Dagje wellness: van 33,50 voor 12,95 >

Barry Atsma: “Ik ben minder gaan werken omdat ik mijn kinderen zo miste”

Ha! Dank zij de nieuwe Vara-serie ‘Klem’ kunnen wij weer uitgebreid genieten van acteur Barry Atsma. Net als twee jaar geleden sprak Libelle-journalist José Rozenbroek uitgebreid met hem, en kan er nu wél gepraat worden over zijn geliefde Noortje Herlaar. En natuurlijk over zijn gezin, acteren, het leven.

Noortje! Dat is een groot verschil is met twee jaar geleden: toen liep je als vrije jongen een beetje te rommelen…
“Ja, nu heb ik vaste verkering. Kijk, daar hangt ze.” Hij wijst op een filmposter aan de muur achter mij, waarop actrice Noortje Herlaar prijkt. Barry en zij werden anderhalf jaar geleden op elkaar verliefd tijdens de opnames van de film Knielen op een bed violen.

Hoe is Noortje in dat gezin van jou geland, met je kinderen, je broer, je ex die om de hoek woont. Ging dat zonder slag of stoot?
“Ehhh, dat is een wat lastig onderwerp… Ik weet niet wat ik daarover kwijt wil.” Hij zwijgt. Dan: “Weet je: het is Izaira en mij gelukt om heel liefdevol bij elkaar te blijven als gezin, als mama en papa van Zoë en Charley. Die stevige basis heeft ervoor gezorgd dat zowel Dirk, de nieuwe vriend van Izaira, als Noortje heel soepel konden aanhaken. Noortje en ik wonen niet samen, maar ze hoort er helemaal bij.”

Hoe was die eerste ontmoeting tussen haar en je dochters?
“Dat vond ik heel spannend. ik had nog niet eerder een vrouw voorgesteld aan mijn kinderen. Maar bij haar had ik het gevoel: het is oké, wat er ook gebeurt in de toekomst. Want zij is – afgezien van het feit dat ik dol op haar ben en verschrikkelijk verliefd en heel veel van haar hou en haar fantastisch vind – een vrouw die deugt en gevoelig genoeg is om op een goede manier met mijn kinderen om te gaan. Net zoals Dirk een fijne, gevoelige ziel is die ik zonder problemen kan zien als de tweede vader van mijn kinderen.”

Was dat dan in het begin dan niet slikken?
“Jazeker.” Hij strijkt door zijn korte kuif. “Ik weet nog dat ik skypte vanuit Nieuw-Zeeland waar ik opnames had voor een serie, en ik Dirk op de achtergrond zag knuffelen met Charley. Terwijl ik mijn kinderen al twee maanden niet had gezien. Dat was wel pittig.”

Heb je een beetje genoten van het vrijgezellenbestaan?
“Ik heb er volop genoten maar ik vond het ook eenzaam. Ik ben uiteindelijk toch meer gemaakt om samen te zijn.” Grijns. “Ik weet dat mijn imago me tegenspreekt. Nee, echt, ik vind het heerlijk om met Noortje te zijn. En ik zeg nu: de rest van mijn leven.”

Eigenlijk ben je op de leeftijd dat je een midlifecrisis zou moeten hebben, Barry.
“Ja! Maar die heb ik niet. Misschien heb ik die al gehad in mijn singlejaren. Toen had ik zo’n periode dat ik wat cynisch tegenover mijn eigen leven stond. Zo van: wat ben ik in hemelsnaam aan het doen? En waarom? Wat heeft dit leven voor zin? Dat was vlak na de scheiding. Als ik zonder mijn kinderen in mijn eentje thuis zat, terwijl ik in al mijn vezels voelde: ik ben een vader die bij zijn kinderen wil zijn. Ik vind het niet makkelijk om afstand te hebben tot mijn kinderen.”

“Gelukkig is het nu allemaal wat minder afgepast. We zorgen fiftyfifty voor de kinderen, maar in de drie, vier dagen per week dat ze bij hun moeder zijn, zie ik ze vaak toch een ochtendje of middag. In die eerste jaren was het behoorlijk afgebakend. Dat vond ik verschrikkelijk. Toen ik me realiseerde hoe erg ik mijn kinderen miste, heb ik besloten minder te gaan werken. Bij elk project dacht ik: wil ik dit écht? Als ik nee dacht, werd het nee. Ik ben toen ook gestopt met theater. Daar was ik zo mee klaar, dat je weer in een bus zat naar een uithoek van het land. Speelden we voor honderd man in de kleine zaal van een of ander theater, terwijl Jochem Myer in z’n eentje voor 1500 man in de grote zaal stond. Wat ik onwijs gaaf vond voor Jochem, maar zuur voor ons. Daar word je wel heel ‘midliferig’ van. Zo van: sta ik hier in een of ander toneelstuk waarin ik mijn vader vermoord en met mijn moeder naar bed ga: waar gáát dit over, ik moet gewoon thuis de kinderen in bed leggen.”

Wat heb je geleerd van je scheiding en die midlife-jaren?
“Ieder mens heeft last van een tunnelvisie. Je wilt soms dingen goeddenken in je hoofd. Terwijl, als je de tijd zou nemen om aan jezelf te vragen: hoe gaat het nou écht met je?, je misschien dingen tegenkomt die je dwarszitten. Als je geïrriteerd bent, of gefrustreerd, of boos, dan moet je dat eerst voor jezelf erkennen. Ik drukte al die dingen graag weg. Wat mij heeft geholpen, is mediteren. Loopmeditatie om precies te zijn. In een kaal, saai lokaal loop je rondjes. Je bent alleen nog maar bezig met stappen zetten, heel langzaam en geconcentreerd, heel erg gefocust op het moment…”Hij barst in lachen uit.

Ben je me nu een beetje in de maling aan ’t nemen?
“Nee, echt niet! Ik moet lachen om mezelf omdat het zo zweverig klinkt. Maar serieus: in mijn vak word je de hele dag gedwongen om na te denken over andere personages, over wat zij denken en voelen. Dan is het belangrijk om ook na te denken over jezelf en stil te staan bij wat je zelf meemaakt. In dat opzicht ben ik een vrouwelijke man. Het is ook onze generatie. Mijn vrienden en ik hebben zo’n mannenclubje, als je ons soms hoort… We noemen onszelf wel hoopvol de testosterona’s, maar we zijn toch een stelletje zeikerds bij elkaar.”

Waar hebben jullie het dan over?
“Over alle gevoelige dingen. Relaties, kinderen, onze ouder wordende ouders.” Lacht gegeneerd. ‘Maar ook over voetbal en vrouwen, hoor. Mannen blijven mannen.”

MEER BARRY
Je leest het hele interview in Libelle 4, vanaf vrijdag 13 januari in de winkel.  Vanaf 19 januari is hij elke week op televisie te zien in de Vara-dramaserie Klem.

LEES OOK:

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Nieuw op LibelleTV, de ontbijtsoap Over Eva

[sm-video-embed][/sm-video-embed]

Interview: José Rozenbroek. Fotografie: Robert Alexander

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien