Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Sascha en haar man zijn allebei ernstig ziek: "We moesten Ravi vertellen dat zijn vader zou doodgaan"

Drie jaar geleden hoorde Sascha’s man Anjo dat hij de dodelijke spierziekte ALS heeft. Anderhalf jaar later kreeg zíj de diagnose MS. “Het allerergste was om het nieuws te moeten vertellen aan onze zoon.”

Sascha (35): “Nooit heb ik mezelf afgevraagd: waarom ik? Of waarom wij? Als ik ergens in geloof, is het gewoon in dikke pech. Het ergste vind ik dat we onze kinderen, Ravi van tien en Niva van vijf, niet het leven kunnen geven dat we hadden bedacht. Hun papa gaat dood. Hun mama is ziek. Toch zijn we ook nog steeds gewoon een gezin. Voordat Anjo ziek werd, glipte de tijd door onze vingers, nu beleven we alles heel bewust. Vanaf het moment van zijn diagnose staat ons leven in het teken van nieuwe herinneringen maken. Het gaat erom wat je achterlaat, niet wat je meeneemt na de dood, is Anjo’s motto. Zo hebben we, toen hij nog kon lopen, een speciale trouwvideo voor onze kinderen gemaakt. Daarin loopt Anjo in zijn nette pak door de gang van het gemeentehuis met aan zijn hand Ravi en Niva met een wit jurkje aan. Voor in de zaal zitten onze ouders. In de video geeft hij de kinderen symbolisch weg, voor later, als ze wellicht gaan trouwen en hij er niet meer bij kan zijn. Zo proberen we allerlei manieren te bedenken om de herinnering aan Anjo levend te houden.”

Advertentie

Geen kracht meer

“Anjo was 35 jaar en topfit toen hij op zijn werk ineens de sluiting van zijn helm niet meer los kreeg. Hij werkte als onderwijsontwikkelaar bij defensie, ze hadden met het team een schietoefening gedaan. Ineens ontbrak de kracht in zijn vingers, heel vreemd. We maakten ons niet echt zorgen, maar dachten: toch even laten checken. Via de huisarts en de fysiotherapeut kwamen we bij een neuroloog terecht, waar Anjo allerlei tests moest doen. Op zijn hurken zitten bijvoorbeeld, waarbij hij achterover viel. Goh, er is dus ook iets met zijn enkels, dacht ik nog.

Het was aan het begin van de zomervakantie, in een toch al wankele periode. Ik had net gehoord dat mijn vader was uitbehandeld voor kanker. Misschien wordt alles anders als we thuiskomen, dacht ik, terwijl we aan de rand van het zwembad in Spanje zaten. Dat was een understatement. Tot die tijd waren we eigenlijk een heel standaard gezin. Anjo had zijn baan bij defensie, ik werkte in de kinderopvang. We gingen eropuit met het gezin, Anjo sportte veel en deed leuke dingen met zijn vrienden. Tot die maandag in augustus 2017, toen we te horen kregen dat Anjo’s spieren één voor één zouden gaan uitvallen en dat hij nog drie tot vijf jaar te leven had. Hij had ALS, variant PSMA. Ik heb staan huilen en schreeuwen in het ziekenhuis toen hij het vonnis kreeg.”

Het allerergste

“In die weken erna had ik een soort mentale error. Ik liep helemaal vast, wist echt niet meer hoe het verder moest. Eten kon ik niet meer, nadenken ging niet meer. In de supermarkt gooide ik willekeurig wat dingen in het karretje. Anjo zelf was behoorlijk nuchter, hij was vooral degene die míj troostte in plaats van andersom. Het aller-, allerergste was het nieuws vertellen aan onze zoon, toen zeven jaar oud – onze dochter was met haar twee jaar nog te jong. Ravi was bij een vriendje gaan spelen en zou om drie uur worden thuisgebracht. Ik weet nog goed dat ik om vijf voor drie dacht: over vijf minuten staat zijn hele wereld op z’n kop. Dat was bijna onverdraaglijk. Twee maanden eerder hadden we hem moeten vertellen dat zijn opa niet meer beter zou worden en nu zaten we in precies dezelfde setting om hem te vertellen dat zijn vader dood zou gaan. Ravi maakte eerst een grapje over papa’s handen, totdat het kwartje bij hem viel. Mijn hart brak.”

De volgende diagnose

“Er volgde een tijd van ons aanpassen aan het nieuwe normaal. Ons hoekhuis kreeg een aanbouw met een slaapkamer en een badkamer, waardoor we voortaan beneden konden slapen. Anjo liep met een stok. We hadden als gezin net enigszins een modus gevonden, toen ik in december 2018, anderhalf jaar nadat Anjo zijn diagnose had gekregen, zelf ineens last van mijn benen kreeg. Pijn en tintelingen. Ongetwijfeld stress, dacht ik, maar toen kon ik van de een op de andere dag niet meer lopen. Ik werd opgenomen in het ziekenhuis. Onderzoeken, gesprekken, scans. Ik weet er niet veel meer van, die week was één grote waas. Ik dacht alleen maar: ik kán niet ziek zijn. Wie moet er dan voor mijn gezin zorgen? Gelukkig hebben we een groot vangnet van heel veel lieve vrienden en familie die de kinderen konden opvangen. Met kerst was ik weer thuis, maar beter ging het niet. Ik kon niet lopen, zag met één oog dubbel en voelde me permanent dronken. Voor de kinderen was het rampzalig. Hun referentiekader was: als je niet kunt lopen, ga je dus dood. In het ziekenhuis had ik al gehoord: we houden rekening met MS. Net als bij Anjo’s diagnose destijds voelde ik het bloed uit mijn lijf wegtrekken op dat moment. In januari werd duidelijk dat het inderdaad MS was. Ik kwam meteen in de strijdmodus. Niet dat ik wilde vechten tegen de ziekte, maar ik dacht: hoe kunnen we ons gezin zo normaal mogelijk laten draaien? Dat was het moment dat we voor het eerst thuiszorg kregen.”

Roet in het eten

“Mijn ziekte gooide ook roet in het eten van Anjo’s laatste jaren. Nu het nog kon, wilde hij zo veel mogelijk met vrienden afspreken en leuke dingen doen. Maar toen was ik ineens degene die continu naar het ziekenhuis moest en moest uitzoeken welke medicijnen voor mij werkten. Ik kreeg in 2019 vier keer een MS-aanval, waarbij ik elke keer met verlammingsverschijnselen in het ziekenhuis werd opgenomen. Daarna was ik steeds gesloopt. Ik moest thuis herstellen en kon weinig prikkels aan. Visite over de vloer, waar Anjo zo van geniet, kon ik bijvoorbeeld niet aan. Sinds een aantal maanden ben ik gelukkig stabiel, nu ik eens in de maand in het ziekenhuis aan een infuus kan met medicijnen die mijn lijf een soort kickstart geven. Daardoor zijn de uitvallen godzijdank onder controle. Maar het vertrouwen in mijn lichaam is weg. Zal ik ooit nog terug naar mijn werk in de kinderopvang kunnen? Zal ik nog verder kunnen met mijn creatieve projecten? Wat als ik morgen blind ben? Intussen gaat Anjo steeds verder achteruit. Sinds een jaar zit hij permanent in een rolstoel en hij heeft bijvoorbeeld een robot-bord met een lepel eraan die hem voert – de kinderen vinden dat trouwens prachtig. Gelukkig kan Anjo nog praten. Bij de vorm van ALS die hij heeft, PSMA, zal de spraak pas later ophouden. Als uiteindelijk ook zijn longen het niet meer doen, zal hij overlijden. Ik heb mentaal het meeste last van de momenten dat er weer iets niet meer kan. Anjo zelf is ontzettend goed in ‘omdenken’; kijkt naar wat er nog wél kan. Ik heb zo veel bewondering voor zijn kracht.”

Alles is bespreekbaar

“Wat ons enorm helpt in het gezin, is onze pedagogische achtergrond. Anjo en ik hebben allebei de pabo gedaan. Vanaf het begin hebben we ervoor gekozen om zo open mogelijk te zijn tegen de kinderen. De dood is hier net zo bespreekbaar als Freek Vonk, zeg ik altijd. Elke dag praten we wel even over de situatie, dat gaat spontaan. We laten de kinderen zelf komen met vragen en beantwoorden ze zo eerlijk mogelijk. Al snel ging ik op zoek naar kinderboekjes over dood en ziekte voor Ravi en Niva. Maar wat ik zocht bestond eigenlijk niet. In alle boekjes die ik tegenkwam, betekende de dood het einde. Terwijl een gezin na het overlijden van een ouder natuurlijk gewoon doorgaat. Langzaam ontstond het idee om zelf een kinderboek te gaan maken over ons verhaal. Dat werd Papa Draak wordt niet meer beter. Een project dat echt van ons gezin samen is. Alle illustraties en teksten heb ik zelf gemaakt, maar niet voordat Anjo ze had gezien. Ravi zei: ‘Maak je van mij wel een beetje een coole draak, mam?’ Ik wilde een troostboek maken, een verhaal dat andere ouders in een soortgelijke situatie kan helpen. Een boek met een hoopvol einde. Dat ‘Papa Draak’ nu in de winkels ligt, is fantastisch. Schrijven en tekenen was iets waar ik al langer mee bezig was. Onder de naam ‘weduwe in opleiding’ schrijf ik gedichten en houd ik een blog bij. Het is voor mij een manier om me te uiten, maar het mooiste is dat ik merk dat het ook anderen helpt. Ik krijg er zo veel mooie reacties op.”

Thuisisolatie

“Sinds het begin van de coronacrisis zitten we als gezin in thuisisolatie omdat Anjo en ik allebei tot een risicogroep behoren. De enige momenten dat ik de deur uitkom, is als ik in het ziekenhuis aan mijn maandelijkse infuus moet. Aan de ene kant is het wrang, juist omdat we tegen elkaar hadden gezegd: in 2020 gaan we nog zo veel mogelijk leuke dingen samen doen – in 2019 ging dat niet vanwege mijn MS. Aan de andere kant heeft het thuiszitten ook iets moois. Anjo is de allerbeste meester. Zijn aandacht geeft onze oudste de rust die hij echt even nodig had, en Anjo voelt zich nuttig – zo ontzettend belangrijk nu hij steeds minder kan. Anjo helpt niet alleen onze kinderen, hij is ook een enorme steun voor mij. Fysiek kan hij misschien niet voor mij zorgen, maar mentaal des te meer. Zijn humor en kracht hebben mij er al zo vaak doorheen geholpen. Anjo en ik zijn samen sinds ik negentien ben, hij is alles voor mij. Omdat hij ervan overtuigd is dat het goed komt met ons gezin als hij er niet meer is, durf ik dat ook te geloven.”

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Interview Krista Izelaar. Fotografie Petronellanitta.

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Meghan over het verraad van haar vader: "Ik zou mijn kind nooit opzettelijk pijn doen"

In exclusieve beelden van het interview van Oprah met Meghan en Harry doet de hertogin van Sussex nog een boekje open over de slechte band tussen haar en haar vader, Thomas Markle. 

Meghan verloor contact met haar vader rond de tijd van haar huwelijk met prins Harry in 2018. Thomas sprak toen namelijk voortdurend met de Britse pers.

Advertentie

In nieuwe beelden van het Oprah-interview zegt Meghan dat ze het moeilijk vindt om haar vader hiervoor te vergeven. Deze beelden werden niet vertoond in het interview, maar CBS vond het toch de moeite waard om ze te delen.

Verraad van haar vader

“Voelde het als verraad toen je ontdekte dat je vader met de roddelbladen werkte?”, vraagt Oprah. Er valt een kleine stilte. Meghan is zichtbaar geraakt door de vraag en geeft eerlijk toe dat ze niet weet of ze zich wel op haar gemak voelt bij dit onderwerp.

Toch wil ze hier wel iets over zeggen. Ze legt uit dat ze haar vader de kans heeft gegeven de waarheid te vertellen, maar hij bleef ontkennen dat hij met de roddelbladen samenwerkte. “Toen ik het hem vroeg, zei hij: ‘Nee, absoluut niet'”, vertelt Meghan. Maar ze kwam er al snel achter dat hij loog. “Ik zei: ‘Ik wil dat je het me gewoon vertelt, want als je me de waarheid vertelt, kunnen we je helpen. Maar dat lukte hem niet.”

Opzettelijk

Dit heeft Meghan heel veel pijn gedaan. Ze kan dan ook niet geloven dat ze haar kinderen ooit dezelfde pijn zou bezorgen. “Ik kijk naar Archie, ik denk aan dit kind, en ik kan me echt niet voorstellen dat ik mijn kind opzettelijk pijn zou doen.” dus het is moeilijk voor mij om hem dat te vergeven.”

Zó willen prins Harry en Meghan hun kind gaan opvoeden:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Daily Mail, CBS. Beeld: Brunopress

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dít zijn de heftigste uitspraken van Meghan en Harry uit Oprah's interview

In de nacht van zondag op maandag was het lang verwachte Oprah-interview van Meghan en prins Harry te zien in Amerika. Geen enkel onderwerp was off limits en dat zorgde voor heel wat heftige en opvallende uitspraken. 

Wil je het bijzondere gesprek met eigen ogen zien? Dan moet je nog even geduld hebben. In Nederland is het interview pas op dinsdag 9 maart om 20.30 uur op Net5 te zien. België is iets eerder, daar kun je het maandag 8 maart om 21.20 uur al zien op de zender Eén.

Advertentie

Kun je niet wachten? Lees dan snel verder, want wij zetten de opvallendste en heftigste uitspraken voor je op een rij:

Mentale gezondheid

Meghan vertelt dat het tijdens haar zwangerschap van Archie erg slecht ging met haar mentale gezondheid. “Ik schaamde me om het te zeggen tegen Harry omdat hij al te maken heeft gehad met verlies. Maar ik wist dat als ik het niet zou zeggen, ik het zou doen. Ik wilde gewoon niet meer leven”, legt ze uit. Maar hulp zoeken werd vanuit het koningshuis ten zeerste afgeraden. “Ik zei dat ik ergens heen moest voor hulp. Ik zei dat ik me nog nooit zo gevoeld had. Maar ik kreeg te horen dat dat niet kon, dat het niet goed zou zijn voor het instituut.”

Huidskleur Archie

Toen Meghan zwanger was van zoontje Archie zijn er verschillende gesprekken zijn geweest over zijn huidskleur. Volgens de hertogin van Sussex was het koningshuis namelijk bezorgd over hoe donker zijn huidskleur zou worden. “Er werd gesproken over dat hij geen beveiliging zou krijgen en geen titel en er waren zorgen en gesprekken over hoe donker zijn huid zou zijn bij geboorte”, vertelt ze aan Oprah.

Deze gesprekken werden niet met Meghan zelf, maar met Harry gevoerd. In het interview wil Harry niet ingaan op vraag van Oprah over welke koningsleden deze gesprekken met hem voerde. Later zegt Oprah in een reactie op het interview dat Harry alleen heeft gezegd dat zijn grootmoeder Elizabeth en grootvader Philip niet bij deze gesprekken zijn geweest.

Harry’s band met vader Charles

Harry heeft ook een boekje open gedaan over de band met zijn vader, prins Charles. Sinds de eerste gesprekken die Harry en Meghan met hem voerden over een minder zichtbare rol in het koningshuis, begon de band tussen vader en zoon al te verslechteren. “Hij nam de telefoon niet meer op als ik belde, omdat ik het heft in eigen handen nam”, zegt Harry. Inmiddels neemt Charles de telefoon weer op, al is de band nog steeds niet helemaal hersteld.

Kate maakte Meghan aan het huilen

Tijdens de voorbereidingen van haar huwelijk in 2018, heeft Meghan haar schoonzus Kate Middleton nooit aan het huilen gemaakt. Tegen Oprah zegt ze dat juist zíj in tranen was na een meningsverschil met Kate. “Ik zeg dat niet om iemand te kleineren, want de week van de bruiloft was heel heftig en Kate was ergens boos over.”

Ze trouwden drie dagen eerder al in het geheim

Gelukkig deelt het stel ook wat vrolijker nieuws. Zo blijken Harry en Meghan al eerder getrouwd te zijn. De royal wedding vond plaats op 19 mei 2018 in St George’s Chapel, maar officieel hebben ze drie dagen eerder elkaar al het ja-woord gegeven. “Niemand weet dit, maar we belden de aartsbisschop en we zeiden dat dit ding, dit spektakel, voor de wereld zou zijn. Maar we wilden dat onze verbintenis tussen ons zou zijn.” Een intieme ceremonie met z’n drietjes.

Geslacht tweede kindje

Ook verklappen ze of Archie een broertje of een zusje krijgt. Op Valentijnsdag maakten Meghan en Harry bekend dat ze in verwachting zijn van hun tweede kindje. “We kunnen bevestigen dat Archie een grote broer wordt”, vertelde een woordvoerder van het stel destijds aan de BBC.Wat het geslacht van het tweede kindje is, was nog niet bekend. Maar daar brengt Meghan zondagavond verandering in. Zonder teveel poespas vertelt Meghan dat Archie een zusje krijgt!

Meghan Markle kijkt haar zwangerschapslooks af van dít stijlicoon:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: CBS. Beeld: Brunopress

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Zware windstoten en veel regen: het lijkt de komende week wel herfst

Door alle regen en windstoten tot 110 kilometer per uur lijkt het de komende week wel herfst. Dan is binnenblijven niet zo moeilijk meer.

De week begint rustig, maar vanaf woensdag neemt de wind geleidelijk in kracht toe. De lente staat voor de deur, maar komende week lijkt het wel herfst.

Advertentie

Veel regen

De zuidwestenwind zorgt in de kustgebieden voor vrij krachtige windstoten. De bewolking overheerst en in de middag volgt vanuit het noordwesten een heleboel regen. Lokaal kan deze week opgeteld 40 millimeter regen vallen. Dat is evenveel als normaal gesproken in een halve maand. De temperatuur stijgt naar zo’n 8 à 10 graden Celsius.

Bijna herfst

In de nacht naar donderdag wordt het onstuimig. De wind neemt in kracht toe en langs de kust komt een stormachtige wind te staan met kans op zeer zware windstoten tot 110 kilometer per uur. De temperatuur is wat hoger en stijgt naar 10 graden in het noorden en naar 12, lokaal 13 in het zuiden.

Wisselvallig

Gelukkig neemt de wind in de loop van de donderdag wel weer wat af, maar het blijft de rest van de week en in het weekend herfstachtig. Vanaf vrijdag neemt de wind weer in kracht af, maar de wisselvalligheid houdt wel aan. Er zijn veel wolkenvelden met dagelijks kans op enkele buien. Af en toe kan het zonnetje doorbreken, maar de temperaturen blijven rond de 8 à 11 graden.

Voortaan loop je een stuk vrolijker met je paraplu door die plensbui:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Weeronline, Buienradar. Beeld: Getty Images

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Solliciteren maar: dít bedrijf zoekt iemand die smaken van paaseitjes test

Opzoek naar je droombaan? Zoek niet verder! Budgetsupermarkt Aldi heeft namelijk een geweldige vacature. Het bedrijf zoekt iemand die de smaken van paaseitjes test.

Je leest het goed: je kunt nu een carrière in paaseitjes eten beginnen én je wordt ervoor beloond.

Advertentie

Vacature: paaseitjes testen

Aldi Ierland zoekt een hoofdofficier op het gebied van paaseitjes. Een mooie titel voor een belangrijke functie, want je wordt dan verantwoordelijk voor alle paaseitjes die verkocht worden bij de supermarktketen.

Solliciteren maar!

Je mag de smaken van de eitjes op professionele wijze beoordelen en krijgt daar een beloning voor: een hele grote berg paaseitjes. Klinkt goed, toch?

Eisen

Er zijn wel een paar eisen waar je als kandidaat aan moet voldoen. Allereerst moet je natuurlijk gek zijn op chocolade. En je moet een kenner zijn: jij moet immers beoordelen welke smaken wel en niet goed genoeg zijn voor in de schappen. Ook mag je natuurlijk niet te snel misselijk worden, je moet namelijk flink wat eitjes achter elkaar kunnen eten.

Wil je solliciteren? Dat kan tussen 8 en 12 maart. Lees hier wat de voorwaarden zijn.

Om je vingers bij af te likken: deze heerlijke chocoladetaart voor Pasen

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: Vriendin. Beeld: Getty Images

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien