Ontvang wekelijks de e-column van Manon (dochter Anne-Wil)

Zoek binnen:

Nancy's psycholoog stelde haar één vraag die haar leven compleet veranderde

Toen alles mis dreigde te gaan waren zij er. De arts die tóch opereerde. De psycholoog die de juiste vraag stelde. Een hulpverlener die niet van je zijde week. Libelle-lezeres Nanda schreef een bedankbrief aan haar psycholoog.

Lieve Nancy,
Met één vraag heb jij het leven van mijn gezin veranderd. Misschien heb je zelfs een scheiding helpen voorkomen. Een paar jaar geleden kwam ik ziek thuis te zitten. Ik was verschrikkelijk moe en had geen energie meer om voor de klas te staan. Met een burn-out kwam ik terecht bij jou, de psycholoog. Aanvankelijk dacht ik dat het door mijn werk kwam; lesgeven aan het vmbo is een veeleisende baan. Maar toen ik weer halve dagen ging werken en daarbij op jouw aanraden opschreef wat me energie gaf en wat energie kostte, merkte ik al snel dat mijn gezin eigenlijk de grootste energieslurper was. Vaak had ik het gevoel dat alles op mijn schouders terechtkwam. Mijn man nam ook wel zorgtaken op zich, maar hij kon soms zo onredelijk uit zijn slof schieten tegen onze twee dochters. Hij werd bijvoorbeeld verschrikkelijk boos als een kind haar schoenen onder aan de trap liet staan. Vaak zag hij ook niet wat er naast de zorg voor de meisjes nog meer in huis moest gebeuren, waardoor ik na een lange werkdag thuis een grote puinhoop aantrof.

Advertentie

Waarom kost het mij zo veel energie om thuis alles gedaan te krijgen? Dat was de vraag die steeds in me opkwam. Tot jij een vraag stelde die alles veranderde: “Zou het kunnen dat je man autistisch is?” Ik schrok, maar het kwartje viel meteen. Dát was het. Daarom werd hij zo boos als iets niet ging zoals hij het had bedacht. Daarom hield hij zo rigide vast aan zijn plannen. Daarom zag hij alleen wat er moest gebeuren als ik hem erop wees. Mijn man werkt in de IT en doet veel vanuit huis. Dan kun je met autisme prima functioneren zonder dat het op het werk tot problemen leidt. Maar een huwelijk goed houden en de zorg voor twee dochters vraagt wel heel veel van iemand met autisme.

Na jouw vraag liet ik het een paar dagen bezinken, maar daarna heb ik er met mijn man over gepraat. Hij werd getest en jouw vraag bleek terecht, hij kreeg de diagnose asperger. We kregen begeleiding vanuit de GGZ, en dankzij bruikbare tips is ons gezinsleven enorm verbeterd. We maakten bijvoorbeeld de werkkamer van mijn man prikkelarm. Daarna had hij meteen meer energie om zijn werk te doen. We maken schema’s met wat er moet gebeuren. En als hij een vermoeiende dag heeft gehad, leg ik mijn dochters uit dat papa even met rust gelaten moet worden.

Zelf ben ik gestopt met alles naar me toe te trekken. Mijn man is geen ochtendmens en als de kinderen ’s morgens dwars lagen, viel hij tegen ze uit. Maar ja, kinderen van vier en zeven jaar zijn nu eenmaal weleens dwars. Ik loste dat probleem altijd op door de eerste lesuren vrij te vragen, zodat ik zelf de kinderen naar school kon brengen. Nu doe ik dat niet meer. We hebben in de ochtend meer structuur: vaste rituelen en tijden waarop alles gebeurt. Dat helpt. Wat ook helpt, is dat hij nu zelf snapt waarom hij zo snel boos wordt. Lieve Nancy, jouw vraag sloeg even het fundament onder ons gezin vandaan, maar we zijn er sterker uitgekomen.

Nanda

Tekst: Mensje Melchior. Beeld: iStock.

Iedere dag (gratis!) de best gelezen berichten van Libelle in je mailbox? Meld je aan voor de Daily Update!

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien