Lekker lezen: Libelle bookazines voor € 3,35

Zoek binnen:

"Jij schrijft toch een afvalblog?"

Na zeven ‘vette jaren’ is het tijd om af te vallen. Onze eigen ‘Bridget Jones’ Margje deelt iedere maandag haar ervaringen.

“Misschien moet je eens schrijven over wat er nou wel en niet bij het plastic mag”, oppert een kennis. “Ik heb daar steeds gedoe over met mijn man en dat past dan toch goed bij je blog?” Ze kijkt me verwachtingsvol aan. Ik kan de opmerking niet meteen plaatsen en weet even niet wat te zeggen. Als dit een tekenfilm was dan zouden er nu een stuk of tien vraagtekens boven mijn hoofd te zien zijn. Ze merkt mijn verwarring en verklaart haar opmerking: “Ja, ik hoorde dat jij een afvalblog voor Libelle schrijft?”

Advertentie

Ik moet er weer om grinniken als ik er aan denk. Maar bij nader inzien is er wel een mooie vergelijking te maken. Afval en afvallen, het ligt dicht bij elkaar, zullen we maar zeggen. Ons lichaam is eigenlijk de ultieme recyclemachine. Probeer maar eens te bedenken wat je vandaag allemaal gegeten en gedronken hebt. Stel je nu eens voor dat je dat allemaal in een keer op tafel zou zetten, dan zou dat een groot dienblad vol gevulde borden en glazen zijn. Al die etenswaren en drankjes heb je vandaag verwerkt tot maar een klein beetje restafval.

Als je het zo bekijkt is ons lijf een wonderbaarlijke voedselverwerkingsmachine. Best jammer alleen dat het lijf veel voedsel recyclet tot lichaamsvet. Al dat voedselrecyclen heeft bij mij vooral geresulteerd in een enorme grote massa, ehm, nou, mij. Ik moet dus minder voedsel gaan recyclen, door minder (en beter) voedsel in mijzelf te stoppen.

Meer dan ooit besef ik dat ik mijn lijf een beetje heb gebruikt als afvalemmer. Want ik heb er heel wat troep in gegooid de afgelopen jaren. Nog steeds vind ik het niet makkelijk om de verleiding van allerlei ‘foute zaken’ als chips, chocoladekoekjes en andere verslavende etenswaren vol suiker, vet en zout te weerstaan. Het is af en toe gewoon simpeler om een pak koekjes open te trekken dan een fruitsalade te maken. Een beetje zoals je soms alles in een keer in de vuilnisbak gooit, in plaats van het netjes te sorteren en te recyclen.

Afval scheiden en recyclen moet ervoor zorgen dat onze aarde langer meegaat. Door gezonder te gaan leven hoop ik wat langer op die aarde rond te kunnen lopen. Als je het zo bekijkt, dan hebben afval en afvallen best veel met elkaar te maken.

Weegschaalbekentenis: zo, na deze serieuze overdenkingen ga ik nu even de container met plastic afval aan de weg zetten. Wandel ik daarna gelijk even een blokje om voor wat extra beweging. Zodat ik hopelijk ook volgende week, net als deze week, weer kan melden dat ik een paar ons ben afgevallen. Want een afvalblogster die niet afvalt, dat werkt natuurlijk niet.

Meer weten? Margje zit ook op Facebook en heeft een eigen site.

Illustratie: Deborah van der Schaaf

 

Memoires van een maîtresse – Deel 51: “Mondje dicht hè, ook tegen Eva”

kapitein

Sabine genoot volop van de aandacht van de Kapitein. Hij stond spontaan op de stoep en gooide al zijn talenten op tafel. Of beter, het aanrecht. Toen hij bij vertrek zijn horloge liet liggen, besloot Sabine haar lippen stijf op elkaar te houden. Zou ze het lot zo een handje kunnen helpen?

Telefoon uit en naar bed. Oh, wat een loeder ben ik toch ook. Zou hij het al doorhebben? De volgende ochtend word ik wakker door de bel. Het is half 9 en de Kapitein staat voor de deur. “Hee!” lach ik schaapachtig. “Wat een verrassing!” Zijn humeur is duidelijk niet zo zonnig als h

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien