Ontdek Drenthe! Boek nu met 40% korting>

Zoek binnen:

Hoe versier je een vrouw?

Een twintiger vroeg aan mij hoe dat moest, een vrouw versieren. Aan mij!

Hoe versier je een vrouw? Al zet je me op een barkruk naast een vrouw met een pistool tegen mijn hoofd en dwing je me zo iets tegen haar te zeggen, dan nog zou ik niet verder komen dan de weinig aanmoedigende vraag: “Wat een weertje vandaag, hè?” En dan op zo’n toon dat ik niet eens een antwoord verwacht. Stomverbaasd was ik dan ook toen een collega van midden twintig me vroeg: “Zeg, hoe doe jij dat nou, een vrouw versieren?” Ik dacht natuurlijk dat hij een grapje maakte, zoals je mij ook kunt vragen: “Zeg, hoe was dat nou, de Mount Everest beklimmen?” Maar nee, nadat ik hem vol ongeloof had aangekeken, vervolgde hij: “Nou, jij moet er toch wel iets van weten, aangezien je twee keer getrouwd bent geweest.”

Advertentie

Heel vreemd: ik voelde me ineens groeien. Bijna tot in de hemel. Dit was iemand die a) veel jonger was en b) er ook nog veel beter uitzag, en die vroeg aan mij – aan mij! – hoe dat nou moest, een vrouw versieren. Ik besloot: dit was mijn favoriete collega. Ja, ik zou hem voordragen voor promotie en ik zou de directie zeggen dat deze geweldige collega recht had op een Audi A6 als leaseauto. Bleef er nog één kwestie over: wat moest ik antwoorden? Er kwam niks, echt helemaal niks in me op. “Ach”, zei ik, om tijd te winnen, maar daarmee win je niet zo gek veel tijd. Dus voegde ik eraan toe: “Vrouwen willen gewoon aandacht. Veel aandacht. Wat dat betreft zijn het net mannen.” “Dus jij schenkt ze gewoon veel aandacht?” “Ja”, loog ik. “Hoe dan?” Hoe dan, hoe dan? Ja, dat weet ik toch niet! Ik begon mijn net nog favoriete collega een beetje vervelend te vinden. Een beetje erg vervelend. Ik kon amper geloven wat ik vervolgens zei: “Nou, je zegt iets over, over haar jurk. Dat die haar, nou ja, erg goed staat.” Hij keek me aan alsof ik hem zojuist heel helder de relativiteitstheorie had uitgelegd. “Zo simpel?” zei hij. Ik knikte.

En nu denk ik aan al die vrouwen in jurken die lastiggevallen gaan worden door mijn collega. Tot die vrouwen op de vlucht slaan of de politie erbij halen. Vrouwen: nu al mijn welgemeende excuses. Maar ja, dan moet je zo’n vraag ook maar niet aan mij stellen.

Hans Verstraaten is getrouwd. Hij is journalist en columnist voor o.a. Management Team. Lees zijn column over heimelijk verliefd zijn op een ander of een van zijn andere columns.

Tessel Tindert: “Hij noemde mijn dochter Julie een lekker wijf”

Als ik thuis kom na mijn bezoek aan Taco blijkt mijn opnameapparaatje niet gewerkt te hebben. Maar ik vind het niet erg, ik moet er eerlijk gezegd niet aan denken om deze avond nog eens te beluisteren.

Ik schenk een groot glas wijn in, schud wat nootjes in een bakje en laat het bad vollopen. In het warme water laat ik Taco letterlijk van me afglijden. Ik overdenk de avond, de vier maanden dat ik met hem heb gedate, zijn leugens, zijn bedrog, mijn gevoel over hem. Zou ik nu niet in bad zitten, dan zou ik God op mijn blote knoeien bedanken dat hij me niet verliefd op deze man

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien