik ben hooggevoelig en kan niet goed tegen geluiden. Ik vind de tv al snel veel te hard staan. Ook bij vriendinnen vraag ik altijd of die zachter mag. Dat vinden mannen misschien lastig.

De ware

Toch zijn er genoeg mannen in de buurt die wel interesse in me hebben, maar die vind ik niet leuk. Zo oud. Ze drinken te veel, sloffen als ze lopen. Ik weet van mannen die maar één keer per week in bad gaan. ‘Kleed je eens leuk aan of ga vaker naar de kapper , denk ik dan. Nee, de ware ben ik nog niet tegengekomen. Ik mis de lichamelijke warmte wel, maar ik ben niet iemand die online gaat daten of zomaar iemand van de fiets trekt. Er moet echt een klik zijn. Dat je iemand tegenkomt en denkt: ‘wauw wat voel ik me lekker’. Of ik dat nog tegen ga komen, weet ik niet. Ik ga er niet naar op zoek. Ik heb geen rotleven en vind het ook fijn met mezelf. Het is goed zo.”

Om privacyredenen zijn de namen in deze rubriek gefingeerd.

Wil je ook je slaapkamergeheim delen – anoniem? Stuur dan een e-mailtje naar onlineredactie@libelle.nl.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaapkamergeheimen van Annie (76): "Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje"

Wat gebeurt er in jouw slaapkamer? In onze rubriek Slaapkamergeheimen spreekt Libelle iedere week een lezeres over haar seksleven. Deze week vertelt Annie (76) over haar geheimen tussen de lakens. “”

“Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje. Ik heb mijn vibrator al tien jaar, sinds het uitging met mijn vriend. Ik gebruik hem geen twee tot drie keer per week meer, zoals in het begin. Maar als ik zin heb, doet hij nog steeds precies wat ik wil. Wel zo prettig.

Advertentie

Sekspartner

Als puber ontdekte ik al wat ik lekker vind. Ik lag met mijn zussen op een kamer. Die dachten dat ik aan het rollen was in mijn slaap en riepen dat ik stil moest doen. Maar ik sliep niet hoor, ik was mezelf aan het ontdekken. Ik was ook best goed geïnformeerd over sex. Beter dan mijn katholieke ouders. Het was in die tijd ongepast om daarover met je kinderen te praten. Toen ik al lang ongesteld geworden was, kwamen ze aanzetten met een of ander boekje over de bloemetjes en bijtjes. Dat wist ik allemaal allang. Ik had van alles in de bibliotheek gelezen. Ook dat er zoiets bestond als homo- en biseksualiteit. Toen ik mijn ouders daarover vertelde zei mijn vader: ‘Kind, hoe kom je aan die wijsheid’? Die had geen idee.

Vrijheid

Op mijn achttiende ging ik het huis uit. We mochten thuis niet veel, dus ging ik op kamers om van mijn vrijheid te genieten. Ik slikte ook de pil en heb een paar vriendjes gehad met wie ik het deed. De jongens wilden meestal wel. Dan waren we uit en vroegen ze ‘zullen we een potje neuken?’, maar dat deed ik dan niet. Ik wilde het alleen met jongens voor wie ik echt gevoelens had.

Sexleven voorbij

Ik trouwde op mijn 26ste  en daarna was mijn seksleven eigenlijk een beetje voorbij. Mijn man had fysieke problemen, waardoor het moeilijk ging. Omdat ik dolgraag kinderen wilde, greep ik mijn kans als we allebei een borreltje teveel op hadden. Maar na twee kinderen gebeurde er weinig meer in bed en het onderwerp was ook niet bespreekbaar. Hij kon trouwens helemaal niet omgaan met gevoelens. Uiteindelijk liep het huwelijk stuk en toen ik bij hem wegging, voelde ik dat ik dat eigenlijk eerder had moeten doen. Maar liefde is ook iets geks; ik was ‘vastgeklonterd’.

Bevredigend

Toen ik na de scheiding op mijn 60ste een nieuwe vriend kreeg, was het in bed heel bevredigend. ‘Zo hoort dat dus’, dacht ik. Helaas was de relatie zelf niet goed en is die ook uitgegaan. Sindsdien ben ik eigenlijk niemand meer tegengekomen. Misschien ben ik zelf ook een moeilijk persoon om mee te leven. Ik ben hooggevoelig en kan niet goed tegen geluiden. Ik vind de tv al snel veel te hard staan. Ook bij vriendinnen vraag ik altijd of die zachter mag. Dat vinden mannen misschien lastig.

De ware

Toch zijn er genoeg mannen in de buurt die wel interesse in me hebben, maar die vind ik niet leuk. Zo oud. Ze drinken te veel, sloffen als ze lopen. Ik weet van mannen die maar één keer per week in bad gaan. ‘Kleed je eens leuk aan of ga vaker naar de kapper , denk ik dan. Nee, de ware ben ik nog niet tegengekomen. Ik mis de lichamelijke warmte wel, maar ik ben niet iemand die online gaat daten of zomaar iemand van de fiets trekt. Er moet echt een klik zijn. Dat je iemand tegenkomt en denkt: ‘wauw wat voel ik me lekker’. Of ik dat nog tegen ga komen, weet ik niet. Ik ga er niet naar op zoek. Ik heb geen rotleven en vind het ook fijn met mezelf. Het is goed zo.”

Om privacyredenen zijn de namen in deze rubriek gefingeerd.

Wil je ook je slaapkamergeheim delen – anoniem? Stuur dan een e-mailtje naar onlineredactie@libelle.nl.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Het bestaat! Op deze vakantieplek zijn (bijna) geen muggen meer zodat je ongestoord kunt genieten

Als de wereld het weer toelaat is het geen verkeerd idee om een retourtje naar de Malediven te boeken. De Nederlandse wetenschapper Bart Knols maakte daar een muggen vergeven resort compleet muggenvrij, zo meldt het AD. Dat klinkt als muziek in de oren voor iedereen die iedere zomer lekgeprikt wordt.

“Binnen een jaar hebben we de populatie teruggedrongen met ruim 95 procent”, vertelt de medisch entomoloog aan de krant. “Resorts van over de hele wereld bellen ons of we bij hen hetzelfde kunnen komen doen.”

Advertentie

Een vakantieplek zónder muggen

Nachtenlang wakker liggen door het gezoem, de jeuk die niet over lijkt te gaan en ontelbaar veel bulten: een groot nadeel van de zomer is toch de hoeveelheid muggen. Daar heb je op het eiland Kunfunadhoo in de Malediven dus geen last meer van. Op het luxe resort Soneva Fushi kun je in één van de 71 villa’s verblijven zonder dat je vakantie verstoord wordt door (ziekteverwekkende) muggen. Deet kun je in het vervolg dus thuislaten.

Droom

Het is al sinds 2009 de droom van Bart om tropische eilanden muggenvrij te maken om gezondheidsproblemen als malaria op te lossen. De eigenaar van Soneva Fushi belt de wetenschapper in 2018 op om zijn resort vrij van muggen te krijgen. “In maart 2019 ben ik voor het eerst naar Soneva Fushi getrokken. Ik begreep meteen waarom hij me gecontacteerd had: ik werd lek gestoken, zoveel muggen zaten er.”

Lees ook:
Met deze simpele oplossing blijven muggen écht weg uit je slaapkamer

Oplossing

Hij bestrijdt de muggen niet door insecticiden te spuiten, maar door muggen te vangen en broedplaatsen weg te halen. In de eerste 24 uur ving hij met een muggenval al meer dan 700 Aziatische tijgermuggen. Een andere val lokt muggen die eitjes willen leggen. Hoewel de muggen nu bijna compleet zijn verdwenen, hoopt Bart de 100 procent te bereiken. “Dan kunnen we onze operatie opschorten, want als eenmaal zo’n eiland muggenvrij is, blijft het ook zo.”

Ondertussen is er veel interesse uit het buitenland om andere gebieden op de wereld muggenvrij te maken. “Panama, Mexico, Indonesië… We zijn momenteel met 22 geïnteresseerden van over de hele wereld aan het babbelen. Maar er zijn op aarde zo’n 40.000 bewoonde eilanden, dus we zijn nog niet klaar”, aldus Bart.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Het bestaat! Op deze vakantieplek zijn (bijna) geen muggen meer zodat je ongestoord kunt genieten

Als de wereld het weer toelaat is het geen verkeerd idee om een retourtje naar de Malediven te boeken. De Nederlandse wetenschapper Bart Knols maakte daar een muggen vergeven resort compleet muggenvrij, zo meldt het AD. Dat klinkt als muziek in de oren voor iedereen die iedere zomer lekgeprikt wordt.

“Binnen een jaar hebben we de populatie teruggedrongen met ruim 95 procent”, vertelt de medisch entomoloog aan de krant. “Resorts van over de hele wereld bellen ons of we bij hen hetzelfde kunnen komen doen.”

Advertentie

Een vakantieplek zónder muggen

Nachtenlang wakker liggen door het gezoem, de jeuk die niet over lijkt te gaan en ontelbaar veel bulten: een groot nadeel van de zomer is toch de hoeveelheid muggen. Daar heb je op het eiland Kunfunadhoo in de Malediven dus geen last meer van. Op het luxe resort Soneva Fushi kun je in één van de 71 villa’s verblijven zonder dat je vakantie verstoord wordt door (ziekteverwekkende) muggen. Deet kun je in het vervolg dus thuislaten.

Droom

Het is al sinds 2009 de droom van Bart om tropische eilanden muggenvrij te maken om gezondheidsproblemen als malaria op te lossen. De eigenaar van Soneva Fushi belt de wetenschapper in 2018 op om zijn resort vrij van muggen te krijgen. “In maart 2019 ben ik voor het eerst naar Soneva Fushi getrokken. Ik begreep meteen waarom hij me gecontacteerd had: ik werd lek gestoken, zoveel muggen zaten er.”

Lees ook:
Met deze simpele oplossing blijven muggen écht weg uit je slaapkamer

Oplossing

Hij bestrijdt de muggen niet door insecticiden te spuiten, maar door muggen te vangen en broedplaatsen weg te halen. In de eerste 24 uur ving hij met een muggenval al meer dan 700 Aziatische tijgermuggen. Een andere val lokt muggen die eitjes willen leggen. Hoewel de muggen nu bijna compleet zijn verdwenen, hoopt Bart de 100 procent te bereiken. “Dan kunnen we onze operatie opschorten, want als eenmaal zo’n eiland muggenvrij is, blijft het ook zo.”

Ondertussen is er veel interesse uit het buitenland om andere gebieden op de wereld muggenvrij te maken. “Panama, Mexico, Indonesië… We zijn momenteel met 22 geïnteresseerden van over de hele wereld aan het babbelen. Maar er zijn op aarde zo’n 40.000 bewoonde eilanden, dus we zijn nog niet klaar”, aldus Bart.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien