Holland Zingt Kerst: € 24,95 per kaart >

Zoek binnen:

Mark (40) is licht verstandelijk beperkt: "Ik had geen vrienden tot Frank mijn buddy werd"

Mark Stuijfzand (40) is licht verstandelijk beperkt. Vrienden had hij niet, totdat hij via BestBuddies een vriend vond in Frank Pijnenborg (31, HR manager).

Mark
: “Deze fotoshoot was leuk! Zo’n sessie stond altijd al op mijn verlanglijstje om samen te doen. Na afloop gingen we naar een collega van Frank om een kapstok te maken, en hebben we bij Frank thuis gegeten.”

Frank: “In principe ben je buddy voor één jaar. Maar Mark en ik zijn al acht jaar bevriend”

Frank: “Tijdens mijn studie had ik het hartstikke leuk, met allerlei feestjes en een stage in Japan, maar ik wilde ook iets nuttigs doen in mijn vrije tijd. Iets betekenen voor een ander. Mijn tante had een verstandelijke beperking en zij was open en dankbaar. Mensen zoals zij vind ik leuk, ik word makkelijk vrienden met ze. Daarom meldde ik mij aan als buddy. In principe ben je iemands buddy voor één jaar. Maar Mark en ik zijn al acht jaar bevriend.”

Mark: “Vroeger was ik eenzaam. Naast mijn vader, moeder en broertje had ik geen vrienden. Ik ging niet zo vaak de deur uit. Mijn leven was saai. Op een gegeven moment kwam Stichting BestBuddies op De Schelpenhof, waar ik woon. Eerst wilde ik geen buddy, ik vond het spannend om zomaar iemand te ontmoeten. Toch kwam Frank een keer langs. We gingen wat drinken en babbelen, en al snel bleek dat we een klik hadden. Inmiddels ken ik ook vrienden van Frank, en zijn familie. We gingen een keer gourmetten en wandelen bij zijn ouders in Brabant. ‘Ons pap en ons mam’ zeggen ze daar, maar ik noem ze gewoon Jan en Carla hoor. Ze zijn zo gezellig, ik voelde me meteen thuis. Dat doet mij veel.”

Frank: “We hebben al veel gedaan en meegemaakt. We gaan regelmatig ergens wat eten of drinken. En vorige maand zijn we met andere buddykoppels naar de Efteling gegaan. We maken nu zelfs voor de vijfde keer onze eigen musical, Popcorn King, met meerdere woongroepen en buddy’s. We treden op in het Luxor Theater in Rotterdam. Mark speelt een gemene schurk. In het begin vond hij optreden spannend, maar als je hem nu ziet? Na afloop grijpt hij de microfoon om het publiek te bedanken, liefst draait hij nog drie hits van Jan Smit er achteraan. Hij krijgt de hele zaal mee.”

Mark: “Voor mijn verjaardag gingen we naar Feyenoord tegen Willem II. Gelukkig won Feyenoord. Wat ik trouwens niet leuk vond, is dat Frank een tijd veel in het buitenland was voor zijn werk. Wat heb je aan een vriend als je elkaar weinig ziet? Daarom heb ik nog een buddy gevraagd, ik wilde leuke dingen blijven doen. Nu heb ik nog een kameraad, Ronald. Met hem ben ik laatst gaan darten. En hij is net vader geworden. Ik mocht zijn dochtertje vasthouden, zo mooi. Al die kleine teentjes en vingertjes. Ik ben zó blij met mijn twee vrienden. Ik voel me zo veel beter nu. Mijn leven is leuker en gezelliger. Ook omdat ik ambassadeur ben geworden voor BestBuddies, waarvoor ik laatst presentaties deed op hbo-opleidingen. Ik ben ondernemender, ga ook zelf vaker winkelen, zwemmen of bowlen.”

Mark: “Ik ben zó blij met Frank. Mijn leven is leuker en gezelliger”

Frank: “Mark is leuk, heel puur. Hij is altijd blij om mij te zien, dan krijg ik meteen een flinke knuffel. Eerlijk gezegd is níemand zo blij om mij te zien als Mark. Hij relativeert ook zo lekker. Druk op mijn werk, stress? Joh, wat maakt het allemaal uit.”

Mark: “Frank valt op mannen, en hij is voor PSV, terwijl ik voor Feyenoord ben. Maar dat maakt mij niet uit hoor. Onze bijzondere band wil ik nooit kwijt.”

Tekst: Liselotte Admiraal

Om te laten zien hoe je met een relatief kleine bijdrage al een groot verschil kan maken ging de redactie van Libelle samen koken met mensen die minder goed kunnen meekomen in de maatschappij.

Tekst gaat verder onder de afbeelding

libelle voor elkaar

Libelle’s Human Interest-redactiemanager Barbara Schneemann (47): “Voor ons is het zo vanzelfsprekend: even op de fiets of met de tram ergens naar toe, boodschappen doen, koken, een gesprek voeren, werken. Een kerstdiner koken en het gezellig maken. Dat geldt echt niet voor iedereen, zo bleek deze middag. In onze haast zien we soms niet wie er achterop raken. De sfeer in het buurthuis was respectvol en positief en de gasten werden in hun waarde gelaten. Ik denk dat dat voor mij de belangrijkste les was die ik van Sue Smith van Philadelphia Zorg leerde: dat je mensen met een verstandelijke beperking isoleert als je ze alles uit handen neemt. Juist door ze te betrekken en  verantwoordelijkheid te geven, kunnen ze zicht emanciperen en hun eigen kracht vinden. We hebben ongelooflijk leuke, bijzondere, ontroerende en grappige gesprekken gevoerd. En we realiseren ons nu des te beter: niet iedereen heeft even makkelijk aansluiting in onze maatschappij.”

Bekijk hier de beelden van de redactie in actie:

Iedere dag de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Meld je aan voor de nieuwsbrief! 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien