Ontdek Drenthe! Boek nu met 40% korting>

Zoek binnen:

Ria kwam op latere leeftijd uit de kast: "Veel roze ouderen durven het niet"

De Pride 2020 vindt dit jaar niet fysiek plaats in Amsterdam, maar dat houdt de ambassadeurs niet tegen. Zo ook Roze 50+-ambassadeur Ria Ettes (72). Tijdens haar heterohuwelijk ontdekte zij haar lesbische gevoelens. Inmiddels kan ze helemaal zichzelf zijn en zet ze zich in voor andere roze ouderen. Deze homoseksuele, lesbische of biseksuele ouderen durven uit angst nog te vaak niet uit te komen voor hun seksualiteit of gaan terug de kast in. 

Ria: “Ik had het allemaal. Een lieve man, heerlijke kinderen, fijn werk, maar ik was erg ongelukkig. Al jaren. Eerst snapte ik niet wat er aan de hand was. Maar langzamerhand kwam ik erachter wat de oorzaak was. Het was mijn heterohuwelijk waarin ik ongelukkig was. Ik bleek lesbisch te zijn. En na een lange strijd kwam ik op mijn 45e uit de kast.”

Advertentie

Lesbische gevoelens

“Het was niet van de één op de andere dag dat ik mijn lesbische gevoelens ontdekte. Een moeilijke periode van ruim 10 jaar ging eraan vooraf waarin ik enorm somber was. Ondertussen merkte ik steeds vaker dat ik vrouwen interessant vond. Zo droomde ik bijvoorbeeld ’s nachts wel eens over de juf van mijn zoon.”

Dansen met een vrouw

“Gelukkig kon ik in het beginstadium van mijn zoektocht mijn twijfels al delen met de vader van mijn kinderen. Maar toch voelde ik me opgesloten met mijn gedachtes. Op zoek naar ondersteuning kwam ik bij vereniging Orpheus terecht, die zich inzet voor mannen of vrouwen met homoseksuele gevoelens in heterorelaties. Daar ging een wereld voor me open. Op een avond danste ik daar met een vrouw en nog altijd krijg ik kippenvel als ik eraan denk. Dat moment was zo bijzonder. Ik was niet verliefd, maar het was alsof alle puzzelstukjes op hun plek vielen. Ik kwam thuis in mijn eigen lijf. En toen ik daar zo in en in gelukkig was, realiseerde ik me dat ik moest gaan kijken hoe ik mijn leven opnieuw vorm kon gaan geven.”

Steun

“De vader van mijn kinderen steunde me daar volledig in en heeft samen met mij gezocht naar manieren om mijn lesbische gevoelens de ruimte te geven. Daar ben ik hem heel dankbaar voor. We besloten bij elkaar te blijven tot onze zoons van de middelbare school af zouden zijn, maar hebben het ze wel verteld. ‘Dat hebben wij weer’, reageerde mijn oudste zoon. Onze jongste zoon reageerde dan weer laconiek.”

Andere Ria

“Zelf kon ik langzamerhand meer en meer ontdekken. Zo ging ik regelmatig mijn ‘lesbisch zijn’ vieren in Amsterdam. Ik voelde me vrij en gelukkig in de lesbische wereld. Als ik vervolgens na een middag of weekend daar weer terug op de trein naar Den Helder stapte, voelde dat vreemd, verwarrend. Ineens ging ik weer terug naar een andere Ria, de moeder, de partner. Dat was slopend.”

Gelukkig

“Op een dag kwam ik thuis in Den Helder na een bijzondere dag met een oude vriendin van me. Op het station, waar de trein naar Den Helder al klaarstond, hadden we innig staan zoenen. De vlinders fladderden door mijn lijf toen ik weer bij mijn man aankwam. Maar hij zag dat er iets was veranderd. ‘Ik heb je in tijden niet zo gelukkig gezien’, zei hij tegen me.”

Op mezelf

“Stukje bij beetje zijn we toen onze levens wat meer van elkaar gaan scheiden. Eerst sliepen we in aparte bedden, toen in aparte kamers en in 2000, toen ik 52 was, ben ik op mezelf gaan wonen. Het eerste jaar was ik intens gelukkig. Het voelde als een opluchting. Maar het tweede jaar kwam ik in een rouwperiode terecht. Het verdriet over wat ik had verloren kwam naar voren.”

Roze ouderen

“Dat was ingewikkeld, maar uiteindelijk was het de juiste stap. Ik kan nu eindelijk zijn wie ik wil zijn. Maar het proces dat eraan vooraf ging was zwaar. Wat ik vooral moeilijk vond was het gebrek aan een voorbeeld, aan erkenning. Nog altijd heerst het idee dat je als vrouw pas écht gelukkig bent als je een man en kinderen hebt. Maar dat is niet altijd zo. Het maakte me diep ongelukkig. Toch zitten door dat idee zoveel mensen met zichzelf in de knoop en is de stap om uit de kast te komen en voor jezelf te kiezen heel groot. Ook op latere leeftijd nog, bij roze ouderen. Daarom moeten mensen zich er meer bewust van zijn dat er meer is dan heteroseksualiteit.”

Terug de kast in

“Omdat ik zelf heb gemerkt hoe belangrijk dat bewustzijn en die erkenning is, ben ik me in gaan zetten bij Roze 50+. Deze organisatie maakt zich hard voor roze ouderen. En dat is nodig! We denken anno 2020 dat we er wel zijn, maar dat is helaas niet zo. Er zijn nog zo veel oudere generaties bij wie homoseksualiteit een taboe is. Veel roze ouderen durven nog altijd niet niet uit te komen voor hun seksualiteit. Er zijn zelfs mensen die terug de kast in gaan als zij het verzorgingshuis in gaan, bang voor de reacties. En nog altijd zijn er ouderen die daar niet naast homoseksuele medebewoners willen zitten. Daarom moeten we zorgen dat er gepraat wordt over dit onderwerp.”

Bang

“Als ik bij verzorgingshuizen kom vanuit de Roze 50+-organisatie, krijg ik nog altijd vaak te horen dat zij geen homoseksuele bewoners hebben en dat onze organisatie daar niet nodig is. Maar dat kan natuurlijk niet. 6 à 7% van de bevolking is homoseksueel. Dus ook ouderen in verzorgingshuizen. Veel mensen durven er alleen niet voor uit te komen, omdat ze zich niet gehoord voelen of bang zijn. Deze oudere LHBTI-generatie heeft een strijd gestreden. Zij hebben geen energie meer om zich weer te moeten profileren, om erkenning te krijgen, om te zijn wie ze zijn.”

Open gesprek

“Ik zou mensen in de zorg dan ook aan willen raden om je open op te stellen tegenover cliënten. Erken dat hun liefdesleven en hun geschiedenis misschien anders is dan dat van anderen. Vraag ze bijvoorbeeld over hun partner, in plaats van hun man of vrouw. Zo geef je ze een open mogelijkheid om te praten over hun verleden, zonder dat zij zich meteen in een hokje geplaatst voelen.”

Zichzelf zijn

“Ik zal me daar hard voor blijven maken. Want ondanks dat het me veel pijn en verdriet heeft gedaan, ben ik gelukkig dat ik uit heb kunnen komen voor wie ik ben. Het was knokken, maar het was het waard. En ik gun het iedereen om gewoon zichzelf te kunnen zijn.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Via Ria Ettes, door Erna Faust. 

Lees meer

Overwin je grote en kleine angsten met de fear setting methode

fear setting methode

Bij belangrijke beslissingen spelen vaak allerlei doemscenario’s door ons hoofd, en dat kan verlammend werken. Want wat als…? Met de fear setting methode durven we, weloverwogen, wél tot actie over te gaan.

Ontslag nemen en voor jezelf beginnen, speechen op een bruiloft, alleen op vakantie gaan, je leidinggevende de waarheid zeggen, autorijden, een echtscheiding aanvragen, solliciteren op een hogere functie, koken voor een grote groep: bijna allemaal hebben we wel een droom, doel of verlangen. Iets wat we graag willen of waarvan we vinden dat we het
Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien