Ontdek Drenthe! Boek nu met 40% korting>

Zoek binnen:

Gerard Ekdom over vreugde én verdriet

Waar wordt radio-dj Gerard Ekdom (37) nu echt vrolijk van? En: wat is zijn grootste verdriet? 

Vreugde
“Mijn vreugde zit vaak in kleine dingen. Omdat ik zo vaak van huis ben, kan het knopje ‘naar huis’ indrukken op mijn TomTom me al heel blij maken. Ik word nog weleens verliefd op een plaat of een liedje, ook leuk. Als ik hoor dat mijn jongste zoon een ruim voldoende heeft gehaald bij de tafeltoets of als ik lekker uit eten ga met mijn meisje, dan ben ik ook blij.”

Advertentie

Alles klopt 
“Ik ben een opgewekt mens. Je treft mij bijna nooit chagrijnig en als ik het wel ben, weet ik dat goed te verbloemen. Ik word trouwens ook blij als ik een radioprogramma heb gemaakt dat helemaal klopt. Dat ik ’s ochtends om 9 uur uitklok en denk: zó, dat was er weer één! Al is dat gevoel misschien meer een combinatie van vreugde en trots: yes, I did it!”

LEES OOK: KATJA SCHUURMAN OVER HAAR SCHEIDING ÉN HAAR NIEUWE LIEFDE 

Verdriet
“Het afscheid van mijn moeder was het verdrietigste moment van mijn leven. Ze had ALS en koos voor euthanasie. Dat vond ik een heel moedige beslissing van haar. Hoe moeilijk ze het ook vond om afscheid te nemen van ons en van het leven, ze kon alleen nog met haar ogen knipperen en haar situatie was uitzichtloos. Het was een vreselijk verdrietig afscheid. Maar ik wist ook: nu is haar lijden voorbij. Ze was pas 53. Ik probeer altijd iets positiefs uit situaties te halen, maar het eerste jaar na haar dood was moeilijk. Je moeder verliezen, is niet niks. Nicole was zwanger van Lennon toen mijn moeder stierf. Ze heeft mijn kinderen dus nooit gezien. Wat zou ze van hen hebben gevonden? Natuurlijk vraag ik me dat soort dingen regelmatig af.”

Een beetje spiritueel  
“Iedereen gaat op zijn eigen manier met verdriet om. In dat jaar na mijn moeders dood groeiden mijn vader, mijn zusje en ik sterk naar elkaar toe. We hebben heel wat wijn weggetikt terwijl we over haar praatten. Dat hielp echt. Ik had ook de behoefte om mensen op te zoeken die mijn moeder hadden gekend. Dat gaf me het gevoel dat ze er toch nog een beetje was. Na haar dood ben ik een beetje spiritueel geworden. Als je praat met iemand van wie je weet: die is er morgen niet meer, kun je afspraken maken. Je komt wel spoken hè, heb ik tegen mijn moeder gezegd toen haar besluit vaststond, je hebt nu de kans om te laten zien dat er na de dood iets is! Laat van je horen! En dat heeft ze gedaan.”

Het Laatste Avondmaal 
“Ik vergeet het nooit: het was de dag voordat ik voor het eerst het Glazen Huis binnenging, in 2005, het jaar waarin ze gestorven was. Giel en Wout kwamen toen bij mij thuis ons ‘Laatste Avondmaal’ eten. Het was de eerste kerst zonder mijn moeder. Ik zag er een beetje tegenop. We hadden thuis een foto van haar tegen de muur staan. En op een gegeven moment viel die foto zomaar om. Hij gleed niet weg, zoals je zou verwachten, maar hij viel uit het niks naar voren. We schrokken er alledrie van. Ik zie het als een teken.”

Even met haar praten 
“Ik kan nu weer aan mijn moeder denken als de vrolijke vrouw die ze was voordat ze die rotziekte kreeg. Als er iets bijzonders staat te gebeuren in mijn leven, ga ik altijd even naar haar graf. Voor mijn eerste ochtendshow op Radio 2 ben ik even naar haar toegegaan, vlak voor iedere Serious Request was ik daar. Even met haar praten, zodat ik het gevoel heb dat ze erbij is.”

Meer Gerard 
Gerard Ekdom maakt iedere werkdag het programma Ekdom in de ochtend op NPO Radio 2. Hij is getrouwd met Nicole en vader van Lennon (10) en Lewis (8).

Ook benieuwd naar Gerards gedachten bij de emoties trots en angst? Je leest het hele interview in Libelle 51, 11 december in de winkel. 

Interview: Liddie Austin. Beeld: Robert Alexander

Iris tegen Hugo: “Bij elke speech van Rutte rolden de tranen over m’n wangen”

Hugo Borst Libelle

Hugo Borst en Iris Koppe zijn beiden schrijvers maar daar houdt de gelijkenis wel op. Toch zijn ze vrienden én gaan ze geen onderwerp uit de weg. Over oud worden, politiek, sex, corona en meer: Hugo en Iris stellen brutale vragen en geven openhartig antwoord.

I: "Ik zeg het niet graag, maar je had gelijk."
H: "Waarin nu weer?"
I: "Die tent op het dakterras was een aanfluiting."
H: "Hahaha."
I: "Kijk, hij paste prima. Qua wind en regen viel het ook wel mee. We hadden hem met scheer

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien