Hoe sterk is jullie relatie? Doe hier de test>

Zoek binnen:

Jette van der Meij ('GTST'): "Tijdens repetities liggen we soms echt in een deuk"

Goede tijden, slechte tijden viert zijn 30-jarige jubileum. Dat betekent ook duizenden keren Jette van der Meij (66) op de buis. Na bijna 30 jaar de kwetsbare Laura Selmhorst te hebben gespeeld, vroeg ze de schrijvers om een iets sterker karakter. “Ik zag het niet zitten om nog jaren huilend in die keuken te staan.” 

“Nou ja, er zijn ook wel afleveringen waarin ik niet in beeld ben hoor”, zegt Jette nadat ze met een kop koffie is aangeschoven voor het interview. Het zijn lange dagen voor de 66-jarige actrice. Het is nu 10 uur ’s ochtends en Jette heeft er al een paar uur repeteren opzitten. Straks staan er ook nog een meet & greet op het programma en de daadwerkelijke opnamen van GTST waarvoor ze weer terug moet naar de studio.

Advertentie

Hoe houd je het vol?

Jette lacht: “Het is wel een beetje topsport. Een week van tevoren weet je pas hoe je schema voor de week daarna eruitziet. Je kunt niet ziek zijn. En als je wel ziek bent, dan kom je toch (vóór tijden van corona, red). Ben je heel erg ziek, dan word je met de taxi opgehaald en lig je voor pampus in de kleedkamer tot je je scènes moet doen. Daarna word je weer teruggebracht.” Lacht: “Zo gaat het echt.”

Als enige is Jette nog over van de eerste club acteurs die sinds 1 oktober 1990 op tv de fictieve stad Meerdijk en haar bewoners tot leven bracht – en dan vooral hun perikelen. Al in de eerste aflevering werd Jettes karakter Laura Selmhorst bedrogen door haar man. En daar zou het allerminst bij blijven.

Hoe houd je het fris voor jezelf?

“Dit werk is mijn passie. Vanaf mijn 6e wist ik dat ik wilde zingen en acteren. Ik doe nu beide, dus mijn droom kwam uit. Dat deze serie zo lang zou lopen, had ik nooit kunnen vermoeden. Ik weet nog zo goed hoe die eerste tijd was. Het gevoel dat we iets totaal nieuws gingen doen, met allemaal acteurs die vrijwel onbekend waren. De negativiteit en tegenwerking die we over ons heen kregen, zorgden ervoor dat we er nog harder voor gingen. Ik denk dat ik veel minder liefde zou voelen voor de serie als ik halverwege was ingestapt in een bewezen succes.”

Overwoog je te stoppen toen je als laatste overbleef van die groep van het eerste uur?

“Ik voel me nog enorm betrokken bij het karakter en bij haar verhaallijn. Ik ken Laura zo goed. Als ze in een bepaalde stemming is, dan denk ik mee over wat ze aantrekt. Ook om het voor mezelf leuk te houden. Als er acteurs nieuw binnenkomen, sta ik voor hen klaar. Ik weet hoe moeilijk het kan zijn als nieuweling, ik probeer ze een warm welkom te geven. Merk ik op een dag dat ik al die dingen niet meer doe, dan moet ik misschien gaan nadenken over stoppen.”

Je hebt ooit tegen de schrijvers gezegd dat je wilde dat Laura sterker zou worden.

“In een soap speelt elke acteur een bepaald type en dat verandert eigenlijk niet. Laura is een personage dat het goede wil doen. Maar ze wordt bedrogen, ze gaat scheiden, haar zoon raakt vermist – nou ja, hij bleek dan niet haar zoon te zijn, maar voor Laura voelde het wel zo. Ze verliest haar volgende kind… Zo kan ik nog even doorgaan. Na 18 jaar huilen en kopjes soep op bed was ik er wel klaar mee. Het leek me interessant, ook voor de kijker, om in beeld te brengen dat je ook sterker uit alle ellende kunt komen. Ik zag het niet zitten om nog jaren huilend in die keuken te staan. Dat zou voor mij als actrice niet meer interessant zijn.”

Als jij opsomt wat Laura zoal is overkomen dan moet ik een beetje gniffelen. Bij jou bespeur ik geen spoortje ironie.

“Nee! Nee. Nou ja, een enkele keer heb ik dat wel als ik een nieuw script lees en ik denk: daar gáán we weer. Soms liggen we tijdens repetities echt in een deuk. Uiteindelijk kan ik er alleen maar serieus over zijn, want alleen dan voelt wat Laura meemaakt echt, en kunnen de mensen thuis geraakt worden.”

30 jaar GTST

Op donderdag 1 oktober is het precies 30 jaar geleden dat de soap begon. In de jubileumaflevering keert Robert Alberts (Wilbert Gieske) voor even terug in Meerdijk. Samen met Laura blikt hij terug op de zoektocht in Venezuela naar hun verongelukte zoon Arnie.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Caspar Pisters. Fotografie: Petronellanitta

Art Rooijakkers: “Ik was totaal niet op het vaderschap voorbereid”

Art Rooijakkers Libelle

Presentator Art Rooijakkers (44) heeft niet stilgezeten tijdens de lockdown: hij schreef De eeuw van mijn dochters. In dit boek beschrijft hij hoe de wereld eruit zal zien als zijn nu driejarige dochters Puk en Keesje volwassen zijn.

Als Art Rooijakkers om 9.00 uur ’s ochtends arriveert, heeft hij al een uur getraind in de sportschool. Dat doet hij een paar keer per week. De presentator wil fit blijven, niet in de laatste plaats

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien