Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Patrick was verslaafd aan alcohol: "Ik laat die drank nooit meer tussen ons komen"

Patrick Olde Olthof (51) verloor zijn vrouw Suzan aan borstkanker. Pas na haar dood lukte het hem om zijn alcoholverslaving te overwinnen, zodat hij voor zijn dochters Fay, Liv en Jade kan zorgen. “Ik weet wat ik te verliezen heb.”

“Vlak na Suzans uitvaart gingen mijn dochters logeren bij de ouders van Suzan. Het idee was dat ik even op adem kon komen. In plaats daarvan besloot ik om me helemaal klem te drinken. Ik had het helemaal gepland, de drank had ik al in huis. Het gemis van Suzan, het verdriet van de meiden, de intense en bijzondere periode van haar ziekte, het heftige maar ook mooie afscheid, ik voelde het allemaal. Boven alles stond het verlangen om de kraan flink open te zetten. Toen een van mijn dochters eerder opgehaald wilde worden, omdat ze graag thuis wilde zijn, liet ik niets van me horen. Mijn schoonouders roken onraad en probeerden me te bellen. Ik nam niet op. Ze reden met de meiden naar huis en daar troffen ze me aan, in kennelijke staat.”

Advertentie

Verstopte wodka
“Mijn eerste glas alcohol dronk ik als tiener, en ik wist meteen dat ik het meer dan lekker vond. Tijdens mijn studententijd werd drinken echt een probleem, ik was altijd degene die zichzelf onder de tafel dronk. Tijdens mijn eerste baan als treinverkeersleider wist ik mijn alcoholgebruik met moeite te verbloemen. Toen ik op mijn zesentwintigste Suzan ontmoette, werd het voor het eerst serieus. Zij werd boos als ik deed alsof dronkenschap iets was wat mij overkwam. Voor haar wilde ik van de drank afblijven, mijn liefde voor haar zou daarvoor zorgen. Toch lukte het niet om helemaal te stoppen. Suzan wilde dat ik mijn verantwoordelijkheid nam. We spraken af dat ik niet meer over mijn drankgebruik zou liegen, maar ik bleef de fout ingaan. Toen ze om die reden bij me wegging, verloor ik mezelf volledig in de drank. Ik werkte nog wel, maar kwam steeds vaker te laat en al mijn geld ging op aan alcohol. Het was zo erg dat ik mijn appartement moest opzeggen en noodgedwongen bij mijn ouders introk. Er moest iets gebeuren. Dus ik meldde me aan bij een afkickkliniek en kickte af.”

Opnieuw
“Twee jaar later kwamen Suzan en ik elkaar weer tegen en besloten we het opnieuw te proberen. Mijn drankverslaving bleef een thema in mijn leven en in onze relatie. Na een tijdje begon ik weer af en toe met een drankje. Ik was benieuwd hoe het zou vallen, hoe het zou smaken. Ik wilde ervaren, bewijzen ook, dat ik het wel weer kon: met mate drinken. Eerst nam ik alleen een glaasje op verjaardagen, maar het eindigde met stiekem drinken uit een fles wodka die ik in huis had verstopt. Op een nacht werd ik door Suzan betrapt, waarna het tussen ons weer helemaal misging en we elkaar jaren niet zagen. Net als de keer daarvoor gaf ik me weer helemaal over aan de alcohol. Het onvermijdelijke gebeurde: ik werd op staande voet ontslagen.”

Stemmetje
“Met de hulp van mijn ouders krabbelde ik op en vond ik weer werk. Ik was al negen maanden clean toen ik Suzan hielp met verhuizen. We hadden al die tijd contact gehouden en de vonk sloeg opnieuw over. Suzan had vertrouwen in mij, in ons. We kochten een huis en kregen dochter Fay. Daarna werden Liv en Jade geboren. Onze relatie, het gezin, alles was op de rit, tot Suzan een weekendje weg ging en ik na jaren van geheelonthouding tóch weer naar de fles greep. Een aanleiding was er niet eens, behalve het stemmetje in mijn hoofd dat fluisterde dat dit een uitgelezen gelegenheid was. Samen met de oudste zat ik op de bank toen ik opeens gebonk en gehuil hoorde. Ik wist meteen: dit is fout. Ik had het boven het hekje open laten staan en Jade, de jongste, was van de trap gevallen. Gelukkig had ze niks gebroken, maar ik was enorm geschrokken. Dit was hét teken om drank te laten staan, wéér te laten staan. Dat lukte. Zeven jaar lang hunkerde ik geen seconde naar alcohol.”

Helemaal alleen
“In 2012 kreeg Suzan te horen dat ze borstkanker had. Ze moest geopereerd worden en haar borst werd afgezet. Het was een pittige periode voor ons gezin, maar Suzan was optimistisch en het lukte me om zonder problemen van de drank af te blijven. Vier jaar later kreeg ze pijnklachten. De kanker was terug en uitgezaaid. De artsen konden niets meer voor haar doen. Ze was uitbehandeld en had nog maar een paar maanden te leven. Suzan was een strijdbare vrouw met veel energie. Ze weigerde op te geven en ging in het holistische circuit op zoek naar oplossingen. Terwijl zij op retraite was in Spanje, besloot ik dat een wijntje in de avonduren wel weer moest kunnen. Ik verzon excuses om weer te mogen drinken: logisch dat ik een borrel wil, m’n partner, m’n maatje is ernstig ziek en ik sta alleen in de zorg voor onze meiden. Misschien sta ik er straks wel helemaal alleen voor… Toen Suzan weer thuis kwam, stopte ik er meteen weer mee. Ze werd steeds zwakker en ik verzorgde haar thuis zo goed mogelijk, maar haar lichaam kon niet meer. Via het ziekenhuis ging ze naar een hospice. Niet lang daarna overleed ze, 46 jaar oud. De laatste jaren hebben we het nauwelijks nog over mijn verslaving gehad, behalve dat het fijn was dat het rustig was op dat vlak en dat het nodig was om hier regelmatig bewust bij stil te staan. Suzan was een vrouw die haar hart volgde. Ze vroeg me om dat aan de meiden over te dragen. ‘Als je het in je hoofd niet meer weet, vraag het dan aan je hart.’ Dat vond ze het belangrijkst.”

Geen druppel
“Het weekend na Suzans overlijden, toen ik weer de mist in ging met drank, was het voor iedereen duidelijk dat er iets moest gebeuren. Elke dag was er iemand in mijn buurt om te zorgen dat ik niet terug zou vallen. Na vijf dagen kon ik terecht in de Jellinek Kliniek voor een detox van twaalf dagen. Sindsdien heb ik geen druppel meer gedronken. Ik besefte nu, veel sterker dan de vorige keren, dat er écht iets moest veranderen. En dat is ook gebeurd. Terwijl ik het vroeger als een straf ervoer om niet te drinken, weet ik nu dat ik mezelf er juist een groot plezier mee doe. Het voelt echt als een verlossing. Het verdriet om het verlies van Suzan is groot, vooral op momenten dat we altijd met zijn vijven waren: vakanties, verjaardagen, feestdagen. Met vallen en opstaan leren we hoe het moet, zonder Suzan. Zo vierden we haar verjaardag dit jaar zoals we het altijd vierden, met veel eten en bezoek. Maar het voelde niet goed zonder Suzans aanwezigheid. Niemand had zin in de soep en de pannenkoeken, het was droevig en helemaal niet feestelijk. Dat doen we volgend jaar dus anders.”

Close met de meiden
“Voor het eerst in mijn leven ben ik open over mijn verslaving, ook tegen mijn dochters. Ik heb ze alles verteld, die eerlijkheid verdienen ze. Het heeft ze wel achterdochtig gemaakt. Als ik rode ogen heb of als ik er moe uitzie, kijken ze me onderzoekend aan of ze vragen of ik misschien dronken ben. Langzaam moet ik hun vertrouwen terugwinnen, dat begrijp ik. Maar door die openheid ontstaan er ook mooie, nieuwe dingen, alsof er een landschap vol kleuren en mogelijkheden voor ons ligt. Na een periode van zorg- en ziekteverlof, heb ik nu een fijne nieuwe baan in de zorg. Oude vriendschappen zijn opgebloeid en er zijn nieuwe ontstaan. Het contact tussen mij en de meiden is veranderd, we zijn closer geworden. Noodgedwongen zijn ze zelfstandiger geworden en ik heb diepe bewondering voor hoe ze het doen, hoe we het samen doen. We redden het wel met ons viertjes. Ik weet wat ik te verliezen heb. Het gaat nu niet meer alleen om mij of mijn familie, maar om mijn dochters. Ze kunnen uit huis geplaatst worden, of onder toezicht worden gesteld. Dat mag nooit gebeuren. Ik realiseer me heel goed dat ik werkelijk alles zou verpesten als ik de alcohol ooit nog tussen ons laat komen.”

Interview: Sara Luijters. Fotografie: Petra Hoogerbrug

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Esther (56): "Je moet zuinig zijn op je huid"

Sophie (18) vindt haar moeder Esther (56) een knappe verschijning die ook nog eens vol passie haar werk in de ouderenzorg doet.

Libelle samen met L’Oréal Paris

Advertentie

Sophie: “Mijn moeder levert een bijdrage aan een gelukkiger leven voor ouderen met een zorgvraag. Ze bedenkt bijvoorbeeld nieuwe woon-zorgconcepten voor mensen met dementie en zit altijd vol creatieve ideeën. Het is een drukke baan, maar ik zie met hoeveel liefde ze dit werk doet. Ik vind dat ze er heel goed uitziet, er is nog geen rimpel te ontdekken. Mijn vriendinnen geloven het vaak niet als ik vertel dat mijn moeder 56 jaar is. Ze wordt ook altijd jonger geschat. Op tijd beginnen met smeren is haar geheim, zei ze laatst, dus dat doe ik nu ook. Omdat ze het belangrijk vindt dat mijn zusje en ik onze huid ook goed verzorgen, verrast ze ons regelmatig met een lekkere crème of tonic. Ik hoop dat ik ze ook heb, die goede genen.”

De juiste verzorging

Esther: “Ik ben blij en trots dat Sophie zo lief over mij praat, ondanks dat ik vaak druk ben met mijn werk in de ouderenzorg. Omdat ik dementie van dichtbij heb meegemaakt, mijn vader had het ook, vind ik het extra waardevol om in deze fase iets voor iemand te kunnen betekenen. Toen ik zo oud was als Sophie leerde ik van mijn moeder dat je zuinig moet zijn op je huid. Iedere ochtend en avond crème gebruiken en altijd je make-up verwijderen. Ik werd op mijn achtendertigste moeder van Sophie en drie jaar later werd haar zusje geboren. Een jong gezin houdt me jong, denk ik, maar ik heb ook de goede genen van mijn moeder geërfd. Ik vind het leuk om er goed uit te zien en mezelf te verzorgen, dus gebruik ik goede producten. Ik hoop dat ik dat aan mijn dochters door kan geven.”

Stevigere huid

Net zo’n mooie huid als Esther? Na de overgang kan de huid aan stevigheid verliezen. Van dagelijks smeren met L’Oréal Paris Age Perfect Collageen Expert, verrijkt met geconcentreerde Collageen Aminozuur fracties, wordt de huid zichtbaar strakker en steviger.*

  1. Verstevigt
  2. Hydrateert
  3. Vermindert pigmentvlekken

* Klinische test op 42 vrouwen na 4 weken

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

5 manieren om een online kaart éxtra persoonlijk te maken

Van een kaart in de brievenbus wordt iedereen blij. Je maakt ‘m nog leuker én persoonlijker door er zelf eentje online te ontwerpen, bijvoorbeeld met een mooie foto of een eigen tekst. 

Libelle samen met Greetz

Advertentie

Bij een verjaardag, verhuizing of geboorte hoort natuurlijk een kaart. Maar het is ook een leuke manier om iemand te verrassen of bedanken, of om te laten weten: ik denk aan jou. Stuur bijvoorbeeld zomaar eens een kaart met een foto van een mooie herinnering, van die onvergetelijke vakantie of een ander speciaal moment. Van zo’n persoonlijke kaart is er maar één!

5x extra speciaal

Zo maak je een online kaart extra persoonlijk:

  • Plaats een mooie foto van jullie samen of van een gedeelde herinnering op de voorkant.
  • Heb je te veel leuke foto’s om uit te kiezen? Stel dan een collagekaart samen met je favorieten.
  • Een kaart wordt extra persoonlijk met de naam en leeftijd van de jarige én feestelijke stickers aan de binnenkant.
  • Ga voor groot, groter, grootst! Kies voor een kaart in een groter formaat voor een éxtra grote glimlach.
  • En een felicitatie in dialect is weer eens wat anders: fan herte lokwinske!

Goed voor een glimlach

Hoe speciaal het kan zijn om een persoonlijke kaart te ontvangen, merkte Martin (59) toen hij een fotokaart van zijn zoon Dennis ontving: “Wauw, wat gaaf!, was het eerste wat ik dacht toen ik de envelop opende. Bij het zien van de foto van ons samen op de voorkant schoot ik vol. Het ontroert mij dat Dennis de moeite heeft genomen om zelf online een kaart te maken om mij te bedanken dat ik er voor hem ben. Hoewel het vroeger wat minder ging, is het nu gelukkig goed tussen ons. Ik vind het een supermooie kaart en zijn tekst raakt me. Ik heb de kaart een mooi plekje gegeven. Elke keer dat ik ernaar kijk, krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Bedankt Dennis!”


De kaart die Martin van zijn zoon ontving en 3 andere Greetz-kaarten die je kan personaliseren

Met Greetz

Een persoonlijke kaart met een foto of naam op de voorkant maak en verstuur je met Greetz, met volop keuze uit designs en formaten. Als je de kaart voor 22.00 uur bestelt, wordt hij de volgende dag bezorgd. Bezorging inplannen voor een later moment kan ook, op elke dag van de week. Tot en met donderdag 29 april krijg je bij alle kaarten een gratis postzegel.

 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

5 manieren om een online kaart éxtra persoonlijk te maken

Van een kaart in de brievenbus wordt iedereen blij. Je maakt ‘m nog leuker én persoonlijker door er zelf eentje online te ontwerpen, bijvoorbeeld met een mooie foto of een eigen tekst. 

Libelle samen met Greetz

Advertentie

Bij een verjaardag, verhuizing of geboorte hoort natuurlijk een kaart. Maar het is ook een leuke manier om iemand te verrassen of bedanken, of om te laten weten: ik denk aan jou. Stuur bijvoorbeeld zomaar eens een kaart met een foto van een mooie herinnering, van die onvergetelijke vakantie of een ander speciaal moment. Van zo’n persoonlijke kaart is er maar één!

5x extra speciaal

Zo maak je een online kaart extra persoonlijk:

  • Plaats een mooie foto van jullie samen of van een gedeelde herinnering op de voorkant.
  • Heb je te veel leuke foto’s om uit te kiezen? Stel dan een collagekaart samen met je favorieten.
  • Een kaart wordt extra persoonlijk met de naam en leeftijd van de jarige én feestelijke stickers aan de binnenkant.
  • Ga voor groot, groter, grootst! Kies voor een kaart in een groter formaat voor een éxtra grote glimlach.
  • En een felicitatie in dialect is weer eens wat anders: fan herte lokwinske!

Goed voor een glimlach

Hoe speciaal het kan zijn om een persoonlijke kaart te ontvangen, merkte Martin (59) toen hij een fotokaart van zijn zoon Dennis ontving: “Wauw, wat gaaf!, was het eerste wat ik dacht toen ik de envelop opende. Bij het zien van de foto van ons samen op de voorkant schoot ik vol. Het ontroert mij dat Dennis de moeite heeft genomen om zelf online een kaart te maken om mij te bedanken dat ik er voor hem ben. Hoewel het vroeger wat minder ging, is het nu gelukkig goed tussen ons. Ik vind het een supermooie kaart en zijn tekst raakt me. Ik heb de kaart een mooi plekje gegeven. Elke keer dat ik ernaar kijk, krijg ik een glimlach op mijn gezicht. Bedankt Dennis!”


De kaart die Martin van zijn zoon ontving en 3 andere Greetz-kaarten die je kan personaliseren

Met Greetz

Een persoonlijke kaart met een foto of naam op de voorkant maak en verstuur je met Greetz, met volop keuze uit designs en formaten. Als je de kaart voor 22.00 uur bestelt, wordt hij de volgende dag bezorgd. Bezorging inplannen voor een later moment kan ook, op elke dag van de week. Tot en met donderdag 29 april krijg je bij alle kaarten een gratis postzegel.

 

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

'Ruinerwold-vader' Gerrit Jan van D. en klusjesman Josef B. zorgen voor ophef in nieuwe woonplaats

Miljoenen kijkers zaten de afgelopen weken aan de buis gekluisterd voor De kinderen van Ruinerwold. In de docuserie deden de oudste vier kinderen van het mysterieuze gezin een aantal bizarre onthullingen over hun verleden op de boerderij. En nu, amper een week na de laatste aflevering, melden inwoners van een dorp op de Veluwe dat vader Gerrit Jan van D. en klusjesman Josef B. langs de deuren gaan.

En dat valt bepaald niet in goede aarde bij de dorpelingen.

Advertentie

De oudste drie kinderen van het gezin Shin (31), Mar Jan (30) en Edino (28) verlieten het gezin en de boerderij jaren geleden. Israel (27) is de zoon die in oktober 2019 om hulp is gaan vragen in het dorp. De vijf jongste kinderen van het gezin zijn buiten de media gebleven sinds hun vrijlating. Hun verblijfplaats was tot afgelopen week niet bekend.

Gedaan met de anonimiteit

Daar is inmiddels dus verandering in gekomen, nu Gerrit Jan van D. en Josef B. samen door het dorp trekken. Zij zouden begin maart bij de jongste kinderen zijn ingetrokken, nadat bekend werd dat ze niet worden vervolgd. De vader zou in zijn rolstoel voortgeduwd door de klusjesman op camera zijn vastgelegd, terwijl ze op zoek naar klusjes waren. De heren zouden ook bij verschillende inwoners hebben aangebeld.

‘Geen plaats voor Gerrit Jan van D.’

Dat heeft voor onrust bij de dorpelingen gezorgd. De inwoners zijn boos en er is zelfs een petitie gestart: ‘Geen plaats voor Gerrit Jan van D.’. De oudste vier kinderen van het gezin betreuren ten zeerste dat de heren langs de huizen gaan en zo onrust veroorzaken. Dat lieten zij woensdag in een persverklaring weten. Maar wat hen het meest raakt, is het feit dat hiermee de ‘zo waardevolle anonimiteit van hun jongere broer en zusjes geweld is aangedaan’. “Terwijl zij die juist nu, bij de start van hun integratie in onze samenleving, zo ontzettend hard nodig hebben”, aldus hun advocaat Jeekel.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Trouw, Omroep Gelderland, RTL Boulevard. Beeld: ANP

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien