Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Sylvia vertelt in 'Jinek' waarom zij en Freddy tóch uit elkaar zijn

Dinsdagavond was de slotaflevering van Married at first sight te zien. Hierin kregen de kijkers het verlossende antwoord: welke stellen blijven getrouwd en wie gaan er uit elkaar? Na de uitzending waren deelnemers Freddy en Sylvia en presentator Carlo Boszhard te gast bij Jinek.

Daar onthulde het stel dat ze toch gescheiden zijn en vertelde Sylvia openhartig over haar ziekte.

Advertentie

De ontknoping

Tijdens de slotaflevering van Married at first sight zaten kijkers op het puntje van hun stoel. Welke stellen hebben het gehaald? Helaas bleek dat Suzan en Bert, Rein en Danny, Lars en Lizzy en Mick en Daisy niet meer bij elkaar zijn. Aron en Monique en Freddy en Sylvia lieten weten wel met elkaar door te willen. Maar rondom dit laatste stel kwam heftig nieuws: Sylvia heeft longkanker. Ze kon dan ook niet bij de laatste opnames zijn.

Sylvia vertelt over haar ziekte

In Jinek vertelt Sylvia hoe het nu met haar gaat: “Ik heb nog geen vooruitzicht waarin ik van de ziekte af zal zijn. Maar de artsen gaven mij wel positief bericht: anderhalve week na mijn behandelingen was al een krimp bij de tumor te zien. Ook de klieren zijn aan het krimpen. Dat is goed, maar het voelt voor mij wel alsof ik in een slechte achtbaan zit.”

Onverwachte diagnose

De diagnose longkanker had Sylvia niet zien aankomen. Vlak na het koppelsweekend zou ze naar de dokter gaan voor haar heup. “Ik dacht dat ik van de arts de uitslag van mijn heup zou horen, en dan vertelt de beste man dat je longkanker hebt”, laat Sylvia hierover weten.

Erg voor Fred

Toen ze deze uitslag kreeg, vond ze het ook heel erg voor Freddy: “Freddy kende mij net een paar weken en die kreeg gelijk met een zieke vrouw te maken. Ik zei tegen Freddy: ‘Dit wil je niet, ik vind dit heel erg voor jou. En ik wil je ook de keuze geven of je hier wel mee wil dealen.’ Hij dacht natuurlijk dat hij met een gezonde vrouw zou trouwen”, vertelt Sylvia.

De stekker eruit

Hoewel we in Married at first sight zagen dat het stel ervoor koos om bij elkaar te blijven, zijn ze nu toch uit elkaar. Over die keuze zegt Sylvia: “Ik vond het niet eerlijk. Freddy moet gewoon de kans krijgen om een gezonde vrouw te treffen. Ik heb vrijwel direct daarna de beslissing genomen om de stekker eruit te trekken. Ook voor Fred, want hij had dat waarschijnlijk niet zelf gedaan. Fred moet een nieuwe kans krijgen op liefde en ik moet mij focussen op mijn gezondheid.” Freddy laat weten dat hij graag nog bij haar was gebleven, maar dat hij haar keuze accepteert en respecteert.

Geen spijt

Sylvia heeft geen spijt van haar deelname aan het programma: “Het heeft me door mijn ellendigste periode heen geholpen. Dertig bestralingen verder en nog een heleboel chemokuren. Toch kon ik van de ervaring genieten.”

Reacties

Op Twitter laten de kijkers weten dat ze Sylvia heel moedig vinden en haar keuze begrijpen. Ze leven met haar mee en wensen haar veel liefde en beterschap toe.

Dit vindt Eva Jinek moeilijk als hardwerkende moeder

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: RTL, Twitter. Beeld: RTL

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Marian (46): "Als ik aan mijn stoere Henk in een zomerjurkje denk, kan ik wel huilen van ellende"

Wat voor de een ondraaglijk is, is voor de ander heel normaal. Hoe is het om een man te hebben die een geheim met zich meedraagt? De man van Marian draagt jurken.

Marian (46): ”Ik viel voor Henk juist omdat hij zo stoer en mannelijk is. Stoppelbaardje, brede schouders, lang: gewoon een echte vent.

Advertentie

Veilig en beschermd

In zijn armen voel ik me veilig en beschermd. Als hij in de tuin staat te hakken, in zijn oude spijkerbroek en versleten trui, kan ik hem nog steeds aantrekkelijk vinden. Maar als ik dan denk aan mijn stoere Henk in een zomerjurkje met spaghettibandjes kan ik wel huilen van ellende.

Intuïtie

‘Mama, papa heeft jouw jurk aan.’ Ik kan me nog goed herinneren hoe Pol, onze dochter van vijf het tegen me zei, zomaar op een woensdagochtend, toen ik haar ziek had moeten ophalen van school. Ze was zelf naar boven gegaan om haar knuffel te pakken en meteen weer naar beneden gekomen. Intuïtief voelde ik meteen dat er iets mis was. Met bonkend hart liep ik de trap op, opende de slaapkamerdeur en zag Henk daar staan, naakt, terwijl hij iets achter in de kast frommelde. Ik verstijfde. ‘Weet jij waar mijn rode overhemd is?’, vroeg hij nonchalant. ‘Ik kan het nergens vinden.’ Zonder iets te zeggen, wees ik naar zijn deel van de kast, draaide me om en pakte een aspirientje voor Pol uit de badkamer. Henk kwam naar beneden in zijn rode overhemd, ontweek mijn blik toen hij me zoende en vertrok naar een lunchafspraak.

Toneelstuk

Ik voelde me ellendig, maar toch wist ik mijn dochter luchtig te vertellen dat papa binnenkort een toneelstukje moest doen voor een feestje op zijn werk, en dat hij een vrouw moest spelen. Pol knikte ernstig. Een toneelstuk, dat begreep ze wel.

Diezelfde avond heeft Henk me alles opgebiecht, huilend. Dat hij zich pas compleet voelt als hij af en toe in vrouwenkleren kan lopen. Dat het sterker is dan hijzelf. Ik heb hem nog nooit zo verdrietig gezien als die avond, en uiteindelijk heb ik mijn armen om hem heen geslagen en gezegd dat ik het oké vind, dat ik niet minder van hem zal houden.

Verkleden

Hij was zó opgelucht. Sinds ons gesprek heeft hij zelf vrouwenkleding aangeschaft en gaat hij ongeveer een keer per week naar boven om zich te verkleden. Ik wil hem niet in die kleren zien. Nagelbijtend wacht ik dan beneden tot hij ‘klaar’ is.

Ik probeerde het écht, hem te accepteren zoals hij is. Maar ik merk dat mijn gevoel voor Henk is veranderd. Ik kan hem niet meer zien als de man bij wie ik kan schuilen, ik merk dat ik me steeds meer voor hem afsluit. In bed ga ik zo ver mogelijk bij hem vandaan liggen. Dat is niet goed, ik weet het, maar kan iemand mij misschien vertellen hoe ik hiermee om moet gaan?”

Heb jij iets soortgelijks meegemaakt? Mail dan jouw verhaal naar onlinderedactie@libelle.nl.

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Krista Izelaar. Beeld: iStock

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Marian (46): "Als ik aan mijn stoere Henk in een zomerjurkje denk, kan ik wel huilen van ellende"

Wat voor de een ondraaglijk is, is voor de ander heel normaal. Hoe is het om een man te hebben die een geheim met zich meedraagt? De man van Marian draagt jurken.

Marian (46): ”Ik viel voor Henk juist omdat hij zo stoer en mannelijk is. Stoppelbaardje, brede schouders, lang: gewoon een echte vent.

Advertentie

Veilig en beschermd

In zijn armen voel ik me veilig en beschermd. Als hij in de tuin staat te hakken, in zijn oude spijkerbroek en versleten trui, kan ik hem nog steeds aantrekkelijk vinden. Maar als ik dan denk aan mijn stoere Henk in een zomerjurkje met spaghettibandjes kan ik wel huilen van ellende.

Intuïtie

‘Mama, papa heeft jouw jurk aan.’ Ik kan me nog goed herinneren hoe Pol, onze dochter van vijf het tegen me zei, zomaar op een woensdagochtend, toen ik haar ziek had moeten ophalen van school. Ze was zelf naar boven gegaan om haar knuffel te pakken en meteen weer naar beneden gekomen. Intuïtief voelde ik meteen dat er iets mis was. Met bonkend hart liep ik de trap op, opende de slaapkamerdeur en zag Henk daar staan, naakt, terwijl hij iets achter in de kast frommelde. Ik verstijfde. ‘Weet jij waar mijn rode overhemd is?’, vroeg hij nonchalant. ‘Ik kan het nergens vinden.’ Zonder iets te zeggen, wees ik naar zijn deel van de kast, draaide me om en pakte een aspirientje voor Pol uit de badkamer. Henk kwam naar beneden in zijn rode overhemd, ontweek mijn blik toen hij me zoende en vertrok naar een lunchafspraak.

Toneelstuk

Ik voelde me ellendig, maar toch wist ik mijn dochter luchtig te vertellen dat papa binnenkort een toneelstukje moest doen voor een feestje op zijn werk, en dat hij een vrouw moest spelen. Pol knikte ernstig. Een toneelstuk, dat begreep ze wel.

Diezelfde avond heeft Henk me alles opgebiecht, huilend. Dat hij zich pas compleet voelt als hij af en toe in vrouwenkleren kan lopen. Dat het sterker is dan hijzelf. Ik heb hem nog nooit zo verdrietig gezien als die avond, en uiteindelijk heb ik mijn armen om hem heen geslagen en gezegd dat ik het oké vind, dat ik niet minder van hem zal houden.

Verkleden

Hij was zó opgelucht. Sinds ons gesprek heeft hij zelf vrouwenkleding aangeschaft en gaat hij ongeveer een keer per week naar boven om zich te verkleden. Ik wil hem niet in die kleren zien. Nagelbijtend wacht ik dan beneden tot hij ‘klaar’ is.

Ik probeerde het écht, hem te accepteren zoals hij is. Maar ik merk dat mijn gevoel voor Henk is veranderd. Ik kan hem niet meer zien als de man bij wie ik kan schuilen, ik merk dat ik me steeds meer voor hem afsluit. In bed ga ik zo ver mogelijk bij hem vandaan liggen. Dat is niet goed, ik weet het, maar kan iemand mij misschien vertellen hoe ik hiermee om moet gaan?”

Heb jij iets soortgelijks meegemaakt? Mail dan jouw verhaal naar onlinderedactie@libelle.nl.

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Tekst: Krista Izelaar. Beeld: iStock

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dit is volgens de politie het positieve gevolg van de coronamaatregelen

Door het coronavirus zijn we genoodzaakt om veel meer tijd thuis door te brengen en als we de politie mogen geloven heeft dat ook een positief gevolg. Inbrekers hebben tijdens de herfst- en wintermaanden namelijk opvallend minder vaak hun slag geslagen in woningen.

Van oktober vorig jaar tot en met maart dit jaar vonden er volgens de politie zo’n 13.500 woninginbraken plaats, terwijl er een jaar eerder in dezelfde periode 22.000 woninginbraken werden geregistreerd. Dit is een daling van maar liefst 40 procent.

Advertentie

Mensen zijn meer thuis

Volgens een woordvoerder van de politie hebben de dalende cijfers alles te maken met het feit dat mensen veel meer thuis zijn vanwege de coronapandemie. “Inbrekers worden ook sneller gepakt omdat ze zichtbaarder zijn. Dat zien wij terug in de analyse van de heterdaadarrestaties”, zo vertelt de woordvoerder aan AD. “Ook het oplossingspercentage is afgelopen jaar gestegen.” Helaas betekent dit ook dat er een duidelijke verschuiving zichtbaar is naar criminele activiteiten op het internet. Cybercrime nam het afgelopen jaar namelijk met maar liefst 127 procent toe ten opzichte van een jaar eerder.

Jarenlange campagnes hebben effect

Toch is er volgens de politie al langer sprake van een positieve trend als het gaat om woninginbraken en is dus niet alles toe te schrijven aan de pandemie. Waar er in 2012 nog bijna 100.000 (pogingen tot) inbraken waren, was dat aantal in 2018 al gehalveerd. “De daling is te verklaren door jarenlange campagnes van de overheid en verzekeraars. Er is meer bewustzijn en mensen doen meer om een inbraak te voorkomen,” aldus inbraakexpert Youri van der Avoird in een eerder interview met AD. Veel mensen hebben het hang- en sluitwerk van hun woningen aangepakt en daarnaast is er ook nog eens meer toezicht van buurtpreventieteams en camera’s.

Zó laat je je huis veilig achter als je op vakantie gaat:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dit is volgens de politie het positieve gevolg van de coronamaatregelen

Door het coronavirus zijn we genoodzaakt om veel meer tijd thuis door te brengen en als we de politie mogen geloven heeft dat ook een positief gevolg. Inbrekers hebben tijdens de herfst- en wintermaanden namelijk opvallend minder vaak hun slag geslagen in woningen.

Van oktober vorig jaar tot en met maart dit jaar vonden er volgens de politie zo’n 13.500 woninginbraken plaats, terwijl er een jaar eerder in dezelfde periode 22.000 woninginbraken werden geregistreerd. Dit is een daling van maar liefst 40 procent.

Advertentie

Mensen zijn meer thuis

Volgens een woordvoerder van de politie hebben de dalende cijfers alles te maken met het feit dat mensen veel meer thuis zijn vanwege de coronapandemie. “Inbrekers worden ook sneller gepakt omdat ze zichtbaarder zijn. Dat zien wij terug in de analyse van de heterdaadarrestaties”, zo vertelt de woordvoerder aan AD. “Ook het oplossingspercentage is afgelopen jaar gestegen.” Helaas betekent dit ook dat er een duidelijke verschuiving zichtbaar is naar criminele activiteiten op het internet. Cybercrime nam het afgelopen jaar namelijk met maar liefst 127 procent toe ten opzichte van een jaar eerder.

Jarenlange campagnes hebben effect

Toch is er volgens de politie al langer sprake van een positieve trend als het gaat om woninginbraken en is dus niet alles toe te schrijven aan de pandemie. Waar er in 2012 nog bijna 100.000 (pogingen tot) inbraken waren, was dat aantal in 2018 al gehalveerd. “De daling is te verklaren door jarenlange campagnes van de overheid en verzekeraars. Er is meer bewustzijn en mensen doen meer om een inbraak te voorkomen,” aldus inbraakexpert Youri van der Avoird in een eerder interview met AD. Veel mensen hebben het hang- en sluitwerk van hun woningen aangepakt en daarnaast is er ook nog eens meer toezicht van buurtpreventieteams en camera’s.

Zó laat je je huis veilig achter als je op vakantie gaat:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien