Nieuw! Natuuragenda van Marjolein Bastin 2018

Linda (42) kiest voor een lat-relatie: "Zodra ik met een man samenwoon, verlies ik mezelf"

Vroeger was de volgorde duidelijk: verliefd, verloofd, getrouwd. En dan ging je natuurlijk onder één dak wonen. In 2017 is dat niet meer zo vanzelfsprekend want 20% van de volwassenen kiest voor een lat-relatie: living apart together. Zo ook Linda Zijlstra (42) uit Amsterdam die sinds een jaar een lat-relatie heeft met Frank (49) uit Heemskerk.

Linda’s kinderen Merel (14) en Feline (6) wonen bij haar, Frank is co-ouder van zijn vier kinderen van 16, 15, 13 en 11.

Linda: “Latten past bij me. Ik ben een zelfstandige vrouw, een hard werkende moeder met een groot sociaal leven en een echt familiedier, maar in een vaste relatie vind ik het lastig om al die rollen te combineren. Met de vaders van mijn dochters heb ik samengewoond, toen merkte ik dat ik mezelf verloor. Ik wil het een man naar de zin maken en schakel direct over in de zorgmodus als ik hem om me heen heb. Dat laat ik los op het moment dat ik, zoals nu, aan het latten ben. Laatst sliep mijn vriend Frank bij mij en kwam hij met een overhemd aan: dat moest nog even gestreken worden. Normaal zou ik meteen aan de slag gaan. Nu ging ik naast de strijkplank staan, duwde Frank – die nog nooit in zijn leven had gestreken – mijn strijkbout in zijn handen en gaf aanwijzingen.”

Weinig vrije tijd
“5 jaar geleden ging de relatie met Feline’s vader uit. Ik nam me voor niet meer te beginnen aan een relatie. Relaties waren ingewikkeld en ze kostten te veel tijd. Ik heb samen met mijn broer een zaak in woondecoraties, waarmee ik 7 dagen per week druk ben. De weinige vrije tijd die ik heb, is voor mijn kinderen. Maar na een poosje begon het toch te kriebelen. Ik wilde ’s avonds wel eens iets anders horen dan kinderpraat. Ik verlangde naar een schouder, genegenheid.”

Daten
“Via de datingapp Tinder leerde ik Frank kennen. Zijn foto en profiel spraken me aan, en ook in het echte leven bleek het te klikken. Binnen de kortste keren brak Frank de muur af die ik om me heen had gebouwd. Ik vertrouwde hem, voelde me veilig bij hem. Tussen hem en Feline ging het meteen goed. Nou is zij de moeilijkste niet. Als je een chocolade-ei voor haar meeneemt en haar drie keer in de lucht gooit, ben je al gauw een vriend. Maar Merel moest echt aan Frank wennen. We hadden het met zijn drieën toch leuk, vond zij. Ik heb haar uitgelegd dat zij en haar zus het belangrijkste in mijn leven zijn, maar dat ik het ook fijn vindt als er iemand is die mijn rug kriebelt, met me praat of een drankje voor me inschenkt. Gewoon, even aandacht voor mij. Ik heb haar gevraagd of ze zich voor hem wilde openstellen. Frank zou niet haar nieuwe vader worden, maar hij kon wel een aanvulling zijn. Gelukkig heeft ze dat goed opgepakt. Laatst hadden ze de grootste lol toen Merel 140 onregelmatige werkwoorden in het Engels moest leren en ze met Frank een wedstrijdje deed wie er de meeste wist.”

Leuke dingen doen
“Met Franks kinderen kan ik goed overweg, ze zijn lief en gezellig. Ik ben best streng, in een restaurant maan ik ze gerust om op hun billen te blijven zitten, maar ze mogen me wel. Ik houd van gekke dingen. Dan roep ik ineens dat we met z’n allen gaan karten, of we gaan sushi eten bij de Japanner. In de herfstvakantie zijn we met beide gezinnen een week naar een huisje gegaan, dat was reuze gezellig.”

Schuldgevoel
“Omdat mijn kinderen bijna altijd bij mij zijn, is Frank vaak hier. Hij heeft om de week co-ouderschap voor zijn vier kinderen en wisselt dat zondagavond af met zijn ex-vrouw. Meestal slaapt hij in zijn vrije week bij mij. Hij werkt in Amsterdam, waar ik woon. Heel handig, als hij dan eerder thuis is, ruimt hij alvast de vaatwasser uit. Ik probeer op de vrijdagavond in zijn kinderweek met Merel en Feline naar hem toe te gaan. Dan doen de kinderen een spelletje, we eten wat, we drinken samen koffie en dan ga ik weer naar huis. Ik blijf daar nooit slapen. Niet omdat ik me bij hem te gast voel, maar uit een soort schuldgevoel. Ik werk ook vaak in het weekend, dus de avonden met mijn meiden zijn heilig. Ik vind het belangrijk dat ik ook met hen alleen tijd doorbreng.”

Welterusten appen
“Als Frank en ik niet samen zijn, hebben we wel meerdere malen per dag contact. Dus het is niet van: nou schat, tot over een paar dagen, ik spreek je wel weer na het weekend. Dat is me te koud. Daarvoor hoort hij ook al te veel bij me. We bellen dagelijks, vragen per app wat de ander gaat eten en wensen elkaar ’s avonds welterusten. Maar zonder hem ben ik verre van zielig. Ik doe mijn administratie of lig languit op de bank met een boek, glas rood en een bakje chips erbij, heerlijk. Frank is een zelfstandige, sociale man die graag hardloopt en met vrienden afspreekt. Ik kan in mijn eigen tempo doorrazen, hij vermaakt zich wel. Wat dat betreft, is hij de juiste partner voor mij. Ik vind het fijn dat Frank in mijn leven is. Maar nog iets fijner dat hij dat niet elke dag is.”

LEES OOK:

BEKIJK OOK: Creëer balans in je relatie met deze mindfulness tips

[sm-video-embed][/sm-video-embed]

Iedere dag de best gelezen berichten van Libelle Daily in je mailbox? Dit wil jij niet missen! Meld je aan voor de Daily Update

Interview: Joan Makenbach. Beeld: Petronellanitta

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien