Exclusieve artikelen en onbeperkt puzzelen voor € 2,99 per maand

Zoek binnen:

Yolanda (47) had haar kinderwens opgegeven, maar bleek tóch zwanger

Yolanda besloot de wens om moeder te worden na meerdere miskramen definitief te laten varen, maar toen voelde ze opeens iets bewegen in haar buik.

“In een tijdbestek van anderhalf jaar had ik vijf kinderen verloren. De eerste keer was ik zwanger van een tweeling, Christiane en Bastiaan, die ik met 23 weken verloor. Daarna kreeg ik verschillende miskramen. Zwanger worden was bij mij al heel moeilijk, omdat ik geen spontane eisprong kreeg. Dit was vrijwel alleen mogelijk met behulp van IUI. Bij de laatste miskraam, een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, keken mijn man en ik elkaar aan en vonden we dat dit te heftig werd. We besloten ons verlangen naar een kind te laten voor wat het was.”

Advertentie

Misselijk
“Pas na een paar jaar durfden we onze kinderwens definitief af te sluiten. We planden onze bruiloft en wilden een mooi, intiem feestje geven. In de aanloop daarvan zaten we midden in de verbouwing van onze keuken, toen ik werd overvallen door hevige buikpijn en ik spontaan een miskraam bleek te hebben. Ik wist niet eens dat ik zwanger was, maar dit wilde ik nooit meer meemaken. Bovendien liep ik tegen de veertig, daarom besloot ik me te laten steriliseren. Vanwege alle drukte van de bruiloft kwam het daar niet meteen van. Ik merkte wel dat ik af en toe misselijk was. Pas op het moment dat ik echt iets in mijn buik voelde bewegen, herkende ik het gevoel.”

Onwerkelijk 
“Tijdens de pauze van mijn werk ging ik naar de drogist om een zwangerschapstest te doen. Toen ik naar het gekleurde streepje keek, was ik zowat in shock: ik was zwanger en de huisarts constateerde dat de zwangerschap al over de helft gevorderd was. Nora kwam veel te vroeg: na 33 weken kwam ze, vanwege een loslatende placenta, met een spoedkeizersnede ter wereld. Na haar geboorte heb ik echt moeten leren genieten. Dat zij er is, vond ik in het begin zo onwerkelijk. Bijzondere dagen als Sinterklaas, Kerstmis en Oud en Nieuw konden voorheen verdrietig zijn. Nu opeens is er een kind bij. Hoe is het mogelijk, heb ik vaak gedacht. Ik heb veel verdriet gehad om de zes kindjes die ik heb verloren. Nu heb ik het gezinsleven dat ik altijd voor ogen had, maar waar ik niet meer op durfde te hopen. Dat Nora er is, vind ik een groot wonder.”

KIJK OOK:
In de wachtkamer: Laura weet al een poosje dat ze moeilijk kinderen zal kunnen krijgen doordat haar cyclus erg lang is. Toch heeft ze een kinderwens. Vandaag is het een spannende dag, ze hoort of de medicatie is aangeslagen.

LEES OOK:

De leukste artikelen van Libelle Daily in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan op Libelle.nl/nieuwsbrief.

Interview: Laura van der Meer. Beeld: iStock 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien