Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Nicoline Wisse Smit stuurt elke dag een brief aan iemand: "Het is zó'n mooi, tastbaar iets om te krijgen"

Het zijn gekke, onzekere tijden, waarin liefde belangrijker dan ooit is. Om iets liefdevols voor anderen te kunnen betekenen, schrijft ‘professor in de liefde’ Nicoline Wisse Smit élke dag een brief voor iemand anders op haar typemachine.

Halverwege maart, op de dag van de 1ste toespraak van minister-president Rutte, schreef Nicoline haar eerste ‘brievenbuspost’. Vele brieven volgden: van een vrolijke verjaardagswens tot rake brief voor iemand die niet lang meer heeft. Maar elke brief met liefde en aandacht geschreven.

Advertentie

Via social media stroomden de verzoeken al gauw binnen. De aanvrager van de brief geeft Nicoline een naam door, het adres en een korte toelichting. En er zijn ook mensen die een brief voor zichzelf aanvragen.

Niet altijd even makkelijk

Elke dag pakt Nicoline een nieuw verzoek uit de lijst. Al valt het schrijven haar soms ook best zwaar. Nicoline: “Afgelopen week schreef ik een brief voor een dame in een hospice. De envelop bleef onbeschreven: de dame is vrijdag begraven.”

En zo heeft de schrijfster meerdere voorbeelden. “Ik mocht even geleden namens een man die zijn dochter bij de MH17-ramp is verloren een brief schrijven aan zijn nichtje. Zij heeft na de vliegramp en het verlies van zijn dochter enorm veel voor hem betekend. Zij was zijn steun en toeverlaat. Nu zit ze met een burn-out thuis. Hij wilde heel graag iets voor haar doen, maar kon het simpelweg niet. Achteraf heb ik nog even contact gehad met de man en zei hij tegen mij dat ik precies heb gedaan wat hem zelf niet lukte: haar op deze manier een hart onder de riem steken. Dat raakte me ontzettend. Ik vind het mooi dat mijn woorden zoiets teweeg kunnen brengen”.

Liefdesbrieven aan de liefde

Voordat corona zijn intrede deed in Nederland, verscheen Ik min je. In dit boek deelt Nicoline liefdesbrieven aan de liefde. Door de crisis had Nicoline, die ook als trouwambtenaar werkt, opeens een lege agenda. De geplande activiteiten rondom de lancering van haar boek kwamen te vervallen. Om structuur in haar dag aan te brengen, besloot ze iets te doen waar ze energie van krijgt. Doorgaan met (liefdes)brieven schrijven, dus.

Elke brief die op de post gaat, is door Nicoline op de typemachine geschreven. Grappig detail: bij de presentatie van haar boek op Valentijnsdag bij boekenwinkel Scheltema in onze hoofdstad had Nicoline een aantal typemachines meegenomen. Daar zou ze die dag liefdesbrieven op tikken. Maar daar kwam niet veel van terecht. De genodigden vonden het veel te leuk om zelf achter het apparaat te kruipen.

Schrijven op gevoel

Nicoline: “Van veel mensen kreeg ik te horen dat het tikken zo ontspannend werkte. En dat ze het mooi vonden om vooraf na te denken over wat ze zouden schrijven. Je kunt op een typemachine immers geen delete-knop gebruiken. Zo zie ik het zelf ook. Ik denk na over wat ik wil schrijven. Daarna volg ik mijn gevoel. Tikken gaat bij mij met 2 vingers. Als ik na 2/3 van de brief merk dat ik ben afgedwaald, komt het aan op creativiteit om te voorkomen dat ik opnieuw moet beginnen.”

“Ik heb meerdere typemachines. Elke dag kies ik een andere uit”, gaat Nicoline verder. “Het geluid van de toetsen stelt me gerust en geeft vertrouwen. Het schrijven houdt mijn wereld groot, want ik moet me inleven in iemand anders. Én het zorgt elke dag voor een ommetje naar de brievenbus.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

En weer een brief. Raakt. De uitdagingen waar mensen mee te maken krijgen. Poh 🧡 #brievenbuspost #brievenbuspostintijdenvancorona #dagelijksepost

Een bericht gedeeld door Nicoline Wisse Smit 🧡 (@nicolinewissesmit) op

Schrijftips van Nicoline

Nicoline hoopt dat mensen meer brieven gaan sturen. Nicoline: “Een brief is zó mooi om te krijgen. Het is tastbaar en voelt echt als een cadeautje.” Weet je niet waar je moet beginnen? Dan heeft de schrijfster een paar tips:

  • Het maakt niet uit of je ervoor kiest om een brief(je) op je computer te schrijven of dat je het met pen en papier doet. Het gaat erom dat je het met aandacht en concentratie doet. Ook met aandacht voor jezelf. Denk na over waar je gaat zitten, zet een geurkaars aan. Creëer een fijne sfeer. Maak er een momentje van.
  • Noteer de plaats en datum van schrijven boven de brief. Dat geeft een brief bewaarwaarde en actualiteit. En zo kun je meteen zien hoe lang de post erover heeft gedaan.
  • Kies een passende aanhef en deel je brief vervolgens op in 3 delen. Duid in het begin waarom je deze brief schrijft. In het middenstuk volgt de inhoud. Maak er geen dagboek van, maar laat wel iets van jezelf zien. Vertel een leuke anekdoke. En laat in het slotstuk blijken wat er na het lezen ‘moet gebeuren’. Moet de ontvanger de brief bewaren, iets terug schrijven?
  • Onderteken de brief altijd met je eigen handschrift – ook als je op de computer hebt getikt. Je handschrift maakt het persoonlijk.

Benieuwd naar Ik min jehet boek van Nicoline Wisse Smit? Je kunt de bundeling liefdesbrieven uiteraard online bestellen, maar Nicoline hoopt juist dat je het bij de lokale boekhandel koopt.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Interview: Kim van Weering. Beeld: Marjolein van Panhuys

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Agnes Hofman: "Ik word geïntimideerd door een superfan van Nick en Simon. In mijn eigen huis!"

Agnes Hofman (41) is lifestyle journalist met Nederlandse en Braziliaanse roots. Ze woont in Lissabon met T., haar zoon van 21. Ze schrijft op Libelle.nl over haar leven, loslaten en gelukkig(er) worden. Deze week schrijft ze over haar ‘gezellige’ nieuwe overbuurman.

Het grappige is dat mensen een heel exotisch beeld hebben bij mijn leven in Lissabon. En ja, als ik de deuren van mijn Franse balkonnetje open, zie ik inderdaad Portugese tegeltjes en een waslijntje aan de overkant. Maar tegenwoordig ook het hoogblonde hoofd van de Nederlandse overbuurman.

Advertentie

Dierlijke passie

“Nog eentje?” vroeg zoon T. Ik zuchtte. Ja, nog eentje. Ik had inmiddels al geaccepteerd dat tegenover me op de begane grond een Hollandse man woont, die me ’s ochtends begroet met “Hallo buurvrouw!” in een plat Amsterdams accent. Op zich niet de vibe waar ik voor ben geëmigreerd, maar prima.

Alles beter dan die ruziemakende en seksende Spanjaarden naast me, met wie ik niet on speaking terms ben. Zij voelen zich niet vrij in hun eigen huis, omdat ik bij geluidsoverlast klaag. Ik vind dat ik het recht heb om niet indirect betrokken te willen zijn bij hun dierlijke, passionele momenten.

Nick en Simon

Bovendien is de Nederlandse benedenbuurman – geen idee hoe hij heet, maar laten we hem Willem noemen – vrolijk en sociaal. Hij houdt regelmatig borrels op het stoepje, samen met zijn Portugese vrienden terwijl Fado-muziek door de boxen schalt. Kijk, daar hou ik van. Dat is Portugal.

Maar vorige week ging het helemaal mis. Terwijl ik me probeerde te concentreren op een artikel over luxe kamerplanten, hoorde ik opeens een bekend deuntje. T. kwam zijn kamer uitgesneld. “Dit is toch niet…” Jawel. Nick en Simon. In stereo. Wat blijkt, in het appartement boven Willem is een andere Nederlander komen wonen. De horror! Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben er meestal trots op om Nederlands te zijn. Maar ik wilde juist een andere omgeving. En echt integreren. Niet de hoofdprijs betalen voor een appartement – “want typisch Portugees in de binnenstad” – en dan alleen maar Nederlands om me heen horen.

Geïntimideerd

Nick en Simon zou ik op zich nog wel trekken, ruimdenkend als ik ben, als De Nieuwe Buurman niet luidkeels mee zou zingen. Hetzelfde nummer, op repeat. Om je een idee te geven; mijn straatje is smal. En aangezien De Nieuwe Buurman en ik op dezelfde hoogte wonen, kijken we bij elkaar naar binnen. Nou ja, hij vooral bij mij. Als ik per ongeluk zijn kant op kijk, staart hij me strak in mijn ogen. En dan doe ik lafjes de gordijnen dicht. Ja, ik word geïntimideerd door een superfan van Nick en Simon. In mijn eigen huis!

Zoon T. weigert de straat over te steken voor een goed gesprek. Dat snap ik. We weten niet precies wat er scheelt, maar de Nederlandse buurman heeft issues. Als in: minutenlang keihard schelden in het Nederlands. Tegen zichzelf, terwijl hij wild met zijn armen zwaait en door de kamer beent. Is het Tourette? Daar heb ik uiteraard begrip voor. Maar stel dat hij gewoon anger management issues heeft. Dan moeten we een burenruzie natuurlijk zien te voorkomen. Maar ik moet iets… Maar wat?

Beeld: Privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Agnes Hofman: "Ik word geïntimideerd door een superfan van Nick en Simon. In mijn eigen huis!"

Agnes Hofman (41) is lifestyle journalist met Nederlandse en Braziliaanse roots. Ze woont in Lissabon met T., haar zoon van 21. Ze schrijft op Libelle.nl over haar leven, loslaten en gelukkig(er) worden. Deze week schrijft ze over haar ‘gezellige’ nieuwe overbuurman.

Het grappige is dat mensen een heel exotisch beeld hebben bij mijn leven in Lissabon. En ja, als ik de deuren van mijn Franse balkonnetje open, zie ik inderdaad Portugese tegeltjes en een waslijntje aan de overkant. Maar tegenwoordig ook het hoogblonde hoofd van de Nederlandse overbuurman.

Advertentie

Dierlijke passie

“Nog eentje?” vroeg zoon T. Ik zuchtte. Ja, nog eentje. Ik had inmiddels al geaccepteerd dat tegenover me op de begane grond een Hollandse man woont, die me ’s ochtends begroet met “Hallo buurvrouw!” in een plat Amsterdams accent. Op zich niet de vibe waar ik voor ben geëmigreerd, maar prima.

Alles beter dan die ruziemakende en seksende Spanjaarden naast me, met wie ik niet on speaking terms ben. Zij voelen zich niet vrij in hun eigen huis, omdat ik bij geluidsoverlast klaag. Ik vind dat ik het recht heb om niet indirect betrokken te willen zijn bij hun dierlijke, passionele momenten.

Nick en Simon

Bovendien is de Nederlandse benedenbuurman – geen idee hoe hij heet, maar laten we hem Willem noemen – vrolijk en sociaal. Hij houdt regelmatig borrels op het stoepje, samen met zijn Portugese vrienden terwijl Fado-muziek door de boxen schalt. Kijk, daar hou ik van. Dat is Portugal.

Maar vorige week ging het helemaal mis. Terwijl ik me probeerde te concentreren op een artikel over luxe kamerplanten, hoorde ik opeens een bekend deuntje. T. kwam zijn kamer uitgesneld. “Dit is toch niet…” Jawel. Nick en Simon. In stereo. Wat blijkt, in het appartement boven Willem is een andere Nederlander komen wonen. De horror! Begrijp me niet verkeerd hoor, ik ben er meestal trots op om Nederlands te zijn. Maar ik wilde juist een andere omgeving. En echt integreren. Niet de hoofdprijs betalen voor een appartement – “want typisch Portugees in de binnenstad” – en dan alleen maar Nederlands om me heen horen.

Geïntimideerd

Nick en Simon zou ik op zich nog wel trekken, ruimdenkend als ik ben, als De Nieuwe Buurman niet luidkeels mee zou zingen. Hetzelfde nummer, op repeat. Om je een idee te geven; mijn straatje is smal. En aangezien De Nieuwe Buurman en ik op dezelfde hoogte wonen, kijken we bij elkaar naar binnen. Nou ja, hij vooral bij mij. Als ik per ongeluk zijn kant op kijk, staart hij me strak in mijn ogen. En dan doe ik lafjes de gordijnen dicht. Ja, ik word geïntimideerd door een superfan van Nick en Simon. In mijn eigen huis!

Zoon T. weigert de straat over te steken voor een goed gesprek. Dat snap ik. We weten niet precies wat er scheelt, maar de Nederlandse buurman heeft issues. Als in: minutenlang keihard schelden in het Nederlands. Tegen zichzelf, terwijl hij wild met zijn armen zwaait en door de kamer beent. Is het Tourette? Daar heb ik uiteraard begrip voor. Maar stel dat hij gewoon anger management issues heeft. Dan moeten we een burenruzie natuurlijk zien te voorkomen. Maar ik moet iets… Maar wat?

Beeld: Privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Gras vervangen door tegels? Dan staat je woning wellicht op dít Twitteraccount

Een mooie tuin met gras en bloemen ziet er prachtig uit, maar het onderhouden ervan kost wel veel werk. Daardoor kiezen sommige mensen voor tegels in plaats van groen. En dat ontging Twitteraar Piet niet, wat voor hem als inspiratie diende. Het resultaat? Zijn hilarische account @onderhoudsarmoe.

Als je zopas voor een tuin vol tegels bent gegaan, kan je huis er zomaar tussenstaan. Mét grappig en ietwat confronterend bijschrift.

Advertentie

Tegeltuinen

Veel Nederlandse tuinen zijn voorzien van tegels en grint. Ieder zijn eigen smaak natuurlijk, maar de oprichter van het Twitteraccount @onderhoudsmoe vindt dat zulke tuinen geen schoonheidsprijs verdienen. En vele Nederlanders blijken deze mening te delen, want zijn account telt inmiddels al ruim 15 duizend volgers.

Humor

De oprichter van het account wil anoniem blijven, maar staat RTL Nieuws wel te woord. Hij vertelt: “Ik denk dat humor goed werkt. Als mensen zien dat anderen om een onderhoudsarme tuin lachen of het belachelijk maken, zorgt dat er misschien voor dat ze het zelf niet gaan doen.”

Grappige trend

Hij zocht in het begin op Google Maps vaak zelf naar transformaties van tuinen, waarbij al het groen zonder pardon vervangen werd door tegels.

Met de groei van zijn account kwamen er steeds meer tips binnen. “Ik vond het grappig en ging op GoogleMaps kijken of ik nog meer van zulke tuinen kon vinden. Je kunt daar ook snapshots uit het verleden zien en ik ging kijken hoe die tuinen er eerst uitzagen. En verrek, vroeger waren ze gewoon groen, lag er gras en stonden er bomen”, vertelt hij.

Zorgelijk

Het levert hilarische berichten, maar ergens zit er wel een boodschap achter. Piet vindt het namelijk zorgelijk dat er steeds meer groen verdwijnt, “gezien de uitdagingen waar we op onze planeet voor staan”. Goed voor het klimaat zijn al die tegels namelijk niet.

Maar bovenal vindt hij het gewoon erg lelijk, benadrukt hij grappend. “Het doet bijna letterlijk pijn aan je ogen.”

Handig! Zó kom je gemakkelijk van onkruid in je tuin af:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL Nieuws. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Gras vervangen door tegels? Dan staat je woning wellicht op dít Twitteraccount

Een mooie tuin met gras en bloemen ziet er prachtig uit, maar het onderhouden ervan kost wel veel werk. Daardoor kiezen sommige mensen voor tegels in plaats van groen. En dat ontging Twitteraar Piet niet, wat voor hem als inspiratie diende. Het resultaat? Zijn hilarische account @onderhoudsarmoe.

Als je zopas voor een tuin vol tegels bent gegaan, kan je huis er zomaar tussenstaan. Mét grappig en ietwat confronterend bijschrift.

Advertentie

Tegeltuinen

Veel Nederlandse tuinen zijn voorzien van tegels en grint. Ieder zijn eigen smaak natuurlijk, maar de oprichter van het Twitteraccount @onderhoudsmoe vindt dat zulke tuinen geen schoonheidsprijs verdienen. En vele Nederlanders blijken deze mening te delen, want zijn account telt inmiddels al ruim 15 duizend volgers.

Humor

De oprichter van het account wil anoniem blijven, maar staat RTL Nieuws wel te woord. Hij vertelt: “Ik denk dat humor goed werkt. Als mensen zien dat anderen om een onderhoudsarme tuin lachen of het belachelijk maken, zorgt dat er misschien voor dat ze het zelf niet gaan doen.”

Grappige trend

Hij zocht in het begin op Google Maps vaak zelf naar transformaties van tuinen, waarbij al het groen zonder pardon vervangen werd door tegels.

Met de groei van zijn account kwamen er steeds meer tips binnen. “Ik vond het grappig en ging op GoogleMaps kijken of ik nog meer van zulke tuinen kon vinden. Je kunt daar ook snapshots uit het verleden zien en ik ging kijken hoe die tuinen er eerst uitzagen. En verrek, vroeger waren ze gewoon groen, lag er gras en stonden er bomen”, vertelt hij.

Zorgelijk

Het levert hilarische berichten, maar ergens zit er wel een boodschap achter. Piet vindt het namelijk zorgelijk dat er steeds meer groen verdwijnt, “gezien de uitdagingen waar we op onze planeet voor staan”. Goed voor het klimaat zijn al die tegels namelijk niet.

Maar bovenal vindt hij het gewoon erg lelijk, benadrukt hij grappend. “Het doet bijna letterlijk pijn aan je ogen.”

Handig! Zó kom je gemakkelijk van onkruid in je tuin af:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL Nieuws. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien