We Will Rock You de musical: nu tot 50% korting!

Zoek binnen:

Sylvie Meis: "De man die sterker is dan ik, moet ik nog tegenkomen”

Omdat Sylvie Meis straks weer op de Nederlandse buis te zien is, mocht journalist José Rozenbroek haar exclusief voor Libelle interviewen. Als er maar niet gesproken zou worden over haar scheiding, haar ex, de huidige mannen in haar leven, haar zoon, en zelfs niet over het moederschap. Maar dat drukt de pret niet, er blijft genoeg over.

Een paar jaar geleden zat ik in de lounge van het Conservatoriumhotel, toen er wat commotie ontstond; jij bleek binnengewandeld te zijn. Je leek omhuld door een gouden aureool waardoor iedereen naar je staarde.
Tevreden blik. “Ja, dat hoor ik wel vaker. Ook toen de mensen me nog niet kenden, had ik altijd iets waardoor mensen bleven kijken.”

Advertentie

Je schijnt, op Angela Merkel na, de meest gefotografeerde vrouw van Duitsland te zijn. Wat vind je daarvan?
Peinzend: “Ja, wat vind ik daarvan… Als ik terugkijk om mijn leven en carrière vind ik het sowieso wonderbaarlijk hoe het is gelopen. Uiteindelijk zie ik mezelf als een heel normale vrouw, weliswaar werkzaam in een vreemde business, maar wel met beide benen op de grond. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik kan doen waarvan ik als kind al droomde, maar ik denk echt niet elke dag aan al die mensen die mij kennen. Dat zijn er ruim 80 miljoen in Duitsland. Daar kun je Zwitserland en Oostenrijk bij op tellen. Dat zijn er véél.”

En nu ga je Wedden dat ik het kan! bij SBS in Nederland presenteren. Waarom?
“Ik doe het om de mensen in Nederland te laten zien wat ik kan. Die kennen mij eigenlijk alleen als voetbalvrouw en van een presentatietje hier en daar op TMF of MTF, of van mijn modellenwerk. Ik ben blijkbaar nog niet helemaal klaar met Nederland.” Ze denkt even na. “Ik hoop dat ik het vooral voor mezelf doe. Zodra je iets moet bewijzen voor een ander, ben je negatief bezig en dat wil ik niet. Maar ik kan niet ontkennen dat ik het heel erg spannend vind. Het is toch mijn land, ook al woon ik er al 10 jaar niet meer.”

Als je niet zo hard had gewerkt, waar was je dan nu?
“Ik denk… Ik denk dat ik dan een knappe celebrity-vrouw was geweest die voor veel geld over rode lopers loopt – daar word je in Duitsland dik voor betaald. Misschien wat televisiewerk, maar ik had never nooit prime time de grootste show in Duitsland gepresenteerd.”

Ze knijpt haar ogen tot spleetjes en kijkt me doordringend aan. “De vrouw die steeds meer in beeld komt, is de zakenvrouw. Die zorgt dat haar bedrijf, Meis Enterprise, gestructureerd loopt, die weet waar ze naartoe wil. Ik heb een aantal mensen in dienst, maar alle beslissingen neem ik zelf. Ik doe zelf alle contracten met mijn personeel, met de tv-producenten, met de brands waarmee ik samenwerk. Waarom zou ik 20 procent afstaan aan een manager?” Ze lacht. “Dat is de Sylvie die jullie nog niet kennen.”

Je ziet eruit als een echte vrouw. Maar je hebt de ambities van een man.
Ze knikt tevreden. “Leuk dat je dat zegt. Dat had ik zelf ook al bedacht. Ik ben een ultra feminiene vrouw, met mannelijke trekjes. En ik moet nog de man tegenkomen die sterker is dan ik.”

Dat lijkt me lastig in liefdesrelaties. Daarin wil je toch op z’n minst gelijkwaardig zijn.
“Ik praat niet over mijn privéleven, ik praat nu over mannen in het algemeen. Maar ik durf echt te zeggen dat ik nooit iemand heb ontmoet die sterker is. Na alles wat ik heb meegemaakt: wie doet mij dat na?”

Ben je altijd in control?
“Voor de kanker heb ik niet gekozen. Maar wél voor hoe mijn leven verder is verlopen. Ik ben nooit bang geweest voor de consequenties ervan. De lawine aan narigheid na de scheiding is natuurlijk ook niet mijn keuze geweest. Sommige mensen willen zich nu eenmaal manifesteren ten koste van anderen.” Fijn glimlachje. “Zelf kies ik daar niet voor. Ik kies ervoor om in het licht te leven, niet te liegen, een goed mens te zijn.”

Op wat voor mannen val jij?
Ze kijkt vragend haar personal assistant Marina aan. Nee, schudt Marina.
Sylvie: “Wat ik wel kan zeggen: ik vind het belangrijk dat ik met een partner op een zelfde lijn zit.”

Het moeten sterke mannen zijn, denk ik, anders veeg je de vloer met ze aan.
Ze zwijgt. Weer die veelzeggende blik.

Hoe is je gemoedstoestand nu?
“Tevreden. Tevreden met wie ik ben. Maar ook vol vuur. Ik ben denk ik de enige vrouw van achter in de 30 die blij is om straks 40 te worden. Voor veel vrouwen zijn de jaren tussen hun 30e en 40e de mooiste van hun leven. Ze zijn uit de baby’s en peuters, ze pakken hun carrière weer op, ze zijn mooier dan ooit. Ik moest in die jaren mijn kanker overwinnen, die rotchemo doen, ik werd kaal, voelde me onzeker. Ik heb er littekens door opgelopen, letterlijk en figuurlijk. Daarna kwam de scheiding en alles wat daarbij kwam.”

7 magere jaren dus. Maar die zijn nu voorbij.
Weer knijpt ze haar ogen tot katachtige spleetjes. “Daarom verheug ik me enorm op de jaren die voor me liggen. Ik ga het maximale eruit halen wat erin zit.”

MEER SYLVIE
Je leest ’t hele interview met Sylvie Meis in Libelle 45, vrijdag 21 oktober in de winkel. Wedden dat ik het kan! is vanaf aanstaande zaterdag wekelijks te zien om 20.00 uur op SBS6.

LEES OOK:

De beste artikelen van Libelle ontvangen in je mailbox? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

BEKIJK OOK DEZE VIDEO: Sylvie verlangt soms naar rust.

Interview: José Rozenbroek. Beeld: Getty Images

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien