We Will Rock You de musical: nu tot 50% korting!

Zoek binnen:

Marion: "Fransen zien mantelzorg écht als familieplicht"

Het is binnenkort vakantietijd, wanneer we er niet zijn, houdt de buurman bij ons een oogje in het zeil. Dat is nooit een probleem, want hij is er altijd. ‘Je ne bouge pas, zegt hij, ik blijf waar ik ben.’ Ik heb weleens gevraagd of hij nooit zin heeft om ook eens op vakantie te gaan.

‘Ik kan nooit weggaan’, zei hij toen, ‘want iedere avond moet ik tante opsluiten’ – enfermer la tante.

Advertentie

Luikjes open, luikjes dicht
Tante woont in een groot huis midden in het dorp, ze is oud en slecht ter been, maar weigert tegen elke prijs naar een bejaardentehuis te gaan. Ze krijgt verzorging aan huis, via diverse familieleden. Mantelzorg op z’n Frans, zeg maar. Het is een familieplicht. En zo heeft onze buurman, haar neef dus, de taak elke avond de luiken dicht te doen. Zo zit ze ’s nachts veilig. ’s Morgens gaat hij er weer naartoe om haar ‘los te laten’. Het schijnt dat ze niet mals is, die tante, nooit tevreden, kritiek op iedereen. Ze zouden natuurlijk ook elektrische rolluiken kunnen installeren. Maar zo is er steeds weer even een contactmoment. Het gaat al jarenlang zo, iedere ochtend, iedere avond, zomer en winter, met Kerst en met Pasen, tweemaal per dag gaat de buurman even langs zijn tante.

Eigen vakantie
Onze buurvrouw gaat er wel af en toe even tussenuit, een weekendje weg met haar dochter en haar gezin. Het is meestal dan, dat de buurman zich tegen borreltijd spontaan bij de lage stenen muur meldt die onze twee terreinen scheidt, met een klein geschenk, een pot honing of een koele fles rosé. We vragen of hij geen tijd heeft voor ‘un petit verre’ en na enige aarzeling zegt hij ‘allez’ – vooruit. Om vervolgens met een verbazende souplesse over het muurtje te springen. Een paar uur en de nodige glazen wijn later, zwaait hij weer terug over de muur. Hij heeft drie keer beleefd geweigerd om te blijven lunchen want hij is eigenlijk ergens anders uitgenodigd. Het is misschien zo gek nog niet, deze vorm van vakantie, een paar dagen links en rechts wat bijkletsen, iets te veel drinken, iets te veel eten, zonder een kritische vrouw om je heen. Een boze oude tante is al erg genoeg.

Marion Everink woont met haar gezin al vele jaren in Frankrijk. Ze is beëdigd vertaalster Frans en auteur van het populaire boekje ‘Meer sjans met Frans’. Het pas verschenen ‘Frans, tu comprends? ‘is een speels lees- en leerboek om alledaags Frans te leren en meer te begrijpen van de Franse cultuur. In deze nieuwe wekelijkse column hier op Libelle.nl geeft Marion ons een kijkje in haar dagelijks leven in de zonnige Provence en schrijft over de verschillen tussen Frankrijk en Nederland.

Nieuwsgierig naar Marions boeken? Je vindt ze hier:

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien