Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Pedagogisch begeleider Lieke: "Kinderen én ouders raken zoek door lockdown scholen"

Met de ingang van de tweede lockdown sluiten de basisscholen hun deuren en zijn ouders opnieuw thuisjuf of -meester. Als pedagogisch begeleider op basisscholen in Amsterdam Zuid-Oost, maakt Lieke (31) zich zorgen om leerlingen uit achterstandswijken. “Ik snap dat de scholen gesloten worden, maar ik zou dat niet doen. Er zijn veel gezinnen die met vier, misschien wel vijf kinderen op 40 m² wonen en thuisonderwijs moeten krijgen.”

Dat is volgens Lieke niet haalbaar. Tegenover de groep kinderen die thuis ieder een eigen laptop heeft en alle ruimte om te spelen en leren, staat een grote groep kinderen die het met weinig ruimte en zonder eigen laptop, balkon of tuin moet stellen. “Ik maak me zorgen om de ouders die het niet helemaal kunnen bolwerken om onderwijs aan te bieden of om met hun kinderen te lezen.”

Advertentie

Zorgen om gezinnen in lockdown

“Ik ben bang, en dit zag ik ook in de eerste lockdown, dat veel kinderen een scherm in hun hand gedrukt krijgen. Als ze terugkomen op school, hebben ze eigenlijk niets gedaan behalve filmpjes kijken. Van sommige kinderen weten we niet eens hoe ze de weken hebben doorgebracht. Ik vind het lastig voor de kinderen. Ondanks dat de scholen alles in werk stellen om kinderen laptops, internet en noem maar op te geven, blijft het lastig. Veel ouders zijn de taal niet machtig, dus ze kunnen niet altijd helpen.”

Schrijnende situaties

Lieke schrok van hoe heftig de situatie voor gezinnen in Amsterdam Zuid-Oost was tijdens de eerste lockdown. Op haar vorige werklocatie waren kinderen zelfs zoek. “Dat klinkt gek, maar bij hen werd thuis bijvoorbeeld niet opengedaan. Dan moet je maar hopen dat als de school opengaat, de kinderen weer komen. Er waren op die school een stuk of tien kinderen die van de radar verdwenen. Je weet niet waar ze zijn. Of ze nog in de stad zijn of dat ouders denken: dit is een gevaarlijke situatie, we gaan weg.”

De angst voor eenzelfde situatie in de tweede lockdown is groot. “Je weet dat sommige kinderen al een achterstand hebben”, vertelt Lieke. De voorscholen en basisscholen doen volgens haar goed werk om de achterstand niet groter te laten worden. “De kinderen die niet goed uit de eerste lockdown komen, laten ze naar school komen. Dat probeer je als school omdat je niet wil dat kinderen van de radar verdwijnen of zoveel achterstand oplopen dat het niet meer te behelpen is.”

Alle kinderen worden geraakt

Volgens Lieke worden alle kinderen geraakt door deze lockdown. Hoewel de meeste ouders onwijs hun best doen hun kinderen zo goed mogelijk te begeleiden, lukt dat niet altijd. “Er zijn veel gezinnen die met vier, misschien wel vijf kinderen op 40 m² wonen en thuisonderwijs moeten krijgen. Het werkt niet goed als je kinderen van groep 1 tot en met 8 tegelijkertijd moet onderwijzen. Al doen veel ouders er alles aan om het wel te laten lukken. Er zijn ook genoeg ouders die hoogopgeleid zijn en kinderen taal aanbieden in hun moedertaal. Dan loop je als kind wel een achterstand op, maar dat haal je snel in als je weer op school zit.”

Angst voor corona

Naast lesgeven, hoopt Lieke ook dat ouders zich niet te veel door angst laten leiden. “Dat ze kinderen bijvoorbeeld wel nog buiten laten spelen, zodat ze nog een beetje kind kunnen zijn en niet in een (klein) huis hoeven te blijven uit angst voor wat corona gaat doen.” Bovendien heeft Lieke ook een persoonlijke band met de ouders voor wie ze werkt. “Ik ben er voor de ouders en ik wilde graag van iedereen afscheid nemen voor de tweede lockdown. Maar ik heb ze niet meer gezien.”

Toename van huiselijk geweld

Door het coronavirus neemt huiselijk geweld wereldwijd toe. Lieke weet dat er gezinnen zijn die momenteel extra in de gaten worden gehouden. “Gelukkig zijn geen van mijn kinderen hierdoor geraakt. Omdat ik hier verder buiten word gehouden, weet ik niet in hoeverre er sprake is van huiselijk geweld of dat ze er alleen geen idee van hebben.”

Oproep aan de overheid over lockdown scholen

Lieke weet wel wat ze de overheid zou vragen als ze iets zou mogen veranderen aan de situatie. Ze zou alle scholen open houden. “Er is noodopvang voor kinderen van ouders die in de zorg werken. Maar ik vind dat scholen niet zelf maar moeten bedenken welke kinderen extra aandacht nodig hebben en dat thuis misschien niet krijgen. Ik vind dat élk kind welkom moet zijn als het een achterstand heeft.”

Lieke’s naam is in verband met privacy gefingeerd. Bij de redactie is de echte naam bekend. 

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: iStock

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Hanneke: "Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu"

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over liefde. Ze co-oudert vol overtuiging en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over sex.

Ooit was ik ook zo’n vrouw. Zo’n laffe hap die al om 22.15 uur naar bed ging om de trage aanhaal over de rug te voorkomen. Want na een jaar of zes settelen wist ik maar al te goed wat die aai betekende: hij wil sex. En ik wilde ruimte voor mezelf. Slapen. Geen polonaise aan mijn lijf en al helemaal geen dijenkletsers. En toen was ik dus nog niet eens dertig. Ik lachte erover met collega’s en we deelden zelfs tips met elkaar hoe je die nachtelijke prikstok in je rug het beste de baas kon. ‘Doe of je slaapt!’ riep de een. ‘Blijf net zo lang douchen tot hij slaapt,’ riep de ander. ‘Ik trek gewoon een onesie tot mijn nek op,’ tipte zelfs iemand. Zo jammer.

Advertentie

Vlinderfase

Want laten we wel wezen, trucjes en uitvluchten zijn voor niemand leuk. Terugkijkend realiseer ik me dat ik nooit eerder zoveel sex heb gehad als sinds mijn scheiding. En er vooral ook nooit eerder zo van heb genoten. Niet dat ik bij iedere date mezelf meteen cadeau deed, maar in de relaties die volgden stond lijfelijk genot telkens hoog op de agenda. Logisch, zul je denken. Vlinderfase en alles. Maar zo simpel is het niet. Ik maakte het vooral ook belangrijk. Sex is niet alleen lekker, het werkt ook nog eens heerlijk verbindend. En hoe beter je weet wat je graag wil, hoe meer je ervan geniet. De keren dat ik in de afgelopen vijf jaar heb gedacht: joh, kan dat óók? zijn niet op één hand te tellen. Duwen. Trekken. Roeren. Happen. Komt u maar.

En met de eerste stappen in het vrouwenspectrum kwam daar dus nog een hele bak nieuwe ervaringen bovenop. Best indrukwekkend, want ineens voelde ik me weer maagd. Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu. Mijn specialiteit moest ik nog uitvinden, en mijn voorkeuren zonder piemel ook. Gelukkig bleken vrouwen daarin ruimdenkend en hulpvaardig.

Klaarkomen

Op date één maakte mijn verkering op allerlei vlakken een verpletterende indruk, maar misschien nog wel het meest door met een stalen gezicht te zeggen: “Klaarkomen is je eigen verantwoordelijkheid.” Want zo is het. Wie het lot van het genot in de handen van de ander legt, mist nogal wat moois. Dus toen de makers van Psychologie Magazine me laatst uitnodigden om de training Meer genieten van sex eens uit te proberen, was ik – uiteraard – enthousiast. Niet dat ik iets te klagen heb, maar als die afgelopen vijf jaar me iets geleerd hebben, is het wel dat er altijd meer kan. Dus.

Ik volg die training en krijg meteen wat cijfers om de oren. Gemiddeld geven vrouwen hun sexleven een schamele 6,4 leer ik, en vrouwen die meer dan twintig jaar samen zijn slechts een 5,8. Dat is net aan voldoende! Jeetje, vrouw, wat doe je jezelf dan tekort. Fijne sex is belangrijk voor zowel je lichamelijke als je psychische welzijn en het is ook nog eens een heel goede manier om stress te verminderen. Dus met een ‘ach ja, laat maar,’ of een vroege vluchtduik in bed doe je uiteindelijk meer kwaad dan goed. Want voor sex geldt ook: hoe minder je het doet, hoe minder zin je erin krijgt. Naast hier en daar een open deur zoals ‘sex is niet alleen penetratie’, leer ik toch verrassend veel leuks. Bijvoorbeeld dat de clitoris meer is dan een knopje, en met een soepele ‘kom hier’-beweging verrassend lekker inwendig gemasseerd kan worden.

Verlangens kunnen veranderen

Ik leer ook over de orgasmekloof van op penetratie gerichte heterostellen en dat vrouwen in een lesbische relatie door die volle aandacht voor de clitoris vaker orgasmes hebben. Driewerf hoera voor mijn nieuwe liefdesleven. Ook goed om te weten: seksuele verlangens kunnen veranderen door de jaren heen. Dus vond je lief het vroeger lekker om aan de oorlel gesabbeld te worden, is dat nu misschien minder. De ontdekkingsreis is dus nooit af. Oh, en, zeggen ze: praat erover. Zeg wat je lekker vindt en waar je meer van wil. Doen mijn verkering en ik dus ook, eens in de zoveel tijd een evaluatie met tips en tops. Ja, dat klinkt zakelijk, maar het werkt heerlijk verhelderend. Hoe verder ik de trainingssessies volg, hoe trotser ik ben. De ontduikende dagen liggen gelukkig ver achter me en ik heb mijzelf een verkering gevonden die er net zo van houdt als ik. Nooit meer zal ik sex wegmoffelen of onder laten sneeuwen. Liever leer ik wat er allemaal nog kan. Bof ik even dat ze dit weekend weer, eh, komt.

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Hanneke: "Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu"

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over liefde. Ze co-oudert vol overtuiging en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over sex.

Ooit was ik ook zo’n vrouw. Zo’n laffe hap die al om 22.15 uur naar bed ging om de trage aanhaal over de rug te voorkomen. Want na een jaar of zes settelen wist ik maar al te goed wat die aai betekende: hij wil sex. En ik wilde ruimte voor mezelf. Slapen. Geen polonaise aan mijn lijf en al helemaal geen dijenkletsers. En toen was ik dus nog niet eens dertig. Ik lachte erover met collega’s en we deelden zelfs tips met elkaar hoe je die nachtelijke prikstok in je rug het beste de baas kon. ‘Doe of je slaapt!’ riep de een. ‘Blijf net zo lang douchen tot hij slaapt,’ riep de ander. ‘Ik trek gewoon een onesie tot mijn nek op,’ tipte zelfs iemand. Zo jammer.

Advertentie

Vlinderfase

Want laten we wel wezen, trucjes en uitvluchten zijn voor niemand leuk. Terugkijkend realiseer ik me dat ik nooit eerder zoveel sex heb gehad als sinds mijn scheiding. En er vooral ook nooit eerder zo van heb genoten. Niet dat ik bij iedere date mezelf meteen cadeau deed, maar in de relaties die volgden stond lijfelijk genot telkens hoog op de agenda. Logisch, zul je denken. Vlinderfase en alles. Maar zo simpel is het niet. Ik maakte het vooral ook belangrijk. Sex is niet alleen lekker, het werkt ook nog eens heerlijk verbindend. En hoe beter je weet wat je graag wil, hoe meer je ervan geniet. De keren dat ik in de afgelopen vijf jaar heb gedacht: joh, kan dat óók? zijn niet op één hand te tellen. Duwen. Trekken. Roeren. Happen. Komt u maar.

En met de eerste stappen in het vrouwenspectrum kwam daar dus nog een hele bak nieuwe ervaringen bovenop. Best indrukwekkend, want ineens voelde ik me weer maagd. Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu. Mijn specialiteit moest ik nog uitvinden, en mijn voorkeuren zonder piemel ook. Gelukkig bleken vrouwen daarin ruimdenkend en hulpvaardig.

Klaarkomen

Op date één maakte mijn verkering op allerlei vlakken een verpletterende indruk, maar misschien nog wel het meest door met een stalen gezicht te zeggen: “Klaarkomen is je eigen verantwoordelijkheid.” Want zo is het. Wie het lot van het genot in de handen van de ander legt, mist nogal wat moois. Dus toen de makers van Psychologie Magazine me laatst uitnodigden om de training Meer genieten van sex eens uit te proberen, was ik – uiteraard – enthousiast. Niet dat ik iets te klagen heb, maar als die afgelopen vijf jaar me iets geleerd hebben, is het wel dat er altijd meer kan. Dus.

Ik volg die training en krijg meteen wat cijfers om de oren. Gemiddeld geven vrouwen hun sexleven een schamele 6,4 leer ik, en vrouwen die meer dan twintig jaar samen zijn slechts een 5,8. Dat is net aan voldoende! Jeetje, vrouw, wat doe je jezelf dan tekort. Fijne sex is belangrijk voor zowel je lichamelijke als je psychische welzijn en het is ook nog eens een heel goede manier om stress te verminderen. Dus met een ‘ach ja, laat maar,’ of een vroege vluchtduik in bed doe je uiteindelijk meer kwaad dan goed. Want voor sex geldt ook: hoe minder je het doet, hoe minder zin je erin krijgt. Naast hier en daar een open deur zoals ‘sex is niet alleen penetratie’, leer ik toch verrassend veel leuks. Bijvoorbeeld dat de clitoris meer is dan een knopje, en met een soepele ‘kom hier’-beweging verrassend lekker inwendig gemasseerd kan worden.

Verlangens kunnen veranderen

Ik leer ook over de orgasmekloof van op penetratie gerichte heterostellen en dat vrouwen in een lesbische relatie door die volle aandacht voor de clitoris vaker orgasmes hebben. Driewerf hoera voor mijn nieuwe liefdesleven. Ook goed om te weten: seksuele verlangens kunnen veranderen door de jaren heen. Dus vond je lief het vroeger lekker om aan de oorlel gesabbeld te worden, is dat nu misschien minder. De ontdekkingsreis is dus nooit af. Oh, en, zeggen ze: praat erover. Zeg wat je lekker vindt en waar je meer van wil. Doen mijn verkering en ik dus ook, eens in de zoveel tijd een evaluatie met tips en tops. Ja, dat klinkt zakelijk, maar het werkt heerlijk verhelderend. Hoe verder ik de trainingssessies volg, hoe trotser ik ben. De ontduikende dagen liggen gelukkig ver achter me en ik heb mijzelf een verkering gevonden die er net zo van houdt als ik. Nooit meer zal ik sex wegmoffelen of onder laten sneeuwen. Liever leer ik wat er allemaal nog kan. Bof ik even dat ze dit weekend weer, eh, komt.

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Fatima Moreira de Melo (42) over ontbreken van kinderwens: “Heb er gewoon geen zin in”

Fatima Moreira de Melo had dolgraag nog een broertje of zusje willen hebben, maar zelf moet ze absoluut niet denken aan kinderen. In een interview met het tijdschrift Linda. vertelt de voormalig hockeyspeelster dat ze geen rammelende eierstokken heeft.

“Het klinkt heel bot, maar ik heb er gewoon geen zin in,” aldus Fatima.

Advertentie

Rammelende eierstokken

De moeder van Fatima had wel degelijk rammelende eierstokken, vertelt ze. De ouders van Fatima hebben elkaar leren kennen in een Rotterdamse disco. Haar Portugese vader was toentertijd 24 jaar en met een vriend op vakantie in Nederland, omdat ze hadden gehoord dat daar veel mooie blonde dames woonden. “En mijn moeder was heel knap”, bevestigt Fatima.

Behaarde kinderen

Het stel besluit eerst nog van het leven te genieten, voordat ze beginnen met kinderen. “Tot mijn moeder zo’n oergevoel kreeg dat ze tegen mijn vader zei: ‘Het moet nú gebeuren.’ Vervolgens hebben ze het tien dagen achter elkaar gedaan en daar kwam ik uit.”

Zelf heeft de voormalig hockeyster dat gevoel nooit gehad. “Ik heb altijd gedacht dat het, net als bij mijn moeder, op een gegeven moment wel zou gaan kriebelen. Maar dat is niet gebeurd.” Wél is ze benieuwd hoe de kinderen van haar en haar vriend Raemon Sluiter (43) eruit zouden hebben gezien. “Waarschijnlijk heel behaard. Maar verder?”

Enig kind

Iets wat Fatima wel jammer vindt, is dat haar ouders nooit méér kinderen hebben gekregen. Omdat haar moeder al een miskraam had gehad en haar bevalling erg heftig was, vonden ze het wel genoeg en bleef Fatima enig kind. En daar zit ze op deze leeftijd wel mee. Mijn vader heeft een donornier en door de pillen die hij daarvoor slikt, krijgt hij vaak huidkanker. Ik kan mijn zorg om hem natuurlijk met mijn vriend delen, maar met niemand die hem ook al zo lang kent. Dat mis ik soms wel.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL Boulevard. Beeld: BrunoPress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Fatima Moreira de Melo (42) over ontbreken van kinderwens: “Heb er gewoon geen zin in”

Fatima Moreira de Melo had dolgraag nog een broertje of zusje willen hebben, maar zelf moet ze absoluut niet denken aan kinderen. In een interview met het tijdschrift Linda. vertelt de voormalig hockeyspeelster dat ze geen rammelende eierstokken heeft.

“Het klinkt heel bot, maar ik heb er gewoon geen zin in,” aldus Fatima.

Advertentie

Rammelende eierstokken

De moeder van Fatima had wel degelijk rammelende eierstokken, vertelt ze. De ouders van Fatima hebben elkaar leren kennen in een Rotterdamse disco. Haar Portugese vader was toentertijd 24 jaar en met een vriend op vakantie in Nederland, omdat ze hadden gehoord dat daar veel mooie blonde dames woonden. “En mijn moeder was heel knap”, bevestigt Fatima.

Behaarde kinderen

Het stel besluit eerst nog van het leven te genieten, voordat ze beginnen met kinderen. “Tot mijn moeder zo’n oergevoel kreeg dat ze tegen mijn vader zei: ‘Het moet nú gebeuren.’ Vervolgens hebben ze het tien dagen achter elkaar gedaan en daar kwam ik uit.”

Zelf heeft de voormalig hockeyster dat gevoel nooit gehad. “Ik heb altijd gedacht dat het, net als bij mijn moeder, op een gegeven moment wel zou gaan kriebelen. Maar dat is niet gebeurd.” Wél is ze benieuwd hoe de kinderen van haar en haar vriend Raemon Sluiter (43) eruit zouden hebben gezien. “Waarschijnlijk heel behaard. Maar verder?”

Enig kind

Iets wat Fatima wel jammer vindt, is dat haar ouders nooit méér kinderen hebben gekregen. Omdat haar moeder al een miskraam had gehad en haar bevalling erg heftig was, vonden ze het wel genoeg en bleef Fatima enig kind. En daar zit ze op deze leeftijd wel mee. Mijn vader heeft een donornier en door de pillen die hij daarvoor slikt, krijgt hij vaak huidkanker. Ik kan mijn zorg om hem natuurlijk met mijn vriend delen, maar met niemand die hem ook al zo lang kent. Dat mis ik soms wel.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL Boulevard. Beeld: BrunoPress.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien