Hoera! Libelle is genomineerd. Stem nu >

Zoek binnen:

Even bellen met... verpleegkundige Tommie: "In de steek gelaten door weglopende Kamerleden"

Net voordat er woensdag een hoofdelijke stemming zou zijn over de structurele loonsverhogingen in de zorg, liepen meerdere Kamerleden weg. Dat voelde voor de zorgbonden en zorgverleners als een gênante vertoning. Wij belden met verpleegkundige Tommie Niessen en vroegen wat hij ervan vond.

Wat dacht je toen die politici uit de Tweede Kamer wegliepen?
“Gewoon waardeloos. Het is het signaal dat ze afgeven. Er zit misschien een politieke agenda achter die ik niet ken, maar dit signaal is supernaar. Het gaat niet eens om de salarisverhoging, maar om het feit dat mensen weglopen.”

Advertentie

Voelde je je in de steek gelaten?
“Dat kun je wel zeggen. Het gaat steeds zo. Ik vind sowieso dat de zorg in de steek gelaten wordt. Er wordt wel voor je geklapt en veel waardering uitgesproken. Dat is heel fijn hoor, maar als puntje bij paaltje komt laten ze ons gewoon weer zitten.”

Er wordt gezegd dat men wegliep omdat zo’n hoofdelijke stemming vooraf aangegeven moet worden en dat is niet gedaan. Wat vind je van die reden?
“Een raar excuus. Was gewoon gebleven en had je stem uitgebracht, ook al was dat een nee. Maar ga alsjeblieft niet weglopen. Het is toch raar als iemand zegt: “Over een kwartier gaan we stemmen” en dat iedereen wegloopt? Stel dat dat in het ziekenhuis gebeurt. “Jongens, over een kwartier hebben we een operatie”, en iedereen loopt via het koffiezetapparaat naar huis. Ik heb er geen goed woord voor over. Ik kan me ook niet voorstellen dat de Kamerleden zich goed voelden toen ze naar huis gingen.”

Je had liever dat ze dan maar tegenstemden?
“Ja, eigenlijk wel. Het is natuurlijk nog steeds niet het antwoord dat we willen, maar het is minder laf dan weglopen. Het gaat ook niet per se om de salarisverhoging, maar om het gebaar dat ze nu maken. Ik ben hartstikke positief over de zorg en wil echt niet klagen. Maar dit is toch gewoon supergek? Zo zet je je als politieke partij toch ook niet goed neer? Ik kan mij voorstellen dat de coalitiepartijen in maart 2021 hierdoor kiezers verliezen.”

Wat zou voor jou wel waardering uitspreken?
“Op de lange termijn zou een salarisverhoging zeker goed zijn. Zoals Geert Wilders ook zegt: als andere landen het kunnen, waarom wij dan niet? Wees daar transparant over. Maar het zou ook heel fijn zijn als het werken in de zorg wordt verbeterd. Mijn vriendin staat in haar eentje op een zaal waar mensen met dementie wonen. Dat is zwaar. Niet alleen omdat je al het werk alleen doet en continu bezig bent met het volgende. Maar je kunt ook niet voldoende communiceren of sparren met een collega. Je hebt bijna geen tijd voor je patiënten; de menselijke maat gaat weg. Het wordt te veel gekaderd en daardoor gaan er ook mensen uit de zorg weg. Dan hebben we een groter probleem.”

Er wordt voorspeld dat er in september een tweede coronagolf komt. Zijn jullie er klaar voor?
“We moeten wel, maar veel zorgverleners zijn er mentaal nog niet klaar voor. Ze zijn nog bezig met het verwerken van de vorige periode. Velen hebben daar echt last van gehad. We zullen niet minder functioneren en als het gebeurt gaan we weer keihard werken.”

Wat vind je ervan dat niet iedereen rekening houdt met de maatregelen?
“Ik vind dat mensen zich aan de maatregelen moeten houden. Jongeren en ouderen. Niet alleen de jeugd de schuld geven, iedereen moet zich bewust zijn van het feit dat het virus nog niet weg is. We moeten zien te voorkomen dat er een tweede golf komt, want dan krijgen we nog meer maatregelen. Tegelijkertijd vind ik ook dat we kritisch mogen zijn op het huidige beleid en dat we bepaalde maatregelen in twijfel mogen trekken. Dat betekent niet dat we ze niet moeten naleven, maar wel dat we in gesprek moeten blijven. De tijd zal het leren, ik hoop niet dat we weer in dezelfde situatie komen als in maart. Dat was niet leuk, voor niemand.”

Wil je meer weten over Tommies werk en hoe mooi hij het vindt? Lees dan zijn boek ‘Tommie in de zorg’:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Dennis Vloedmans

Lees meer

Tessel Tindert: “Na een paar minuten kijk ik om en raak ik in paniek”

Robert

Robert en ik gaan naar een hotelletje in Noordwest-Frankrijk waar we eerder zijn geweest. In Picardië, aan de monding van de Somme, de rivier waarbij in de Eerste Wereldoorlog zo bloedig is gevochten.

Daar lagen de loopgraven van waaruit miljoenen Franse, Engelse en Duitse jongens de dood in werden gejaagd. ‘Schuldig landschap’, zeg ik tegen Robert als we er bijna zijn. Links en rechts strekken zich lappendekens van gele korenvelden en groene weiden met witte koeien uit tegen een decor van zachtglooiende heuvels. Robert kijkt me niet-begrijpend aan.

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien