We Will Rock You de musical: nu tot 50% korting!

Zoek binnen:

Floortje Dessing: “Geen kinderen krijgen was een bewuste keuze”

Ze is al twintig jaar meer onderweg dan thuis. Die onrust hoort bij Floortje Dessing (45). En: ze heeft een prachtig leven, vindt ze zelf. Al zijn sommige dingen er ook níet van gekomen. “Een man moet van goeden huize komen om het met mij uit te houden.”

Anderhalve dag is ze in Nederland. Anderhalve dag. En het is niet omdat ze belangrijk wil doen, maar ze heeft het dus druk. “Mán, het is gewoon een gekkenhuis.”

Advertentie

In alles lijkt ze op de Floortje van televisie: nuchter, kordaat, sociaal. Met één verschil: de Floor van vanochtend is niet op reis. Ze is ‘thuis’, een situatie die zelden voorkomt. “Ik heb totaal geen ritme, stuiter als een bal in een flipperkast heen en weer. In het begin van het jaar zet ik in mijn agenda wat ik belangrijk vind: de verjaardagen van mijn ouders, Kerst. Daar probeer ik ver vooruit omheen te plannen, en dan maar gokken dat het uitkomt. Op die manier heb ik nog een soort sociaal leven als ik weer naar huis kom. Anders ben ik helemaal wereldvreemd, ontworteld.”

Merk jij dat je ouder wordt?
“Het valt me nog mee, ondanks dat ik mijn lijf natuurlijk onwaarschijnlijk zwaar belast heb. Dat ik ouder word, merk ik vooral geestelijk. Ik heb echt een dreun van die 45 gehad. Ik heb ineens haast. Ik lijk heel erg op mijn vader, die is 86. Dat komt zo hard binnen. Er is geen ‘later’ meer, dat is allang begonnen en ik zit er middenin. Dat vind ik een vreemde constatering.”

Vreemd of eng?
“Het mooiste van jong zijn is dat er nog een oceaan van mogelijkheden voor je ligt, alles kan nog. Ik was net in Panama, daar ontmoette ik meisjes van 25 die arts waren. Dat zal ik dus nooit meer kunnen: arts worden. Als ik er al slim genoeg voor zou zijn, hè? Ik vind dat echt heel erg. Dat ik steeds minder keuzes heb. En dan zijn al mijn dromen nog uitgekomen.”

Wat voor dromen waren dat?
“De wereld in, onafhankelijk zijn, vrijheid houden, geen ingesleten paden bewandelen. Op een dag wakker worden en denken: wat doe ik hier eigenlijk?”

De meeste mensen kiezen voor huisje-boompje-beestje. Om daarvan af te durven wijken, moet je jezelf goed kennen.
“Dat is een ingewikkelde strijd, merk ik nu. Ik heb geen rolmodellen. Ik ben een beetje een zwerfkat, en dat is bijna niemand. Op je dertigste valt dat niet op, dan fladdert iedereen nog. Maar langzaam heeft iedereen om me heen rust gevonden, een gezin, en ik zit steeds weer in een vliegtuig of trein. Dat is heel leuk, dat is wat ik in mijn hart wilde, waar ik voor heb gevochten en wat ik heb gekregen. Maar het is ook eenzaam. Ik heb zo’n gek leven, ik kan dat bijna aan niemand spiegelen.

Kijk, 95% van de mensen krijgt kinderen. En dat is te gek hoor, dat vooropgesteld. Maar als je geen kinderen krijgt, word je er vaak op aangesproken, bijna ter verantwoording geroepen. Wil je het niet? Mis je het niet? Lukt het niet? Als vrouw moet je het uitleggen, een man hoeft dat nooit. Ik heb dat heel heftig gevonden, al was het vaak ook goedbedoeld. Ik voel dat het leven dat ik leid me gelukkig maakt, maar dat wil niet zeggen dat ik niet van kinderen houd. Sterker nog, die liefde zit heel diep. Al zeg ik ook: bij het idee van een schoolplein, met van die moeders, midden in de stad, raak ik letterlijk in paniek. Elke dag naar school, ophalen, in die stroom van vakanties mee moeten. Al heb ik altijd gedacht dat het nog wel zou gebeuren. Ergens in Nieuw-Zeeland, en dan zo’n kind dat in de vrije natuur rondrent en alle plantjes kent, dát had ik wel gewild. Maar dat is nooit gebeurd. Het was ook geen realistisch beeld.”

Nooit gedacht: ik probeer het gewoon?
“Ik had het niet met mijn werk kunnen combineren, daar ben ik heel bewust mee omgegaan. Ik heb er veel met vrienden over gepraat, bezocht een therapeut. Neem ik de goede stappen? Doe ik het goed? Ik zal later nooit kunnen zeggen dat dit me overkomen is terwijl ik niet oplette. Kijk, de meeste mensen nemen de beslissing om een kind te krijgen. Maar de beslissing om het niet te doen, is net zo groot. En een enorm proces, want je zult nooit weten wat er was gebeurd als je het wel had gedaan.”

Wat denk je?
“Dat het voor mijn kind moeilijk was geweest. Ik ben nu eenmaal geen baken van rust, en ik vind dat wel een voorwaarde. Ik had ook geen man die dan wel rust aan dat kind had kunnen geven.”

Geen spijt?
“Ik ben gevoelig voor spijt, maar in de basis ben ik gelukkig. Mijn kinderdromen zijn uitgekomen, dit zijn de keuzes die ik maakte. Het is wat ik net zei: ouder worden betekent ook dat bepaalde dingen niet meer gaan gebeuren.”

LEES OOK: TV-column: Floortje Dessing en het einde van de wereld

Lees het hele interview in Libelle 44 (die ligt vrijdag 23 oktober in de winkel).

Wat neemt Floortje áltijd mee op reis? Ze geeft antwoord in dit filmpje:

 

Floortje naar het einde van de wereld is vanaf woensdag 28 oktober te zien bij BNN-VARA op NPO 1. Ze bezoekt daarin onder andere Peru, Spitsbergen, Alaska en de Cook Islands.

Interview: Liesbeth Smit. Beeld: Liselore Chevalier. Video: Jolien Marinus 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien