Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Expeditie Robinson-blog: ''Het was een avontuur mensen, what a ride!''

Libelle’s Marleen is een trouwe fan van ‘Expeditie Robinson’, hoewel ze er zelf nooit zou willen zitten. Behalve dan omdat je zoveel afvalt, vooruit. Ze praat ons bij over wat er speelt op het onbewoonde eiland.

Advertentie

Mijn hemel, wat duurde die laatste aflevering gisteren lang. Echt oeverloos lang. Het is dat ik altijd wat later inhaak zodat ik de reclames kan doorspoelen want anders was het echt een marteling geweest. Alsof die irritante cliffhangers al niet genoeg waren. Jaja nu weten we het wel: die kogel is weer niet raak – of je nou net overgaat naar de reclame op het moment dat Soundos, Carlos of Kaj de katapult aantrekt of niet. Niet te doen.

Niet grappig
Ook dat pretentieuze gebazel over social media en het bashen van de kandidaten hadden ze van mij mogen overslaan. Idem voor het totaal niet grappige Soudnos gaat undercover-filmpje – sorry, Soundos, ik kan gewoon niet om je lachen.

En de winnaar is…
En dan hebben we het nog niet eens gehad over de parade van familieleden van Soundos en Carlos. Kaj had wijselijk geweigerd om de camera’s binnen te laten (heb ik al verteld dat ik verliefd ben op Kaj? Ja toch?) maar helaas dacht Soundos dat het wel leuk zou zijn om haar moeder plus aanhang naar de studio te laten komen en zette de familie van Carlos de deur wagenwijd open, daar in Oldenzaal. Hadden ze niet hoeven doen. Nee, echt niet. Ik zou het echt niet erg hebben gevonden om niet te weten hoe de hele familie telkens in tranen uitbarst als Carlos een proef wint. Of de Expeditie wint. Oeps, nou heb ik het al verklapt: Carlos heeft dus gewonnen. Maar waarom huilen die Luna’s (onze judoka’s heet Platier Luna, maar of Platier nou zijn tweede voornaam is of een deel van zijn achternaam – ik heb geen flauw idee maar ik zet in op Luna) nou toch de hele tijd? Ik kon daar echt geen kaas van maken. Jong of oud, man, vrouw, neefjes, nichtjes, opa’s en oma’s: ze hielden het allemaal niet droog. Wonderlijke types, die Twentenaren.

Shinen in glittertuniek
Ik moest zelf ook bijna huilen maar dan van de nieuwe krullen van Soundos. Daar was iemand lekker op los gegaan zeg, Soundos kon het zelf ook bijna niet geloven, zo vaak zat ze als ze even dacht dat de camera niet keek, met haar handen aan haar haar. Schattig. En toegegeven: Soundos is een van de weinige mensen die er met visagie beter uitzien dan zonder. Bijna zonder uitzondering knappen de meesten onder ons op van een paar kilootjes minder en een make-uploos bestaan (ik herinner me van een seizoen waarin een oranje geschminkte Fatima Moreiro de Melo aanschoof aan tafel) maar zo niet Soundos. Toegejubeld door Lil’Kleine en Brace zat ze lekker te shinen in haar – wat het ook was – glittertuniek ofzo. Ik snap dat wel van Lil en Brace, die hebben natuurlijk niet zo heel lang op een eiland met haar gezeten dus dan ben je nog lekker enthousiast. Al moet ik eerlijk toegeven dat Soundos zich goed rehabiliteerde daar aan tafel. En haar opmerkingen over sterke vrouwen sneden gewoon hout.

Saaie line-up
Lil’ Kleine kreeg trouwens wel behoorlijk veel zendtijd voor iemand die drie dagen op het eiland had gezeten en erbij zat met een baklap van hier tot Tokio. Wat had die puber weinig zin om op te komen dagen. Nou had-ie ook wel vrij veel zinnen nodig om ons te vertellen dat hij niets heeft met rijst en cassave en des te meer met champagne en kaviaar dus ik denk dat we weinig gemist hebben in de overige 28 dagen op Catanawan. Ook aan Brace hebben we weinig gemist als ik hem zo hoorde. Kortom, die hele line-up met de Robinsons van dit jaar was eigenlijk nogal, nouja, saaaiii. Sorry. Nicolette en Dennis deden echt hun best maar het duurde gewoon te lang, guys, echt.

Einde avontuur
De finale zat verder prima in elkaar – geen commentaar daar. Lekker muziekje eronder als Soundos was=t kogeltjes verzamelde en op haar dooie akkertje door het water waadde, en spannende shots van Kaj en Carlos met hun kogels en katapult-perikelen. En toen won Carlos en was het opeens voorbij. Over. Finito. Het was een avontuur mensen, what a ride!

Fame and fortune
En dan ga ik het nu aanleggen met een zekere Jonathan Aldworth uit Amersfoort, de gast die gisteravond de prijs won om mee te gaan met Nicolette en Dennis tijdens de Expeditie van 2018. Het is of dat of vanaf nu vol in training om mee te kunnen doen met de selectie van de Onbekende Nederlanders. En wij weten inmiddels dat nu ook Robinson de weg kan zijn naar fame and fortune.

1

Beeld: Expeditie Robinson

De leukste artikelen van Libelle ontvangen in je mailbox? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Roos Schlikker: “Ik gluur naar m’n zoon, naast me in de auto, en ik zie jou, mam”

Roos Schlikker

Roos Schlikker (45) heeft twee zoons, een man, een vader op leeftijd en veel vriendinnen. O ja… en zichzelf om voor te zorgen.

Lieve mama,

Ik moet je iets vertellen: Miró heeft nieuwe schoenen. ‘Vette patta’s’ noemt hij ze. Ze waren hartstikke duur en ik wilde ze niet kopen, want het jong voetbalt voortdurend in de bagger, maar hij wilde ze zo graag. Dus spaarde hij ervoor en vroeg hij voor zijn verjaardag alleen schoengeld. Vanochtend ging de bel. Springend als een kangoeroe nam hij de doos van de bezorger aan en daar lagen ze: peperdure Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien