Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Dít zijn de 7 opvallendste onthullingen uit Michelle Obama's biografie

Met een oplage van 3 miljoen exemplaren in maar liefst 31 talen pakt Michelle Obama goed uit met haar vandaag verschenen biografie. In het boek geeft de voormalige first lady een uniek en vooral openhartig kijkje in haar leven.

Wij hebben de meest opvallende onthullingen alvast voor je op een rijtje gezet.

Advertentie

1. Ze gaat niet de politiek in

Wie hoopte dat Michelle de politiek in zou gaan, komt van een koude kermis thuis. “Ik zal het hier meteen duidelijk zeggen: ik ben niet van plan me ooit verkiesbaar te stellen. Ik ben nooit een liefhebber van de politiek geweest en de ervaring die ik de afgelopen tien jaar heb opgedaan heeft mijn mening niet bepaald veranderd’, schrijft ze. De toekomst van de Obama’s ligt in de media. Samen met Barack tekende Michelle onlangs een contract bij Netflix, waarvoor ze films gaan produceren. We zijn heel benieuwd!

2. Zij en Barack waren misschien nooit een stel geweest

Michelle vertelt hoe ze in het prille begin afknapte op Barack. Ze leerde hem kennen op een advocatenkantoor in Chicago. De twee vonden elkaar leuk, maar tijdens hun eerste date kwam Barack te laat. “Ik dacht: een zwarte man die te laat komt, nee.” Gelukkig gaf ze de arme man nog een kans!

3. Ze vergeeft Trump nooit

Michelle windt er geen doekjes om: ze heeft een diepe afkeer van de vastgoedmagnaat die haar man opvolgde. Ze verwijt Trump dat hij de veiligheid van haar gezin in gevaar bracht door de birhter-theorie rond te bazuinen: het gerucht dat Barack eigenlijk in het buitenland geboren was en daarom geen recht had om president te zijn. Ze schrijft: “Wat als een labiel iemand zijn geweer laadde en naar Washington reed? Donald Trump, met zijn luide en roekeloze insinuaties, zette de veiligheid van mijn gezin op het spel. Dat vergeef ik hem nooit.”

4. Kinderen krijgen ging niet makkelijk

“Als ik een dossier aan zou willen gaan leggen over dingen die niemand je vertelt totdat je er middenin zit, zou ik beginnen met miskramen. Een miskraam is eenzaam, pijnlijk en ontmoedigend”, schrijft Michelle. Na de miskraam gaan zij en Barack over tot ivf-b. Een moeilijk proces, zo vertelde ze eerder in een interview met ABC News. Terwijl zij zichzelf de ene injectie na de andere toediende, was Barack namelijk al druk met zijn politieke carrière. Hun twee dochters Malia (20) en Sasha (17) werden uiteindelijk via ivf verwekt.

5. Haar huwelijk ging niet altijd over rozen

Michelle verbloemt niet dat zij en Barack in een huwelijkscrisis terecht kwamen toen Barack helemaal opging in zijn politieke loopbaan. Door relatietherapie kwamen de twee hun huwelijksproblemen te boven. Daarover schrijft ze: “Ik wil dat jonge stellen weten dat ook Michelle en Obama moeten werken aan hun relatie. Dat ook wij hulp zoeken als we het nodig hebben.”

6. Ze had nooit gedacht dat Barack president kon worden

Toen Barack haar vertelde dat hij president wilde worden, had ze in eerste instantie weinig vertrouwen in een goede afloop, geeft ze toe. “Ik dacht niet echt dat hij zou kunnen winnen. Barack was per slot van rekening een zwarte man in Amerika.” Inmiddels weten we gelukkig beter.

7. Ze kan nog steeds niet geloven dat Donald Trump president is

Toen op die bewuste verkiezingsavond in november 2016 bleek dat Trump van Hillary Clinton ging winnen, ging Michelle accuut naar bed. Ze wilde de realiteit nog niet onder ogen komen. Twee jaar laten vraagt ze zich nog steeds af hoe het in vredesnaam zover heeft kunnen komen. “Ik zal me er altijd over blijven verwonderen wat zoveel mensen, met name vrouwen, ertoe heeft gebracht om een buitengewoon goed gekwalificeerde vrouwelijke kandidaat af te wijzen en in plaats daarvan een vrouwenhater te kiezen als president.”

Leuk voorschot
Een ander leuk weetje: het bedrag dat de Obama’s voor hun biografieën krijgen – Barack is met de zijne bezig – is ongekend. Hun uitgever telde maar liefst 57 miljoen euro neer. Ruim 20 miljoen meer dan het voorschot dat Bill en Hillary Clinton destijds voor hun memoires kregen. Kunnen ze vast een paar mooie Netflix-films van maken!

Mijn verhaal, becoming Michelle Obama verschijnt in Nederland bij uitgeverij Hollands Diep. Benieuwd naar het boek? Je koopt het voor €26,99 onder andere bij Bol.com.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: de Volkskrant, AD & TrouwBeeld: ANP & Uitgeverij Hollands Diep

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Hannahs dochters zijn helemaal dol op hun stiefmoeder: “Niets is haar te dol, er zijn amper regels”

Na de scheiding, vier jaar geleden, had de man van Hannah (43) al snel een nieuwe, jongere vriendin. Met lede ogen moet Hannah aanzien hoe dol dochters Roos (13) en June (11) zijn op hun stiefmoeder. “Ze vinden iemand van 27 jaar zonder regels natuurlijk veel toffer.”

“Op vrijdagochtend word ik altijd met een knagend gevoel wakker. Alsof ik voor een wortelkanaalbehandeling naar de tandarts moet. De hele dag sleep ik me naar vijf uur, het tijdstip waarop mijn ex onze meiden op komt halen. Van gekkigheid staan ze al een halfuur van tevoren met hun jassen aan ongeduldig uit het keukenraam te kijken of ze de auto van hun vader zien. Zo veel zin hebben ze in weer een weekendje bij papa en Jitske. Ik probeer mee te gaan in hun enthousiasme en veins blijheid, maar zodra ze de straat uit zijn, ben ik in tranen. Deze geschiedenis herhaalt zich op zondag. Reikhalzend kijk ik uit naar half acht, het moment waarop mijn ex onze kinderen weer thuis aflevert. Al weet ik dat ook dat een pijnlijk verhaal is. De meiden zijn door het dolle van alle leuke dingen die ze hebben gedaan met papa’s vriendin en willen me alles tegelijk vertellen. Het kost me veel moeite om geen sarcastische of negatieve opmerkingen te maken over die ge-wel-di-ge Jitske.”

Advertentie

Over de schreef

“Begrijp me goed: ik ben niet jaloers dat mijn ex een nieuwe partner heeft. Dat ik Marco terug zou willen is absoluut niet aan de orde, ik ben blij dat ik van hem af ben. Ons huwelijk was een mislukking. In de twaalf jaar dat we samen zijn geweest, ging Marco stelselmatig vreemd. Hij begon ermee toen ik net bevallen was van de eerste. Tenminste, destijds ontdekte ik een pakje condooms in zijn broekzak en vermoedde ik dat hij een ander had. Iets wat hij later ook toegaf: hij was over de schreef gegaan, omdat hij al negen maanden ‘droog’ stond. Hij wilde namelijk geen sex hebben met een zwangere vrouw. Ook daarna ging hij door met zijn slippertjes. Dan ontdekte ik een vunzig appje in zijn telefoon of werd er wel heel vaak anoniem gebeld. Soms stond zo’n vrouw ineens op de stoep. Alle keren toonde Marco berouw. ‘Het is me overkomen’, ‘Het was slechts een kus op een bedrijfsfeest’ of ‘Een collega stalkte me, waardoor ik overstag ging’. Altijd maar excuses. Verantwoordelijkheid voor zijn gedrag nam hij niet. Omwille van ons gezin, de kinderen en het feit dat ik zelf kind ben van gescheiden ouders, vergaf ik hem iedere misstap. Al brokkelde mijn liefde voor hem af. Ook omdat hij steeds meer zijn eigen plan trok. Hij toonde weinig betrokkenheid bij de opvoeding. Naar tienminutengesprekken ging ik alleen, net als naar sportwedstrijden en trainingen. Dus toen Marco vier jaar geleden aankondigde dat hij niet verder wilde omdat zijn liefde voor mij was verdwenen, kwam die klap niet eens hard aan. Ik was al redelijk aan het alleen zijn gewend.”

Jongere minnares

“De scheiding werd gelukkig geen vechtscheiding. We konden alles via een mediatorregelen en maakten een fatsoenlijk ouderschapsplan. Marco bleef in de woning en kocht mij uit, maar hielp me bij de inrichting van mijn huurhuis. In principe gaf hij me alles wat ik wilde, inclusief de door mij gewenste omgangsregeling: de kinderen zouden twee weekends per maand bij hem zijn. Hij kreeg nog een extra optie voor de woensdagmiddag, maar dat was niet te combineren met zijn werk, vond hij. Het eerste half jaar verliep alles in harmonie, Marco hield zich aan zijn afspraken. Soms gingen de meiden met tegenzin naar hun vader, maar ik stimuleerde dat ze zouden gaan. Ook omdat ik dan een weekendje kon bijtanken. Even geen verplichtingen, niet honderd keer ‘mama’ op een dag en onbezorgd met vriendinnen naar de film of uit eten. Toen mijn ex-man een vriendin kreeg veranderde alles. Jitske was geen losse flodder, zoals hij die net na de scheiding had, maar een serieuze relatie, beweerde hij. Ik lachte hem uit vanwege haar leeftijd: ik zag een bijna twintig jaar jongere minnares als een typische actie van een man met een midlifecrisis. Maar Jitske was anders, zei Marco. Hij kreeg gelijk, ze is er ruim drie jaar later nog steeds en hij lijkt verliefder dan ooit.”

Elk weekend feest met hun stiefmoeder

“Mijn dochters lopen weg met Jitske. Ze is hun beste vriendin geworden, ze is leuk, grappig, lief en jong. Sinds zij er is, zijn de bezoekjes aan hun vader minifeestjes. Jitske rijdt paard en heeft een eigen pony en de meiden mogen helpen met de verzorging. En als Roos en June bij hun vader zijn, organiseert Jitske discoavonden waarbij ze gek met elkaar door de woonkamer dansen. Bovendien houdt Jitske wél van spelletjes en kan ze hele middagen met de meiden Kolonisten van Catan of Monopoly spelen. Niets is haar te dol, er zijn amper regels. Aan vaste bedtijden doen Jitske en mijn ex niet, de meiden mogen zelf bepalen hoe laat ze willen gaan slapen. En gezond eten is weer ‘voor bij mama’, wordt er gezegd. Jitske kookt alleen op verzoek, en dan iets van de door hen zo geliefde p’s (pizza, patat, pasta, poffertjes). Of ze gaan uit eten naar all-you-can-eatrestaurants. Soms appt ze woensdag ineens dat ze ’s avonds pannenkoeken gaat bakken en een versierwedstrijd houdt, of de meiden komen. Sowieso appt ze regelmatig met Roos en June, die steevast hard om haar berichten moeten lachen. Mijn dochters zijn gewoon stapelgek op hun stiefmoeder en dat wringt. Het gaat hier in huis geregeld over Jitske en al haar kwaliteiten.

Van mij zou die verering best minder mogen. Soms zou ik zelfs willen dat ze, zoals in het begin, weer eens zouden mopperen als ze naar hun vader moeten, in plaats van ongeduldig op vrijdag al om vier uur met hun jas aan te staan. Ik besef dat het gemeen klinkt. Zou ik als moeder niet dolblij moeten zijn met een lieve vrouw in het leven van mijn kinderen? Iemand naar wie zij toe kunnen gaan met hun meidenprobleempjes? Jitske helpt Roos met haar huiswerk, dat is toch alleen maar fijn? Rationeel kan ik dat allemaal best beamen, maar gevoelsmatig word ik gehinderd door afgunst en vind ik het moeilijk te verteren dat mijn ex nu schijnbaar de juiste vrouw heeft getroffen. Met haar doet hij alles wat hij bij mij niet deed. Marco wilde vorig jaar per se samen met Jitske een middelbare school uitzoeken voor Roos. Hij staat op zondag langs de lijn bij hockey en verschijnt ineens onaangekondigd bij een balletles. Iets wat hij nog nooit heeft gedaan. Hij lijkt zelfs monogaam nu. Volgens hem komt dat door Jitskes grenzeloze en niet-aflatende liefde voor hem.”

Luxe reis

“Het ergst vind ik dat het bij Marco thuis een walhalla is met onbeperkte bed- en schermtijd en geen enkele maaltijd volgens de schijf van vijf. Iedere zondagavond krijg ik twee doodvermoeide meisjes terug die zich de volgende dag verslapen omdat ze in het weekend zo veel slaap tekort zijn gekomen. Tot nu toe wist ik gezamenlijke vakanties in het buitenland af te houden. Daar moet ik namelijk toestemming voor geven, zo hebben we dat afgesproken in het ouderschapsplan. Al meteen het eerste jaar wilden Marco en Jitske met de meiden naar Turkije. Ik vond ze destijds te jong om zo lang zonder hun moeder te zijn. Wat als er iets met hen gebeurde? Of met mij? Vorig jaar zijn ze naar een vakantiepark net over de grens geweest, drie uur rijden. Deze zomer kon ik het niet meer tegenhouden, ook omdat Roos en June zelf begonnen te zeuren: ‘Doe niet zo moeilijk mam, we willen zo graag weer eens echt naar het buitenland op vakantie.’ Dat snap ik en ik gun het ze ook. Zelf heb ik het geld niet voor luxe reizen. Schoorvoetend heb ik ja gezegd, daarbij uitgaand van een bestemming als Turkije of Spanje. Maar nu hoorde ik dat ze naar Thailand willen. Thailand! Hoe kóm je erbij om zo’n land uit te kiezen met jonge kinderen? Natuurlijk vinden de meiden het te gek. Het wordt ze als een vette worst voorgehouden, met de leukste excursies in het vooruitzicht. Ik heb er niets van gezegd, anders ben ik weer de boeman, maar het vreet me op vanbinnen. Ik merk nu al dat de meiden zich tegen mij afzetten zodra ik me ook maar een beetje negatief uitlaat over wat er bij hun vader thuis gebeurt. Sowieso gaan ze nu richting puberteit, dan is je moeder de eerste tegen wie je aan schopt. Mijn dochters vinden iemand van zevenentwintig zonder regels al snel veel toffer. In mijn ogen is het heel oneerlijk. Als ik Roos en June totaal vrij zou laten, zouden ze mij ook de allerliefste moeder vinden. Maar er moet ook opgevoed worden en een gezonde levensstijl aangeleerd. Ooit waren dat de normen en waarden van Marco en mij, ooit was hij net zo fel op rust, reinheid en regelmaat. Sinds Jitske laat hij alles los.”

Interview: Joan Makenbach

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Hannahs dochters zijn helemaal dol op hun stiefmoeder: “Niets is haar te dol, er zijn amper regels”

Na de scheiding, vier jaar geleden, had de man van Hannah (43) al snel een nieuwe, jongere vriendin. Met lede ogen moet Hannah aanzien hoe dol dochters Roos (13) en June (11) zijn op hun stiefmoeder. “Ze vinden iemand van 27 jaar zonder regels natuurlijk veel toffer.”

“Op vrijdagochtend word ik altijd met een knagend gevoel wakker. Alsof ik voor een wortelkanaalbehandeling naar de tandarts moet. De hele dag sleep ik me naar vijf uur, het tijdstip waarop mijn ex onze meiden op komt halen. Van gekkigheid staan ze al een halfuur van tevoren met hun jassen aan ongeduldig uit het keukenraam te kijken of ze de auto van hun vader zien. Zo veel zin hebben ze in weer een weekendje bij papa en Jitske. Ik probeer mee te gaan in hun enthousiasme en veins blijheid, maar zodra ze de straat uit zijn, ben ik in tranen. Deze geschiedenis herhaalt zich op zondag. Reikhalzend kijk ik uit naar half acht, het moment waarop mijn ex onze kinderen weer thuis aflevert. Al weet ik dat ook dat een pijnlijk verhaal is. De meiden zijn door het dolle van alle leuke dingen die ze hebben gedaan met papa’s vriendin en willen me alles tegelijk vertellen. Het kost me veel moeite om geen sarcastische of negatieve opmerkingen te maken over die ge-wel-di-ge Jitske.”

Advertentie

Over de schreef

“Begrijp me goed: ik ben niet jaloers dat mijn ex een nieuwe partner heeft. Dat ik Marco terug zou willen is absoluut niet aan de orde, ik ben blij dat ik van hem af ben. Ons huwelijk was een mislukking. In de twaalf jaar dat we samen zijn geweest, ging Marco stelselmatig vreemd. Hij begon ermee toen ik net bevallen was van de eerste. Tenminste, destijds ontdekte ik een pakje condooms in zijn broekzak en vermoedde ik dat hij een ander had. Iets wat hij later ook toegaf: hij was over de schreef gegaan, omdat hij al negen maanden ‘droog’ stond. Hij wilde namelijk geen sex hebben met een zwangere vrouw. Ook daarna ging hij door met zijn slippertjes. Dan ontdekte ik een vunzig appje in zijn telefoon of werd er wel heel vaak anoniem gebeld. Soms stond zo’n vrouw ineens op de stoep. Alle keren toonde Marco berouw. ‘Het is me overkomen’, ‘Het was slechts een kus op een bedrijfsfeest’ of ‘Een collega stalkte me, waardoor ik overstag ging’. Altijd maar excuses. Verantwoordelijkheid voor zijn gedrag nam hij niet. Omwille van ons gezin, de kinderen en het feit dat ik zelf kind ben van gescheiden ouders, vergaf ik hem iedere misstap. Al brokkelde mijn liefde voor hem af. Ook omdat hij steeds meer zijn eigen plan trok. Hij toonde weinig betrokkenheid bij de opvoeding. Naar tienminutengesprekken ging ik alleen, net als naar sportwedstrijden en trainingen. Dus toen Marco vier jaar geleden aankondigde dat hij niet verder wilde omdat zijn liefde voor mij was verdwenen, kwam die klap niet eens hard aan. Ik was al redelijk aan het alleen zijn gewend.”

Jongere minnares

“De scheiding werd gelukkig geen vechtscheiding. We konden alles via een mediatorregelen en maakten een fatsoenlijk ouderschapsplan. Marco bleef in de woning en kocht mij uit, maar hielp me bij de inrichting van mijn huurhuis. In principe gaf hij me alles wat ik wilde, inclusief de door mij gewenste omgangsregeling: de kinderen zouden twee weekends per maand bij hem zijn. Hij kreeg nog een extra optie voor de woensdagmiddag, maar dat was niet te combineren met zijn werk, vond hij. Het eerste half jaar verliep alles in harmonie, Marco hield zich aan zijn afspraken. Soms gingen de meiden met tegenzin naar hun vader, maar ik stimuleerde dat ze zouden gaan. Ook omdat ik dan een weekendje kon bijtanken. Even geen verplichtingen, niet honderd keer ‘mama’ op een dag en onbezorgd met vriendinnen naar de film of uit eten. Toen mijn ex-man een vriendin kreeg veranderde alles. Jitske was geen losse flodder, zoals hij die net na de scheiding had, maar een serieuze relatie, beweerde hij. Ik lachte hem uit vanwege haar leeftijd: ik zag een bijna twintig jaar jongere minnares als een typische actie van een man met een midlifecrisis. Maar Jitske was anders, zei Marco. Hij kreeg gelijk, ze is er ruim drie jaar later nog steeds en hij lijkt verliefder dan ooit.”

Elk weekend feest met hun stiefmoeder

“Mijn dochters lopen weg met Jitske. Ze is hun beste vriendin geworden, ze is leuk, grappig, lief en jong. Sinds zij er is, zijn de bezoekjes aan hun vader minifeestjes. Jitske rijdt paard en heeft een eigen pony en de meiden mogen helpen met de verzorging. En als Roos en June bij hun vader zijn, organiseert Jitske discoavonden waarbij ze gek met elkaar door de woonkamer dansen. Bovendien houdt Jitske wél van spelletjes en kan ze hele middagen met de meiden Kolonisten van Catan of Monopoly spelen. Niets is haar te dol, er zijn amper regels. Aan vaste bedtijden doen Jitske en mijn ex niet, de meiden mogen zelf bepalen hoe laat ze willen gaan slapen. En gezond eten is weer ‘voor bij mama’, wordt er gezegd. Jitske kookt alleen op verzoek, en dan iets van de door hen zo geliefde p’s (pizza, patat, pasta, poffertjes). Of ze gaan uit eten naar all-you-can-eatrestaurants. Soms appt ze woensdag ineens dat ze ’s avonds pannenkoeken gaat bakken en een versierwedstrijd houdt, of de meiden komen. Sowieso appt ze regelmatig met Roos en June, die steevast hard om haar berichten moeten lachen. Mijn dochters zijn gewoon stapelgek op hun stiefmoeder en dat wringt. Het gaat hier in huis geregeld over Jitske en al haar kwaliteiten.

Van mij zou die verering best minder mogen. Soms zou ik zelfs willen dat ze, zoals in het begin, weer eens zouden mopperen als ze naar hun vader moeten, in plaats van ongeduldig op vrijdag al om vier uur met hun jas aan te staan. Ik besef dat het gemeen klinkt. Zou ik als moeder niet dolblij moeten zijn met een lieve vrouw in het leven van mijn kinderen? Iemand naar wie zij toe kunnen gaan met hun meidenprobleempjes? Jitske helpt Roos met haar huiswerk, dat is toch alleen maar fijn? Rationeel kan ik dat allemaal best beamen, maar gevoelsmatig word ik gehinderd door afgunst en vind ik het moeilijk te verteren dat mijn ex nu schijnbaar de juiste vrouw heeft getroffen. Met haar doet hij alles wat hij bij mij niet deed. Marco wilde vorig jaar per se samen met Jitske een middelbare school uitzoeken voor Roos. Hij staat op zondag langs de lijn bij hockey en verschijnt ineens onaangekondigd bij een balletles. Iets wat hij nog nooit heeft gedaan. Hij lijkt zelfs monogaam nu. Volgens hem komt dat door Jitskes grenzeloze en niet-aflatende liefde voor hem.”

Luxe reis

“Het ergst vind ik dat het bij Marco thuis een walhalla is met onbeperkte bed- en schermtijd en geen enkele maaltijd volgens de schijf van vijf. Iedere zondagavond krijg ik twee doodvermoeide meisjes terug die zich de volgende dag verslapen omdat ze in het weekend zo veel slaap tekort zijn gekomen. Tot nu toe wist ik gezamenlijke vakanties in het buitenland af te houden. Daar moet ik namelijk toestemming voor geven, zo hebben we dat afgesproken in het ouderschapsplan. Al meteen het eerste jaar wilden Marco en Jitske met de meiden naar Turkije. Ik vond ze destijds te jong om zo lang zonder hun moeder te zijn. Wat als er iets met hen gebeurde? Of met mij? Vorig jaar zijn ze naar een vakantiepark net over de grens geweest, drie uur rijden. Deze zomer kon ik het niet meer tegenhouden, ook omdat Roos en June zelf begonnen te zeuren: ‘Doe niet zo moeilijk mam, we willen zo graag weer eens echt naar het buitenland op vakantie.’ Dat snap ik en ik gun het ze ook. Zelf heb ik het geld niet voor luxe reizen. Schoorvoetend heb ik ja gezegd, daarbij uitgaand van een bestemming als Turkije of Spanje. Maar nu hoorde ik dat ze naar Thailand willen. Thailand! Hoe kóm je erbij om zo’n land uit te kiezen met jonge kinderen? Natuurlijk vinden de meiden het te gek. Het wordt ze als een vette worst voorgehouden, met de leukste excursies in het vooruitzicht. Ik heb er niets van gezegd, anders ben ik weer de boeman, maar het vreet me op vanbinnen. Ik merk nu al dat de meiden zich tegen mij afzetten zodra ik me ook maar een beetje negatief uitlaat over wat er bij hun vader thuis gebeurt. Sowieso gaan ze nu richting puberteit, dan is je moeder de eerste tegen wie je aan schopt. Mijn dochters vinden iemand van zevenentwintig zonder regels al snel veel toffer. In mijn ogen is het heel oneerlijk. Als ik Roos en June totaal vrij zou laten, zouden ze mij ook de allerliefste moeder vinden. Maar er moet ook opgevoed worden en een gezonde levensstijl aangeleerd. Ooit waren dat de normen en waarden van Marco en mij, ooit was hij net zo fel op rust, reinheid en regelmaat. Sinds Jitske laat hij alles los.”

Interview: Joan Makenbach

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Koninklijk mysterie: waarom moet het testament van prins Philip geheim blijven?

De onlangs overleden prins Philip laat zo’n 34 miljoen euro na. De verdeling daarvan houdt het Britse koningshuis liever geheim. Maar waarom?

Lord Berkeley (81), lid van het Hogerhuis, heeft de regering verzocht om het testament openbaar te maken, maar het koningshuis hoopt dat de inhoud privé blijft, zo schrijft The Sun.

Advertentie

Testament prins Philip

In Engeland is het gebruikelijk dat dit soort gegevens openbaar worden gemaakt. Toch lijkt het erop dat dit met het testament van prins Philip niet gaat gebeuren. Royaltydeskundigen maken zich zorgen en vinden dat de inhoud wél naar buiten moet worden gebracht. “De reden dat je testamentaire transparantie hebt, is om te beschermen tegen fraude. Het is een universeel principe, aangezien er in landgoederen kan worden gefraudeerd”, aldus financieel expert David McClure.

Mysterie

In principe hebben familieleden van een overledene volgens het Britse minister van Justitie het recht om een aanvraag te doen om een testament privé te houden, als zij het publiceren hiervan ongepast of ongewenst vinden. Toch is de grote vraag nu: waarom willen de Britse royals het testament per se geheim houden? Daar geeft het koningshuis geen antwoord op.

Prins Bernhard

Aan wie prins Philip wat precies nalaat, mogen we dus niet weten. In Nederland maakten we hetzelfde mee bij prins Bernhard. Zijn testament werd pas 16 jaar na zijn overlijden openbaar gemaakt, toen weekblad Privé de papieren in handen kreeg. De details veroorzaakten een schokgolf, zo kwam zijn minnares er beter vanaf dan zijn eigen vrouw.

Dit was het eerste woordje van prins Louis

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL Boulevard. Beeld: Getty Images.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Koninklijk mysterie: waarom moet het testament van prins Philip geheim blijven?

De onlangs overleden prins Philip laat zo’n 34 miljoen euro na. De verdeling daarvan houdt het Britse koningshuis liever geheim. Maar waarom?

Lord Berkeley (81), lid van het Hogerhuis, heeft de regering verzocht om het testament openbaar te maken, maar het koningshuis hoopt dat de inhoud privé blijft, zo schrijft The Sun.

Advertentie

Testament prins Philip

In Engeland is het gebruikelijk dat dit soort gegevens openbaar worden gemaakt. Toch lijkt het erop dat dit met het testament van prins Philip niet gaat gebeuren. Royaltydeskundigen maken zich zorgen en vinden dat de inhoud wél naar buiten moet worden gebracht. “De reden dat je testamentaire transparantie hebt, is om te beschermen tegen fraude. Het is een universeel principe, aangezien er in landgoederen kan worden gefraudeerd”, aldus financieel expert David McClure.

Mysterie

In principe hebben familieleden van een overledene volgens het Britse minister van Justitie het recht om een aanvraag te doen om een testament privé te houden, als zij het publiceren hiervan ongepast of ongewenst vinden. Toch is de grote vraag nu: waarom willen de Britse royals het testament per se geheim houden? Daar geeft het koningshuis geen antwoord op.

Prins Bernhard

Aan wie prins Philip wat precies nalaat, mogen we dus niet weten. In Nederland maakten we hetzelfde mee bij prins Bernhard. Zijn testament werd pas 16 jaar na zijn overlijden openbaar gemaakt, toen weekblad Privé de papieren in handen kreeg. De details veroorzaakten een schokgolf, zo kwam zijn minnares er beter vanaf dan zijn eigen vrouw.

Dit was het eerste woordje van prins Louis

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL Boulevard. Beeld: Getty Images.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien