Lekker lezen: Libelle bookazines voor € 3,35

Zoek binnen:

Ik ben 35 en vind dat prima

Dat stagiaires tegen je zeggen: “Ga jij nog weleens uit? Maar jij bent toch moeder?”

Dat er tegen je wordt gezegd: “Jij begint ook al aardig richting de veertig te kruipen.” Dat een twintigjarige je aanspreekt met ‘u’ (terwijl jij dacht dat jullie leeftijdsgenoten waren). Dat veelbelovende actrices standaard jonger zijn (terwijl jij er vanuit ging dat je ooit nog eens de nieuwe Halina Reijn zou worden, maar die is er dus al in de vorm van Sylvia Hoeks). Dat stagiaires bij Libelle in de jaren negentig geboren zijn. Dat die stagiaires tegen je zeggen: “Ga jij nog weleens uit? Maar jij bent toch moeder?”

Advertentie

Dat je beseft dat een restaurant dat al 25 jaar bestaat helemaal niet zo oud is (want jij bent tien jaar ouder). Dat je niet langer meer ‘net’ afgestudeerd bent. Dat je helaas niet meer zo vaak dronken bent. Dat er tegen je wordt gezegd: “Ik zou maar snel aan die tweede beginnen, want voordat je het weet zijn je eitjes op.” Dat je broertje zegt: “Gelukkig zie je niet dat je halverwege de dertig bent. Je lijkt nog best jeugdig.” Dat je moeder een stuk minder oud lijkt dan een decennium geleden.

Maar ook: dat je eindelijk niet meer zo onzeker bent. Dat je al heel wat levensdoelen hebt bereikt. Dat sinterklaas weer leuk is (door de aanwezigheid van kinderen). Dat je echt overal over mag meepraten en nooit meer ‘te jong’ bent. Dat je niet meer altijd krap bij kas zit. Dat je niet meer zo nodig ‘overal bij hoeft te zijn’ (elke nieuwe club, elk nieuw restaurant). Dat je eindelijk het nut van sporten begint in te zien. Dat dat grotere huis in Amsterdam het komende jaar toch echt gaat gebeuren.

Dat je eindelijk beter je grenzen kunt bewaken. Dat een ruzie met je partner niet meteen leidt tot uitspraken als: “Ik maak het uit.” Dat vakanties in Europa ook heel leuk kunnen zijn. Dat een kind het grootste geluk (en drama) van het leven is. Dat je gelukkig niet meer zo vaak dronken bent. Dat vriendschappen zelden meer vluchtig zijn. Dat je eindelijk hebt geaccepteerd dat je nooit een modellenlijf zult krijgen. Dat het toch nog wel vijftien jaar duurt voordat je echt oud bent.

En dat je zelfs ziet dat er na de vijftig nog hoop is.

Het is zover. Ik ben 35 jaar. En ik vind het prima.

Femke Sterken (35) is freelance journalist en columnist voor Libelle. Ze woont met Reinier en zoontje Max (1) in Amsterdam. Lees ook een van haar andere columns

Beeld: privé, Bret Hartman

 

Memoires van een maîtresse – Deel 51: “Mondje dicht hè, ook tegen Eva”

kapitein

Sabine genoot volop van de aandacht van de Kapitein. Hij stond spontaan op de stoep en gooide al zijn talenten op tafel. Of beter, het aanrecht. Toen hij bij vertrek zijn horloge liet liggen, besloot Sabine haar lippen stijf op elkaar te houden. Zou ze het lot zo een handje kunnen helpen?

Telefoon uit en naar bed. Oh, wat een loeder ben ik toch ook. Zou hij het al doorhebben? De volgende ochtend word ik wakker door de bel. Het is half 9 en de Kapitein staat voor de deur. “Hee!” lach ik schaapachtig. “Wat een verrassing!” Zijn humeur is duidelijk niet zo zonnig als h

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien