Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Schrijver James Worthy brengt prachtig eerbetoon aan overleden vader

Schrijver James Worthy heeft op zijn website een prachtig eerbetoon geschreven aan zijn overleden vader. De schrijver vertelt op ontroerende wijze over de lessen die zijn vader hem heeft bijgebracht en het gemis dat hij voelt nu hij er niet meer is.

Worthy begint zijn eerbetoon met het beschrijven van een scene waar hij afgelopen weekend getuige van was.

Advertentie

Ramen op een kier

De schrijver zag hoe twee mannen in pak zijn vader naar beneden droegen. “Ze droegen je naar beneden, terwijl je naar boven aan het gaan was. Het was half vier in de nacht. Vier uur daarvoor zat ik met vrienden op het terras op de hoek van de straat. We hadden het gezellig. Ik weet zeker dat je ons hoorde lachen en schreeuwen. De ramen van de huiskamer stonden op een kier. Het was drukkend weer.”

“Je was weg”

Om kwart over twaalf die nacht was Worthy teruggelopen naar zijn ouderlijk huis. “Ik draaide de deur open en liep naar de keuken om mijn gezicht en handen te wassen. Ik had wat sigaretten gerookt. Ik weet ook niet waarom. Met een schoon gezicht liep ik naar je toe. Jij, in je ziekenhuisbed. Je lag comfortabel. Ik scheen met de zaklamp op je borst om te kijken of je nog ademde. Je ademde. Ik gaf je een kus op je voorhoofd en zei dat ik fucking veel van je hield. Daarna liep ik naar mijn oude slaapkamer en plofte neer op het logeerbed. Mama klopte op de deur. Of ik even wilde komen kijken. We deden het grote licht aan en keken naar je. Het was iets voor half 1. Je was weg. Er tussen uitgeknepen via de openstaande ramen.”

“Een groter geschenk heb en zal ik nooit meer krijgen”

“Ik ben vaak blij geweest, ik heb ook veel om blij voor te zijn. Maar het feit dat jij op me hebt gewacht, terwijl ik met mijn vrienden aan het genieten was, zegt veel over wie je was. Toen ik geboren werd, deelde ik mijn begin met jou en afgelopen weekend deelde je jouw einde met mij. Een groter geschenk heb en zal ik nooit meer krijgen. En dat klinkt misschien gek. De dood als geschenk. Maar verdomme, wat was je ziek. En wat hebben jij en mam de afgelopen maanden de sterren van de hemel gespeeld. Liefhebben is een werkwoord, maar jullie hoefden er niet voor te werken. Het was er gewoon.”

Foutloze ouders

“Ik wil je bedanken voor alles. Voor de duizenden keren dat je me naar voetbaltraining bracht. Het spijt me dat ik geen prof ben geworden. De scouts zagen het verkeerd. Ik wil je bedanken voor je begrip. Je vertrouwen. Je zag wie ik was, voordat ik wist wie ik wilde worden. Ik was een bang jongetje, een doodsbang jongetje, maar dankzij jou en mam, jullie trotse ogen, ben ik precies geworden wie ik denk te moeten zijn. Zelfs als ik faalde, waren jullie trots op me. Ik heb zeven jaar over mijn havo gedaan en toch bleven jullie naar mij kijken alsof ik Isaac Newton was. Ik kon het nooit verkeerd doen, omdat jullie al foutloos waren.”

“Ik vind het moeilijk om me voor te stellen dat je er niet meer bent. Maar ik moet eerlijk tegen mezelf zijn. Je bent er niet meer. Ik heb je zelf zien gaan.”

“Ik ben zo trots op jou”

“Ik ga je niet missen, want als ik in de spiegel kijk zie ik je. Als ik naar mijn zoon kijk, zie ik je. James, James en James. Ik ben zo trots op mijn naam. En zo trots op jou. Alle vrienden die ik ooit heb gehad vonden jou cooler dan dat ze mij vonden. En terecht. Alle vriendinnen die ik ooit heb gehad, waren stiekem verliefder op jou dan dat ze op mij waren. En terecht. Ik ga je niet missen. Ik ga je niet missen. Ik mis je.”

“Professionele handvasthouders”

“Twee weken voordat je ging, zat ik naast je. Op woensdagochtend was ik je vaste oppas. Maar ik deed niet veel. Ik zat naast je en ik hield je hand vast. Samen keken we naar televisieprogramma’s die normaliter alleen door werklozen worden bekeken. Maar wij waren niet werkloos. Nee. We waren professionele handvasthouders.

Nu zijn vader er niet meer is, is het gemis enorm: “Ik ga je vingers missen. Ik mis je zwarte tasje. Ik mis de geur van je werkplaats. Ik mis dat je me leerde vissen en dat ik nog steeds niet weet hoe ik moet vissen. Maar dat maakt niet uit. Het ging niet om de hengel of om de karper. Het ging om de vader en de zoon. Dat is wat het leven is. Zo veel mogelijk tijd met elkaar doorbrengen. Niet naar de dobber kijken, maar naar elkaar.”

Verziekte droom

“Toen je zaterdagnacht naar beneden werd gedragen ging ik je voor. Ik had je telefoon bij me. Ik tikte je code in. 0007. En appte met jouw telefoon naar mijn telefoon dat je van me hield. Toen ik weer boven was, pakte ik mijn eigen telefoon en stuurde ik naar jouw telefoon dat ik ook van jou hield.”

“Vroeger, als we het over de dood hadden, zei je dat je je lichaam aan de wetenschap wilde schenken. Ik vond dat zo mooi. Ik droomde daar vaak over. Dat je hart naar iemand uit Friesland ging, je lever naar een vrouw uit Rotterdam en een stuk van je huid naar een jongen die kokend heet water over zijn armen had gekregen. Je vond dat zelf ook een mooie gedachte, maar toen werd je ziek. Alles wat je had willen schenken, werd door de kanker verdonkeremaand. Al je wonderschone organen belandden in een moddergevecht met de smerigste modderfokker van ons sterrenstelsel. En zodoende werd je droom om deze wereld op je vrijgevigst te verlaten volledig verziekt.”

“Toen je zaterdagnacht op reis ging naar een wereld waar modder niet bestaat, heb ik een plukje haar van je schedel geknipt. Dit plukje heb ik de volgende dag aan een bevriende wetenschapper gegeven. Hij gaat er iets mee doen, Dad. Wat, weet ik niet, maar ik weet bijna zeker dat hij met behulp van jouw grijze haartjes onze wereld gaat redden.”

Bijzonder getal

“Gisteren hebben we afscheid van je genomen. Gisteren, op jullie 44e trouwdag. 44. Het is een nummer dat vaker voorkomt in de geschiedenis van jullie ongeëvenaarde liefdeshistorie. Toen mama 44 was, werd ze onwel. Je dochter belde de huisarts op en hij zei dat mama naar alle waarschijnlijkheid aan het hyperventileren was. Jij vertrouwde het niet. Alle kleuren verlieten haar gezicht, wangen als stoepkrijt in de regen. Jij plukte wat ongestreken kleding van de strijkplank en kleedde haar aan. Bianca en ik keken uit het raam naar hoe je mama op de achterbank van onze auto neerlegde. Ik weet nog dat ik aan mijn zus vroeg of ze dacht dat het ernstig was. Ik had geen bloed gezien, dus ik dacht van niet.

“Je hebt het nog lang over die nachtelijke rit gehad. Over hoe bang je was. Zo bang dat je door rood racete en over wat pionnen reed die op de Amstelveenseweg stonden. Je had je rijbewijs kwijt kunnen raken in de nacht dat je je vrouw bijna verloor. Maar je raakte niets kwijt, en wij ook niet. Je redde haar leven. Mama is er nog steeds.

Groot gemis

“Ik mis je. Ik mis je sms’je als er voetbal op de televisie is, maar je er niet naar mag kijken van mama. Ik mis dat er een kroon uit je mond valt en dat je die kunsttand dan met bijzonder sterke lijm terug in je mond plaatst. Ik mis jij en ik op de tennisbaan en jouw gevloek als ik van die gekke tafeltennisballen sla. “Dat is geen tennis!”

“Ik mis dat je om mijn oude kleren vraagt, deze draagt en er prachtig uitziet. Ik mis je kussen en knuffels, jouw aftershave in mijn baard. Ik mis dat je tegen me zegt dat ik een steeds betere schrijver aan het worden ben en ik mis het om tegen jou te zeggen dat jouw goedkeuring de enige goedkeuring is die ik nodig heb. Ik mis je cheese on toast. Ik mis zelfs de doodzieke jij.

“Een paar dagen voordat je echt slecht werd, zat ik naast je bed. Je ging met een hand door mijn haar. Ik had je net je pillen gegeven. De morfine maakte je spiritueel. Je was altijd al mijn held geweest, maar opeens was je ook mijn goeroe. Ik vond dat mooi. Je was altijd wel wijs geweest, maar opeens sprak je het ook. Je sprak over de dood alsof je over een vakantieliefde sprak.

Wijze les

“In het verleden leerde je me meer over de wijsheden van de straat. Zo leerde je me ooit dat je een gevecht het beste voor een politiebureau kunt beginnen. Dit omdat er een kans bestaat dat je het gevecht verliest en tja, dan weet je in ieder geval dat de politie snel ingrijpt. Dus je kunt nooit heel erg verliezen als je een vechtpartij voor een politiebureau begint. Dit soort dingen leerde je me vroeger. Een paar dagen voordat je echt slecht werd, leerde je me iets wat ik nooit meer vergeet. Je stem was al bijna weg, maar ik hoorde je.”“

“Uitzichtloosheid is soms dus iets om naar uit te kijken,” zei je. En je had gelijk.

Je was niet bang

“De laatste vier maanden van je leven waren prachtig. De dood kroop naar je toe als een eenzame kat, maar je was niet bang, nee, je zette gewoon een schaaltje melk en wat brokjes voor hem neer. Je keek de dood in de ogen en je stelde de dood gerust. Zo groot was jij. Een wolkenkrabber van een man. Je was niet als de dood voor de dood, nee, je was als een vader voor de dood. En voor iedereen die je tegenkwam. Ik hou van je en ik zal een standbeeld voor je schrijven.”

“Alles was mooi en dat is het nog steeds.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: James-worthy.com. Beeld: iStock

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Groot verdriet voor de Obama's: "We gaan Bo zo missen"

Bo, de hond van Barack en Michelle Obama, is overleden. Een groot verlies voor het gezin. De Obama’s delen hun verdriet om de twaalf jaar geworden Bo op social media. 

“Vandaag is onze familie een ware vriend en loyale kameraad verloren.”

Advertentie

Obama’s rouwen om hond Bo

“Meer dan een decennium lang was Bo een constante, zachtaardige aanwezigheid in ons leven – blij om ons te zien op goede dagen, slechte dagen en alle dagen daartussenin”, schrijft Barack Obama op Twitter, bij lieve foto’s met zijn viervoeter. “Hij accepteerde alle drukte in het Witte Huis, had een big bark but no bite, vond het fantastisch om in de zomer in het zwembad te springen, was goed met kinderen, leefde voor kliekjes van de eettafel en had geweldig haar. Hij was precies wat we nodig hadden en meer dan we ooit verwacht hadden. We zullen hem erg missen.”

‘We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen’

Michelle maakt op Instagram duidelijk dat Bo aan de gevolgen van kanker is overleden. Ze blikt terug op 2008, toen ze de Portugese waterhond in huis namen. Eigenlijk was het beestje vooral bedoeld om hun dochters, Malia en Sasha, gezelschap te houden. “We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Michelle Obama (@michelleobama)

Zielsgelukkig tot het eind

Ze omschrijft hoe Bo er als hond áltijd voor de Obama’s was, ook na het hectische leven in het Witte Huis. En hoe hij zijn laatste maanden intens genoot. “Dit afgelopen jaar, met iedereen thuis tijdens de pandemie, was niemand gelukkiger dan Bo. Al zijn mensen waren weer onder een dak, net als de dag waarop we hem kregen. Ik zal altijd dankbaar zijn dat Bo en de meisjes zo veel tijd met elkaar konden doorbrengen aan het eind. We zullen Bo heel erg missen. Maar we zijn dankbaar dat hij een leven vol plezier, knuffels, spelletjes en luieren op de bank heeft gehad.”

‘Geef je huisdier een extra dikke knuffel’

Michelle sluit haar bericht af met een bedankje aan iedereen die voor Bo heeft gezorgd. En ze doet een verzoek aan alle baasjes: “Knuffel je harige gezinsleden wat steviger vanavond, en geef ze een aai over de bol van ons.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: Twitter, Instagram. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Groot verdriet voor de Obama's: "We gaan Bo zo missen"

Bo, de hond van Barack en Michelle Obama, is overleden. Een groot verlies voor het gezin. De Obama’s delen hun verdriet om de twaalf jaar geworden Bo op social media. 

“Vandaag is onze familie een ware vriend en loyale kameraad verloren.”

Advertentie

Obama’s rouwen om hond Bo

“Meer dan een decennium lang was Bo een constante, zachtaardige aanwezigheid in ons leven – blij om ons te zien op goede dagen, slechte dagen en alle dagen daartussenin”, schrijft Barack Obama op Twitter, bij lieve foto’s met zijn viervoeter. “Hij accepteerde alle drukte in het Witte Huis, had een big bark but no bite, vond het fantastisch om in de zomer in het zwembad te springen, was goed met kinderen, leefde voor kliekjes van de eettafel en had geweldig haar. Hij was precies wat we nodig hadden en meer dan we ooit verwacht hadden. We zullen hem erg missen.”

‘We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen’

Michelle maakt op Instagram duidelijk dat Bo aan de gevolgen van kanker is overleden. Ze blikt terug op 2008, toen ze de Portugese waterhond in huis namen. Eigenlijk was het beestje vooral bedoeld om hun dochters, Malia en Sasha, gezelschap te houden. “We hadden geen idee hoeveel hij voor ons allemaal zou gaan betekenen.”

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

Een bericht gedeeld door Michelle Obama (@michelleobama)

Zielsgelukkig tot het eind

Ze omschrijft hoe Bo er als hond áltijd voor de Obama’s was, ook na het hectische leven in het Witte Huis. En hoe hij zijn laatste maanden intens genoot. “Dit afgelopen jaar, met iedereen thuis tijdens de pandemie, was niemand gelukkiger dan Bo. Al zijn mensen waren weer onder een dak, net als de dag waarop we hem kregen. Ik zal altijd dankbaar zijn dat Bo en de meisjes zo veel tijd met elkaar konden doorbrengen aan het eind. We zullen Bo heel erg missen. Maar we zijn dankbaar dat hij een leven vol plezier, knuffels, spelletjes en luieren op de bank heeft gehad.”

‘Geef je huisdier een extra dikke knuffel’

Michelle sluit haar bericht af met een bedankje aan iedereen die voor Bo heeft gezorgd. En ze doet een verzoek aan alle baasjes: “Knuffel je harige gezinsleden wat steviger vanavond, en geef ze een aai over de bol van ons.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: Twitter, Instagram. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Coronapas waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie: "Het gaat te langzaam"

Kunnen we komende zomer vrij reizen in de Europese Unie? De digitale coronapas moet dit mogelijk maken, maar is er waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie. 

Dit laat demissionair premier Mark Rutte weten, na een EU-top over de pas.

Advertentie

Coronapas loopt vertraging op

Reizigers in Europa kunnen straks met een QR-code aantonen dat ze niet besmet zijn met het coronavirus. Zo bewijzen ze dat ze zijn ingeënt, negatief zijn getest of recent besmet zijn geweest en dus antistoffen hebben. Maar eerst moeten alle EU-landen het eens worden over de (ingewikkelde) regels omtrent deze digitale coronapas. Het streven is om die regels op 21 juni in te laten gaan. En dat is later dan gehoopt, zo laat Rutte weten aan RTL Nieuws.

‘Het gaat mij te langzaam’

Na die datum, kan het namelijk nog maximaal zes weken duren voordat de coronapas ook daadwerkelijk in de praktijk wordt gebracht. En dan zitten we al in augustus, ver in de zomervakantie dus. “Wij willen het wel eerder, maar het hangt ook af van wat andere landen doen. Je kunt pas echt met die pas werken als andere landen hem ook hebben ingevoerd”, legt Rutte uit. “Het gaat mij te langzaam, maar wij doen er in Nederland alles aan om niet te vertragen.”

Spoetnik-vaccin

Een van de discussiepunten die de invoering van de coronapas vertragen, is het Spoetnik-vaccin. Want is dat straks een geldig coronavaccin in alle Europese landen? Het Russische vaccin is nog niet goedgekeurd door Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), en daarom heeft onder meer Nederland nog geen bestelling ervoor geplaatst. Maar Hongarije en Slowakije hebben al wel doses van het Spoetnik-vaccin ingeslagen. En ook andere EU-landen, zoals Duitsland, Oostenrijk en Italië hebben interesse. Maar zolang het Spoetnik-vaccin nog niet door EMA wordt goedgekeurd, blijft het een lastig punt van discussie met betrekking tot de coronapas. Net zoals de vraag hoe lang je nou daadwerkelijk beschermd bent tegen corona als je het al hebt gehad.

Willen we deze zomer vrij kunnen reizen in Europa, dan moeten de EU-lidstaten het over dit soort zaken vóór 21 juni eens worden.

Vakantie in eigen land? Dit zijn de leukste to do’s op Vlieland: 

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: RTL Nieuws, NOS. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Coronapas waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie: "Het gaat te langzaam"

Kunnen we komende zomer vrij reizen in de Europese Unie? De digitale coronapas moet dit mogelijk maken, maar is er waarschijnlijk niet op tijd voor de zomervakantie. 

Dit laat demissionair premier Mark Rutte weten, na een EU-top over de pas.

Advertentie

Coronapas loopt vertraging op

Reizigers in Europa kunnen straks met een QR-code aantonen dat ze niet besmet zijn met het coronavirus. Zo bewijzen ze dat ze zijn ingeënt, negatief zijn getest of recent besmet zijn geweest en dus antistoffen hebben. Maar eerst moeten alle EU-landen het eens worden over de (ingewikkelde) regels omtrent deze digitale coronapas. Het streven is om die regels op 21 juni in te laten gaan. En dat is later dan gehoopt, zo laat Rutte weten aan RTL Nieuws.

‘Het gaat mij te langzaam’

Na die datum, kan het namelijk nog maximaal zes weken duren voordat de coronapas ook daadwerkelijk in de praktijk wordt gebracht. En dan zitten we al in augustus, ver in de zomervakantie dus. “Wij willen het wel eerder, maar het hangt ook af van wat andere landen doen. Je kunt pas echt met die pas werken als andere landen hem ook hebben ingevoerd”, legt Rutte uit. “Het gaat mij te langzaam, maar wij doen er in Nederland alles aan om niet te vertragen.”

Spoetnik-vaccin

Een van de discussiepunten die de invoering van de coronapas vertragen, is het Spoetnik-vaccin. Want is dat straks een geldig coronavaccin in alle Europese landen? Het Russische vaccin is nog niet goedgekeurd door Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), en daarom heeft onder meer Nederland nog geen bestelling ervoor geplaatst. Maar Hongarije en Slowakije hebben al wel doses van het Spoetnik-vaccin ingeslagen. En ook andere EU-landen, zoals Duitsland, Oostenrijk en Italië hebben interesse. Maar zolang het Spoetnik-vaccin nog niet door EMA wordt goedgekeurd, blijft het een lastig punt van discussie met betrekking tot de coronapas. Net zoals de vraag hoe lang je nou daadwerkelijk beschermd bent tegen corona als je het al hebt gehad.

Willen we deze zomer vrij kunnen reizen in Europa, dan moeten de EU-lidstaten het over dit soort zaken vóór 21 juni eens worden.

Vakantie in eigen land? Dit zijn de leukste to do’s op Vlieland: 

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief! 

1

Bron: RTL Nieuws, NOS. Beeld: Getty

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien