Lekker lezen! Libelle Bookazines voor € 3,35 >

Zoek binnen:

Thea (69) kan pasgeboren kleinkind niet bezoeken: “Ik wil ze allebei zo graag vasthouden”

Naima (40) beviel op 19 maart van zoontje Skip. Voor haar moeder Thea (69) is hij haar eerste kleinkind. Maar wegens de coronamaatregelen van de overheid kan zij Skip voorlopig alleen via het raam bekijken. “Ik wil ze allebei zo graag vasthouden.”

Thea: “Skip is mijn eerste kleinkind en waarschijnlijk blijft hij dat ook. Mijn dochter Naima en haar partner hebben lang naar hun eerste kindje uitgekeken. Naima wordt in april 41 jaar, dus een 2e kind zit er waarschijnlijk niet meer in. Naast dat ze behoorlijk wat geduld heeft moeten opbrengen voor het krijgen van een kindje, moest Skip ook nog eens onverwachts met een keizersnede geboren worden. Nu Skip er eindelijk is, komt de coronacrisis er nog bij. Dat heeft de mooie kraamtijd helaas voor een groot deel weggenomen.”

Advertentie

Geen bezoek

“De dag voor Naima’s bevalling zei ze al tegen mij: “Mam, als het geboren wordt, mag je niet komen.” Er mocht namelijk 1 bezoeker per dag komen en dat is de vader. Dat ik niet bij de bevalling was, dat vond ik goed. Dat wilde ik zelf ook niet, ik vind dat een privé moment voor de ouders. Maar na de geboorte wilde ik er natuurlijk naartoe rennen. Dat kon niet. Voor mijn dochter is het ook moeilijk dat mijn partner en ik er niet kunnen zijn om haar te helpen. De tranen hebben ook bij haar gevloeid. Het herstel van haar keizersnede is hartstikke zwaar. Ik wil niet alleen dat kleintje in mijn armen nemen, ik wil ook mijn eigen kind vasthouden. Vooral omdat het op deze rottige manier gegaan is. Het is allemaal zo anders dan hoe we het ons hadden voorgesteld.”

(K)raamvisite

“Naima moest eerst 3 dagen in het ziekenhuis blijven. Toen ze eenmaal thuis was, ben ik op zondag samen met mijn man bij het raam gaan kijken. Het was hartstikke zonnig, dus we hadden een paraplu meegenomen, anders konden we in het raam niks zien. En de beschuit met muisjes: die stonden al klaar! Toen we Skip zagen, liepen we over van emotie. Mijn man kan er sowieso niet tegen als hij zijn dochter ziet huilen, dan begint hij ook. Het was voor ons allemaal een heel emotioneel moment. Ik kon gelijk zien dat Skip het neusje van zijn moeder heeft. Bij ons in de familie hebben we allemaal een dopneusje. Ik had stiekem best de neiging om alsnog naar binnen te gaan, maar mijn verstand is sterker.”

Zorgen

“Tijdens haar zwangerschap stond mijn dochter nog niet zo stil bij de ontwikkelingen van het coronavirus. Ik maakte mij wel zorgen. Moeders maken zich altijd zorgen om hun dochter. Mijn eigen moeder zei altijd: je kunt beter zelf een kind krijgen, dan dat je kind een kind krijgt. Daarbij doelde ze natuurlijk op de zorgen die je je maakt. Als je zelf bevalt heb je veel minder zorgen dan wanneer je dochter aan de beurt is. Ik vind het zo erg dat ze zo ontzettend lang hebben uitgekeken naar het krijgen van een kind en dan gebeurt dit. Naima kan nu niet intens genieten van haar kraamtijd, dat is eeuwig zonde.”

Babyvoeding hamsteren

“Wat ik eigenlijk nog het ergste vond van de hele situatie is dat de bijvoeding in de winkels op was toen Naima het hard nodig had. Door al dat hamsteren! Naima’s partner was op zoek gegaan naar bijvoeding en belde mij om te helpen. Ik ben naar het dorp gegaan om dat voor haar te kopen, maar alles was uitverkocht. Toen moest ik naar andere filialen bellen om te checken of ze daar nog babyvoeding hadden. Ze hadden het gewoon nergens! Uiteindelijk kon ik aan slechts een paar zakjes komen.”

Partner met darmkanker

“Naast de zorgen om mijn dochter en mijn kleinzoon, heb ik ook zorgen om mijn partner. Hij is op 31 januari geopereerd wegens darmkanker. Het gaat nu heel goed met hem, maar hij is natuurlijk wel extra kwetsbaar. Gelukkig is chemo niet nodig, dat zou het allemaal nog erger maken. Ik ben best wel een optimistisch mens, ik geloof ook echt dat het allemaal goed komt. Maar dit is best een zorgelijke tijd.”

Ergernissen

“Wij vinden het heel belangrijk om de maatregelen van de overheid na te leven. We hebben de uitjes naar drukke plekken tijdens de zwangerschap van mijn dochter expres overgeslagen. Ik erger me ontzettend aan de mensen die nu nog met 3 kinderen naar de supermarkt gaan. Je mag weten dat ik de neiging heb gehad om de foto van ons bij het raam op internet te zetten. Dan wilde ik erbij zetten: gebruik nou allemaal eens je verstand, dan is dit niet nodig. In gedachte gebruikte ik zelfs nog wel krachtigere termen.”

Dankbaarheid en hoop

“Er komt al dagen niks uit onze handen omdat we zo met Naima en Skip in ons hoofd zitten. We kunnen gelukkig wel videobellen, maar wanneer we ze écht kunnen vasthouden, dat weten we niet. Ik hoop natuurlijk dat de cijfers verbeteren en dat we misschien in juni op bezoek kunnen, maar dat is slechts gissen. Niemand kan de toekomst voorspellen. Het belangrijkste is natuurlijk dat het kindje gezond is en dat Naima zich goed voelt, en dat is zo. Daar zijn we dankbaar voor.”

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Beeld: Privé foto’s Thea

Lees meer

Memoires van een Maîtresse – Deel 38: “We moeten je telefoon in beslag nemen, nu meteen”

sex

Premium

De Kapitein blijft mysterieus en Eva is duidelijk niet zo enthousiast als Sabine over het naderende happy end.

Vanavond gaan we op date! Een echte, met eten en kaarslicht en wijn en vooral: tijd. Geen bliksembezoek meer, maar een hele avond. Ik werk als een malle vandaag en in de pauze heb ik zelfs nog even een nieuw rokje gekocht. Alles moet perfect zijn op onze eerste officiële date-night.

De voorpret tiert welig in de appjes. Kusjes, hartjes en video’s kleuren mijn dag en golven van verliefdheid brengen me van uur naar uur. Ik moet ook even werken hoor lieverd, typ

Lees Verder >>

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien