Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Manons dochter werd jaren misbruikt door de buurman: Het schuldgevoel blijft

Als haar dochter Merel (12) opbiecht dat ze seksueel is misbruikt, vallen er voor Manon (45) ineens veel puzzelstukjes op hun plaats. Maar hoe nu verder? Want de dader woont naast hen.

Het is maandagmorgen. Ik heb tig deadlines, maar ik zit thuis op de bank met mijn dochter. Ik houd haar vast, knuffel haar. Ze is overstuur. Bang. Vol schaamte over wat er is gebeurd. Verdrietig dat het háár is overkomen. Ik blijf herhalen dat het níet haar schuld is. Dat de buurman nooit aan haar had mogen zitten. Dat volwassenen geen sex mogen hebben met kinderen. Maar van binnen huil ik met haar mee.

Advertentie

Gisteren hadden we een buurtbarbecue. In plaats van met de andere kinderen te spelen, bleef Merel bij mij rondhangen. ’s Avonds na het douchen klaagde ze over jeuk en pijn aan haar vagina. “Mag ik even kijken?”, vroeg ik. Het was wat rood. “Het lijkt of er iets in heeft gezeten.”Mijn dochter is net 12, haar puberteit is begonnen; misschien is ze haar seksualiteit aan het ontdekken… Ik vraag niets en smeer wat zalf op de buitenkant.

Bezorgd

Terwijl Merel naar bed gaat, ruim ik de was op. Als ik langs haar kamer loop, zie ik haar voorover op bed liggen, haar hoofd onder het kussen. Ik ga bij haar zitten en vraag wat er is. Ze durft het niet te vertellen, zegt ze. Angst slaat me om het hart. “Ik weet niet wat er is, maar ik denk niet dat ik boos word. Ik zie dat jou iets dwarszit en ik ben bezorgd om je.” Het blijft stil. Ik streel haar rug, herhaal mijn woorden, zeg dat ik van haar houd en haar wil helpen. Na een poosje klinkt het gesmoord vanonder het kussen: “Ik heb sex met Patrick gehad.”

Patrick. Onze buurman. Hij is getrouwd met Suzy, ze zijn een leuk stel van begin 30. Merel komt er graag om met hun hondjes te spelen, te gamen of met hun neefje te voetballen. Het is alsof ik in een diep gat val. Ik weet meteen dat het waar is wat ze zegt, dat hoor ik aan haar stem. “Och meisje toch”, zeg ik. “Wat erg dat jij dat moest meemaken.” Mijn man Louis vloekt als ik het hem even vertel. “Ik bel de politie”,  zegt hij resoluut. We ijsberen door de kamer tot de agenten komen. Ze luisteren naar ons, bellen met collega’s en gaan weer weg met de mededeling dat de zedenpolitie contact met ons zal opnemen.

Gemiste signalen

Terwijl ik met Merel op de bank zit, blijf ik maar naar haar kijken. Mijn lieve, eigenzinnige meisje dat graag buiten raust en van dieren houdt, grappig met haar oog trekt als ze gaapt of lacht. Het kind dat ik een onbezorgde, vrolijke jeugd gun. Mijn hart huilt omdat ik haar niet heb kunnen beschermen. Hoe heeft dit onder onze ogen kunnen gebeuren? Veel erover praten wil ze niet. Nee, ze weet niet meer wanneer het precies begon, of hoe. Wel dat Patrick vlak voordat hij met Suzy ging trouwen had gezegd: “Als ik getrouwd ben, mag het niet meer. Dan mag ik niet meer vreemdgaan.” Maar het gebeurde daarna gewoon weer, vertelt ze. Ik reken terug, die trouwerij was drie jaar geleden. Wat moet ze zich eenzaam hebben gevoeld.

Seksueel misbruik

Tegelijkertijd begrijpen Louis en ik eindelijk waar de problemen en klachten vandaan komen die Merel de afgelopen jaren had. Toen ik op de site van Slachtofferhulp zocht naar tips hoe ik mijn dochter kon opvangen, kon ik de checklist met signalen van seksueel misbruik zó afvinken. De nachtmerries, het eetprobleem waardoor ze veel was aangekomen, niet willen/durven logeren, overstuur zijn als er oppas kwam, buikpijn, in bed plassen. Ook haar wisselende stemmingen begrijp ik nu. En die keer dat ze zich op de grond had geworpen en riep dat ze niet meer wilde leven. Dat brak mijn hart, 9 jaar was ze toen. Toen hebben we al hulp gezocht, want wat wás er toch? Hoe konden we haar helpen?

De zedenpolitie belt en wijst ons op het belang van lichamelijk onderzoek om sporen veilig te stellen. Maar moet je een getraumatiseerd meisje dat net in de puberteit is met zoiets lastigvallen? “Het is de enige kans om de dader ooit te kunnen vervolgen”, zegt de agent. “Daarvoor is wetmatig bewijs nodig. Anders is het haar woord tegen het zijne.” De gedachte dat hij hiermee weg zou kunnen komen, is niet te verteren.

Forensisch onderzoek

De buurman wordt van zijn bed gelicht door het rechercheteam. Familierechercheurs komen om ons bij te staan, net als een casemanager van Slachtofferhulp Nederland. Ze geven ons houvast nu er zo veel op ons afkomt. Onderzoekers van het forensisch instituut pluizen onze wasmand uit om de kleding te onderzoeken die Merel zaterdag droeg, toen ze bij de buurman langs was geweest. Ze hebben mondkapjes voor en maken foto’s van de bewijsstukken voor ze die in een zak doen. Het lijkt CSI wel.

Een paar weken later krijg ik een telefoontje van de kinderarts: “Goed nieuws, uw dochter is niet zwanger en ze heeft geen gonorroe of een andere soa.”Voer ik dit gesprek echt? Mijn meisje had nog in alle onschuld met poppen moeten spelen, bij wijze van spreken.

Nachten lig ik wakker. Ik zie voor me wat de buurman deed met ons kind en wat ze bij hem moest doen, want ze vertelt nu bij vlagen gedetailleerd over wat er is gebeurd. Het is hartverscheurend en walgelijk tegelijk. Hoe kón hij? En waarom zei ze niets? Bij ons thuis is toch alles bespreekbaar? We hebben haar voorlichting gegeven, uitgelegd dat niemand aan je lichaam mag zitten als je dat niet wilt. Inmiddels weet ik dat je een kind nooit weerbaar kunt maken tegen een volwassene.

Van hulpverleners en het onderzoeksteam hoor ik dat misbruik in 87% van de gevallen wordt gepleegd door een bekende. Iemand die je als ouder vertrouwt en met wie het kind een band heeft. 70 tot 80% van de misbruikte kinderen zwijgt erover als het graf. Uit angst voor de dader, uit loyaliteit naar de dader, uit schuldgevoel, omdat ze hun ouders geen verdriet willen doen, omdat ze zich schamen en/of ze zichzelf slecht vinden (!).

Slechtste moeder

Er zijn wel honderd redenen om te zwijgen. Ik begrijp dat het bijzonder en moedig is dat mijn dochter het wél heeft verteld. Ook hoor ik hoe vaak misbruik voorkomt: in elke schoolklas zitten een of twee kinderen die het hebben meegemaakt of op dit moment de klos zijn. En ik ontdek de vooroordelen, want die had ik zelf ook. Dat kinderen die slachtoffer zijn thuis vaak emotioneel worden verwaarloosd, bijvoorbeeld. Dat het vooral in lagere sociale milieus voorkomt. Idioot, ik weet het. Ik voel me de slechtste moeder van de wereld omdat ik mijn kind niet heb kunnen beschermen. Dat we haar met een gerust hart naar de buurman lieten gaan.

De buren zijn overigens in allerijl verhuisd. Hij ontkent alles, zij steunt hem. Dat grieft ons tot op het bot, al kan ik het haar niet kwalijk nemen. Ik zie haar ook als slachtoffer. Volgens Merel had zij niets door. Voor onze dochter is het bovendien verwarrend dat iedereen om ons heen boos is op hém, terwijl ze in haar ogen sámen iets hebben gedaan. Dat is ook een nieuw inzicht voor mij: misbruik is niet per definitie gewelddadig. Patrick en Merel hadden een leuke band. Juist daardoor kon hij van de gelegenheid misbruik maken.

Bang voor vergelding

Merel gaat in therapie bij het Landelijk Psychotraumacentrum in Utrecht. De impact van misbruik op een kind kan enorm zijn: depressie, zelfhaat, eetstoornissen, posttraumatische stress stoornis, persoonlijkheidsstoornissen, problemen met het aangaan van relaties, verslavingsgevoeligheid. Ik hoop zo dat de schade beperkt blijft. Naast gesprekken krijgt Merel EMDR, een therapie die helpt bij het verwerken van traumatische gebeurtenissen. Want ze durft niet alleen te slapen, niet alleen naar school of naar het winkelcentrum, niet naar het Halloweenfeest op school. Ze is bang dat onze buurman haar zal ontvoeren voor een vergeldingsactie.

Ook mijn wereld is niet meer hetzelfde. Fiets ik langs spelende kinderen, dan voel ik een steek: zij zijn ongeschonden. Nou ja, dat hoop ik dan maar. Elke man die ik in de buurt van kinderen zie, wantrouw ik. Ik ben niet meer mijn oude, vrolijke zelf. Tegelijkertijd denk ik pragmatisch: het is afschuwelijk wat er is gebeurd, maar hier moeten we het mee doen. Mensen maken van alles mee, dit ligt op óns bord, we gaan ermee dealen.

Wanhopig

Maar hóe, vraag ik me een jaar later wanhopig af. Met Merel gaat het beter. Ze is niet langer boos, afwijzend en ontwijkend. Ze is open, spontaan, zachter. De nachtmerries en de buikpijn zijn verdwenen. Ze heeft ineens vrienden en vriendinnen, terwijl ze zich eerder zo anders voelde dat ze geen aansluiting vond. Nu pas besef ik dat het misbruik ook ons gezinsleven heeft verpest, omdat alles draaide om haar heftige buien.

Ook het schuldgevoel blijft knagen, net als zorgen over de toekomst. Merel draagt deze ervaring de rest van haar leven met zich mee. Verliefd worden, relaties aangaan, kinderen krijgen, allemaal momenten waarop het misbruik kan opspelen. Ik voel me zo kwetsbaar omdat iemand dit mijn kind heeft kunnen aandoen. Ik huil veel en ben somber. Mijn man is minder labiel en heeft baat bij meditatie. Mij helpen gesprekken met een psycholoog een beetje, maar het wankele gevoel blijft.

3 jaar cel

Dat gevoel verdwijnt pas na twee gebeurtenissen. Het lucht op dat onze ex-buurman wordt veroordeeld tot drie jaar cel, vooral omdat de rechter hardop zegt dat het echt niet kan wat hij heeft gedaan. Daarnaast doen bijeenkomsten met lotgenoten me goed. Het is een verademing om te zien dat dat ook gewoon lieve betrokken ouders zijn die de dader vertrouwden omdat het een naaste was. Ik besef dat het normaal is dat we ons kind aan mensen om ons heen toevertrouwen. Ik heb niet gefaald als moeder. Het helpt om te weten dat wij niet alleen zijn hiermee, zodat we uiteindelijk kunnen aanvaarden wat is er gebeurd. Er zijn tegenwoordig zelfs dagen waarop ik me weer onbezorgd voel.

Alle namen in dit zijn stuk zijn gefingeerd.

Beeld: Getty Images.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaap je slecht? Het zou zomaar aan je slaapkamer kunnen liggen

Op tijd naar bed gaan, geen alcohol drinken voor het slapengaan en weinig koffie drinken: het zijn allemaal dingen die kunnen bijdragen aan een goede nachtrust. Maar wat als al deze tips niet werken? Het zou zomaar kunnen dat de inrichting van je slaapkamer dan de grote boosdoener is.

Deze vijf tips zorgen voor een rustgevende slaapkamer.

Advertentie

Geef je muur een ander kleurtje

De kleuren in je slaapkamer kunnen een grote invloed hebben op je nachtrust, dat blijkt uit een onderzoek van de Amerikaanse Nationaal Sleep Foundation. Zo zouden de meeste tinten blauw een kalmerend effect hebben op je gemoedstand en brein, waardoor je ontspannen in slaap valt. Heb je liever geen blauwe muur? Een koele, neutrale kleur zoals grijs of zilver werkt ook.

Minder licht

Neem de verlichting in je slaapkamer eens onder de loep. Heb je veel grote lampen in je kamer? En geven deze een heel fel licht? Een overdaad aan fel licht kan er namelijk voor zorgen dat je moeilijker in slaap valt. Koop daarom een dimmer voor op je lampen of kies voor een klein leeslampje dat weinig licht geeft op je nachtkastje.

Zorg voor goede raamverduistering

Voor een goede nachtrust is het belangrijk dat je slaapkamer zo donker mogelijk is. Zorg daarom voor een goede raamverduistering. Koop bijvoorbeeld een verduisterend (rol)gordijn. De kans is groot dat je ineens veel beter slaapt.

Andere lakens

Wanneer je nieuwe lakens koopt is het belangrijk dat je op de stof let. Mijd stoffen uit synthetische materialen zoals polyester of nylon, die je lichaamswarmte vasthouden. Kies in plaats daarvan voor een stof die beter ademt én zacht is, zoals bijvoorbeeld 100% katoen.

Vervang je kussen

Wanneer je op een slecht kussen slaapt kun je last krijgen van hoofd-schouder- en rugklachten. Een goed kussen is daarom essentieel voor een goede nachtrust. Zorg er daarom voor dat je een op een comfortabel kussen slaapt met een goede neksteun.

Déze zelfgemaakte thee zorgt voor een goede nachtrust:

De leukste artikelen van Libelle ontvangen in je mailbox? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Bron: HLN.be. Beeld: Shutterstock

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Met dít stuk fruit kun je uitstekend de badkuip poetsen

We hebben vaak een kast vol met schoonmaakmiddelen staan, terwijl een hoop dingen uit je keukenkastje – of in dit geval je fruitschaal – ook zijn geschikt. Met een grapefruit kun je namelijk hartstikke goed je badkuip poetsen.

Ligt er toevallig nog een grapefruit in de keuken die net niet meer lekker genoeg is voor een sapje? Gooi ‘m dan niet weg. In combinatie met zout zorg je voor een blinkende badkuip én een heerlijk ruikende badkamer.

Advertentie

Grapefruit en zout

Strooi royaal zout over een halve grapefruit en maak de badkuip vervolgens nat met water. Strooi een beetje zou over de bodem en gebruik de halve grapefruit om het bad te schrobben. Zorg dat je tijdens het schrobben in de grapefruit knijpt, zodat het sap eruit komt. Het zuur helpt de zeepresten en andere vlekken weg te krijgen en het zout zorgt voor een scrubeffect. Tot slot kun je de badkuip schoonspoelen met lauwwarm water.

Klaar met de badkuip poetsen? Met dit alledaagse middeltje worden de badkamertegels weer stralend wit

Wil jij meer lifehacks? Dat kan! Je kunt nu via je telefoon, tablet of Google Home (slimme speaker) praten met Libelle. Open de Google Assistent app op je telefoon en zeg: ‘Hé Google, praat met Libelle!’ Weten hoe je dat precies doet? Klik hier!

Libelle Voice

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Margriet. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Eindelijk weten we het: dít is de mol van 'Wie is de mol?' 2021

Wekenlang hebben we onszelf afgevraagd wie de mol is. Zaterdagavond werd er tijdens de finale van WIDM eindelijk duidelijk wie dit jaar de saboteur onder de kandidaten was.

Pas op, dit artikel kan spoilers over de aflevering bevatten.

Advertentie

Finale Wie is de mol?

Alle deelnemers van het seizoen kwamen samen voor de finale. Rik praat nog even met ze na over het seizoen. Hoe hebben zij het ervaren? En wie waren hun mollen? Verder was er dit jaar géén live publiek aanwezig vanwege het coronavirus.

Om erachter te komen wie dan echt dé mol van dit seizoen is, gaan we terug naar Tsjechië. Daar praat Rik nog één keer tegen de twee finalisten: voetbalster Rocky Hehakaija en actrice Renée Fokker. Wie van de twee zal vandaag haar ware identiteit onthullen? En na lang kijken met zweethandjes, werden de kijkers uit hun lijden verlost: Renée Fokker is de mol. Dit maakt Rocky automatisch de winnaar.

Reacties

Op Twitter zijn de reacties over de mol wisselend. Hoewel een deel het goed had geraden, zijn er ook mensen die het niet hadden zien aankomen. Zo schrijft iemand: “Het leek mij te doorzichtig om een actrice te kiezen als mol, dus ik heb Renee nooit verdacht.”


De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Avrotros.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Kate Middleton gespot in betaalbare oorbellen van déze winkelketen

De outfits van royals bewonderen vinden we heerlijk en het is extra leuk als er iets tussen zit dat ook geschikt is voor onze portemonnee. Kate Middleton verscheen vrijdag in een online meeting waar ze oorbellen van slecht vijf pond droeg.

De oorbellen die Kate droeg zijn klassieke, zilveren ringen van de Britse winkelketen Accessorize. Women & Home laat weten dat deze oorbellen slechts vijf pond kosten. Eerder zagen we Kate al eens in een jurkje van Zara en van & Other Stories.

Advertentie

Meeting

De meeting waar Kate en William aanwezig waren was een belangrijke, maar ook een heftige afspraak. In 2019 lanceerden Kate en William namelijk de crisislijn Shout en daarom gingen ze vrijdag online in gesprek met de jonge Jack en zijn ouders.

Ergste nachtmerrie

Jack kampte met depressieve gevoelens en zelfmoordgedachtes. Hij stond op een hoge brug toen hij besloot om contact op te nemen met Shout. In de meeting vertelt Kate tegen de moeder van Jack dat ze zich niet kan voorstellen hoe dit moet zijn geweest voor haar. “Het is de ergste nachtmerrie van elke ouder.”

Deze vier items neemt Kate Middleton altijd mee in haar handtas:


Wil je praten over zelfdoding of wil je hulp op dit gebied? Bel 113 of gratis: 0800-0113. Ook kun je gaan naar de website van 113 Zelfmoordpreventie.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Women & Home. Beeld: Brunopress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien