Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Columnist Peter Heerschop: "Toen ik mijn vrouw zag, kwamen de tranen"

Peter Heerschop (60) is acteur, cabaretier en schrijver. Maar sinds de eerste lockdown is hij – tot zijn eigen verbazing – ook nog iets anders: een ‘Libelle-man’! En dat maakt van hem een zeer geschikte columnist voor Libelle online. “Het was schitterend: vuurkorven op het ijs, zakflaconnen rum, vrienden…”

Opeens was er een paar dagen ijs. Zoals vroeger. In herinnering was er elke winter een paar weken natuurijs. In herinnering konden we elke winter weken schaatsen. En dan lag ook nog elk jaar het schoolplein vol sneeuw. Het blijkt allemaal niet waar te zijn. Maar wel in mijn herinnering.

Advertentie

Sloppenwijken

Ik kom uit de sloppenwijken van Bussum. Dicht bij de Ankeveense Plassen. Daar konden we dus elke winter eindeloos schaatsen. Moesten we er wel eerst heen fietsen. Dat kon in die tijd nog zonder begeleiding van ouders. Gewoon met elkaar. Op de fiets. Half uurtje of zo.

Tocht schaatsen

Om vervolgens een, voor een kind, enorme tocht te schaatsen. En dan als het bijna donker werd weer op de fiets naar huis. Moest je wel met kleumende handen eerst je schaatsen uit en je schoenen weer aan krijgen. En het was natuurlijk weer gaan sneeuwen en de wind had je hoe dan ook tegen.

Stoer gingen we op de fiets. Omdat we een totaal bevroren bek hadden (zo noemde je dat in die tijd), bleef ons gezicht in een verstarde grijns. Trots op wat we hadden gedaan. Niemand zag dat we eigenlijk best wel wilden huilen. Want, zó koud. En omdat we dus al een ‘enorme’ tocht hadden geschaatst.

Huilen van ellende

Eenmaal thuis kon je dan – zo gauw je je moeder zag – eindelijk huilen van ellende. En je handen in lauw water laten tintelen. En nauwelijks verstaanbaar vertellen wat voor een enorme afstand er was geschaatst. Aan een moeder die dat geloofde, en aan een vader die vertelde dat hij weleens veel verder had geschaatst. Die tijd.

Later – toen ik 20, 30, 40 jaar was – ging ik schaatsen met vrienden van de sportacademie. Dan zegde ik mijn werk af en gingen we zo vroeg mogelijk elke dag het ijs op: 100 kilometer, 120 kilometer (of de helft, of een kwart, dat weet ik niet meer precies)… Het was schitterend: vuurkorven op het ijs, zakflaconnen rum, vrienden…

Hele koude handen

En nog altijd voelt iedereen op het ijs zich verbonden met elkaar, voelt iedereen een enorm geluk. En hele koude handen. Al kan ik eenmaal thuis natuurlijk niet huilen bij het zien van mijn vriendin. Die vindt mij als man al snel een aansteller. Die roept, als ik vertel over de enorme pijn die we hebben geleden, al snel: “Jullie kiezen er toch zelf voor?’ of “Dus met de jongens is het alleen maar lachen, en thuis ga je opeens het zielige mannetje uithangen?” En daar heeft ze wel een beetje gelijk in. Dan maar eenzaam het onbegrip dragen en direct op de bank in slaap vallen.

Opeens was zo’n ‘winter van toen’ er dus weer. Tijdens de lockdown. Opeens lonkte buiten. Meer dan ooit. En ja, dús naar buiten, uiteraard rekening houdend met de regels. De frisse winter in, want daar lag de vrijheid.

Herinneringen aan momenten van winters geluk

Of, nee. Weet je wat daar lag? De herinneringen aan momenten van winters geluk. Herinneringen aan enorme avonturen die zomaar binnen handbereik lagen. Het verlangen om even te vergeten. Dát lag daar allemaal.

Dus ja, ik heb weer geschaatst. Ik heb mijn schaatsen uitgetrokken voordat ik naar huis fietste. De wind was guur, mijn handen waren ijskoud. Toen ik thuis kwam en mijn vrouw zag, kwamen toch opeens de tranen. En ze reageerde helemaal goed: “Jij bent echt blij, hè?”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Tekst: Peter Heerschop. Foto: Robert Alexander.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaapkamergeheimen van Annie (76): "Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje"

Wat gebeurt er in jouw slaapkamer? In onze rubriek Slaapkamergeheimen spreekt Libelle iedere week een lezeres over haar seksleven. Deze week vertelt Annie (76) over haar geheimen tussen de lakens. “”

“Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje. Ik heb mijn vibrator al tien jaar, sinds het uitging met mijn vriend. Ik gebruik hem geen twee tot drie keer per week meer, zoals in het begin. Maar als ik zin heb, doet hij nog steeds precies wat ik wil. Wel zo prettig.

Advertentie

Sekspartner

Als puber ontdekte ik al wat ik lekker vind. Ik lag met mijn zussen op een kamer. Die dachten dat ik aan het rollen was in mijn slaap en riepen dat ik stil moest doen. Maar ik sliep niet hoor, ik was mezelf aan het ontdekken. Ik was ook best goed geïnformeerd over sex. Beter dan mijn katholieke ouders. Het was in die tijd ongepast om daarover met je kinderen te praten. Toen ik al lang ongesteld geworden was, kwamen ze aanzetten met een of ander boekje over de bloemetjes en bijtjes. Dat wist ik allemaal allang. Ik had van alles in de bibliotheek gelezen. Ook dat er zoiets bestond als homo- en biseksualiteit. Toen ik mijn ouders daarover vertelde zei mijn vader: ‘Kind, hoe kom je aan die wijsheid’? Die had geen idee.

Vrijheid

Op mijn achttiende ging ik het huis uit. We mochten thuis niet veel, dus ging ik op kamers om van mijn vrijheid te genieten. Ik slikte ook de pil en heb een paar vriendjes gehad met wie ik het deed. De jongens wilden meestal wel. Dan waren we uit en vroegen ze ‘zullen we een potje neuken?’, maar dat deed ik dan niet. Ik wilde het alleen met jongens voor wie ik echt gevoelens had.

Sexleven voorbij

Ik trouwde op mijn 26ste  en daarna was mijn seksleven eigenlijk een beetje voorbij. Mijn man had fysieke problemen, waardoor het moeilijk ging. Omdat ik dolgraag kinderen wilde, greep ik mijn kans als we allebei een borreltje teveel op hadden. Maar na twee kinderen gebeurde er weinig meer in bed en het onderwerp was ook niet bespreekbaar. Hij kon trouwens helemaal niet omgaan met gevoelens. Uiteindelijk liep het huwelijk stuk en toen ik bij hem wegging, voelde ik dat ik dat eigenlijk eerder had moeten doen. Maar liefde is ook iets geks; ik was ‘vastgeklonterd’.

Bevredigend

Toen ik na de scheiding op mijn 60ste een nieuwe vriend kreeg, was het in bed heel bevredigend. ‘Zo hoort dat dus’, dacht ik. Helaas was de relatie zelf niet goed en is die ook uitgegaan. Sindsdien ben ik eigenlijk niemand meer tegengekomen. Misschien ben ik zelf ook een moeilijk persoon om mee te leven. Ik ben hooggevoelig en kan niet goed tegen geluiden. Ik vind de tv al snel veel te hard staan. Ook bij vriendinnen vraag ik altijd of die zachter mag. Dat vinden mannen misschien lastig.

De ware

Toch zijn er genoeg mannen in de buurt die wel interesse in me hebben, maar die vind ik niet leuk. Zo oud. Ze drinken te veel, sloffen als ze lopen. Ik weet van mannen die maar één keer per week in bad gaan. ‘Kleed je eens leuk aan of ga vaker naar de kapper , denk ik dan. Nee, de ware ben ik nog niet tegengekomen. Ik mis de lichamelijke warmte wel, maar ik ben niet iemand die online gaat daten of zomaar iemand van de fiets trekt. Er moet echt een klik zijn. Dat je iemand tegenkomt en denkt: ‘wauw wat voel ik me lekker’. Of ik dat nog tegen ga komen, weet ik niet. Ik ga er niet naar op zoek. Ik heb geen rotleven en vind het ook fijn met mezelf. Het is goed zo.”

Om privacyredenen zijn de namen in deze rubriek gefingeerd.

Wil je ook je slaapkamergeheim delen – anoniem? Stuur dan een e-mailtje naar onlineredactie@libelle.nl.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Slaapkamergeheimen van Annie (76): "Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje"

Wat gebeurt er in jouw slaapkamer? In onze rubriek Slaapkamergeheimen spreekt Libelle iedere week een lezeres over haar seksleven. Deze week vertelt Annie (76) over haar geheimen tussen de lakens. “”

“Mijn sekspartner ligt in mijn nachtkastje. Ik heb mijn vibrator al tien jaar, sinds het uitging met mijn vriend. Ik gebruik hem geen twee tot drie keer per week meer, zoals in het begin. Maar als ik zin heb, doet hij nog steeds precies wat ik wil. Wel zo prettig.

Advertentie

Sekspartner

Als puber ontdekte ik al wat ik lekker vind. Ik lag met mijn zussen op een kamer. Die dachten dat ik aan het rollen was in mijn slaap en riepen dat ik stil moest doen. Maar ik sliep niet hoor, ik was mezelf aan het ontdekken. Ik was ook best goed geïnformeerd over sex. Beter dan mijn katholieke ouders. Het was in die tijd ongepast om daarover met je kinderen te praten. Toen ik al lang ongesteld geworden was, kwamen ze aanzetten met een of ander boekje over de bloemetjes en bijtjes. Dat wist ik allemaal allang. Ik had van alles in de bibliotheek gelezen. Ook dat er zoiets bestond als homo- en biseksualiteit. Toen ik mijn ouders daarover vertelde zei mijn vader: ‘Kind, hoe kom je aan die wijsheid’? Die had geen idee.

Vrijheid

Op mijn achttiende ging ik het huis uit. We mochten thuis niet veel, dus ging ik op kamers om van mijn vrijheid te genieten. Ik slikte ook de pil en heb een paar vriendjes gehad met wie ik het deed. De jongens wilden meestal wel. Dan waren we uit en vroegen ze ‘zullen we een potje neuken?’, maar dat deed ik dan niet. Ik wilde het alleen met jongens voor wie ik echt gevoelens had.

Sexleven voorbij

Ik trouwde op mijn 26ste  en daarna was mijn seksleven eigenlijk een beetje voorbij. Mijn man had fysieke problemen, waardoor het moeilijk ging. Omdat ik dolgraag kinderen wilde, greep ik mijn kans als we allebei een borreltje teveel op hadden. Maar na twee kinderen gebeurde er weinig meer in bed en het onderwerp was ook niet bespreekbaar. Hij kon trouwens helemaal niet omgaan met gevoelens. Uiteindelijk liep het huwelijk stuk en toen ik bij hem wegging, voelde ik dat ik dat eigenlijk eerder had moeten doen. Maar liefde is ook iets geks; ik was ‘vastgeklonterd’.

Bevredigend

Toen ik na de scheiding op mijn 60ste een nieuwe vriend kreeg, was het in bed heel bevredigend. ‘Zo hoort dat dus’, dacht ik. Helaas was de relatie zelf niet goed en is die ook uitgegaan. Sindsdien ben ik eigenlijk niemand meer tegengekomen. Misschien ben ik zelf ook een moeilijk persoon om mee te leven. Ik ben hooggevoelig en kan niet goed tegen geluiden. Ik vind de tv al snel veel te hard staan. Ook bij vriendinnen vraag ik altijd of die zachter mag. Dat vinden mannen misschien lastig.

De ware

Toch zijn er genoeg mannen in de buurt die wel interesse in me hebben, maar die vind ik niet leuk. Zo oud. Ze drinken te veel, sloffen als ze lopen. Ik weet van mannen die maar één keer per week in bad gaan. ‘Kleed je eens leuk aan of ga vaker naar de kapper , denk ik dan. Nee, de ware ben ik nog niet tegengekomen. Ik mis de lichamelijke warmte wel, maar ik ben niet iemand die online gaat daten of zomaar iemand van de fiets trekt. Er moet echt een klik zijn. Dat je iemand tegenkomt en denkt: ‘wauw wat voel ik me lekker’. Of ik dat nog tegen ga komen, weet ik niet. Ik ga er niet naar op zoek. Ik heb geen rotleven en vind het ook fijn met mezelf. Het is goed zo.”

Om privacyredenen zijn de namen in deze rubriek gefingeerd.

Wil je ook je slaapkamergeheim delen – anoniem? Stuur dan een e-mailtje naar onlineredactie@libelle.nl.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Het bestaat! Op deze vakantieplek zijn (bijna) geen muggen meer zodat je ongestoord kunt genieten

Als de wereld het weer toelaat is het geen verkeerd idee om een retourtje naar de Malediven te boeken. De Nederlandse wetenschapper Bart Knols maakte daar een muggen vergeven resort compleet muggenvrij, zo meldt het AD. Dat klinkt als muziek in de oren voor iedereen die iedere zomer lekgeprikt wordt.

“Binnen een jaar hebben we de populatie teruggedrongen met ruim 95 procent”, vertelt de medisch entomoloog aan de krant. “Resorts van over de hele wereld bellen ons of we bij hen hetzelfde kunnen komen doen.”

Advertentie

Een vakantieplek zónder muggen

Nachtenlang wakker liggen door het gezoem, de jeuk die niet over lijkt te gaan en ontelbaar veel bulten: een groot nadeel van de zomer is toch de hoeveelheid muggen. Daar heb je op het eiland Kunfunadhoo in de Malediven dus geen last meer van. Op het luxe resort Soneva Fushi kun je in één van de 71 villa’s verblijven zonder dat je vakantie verstoord wordt door (ziekteverwekkende) muggen. Deet kun je in het vervolg dus thuislaten.

Droom

Het is al sinds 2009 de droom van Bart om tropische eilanden muggenvrij te maken om gezondheidsproblemen als malaria op te lossen. De eigenaar van Soneva Fushi belt de wetenschapper in 2018 op om zijn resort vrij van muggen te krijgen. “In maart 2019 ben ik voor het eerst naar Soneva Fushi getrokken. Ik begreep meteen waarom hij me gecontacteerd had: ik werd lek gestoken, zoveel muggen zaten er.”

Lees ook:
Met deze simpele oplossing blijven muggen écht weg uit je slaapkamer

Oplossing

Hij bestrijdt de muggen niet door insecticiden te spuiten, maar door muggen te vangen en broedplaatsen weg te halen. In de eerste 24 uur ving hij met een muggenval al meer dan 700 Aziatische tijgermuggen. Een andere val lokt muggen die eitjes willen leggen. Hoewel de muggen nu bijna compleet zijn verdwenen, hoopt Bart de 100 procent te bereiken. “Dan kunnen we onze operatie opschorten, want als eenmaal zo’n eiland muggenvrij is, blijft het ook zo.”

Ondertussen is er veel interesse uit het buitenland om andere gebieden op de wereld muggenvrij te maken. “Panama, Mexico, Indonesië… We zijn momenteel met 22 geïnteresseerden van over de hele wereld aan het babbelen. Maar er zijn op aarde zo’n 40.000 bewoonde eilanden, dus we zijn nog niet klaar”, aldus Bart.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Het bestaat! Op deze vakantieplek zijn (bijna) geen muggen meer zodat je ongestoord kunt genieten

Als de wereld het weer toelaat is het geen verkeerd idee om een retourtje naar de Malediven te boeken. De Nederlandse wetenschapper Bart Knols maakte daar een muggen vergeven resort compleet muggenvrij, zo meldt het AD. Dat klinkt als muziek in de oren voor iedereen die iedere zomer lekgeprikt wordt.

“Binnen een jaar hebben we de populatie teruggedrongen met ruim 95 procent”, vertelt de medisch entomoloog aan de krant. “Resorts van over de hele wereld bellen ons of we bij hen hetzelfde kunnen komen doen.”

Advertentie

Een vakantieplek zónder muggen

Nachtenlang wakker liggen door het gezoem, de jeuk die niet over lijkt te gaan en ontelbaar veel bulten: een groot nadeel van de zomer is toch de hoeveelheid muggen. Daar heb je op het eiland Kunfunadhoo in de Malediven dus geen last meer van. Op het luxe resort Soneva Fushi kun je in één van de 71 villa’s verblijven zonder dat je vakantie verstoord wordt door (ziekteverwekkende) muggen. Deet kun je in het vervolg dus thuislaten.

Droom

Het is al sinds 2009 de droom van Bart om tropische eilanden muggenvrij te maken om gezondheidsproblemen als malaria op te lossen. De eigenaar van Soneva Fushi belt de wetenschapper in 2018 op om zijn resort vrij van muggen te krijgen. “In maart 2019 ben ik voor het eerst naar Soneva Fushi getrokken. Ik begreep meteen waarom hij me gecontacteerd had: ik werd lek gestoken, zoveel muggen zaten er.”

Lees ook:
Met deze simpele oplossing blijven muggen écht weg uit je slaapkamer

Oplossing

Hij bestrijdt de muggen niet door insecticiden te spuiten, maar door muggen te vangen en broedplaatsen weg te halen. In de eerste 24 uur ving hij met een muggenval al meer dan 700 Aziatische tijgermuggen. Een andere val lokt muggen die eitjes willen leggen. Hoewel de muggen nu bijna compleet zijn verdwenen, hoopt Bart de 100 procent te bereiken. “Dan kunnen we onze operatie opschorten, want als eenmaal zo’n eiland muggenvrij is, blijft het ook zo.”

Ondertussen is er veel interesse uit het buitenland om andere gebieden op de wereld muggenvrij te maken. “Panama, Mexico, Indonesië… We zijn momenteel met 22 geïnteresseerden van over de hele wereld aan het babbelen. Maar er zijn op aarde zo’n 40.000 bewoonde eilanden, dus we zijn nog niet klaar”, aldus Bart.

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien