Anastasia nu met € 15,- voordeel naar de voorpremières!

Zoek binnen:

Hedwig (60): “Mijn kleindochter is eigenlijk helemaal niet zo’n leuk meisje”

Oppassen op haar kleindochter doet Hedwig (60) niet met plezier. Ze vindt haar namelijk tot op het bot verwend en niet goed opgevoed.

Hedwig: “Het gebeurt iedere maand wel een paar keer dat mijn zoon en schoondochter mij vragen of ik mijn kleindochter Anouk van haar basisschool wil halen. We gaan dan samen naar haar huis, ik zorg voor het eten, doe haar in bad, breng haar naar bed en blijf wachten tot haar ouders thuiskomen. Ze hebben allebei een baan met wisselende werktijden, en dit is een goede, goedkope en makkelijke oplossing voor ze. Ik weet dat het heel onaardig klinkt, maar het is niet iets wat ik met plezier doe. Anouk is enig kind, en tot op het bot verwend. Alles wat ze doet, wordt door mijn zoon en schoondochter toegejuicht en geprezen. Maar in werkelijkheid is Anouk helemaal niet zo’n heel leuk meisje. Als ik haar ophaal, rent ze me voorbij zonder te groeten, om dan op het schoolplein nog wat met klasgenootjes te spelen. Haar rugzakje heeft ze dan voor mijn voeten op de grond gesmeten, dat moet ik dan oppakken en dragen, daar begint het al mee.

Advertentie

Opvoeding
Thuis doet ze meteen de televisie aan en die moet aanblijven, ook als we eten. Ze praat met haar mond vol, speelgoed waar ze geen zin meer in heeft, gooit ze in een hoek en in bad vindt ze niets leuker dan mij zo nat mogelijk spatten. Ze bedankt nergens voor, niet als ze wat van me krijgt en niet als ik haar wat aangeef of iets voor haar doe. Als ik zeg dat ze zelf haar jas, die ze in de kamer voor mijn voeten op de grond heeft gegooid, moet ophangen, wordt ze boos. ‘Je moet niet zo streng zijn, daar kan Anoukje niet tegen’, zegt mijn zoon dan de volgende dag, want dan heeft Anouk over mij geklaagd. Maar het zijn de normale dingen die je een kind leert. Ze is al acht jaar en ze heeft geen idee hoe ze zich moet gedragen, domweg omdat ze niet wordt opgevoed door haar ouders. Wat ik merk en wat me verdriet doet, is dat ze geen vriendinnetjes heeft. Ik heb een keer twee moeders over haar horen praten, terwijl ik stond te wachten tot de school uitging. ‘Dat onmogelijke kind!’, noemden ze haar. Ze is gewoon nergens meer welkom. Maar mijn zoon wil daar niets over horen. Een vrije opvoeding is juist goed, vindt hij. En dat Anouk door die zogenaamde vrije opvoeding nog heel veel problemen gaat krijgen, is iets wat ik hem niet duidelijk kan maken.”

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Interview: Tineke Beishuizen. Beeld: iStock

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien