Hoera! Libelle is genomineerd. Stem nu >

Zoek binnen:

Petra (59) koos voor een abortus, maar dit bleek heftiger dan verwacht

Al is de overweging nog zo weloverwogen: een abortus is altijd ingrijpend. Petra (59) draagt de gevolgen van haar beslissing voor altijd met zich mee. “De baby bleek helemaal geen open ruggetje te hebben.”

Petra (59): “Ik zat midden in een vechtscheiding toen ik zwanger bleek van de 4e. Toen mijn ex zei dat hij niets met het kind te maken wilde hebben, maakte ik een afspraak bij de abortuskliniek. Maar toen ik eenmaal daar was, 12 weken zwanger, ben ik weggelopen. Het voelde totaal niet goed. Dit kind mag er zijn, vond ik. Als ik in mijn eentje voor 3 kinderen kon zorgen, kon ik dat ook voor 4.”

Advertentie

Complicaties
“Vanaf dat moment was ik blij met mijn zwangerschap, ondanks het drama eromheen. Omdat ik al 39 was, moest ik een vlokkentest doen. Toen bleek dat dit kindje het syndroom van Down had en nog een aantal complicaties, waaronder een open ruggetje. Volgens de gynaecoloog had de baby een levensverwachting van een week, mocht ik de zwangerschap voldragen. Ik was vreselijk verdrietig, maar ik wilde mijzelf en de kinderen in deze verwarrende periode niet nóg een verlies aandoen – ze moesten door de scheiding al afscheid nemen van hun huis, hun vader en hun vertrouwde leventje.”

Dood geboren
“Met 20 weken werd de bevalling opgewekt. Ik heb die hele gebeurtenis in een roes beleefd. Ook mijn ex was bij de geboorte aanwezig, nu was het ineens ook zíjn kind. Tja. Aanvankelijk wilde ik de baby niet zien na de geboorte – ik was bang dat het een meisje was, en als moeder van 3 jongens wilde ik altijd al graag een dochter – maar de gynaecoloog drukte me op het hart om toch naar het kindje te kijken. Dat zou belangrijk zijn voor de verwerking. Ik zag een handgroot, rood wurmpje: het was weer een jongetje. Van afwijkingen was niets te zien, het kindje was helemaal af. Het was direct bij de bevalling overleden. Het deed me op dat moment vrij weinig. Door de verdoving, de pijnstillers en de chaos die het op dat moment was in mijn hoofd, was ik volkomen apathisch.”

Proces
“De verwerking van mijn abortus kwam pas vele jaren later, toen ik een opleiding tot psychodynamisch therapeut volgde. In de eerste 2 jaar van de opleiding ben je heel erg met je eigen proces bezig. Toen ben ik een tijdlang vreselijk boos en verdrietig geweest. Huilen om de zwangerschapsafbreking deed ik toen pas. Een bevriende huisarts heeft nog naar het rapport van mijn bevalling gekeken. Het kindje bleek wel het syndroom van Down te hebben, maar hij kon niets terugvinden over een open ruggetje. Ik vermoed dat de gynaecoloog destijds de situatie ernstiger heeft voorgesteld, om mij ervan te overtuigen de zwangerschap af te breken, wat natuurlijk heel kwalijk is.”

Zonder medeweten
“Ik heb er destijds aan gedacht om hem alsnog een proces aan te doen, maar toen bleek deze arts al te zijn overleden. Maar in alle eerlijkheid had ik waarschijnlijk ook voor abortus gekozen als het kindje ‘alleen maar’ het syndroom van Down had gehad. In mijn eentje voor 4 kinderen zorgen, waarvan 1 gehandicapt: ik weet niet of ik dat aangekund zou hebben. Mijn 3 jongens weten inmiddels ook van de abortus, dat heeft hun vader ze verteld – zonder mijn medeweten. Ik vond dat niet fijn, maar het is goed zo. Het is ook geen geheim.”

Stiefkinderen
“Als psychodynamisch therapeut werk ik veel met familieopstellingen, een bepaalde therapievorm waarbij je inzicht krijgt in jouw plek in de familie. In mijn eigen familie neemt het doodgeboren kindje wel zijn plek in, maar ik zeg altijd tegen mensen dat ik 3 kinderen heb – niet 4, want zo voelt het voor mij niet. Dit kindje heeft niet geleefd buiten mijn buik. Ik heb de abortus niet onderdrukt, maar het houdt me nu niet meer bezig. Ik heb dit hoofdstuk af kunnen sluiten. Ik kon op dat moment, met de informatie die ik destijds had, niet anders dan kiezen voor afbreking van de zwangerschap. Ik heb er met mijn nieuwe man inmiddels ook 3 stiefkinderen bij gekregen, dus dat grote gezin heb ik in elk geval wel gekregen.”

Iedere dag de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Dit wil jij niet missen! Meld je aan voor de Daily Update

Tekst: Krista Izelaar. Beeld: iStock

10 nieuwe medische behandelingen: van eiwitten tegen migraine en afvallen met een maagballon

vrouwenkwalen

Spataderen bestrijden met een roterend draadje, rimpels liften met een straaltje gas en virtuele pijnbestrijding: de medische ontwikkelingen staan niet stil. De 10 nieuwste behandelingen.

1. Buikspoeling bij eierstokkanker

Het is een van de sluipendste en agressiefste vormen van kanker: eierstokkanker. Er zijn nauwelijks voortekenen en als het ontdekt wordt, is het vaak te laat. Jaarlijks krijgen 1300 vrouwen in Nederland eierstokkanker. Drie op de vier van hen hebben al uitzaaiingen in de buik. Vijf jaar na de behandeling is nog ongeveer een derde van deze vrouwen

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien