Word abonnee

Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Zoek binnen:

Zo gaat het nu met familie De Groot uit 'Ik Vertrek'

Gisteren werd een vermakelijke aflevering van ‘Ik Vertrek’ herhaald, waarin te zien was hoe Maikel, Britt, Mike en Mikki de Groot het Gooische leven achterlieten om luxe appartementen en een jolige après-ski bar neer te zetten in Mühlbach am Hochkönig, Oostenrijk.

Een grote berg sneeuw en een blauwe lucht; dat is hoe het stel hun nieuwe leventje vier jaar terug graag voor hun hadden gezien. Eenmaal hun droom achterna gejaagd, blijkt dat de Oostenrijkse autoriteiten kritisch zijn als het om het uitdelen van vergunningen gaat.

Advertentie

Zo gaat het nu
Maar aan het einde van de aflevering zien we dan tóch een complex waar je u tegen zegt. “Het gaat goed met ons. Het is gelukt een succesvol gastenverblijf in Oostenrijk neer te zetten!”, begint het gezin dan ook hun verhaal bij avrotros, nu vier jaar later. “We zitten het grootste deel van het jaar tjokvol en hebben veel trouwe (stam)gasten waar we erg dankbaar voor zijn.”

De kinderen
“Zij hebben zich vanaf het begin af aan thuis gevoeld”, gaat het stel verder. “De kinderen spreken niet alleen vloeiend Duits maar spreken ook moeiteloos het plaatselijke dialect. Mike is inmiddels 11 jaar en gaat naar het Gymnasium een paar dorpen verderop. Hij wordt dagelijks heel vroeg, om 6:15 uur, met de schooltaxi opgehaald en stapt dan zelf beneden in het dorp over op de reguliere bus. Mike zit op karate en voetbalt sinds kort bij FC Mühlbach. In de winter is hij regelmatig in het skigebied achter onze Lodge te vinden samen met zijn zus.”

Moeiteloos schakelen
“Mikki is nu 8,5 jaar en zit in het derde jaar van de Volksschule. Ze rijdt paard en turnt twee keer per week. Je hoort aan haar lichte accent dat ze hier van jongs af aan opgroeit is, alhoewel ze moeiteloos schakelt tussen Duits en Nederlands. Zowel Mike als Mikki hebben hier veel Oostenrijkse vrienden.”

Nederlandse vrienden
“Natuurlijk merken we dat vriendschappen een andere vorm gekregen hebben, dat geldt ook voor ons”, vertellen ze. “Je deelt niet meer de dagelijkse dingen, volgt meer de grote lijnen. Toch zijn we blij te merken dat al onze vriendschappen sterk genoeg bleken en de afstand overleefd hebben. Want áls we bij elkaar zijn is het direct weer als vanouds.”

Bezoekje aan Nederland
Zelf reist de familie minimaal één keer per jaar naar Nederland om familie en vrienden op te zoeken. “Dat is soms wel een behoorlijke race tegen de klok omdat we er maar zo kort zijn en dan ook iedereen willen zien.”

Meer tijd
Gelukkig meent het stel aardig ingeburgerd te zijn. Maikel zit bijvoorbeeld in het bestuur van het plaatselijke toeristenbureau en begeleidt hij Nederlanders met de aankoop en/of (ver-)bouw van hun tweede huis in Oostenrijk, en besteedt Britt naast alle werkzaamheden in het verblijf ook weer meer tijd aan haar bedrijf. “Op deze manier hebben we een fijne balans tussen werk en privé gevonden en kunnen we volmondig zeggen dat onze droom uitgekomen is.”

Oh, en poes Chicy? Die is inmiddels alweer 16 jaar oud. “Ze heeft hier een heerlijk lui poezenleventje en zet bij voorkeur geen poot buiten de deur. Van sneeuw moet ze al helemaal niets weten, ze ligt het liefst de hele dag languit voor het haardvuur.”

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Bron & beeld: avrotros.nl

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dit is volgens de politie het positieve gevolg van de coronamaatregelen

Door het coronavirus zijn we genoodzaakt om veel meer tijd thuis door te brengen en als we de politie mogen geloven heeft dat ook een positief gevolg. Inbrekers hebben tijdens de herfst- en wintermaanden namelijk opvallend minder vaak hun slag geslagen in woningen.

Van oktober vorig jaar tot en met maart dit jaar vonden er volgens de politie zo’n 13.500 woninginbraken plaats, terwijl er een jaar eerder in dezelfde periode 22.000 woninginbraken werden geregistreerd. Dit is een daling van maar liefst 40 procent.

Advertentie

Mensen zijn meer thuis

Volgens een woordvoerder van de politie hebben de dalende cijfers alles te maken met het feit dat mensen veel meer thuis zijn vanwege de coronapandemie. “Inbrekers worden ook sneller gepakt omdat ze zichtbaarder zijn. Dat zien wij terug in de analyse van de heterdaadarrestaties”, zo vertelt de woordvoerder aan AD. “Ook het oplossingspercentage is afgelopen jaar gestegen.” Helaas betekent dit ook dat er een duidelijke verschuiving zichtbaar is naar criminele activiteiten op het internet. Cybercrime nam het afgelopen jaar namelijk met maar liefst 127 procent toe ten opzichte van een jaar eerder.

Jarenlange campagnes hebben effect

Toch is er volgens de politie al langer sprake van een positieve trend als het gaat om woninginbraken en is dus niet alles toe te schrijven aan de pandemie. Waar er in 2012 nog bijna 100.000 (pogingen tot) inbraken waren, was dat aantal in 2018 al gehalveerd. “De daling is te verklaren door jarenlange campagnes van de overheid en verzekeraars. Er is meer bewustzijn en mensen doen meer om een inbraak te voorkomen,” aldus inbraakexpert Youri van der Avoird in een eerder interview met AD. Veel mensen hebben het hang- en sluitwerk van hun woningen aangepakt en daarnaast is er ook nog eens meer toezicht van buurtpreventieteams en camera’s.

Zó laat je je huis veilig achter als je op vakantie gaat:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Dit is volgens de politie het positieve gevolg van de coronamaatregelen

Door het coronavirus zijn we genoodzaakt om veel meer tijd thuis door te brengen en als we de politie mogen geloven heeft dat ook een positief gevolg. Inbrekers hebben tijdens de herfst- en wintermaanden namelijk opvallend minder vaak hun slag geslagen in woningen.

Van oktober vorig jaar tot en met maart dit jaar vonden er volgens de politie zo’n 13.500 woninginbraken plaats, terwijl er een jaar eerder in dezelfde periode 22.000 woninginbraken werden geregistreerd. Dit is een daling van maar liefst 40 procent.

Advertentie

Mensen zijn meer thuis

Volgens een woordvoerder van de politie hebben de dalende cijfers alles te maken met het feit dat mensen veel meer thuis zijn vanwege de coronapandemie. “Inbrekers worden ook sneller gepakt omdat ze zichtbaarder zijn. Dat zien wij terug in de analyse van de heterdaadarrestaties”, zo vertelt de woordvoerder aan AD. “Ook het oplossingspercentage is afgelopen jaar gestegen.” Helaas betekent dit ook dat er een duidelijke verschuiving zichtbaar is naar criminele activiteiten op het internet. Cybercrime nam het afgelopen jaar namelijk met maar liefst 127 procent toe ten opzichte van een jaar eerder.

Jarenlange campagnes hebben effect

Toch is er volgens de politie al langer sprake van een positieve trend als het gaat om woninginbraken en is dus niet alles toe te schrijven aan de pandemie. Waar er in 2012 nog bijna 100.000 (pogingen tot) inbraken waren, was dat aantal in 2018 al gehalveerd. “De daling is te verklaren door jarenlange campagnes van de overheid en verzekeraars. Er is meer bewustzijn en mensen doen meer om een inbraak te voorkomen,” aldus inbraakexpert Youri van der Avoird in een eerder interview met AD. Veel mensen hebben het hang- en sluitwerk van hun woningen aangepakt en daarnaast is er ook nog eens meer toezicht van buurtpreventieteams en camera’s.

Zó laat je je huis veilig achter als je op vakantie gaat:

De beste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je nu aan voor de nieuwsbrief!

Bron: AD. Beeld: Getty

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Hanneke: "Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu"

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over liefde. Ze co-oudert vol overtuiging en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over sex.

Ooit was ik ook zo’n vrouw. Zo’n laffe hap die al om 22.15 uur naar bed ging om de trage aanhaal over de rug te voorkomen. Want na een jaar of zes settelen wist ik maar al te goed wat die aai betekende: hij wil sex. En ik wilde ruimte voor mezelf. Slapen. Geen polonaise aan mijn lijf en al helemaal geen dijenkletsers. En toen was ik dus nog niet eens dertig. Ik lachte erover met collega’s en we deelden zelfs tips met elkaar hoe je die nachtelijke prikstok in je rug het beste de baas kon. ‘Doe of je slaapt!’ riep de een. ‘Blijf net zo lang douchen tot hij slaapt,’ riep de ander. ‘Ik trek gewoon een onesie tot mijn nek op,’ tipte zelfs iemand. Zo jammer.

Advertentie

Vlinderfase

Want laten we wel wezen, trucjes en uitvluchten zijn voor niemand leuk. Terugkijkend realiseer ik me dat ik nooit eerder zoveel sex heb gehad als sinds mijn scheiding. En er vooral ook nooit eerder zo van heb genoten. Niet dat ik bij iedere date mezelf meteen cadeau deed, maar in de relaties die volgden stond lijfelijk genot telkens hoog op de agenda. Logisch, zul je denken. Vlinderfase en alles. Maar zo simpel is het niet. Ik maakte het vooral ook belangrijk. Sex is niet alleen lekker, het werkt ook nog eens heerlijk verbindend. En hoe beter je weet wat je graag wil, hoe meer je ervan geniet. De keren dat ik in de afgelopen vijf jaar heb gedacht: joh, kan dat óók? zijn niet op één hand te tellen. Duwen. Trekken. Roeren. Happen. Komt u maar.

En met de eerste stappen in het vrouwenspectrum kwam daar dus nog een hele bak nieuwe ervaringen bovenop. Best indrukwekkend, want ineens voelde ik me weer maagd. Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu. Mijn specialiteit moest ik nog uitvinden, en mijn voorkeuren zonder piemel ook. Gelukkig bleken vrouwen daarin ruimdenkend en hulpvaardig.

Klaarkomen

Op date één maakte mijn verkering op allerlei vlakken een verpletterende indruk, maar misschien nog wel het meest door met een stalen gezicht te zeggen: “Klaarkomen is je eigen verantwoordelijkheid.” Want zo is het. Wie het lot van het genot in de handen van de ander legt, mist nogal wat moois. Dus toen de makers van Psychologie Magazine me laatst uitnodigden om de training Meer genieten van sex eens uit te proberen, was ik – uiteraard – enthousiast. Niet dat ik iets te klagen heb, maar als die afgelopen vijf jaar me iets geleerd hebben, is het wel dat er altijd meer kan. Dus.

Ik volg die training en krijg meteen wat cijfers om de oren. Gemiddeld geven vrouwen hun sexleven een schamele 6,4 leer ik, en vrouwen die meer dan twintig jaar samen zijn slechts een 5,8. Dat is net aan voldoende! Jeetje, vrouw, wat doe je jezelf dan tekort. Fijne sex is belangrijk voor zowel je lichamelijke als je psychische welzijn en het is ook nog eens een heel goede manier om stress te verminderen. Dus met een ‘ach ja, laat maar,’ of een vroege vluchtduik in bed doe je uiteindelijk meer kwaad dan goed. Want voor sex geldt ook: hoe minder je het doet, hoe minder zin je erin krijgt. Naast hier en daar een open deur zoals ‘sex is niet alleen penetratie’, leer ik toch verrassend veel leuks. Bijvoorbeeld dat de clitoris meer is dan een knopje, en met een soepele ‘kom hier’-beweging verrassend lekker inwendig gemasseerd kan worden.

Verlangens kunnen veranderen

Ik leer ook over de orgasmekloof van op penetratie gerichte heterostellen en dat vrouwen in een lesbische relatie door die volle aandacht voor de clitoris vaker orgasmes hebben. Driewerf hoera voor mijn nieuwe liefdesleven. Ook goed om te weten: seksuele verlangens kunnen veranderen door de jaren heen. Dus vond je lief het vroeger lekker om aan de oorlel gesabbeld te worden, is dat nu misschien minder. De ontdekkingsreis is dus nooit af. Oh, en, zeggen ze: praat erover. Zeg wat je lekker vindt en waar je meer van wil. Doen mijn verkering en ik dus ook, eens in de zoveel tijd een evaluatie met tips en tops. Ja, dat klinkt zakelijk, maar het werkt heerlijk verhelderend. Hoe verder ik de trainingssessies volg, hoe trotser ik ben. De ontduikende dagen liggen gelukkig ver achter me en ik heb mijzelf een verkering gevonden die er net zo van houdt als ik. Nooit meer zal ik sex wegmoffelen of onder laten sneeuwen. Liever leer ik wat er allemaal nog kan. Bof ik even dat ze dit weekend weer, eh, komt.

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien

Hanneke: "Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu"

Hanneke Mijnster (aanstormend 40’er) leest, praat en schrijft het liefst over liefde. Ze co-oudert vol overtuiging en zoekt al jaren een hobby. Deze week schrijft ze over sex.

Ooit was ik ook zo’n vrouw. Zo’n laffe hap die al om 22.15 uur naar bed ging om de trage aanhaal over de rug te voorkomen. Want na een jaar of zes settelen wist ik maar al te goed wat die aai betekende: hij wil sex. En ik wilde ruimte voor mezelf. Slapen. Geen polonaise aan mijn lijf en al helemaal geen dijenkletsers. En toen was ik dus nog niet eens dertig. Ik lachte erover met collega’s en we deelden zelfs tips met elkaar hoe je die nachtelijke prikstok in je rug het beste de baas kon. ‘Doe of je slaapt!’ riep de een. ‘Blijf net zo lang douchen tot hij slaapt,’ riep de ander. ‘Ik trek gewoon een onesie tot mijn nek op,’ tipte zelfs iemand. Zo jammer.

Advertentie

Vlinderfase

Want laten we wel wezen, trucjes en uitvluchten zijn voor niemand leuk. Terugkijkend realiseer ik me dat ik nooit eerder zoveel sex heb gehad als sinds mijn scheiding. En er vooral ook nooit eerder zo van heb genoten. Niet dat ik bij iedere date mezelf meteen cadeau deed, maar in de relaties die volgden stond lijfelijk genot telkens hoog op de agenda. Logisch, zul je denken. Vlinderfase en alles. Maar zo simpel is het niet. Ik maakte het vooral ook belangrijk. Sex is niet alleen lekker, het werkt ook nog eens heerlijk verbindend. En hoe beter je weet wat je graag wil, hoe meer je ervan geniet. De keren dat ik in de afgelopen vijf jaar heb gedacht: joh, kan dat óók? zijn niet op één hand te tellen. Duwen. Trekken. Roeren. Happen. Komt u maar.

En met de eerste stappen in het vrouwenspectrum kwam daar dus nog een hele bak nieuwe ervaringen bovenop. Best indrukwekkend, want ineens voelde ik me weer maagd. Zo vrij als ik ooit bij de mannen was, zo voorzichtig was ik nu. Mijn specialiteit moest ik nog uitvinden, en mijn voorkeuren zonder piemel ook. Gelukkig bleken vrouwen daarin ruimdenkend en hulpvaardig.

Klaarkomen

Op date één maakte mijn verkering op allerlei vlakken een verpletterende indruk, maar misschien nog wel het meest door met een stalen gezicht te zeggen: “Klaarkomen is je eigen verantwoordelijkheid.” Want zo is het. Wie het lot van het genot in de handen van de ander legt, mist nogal wat moois. Dus toen de makers van Psychologie Magazine me laatst uitnodigden om de training Meer genieten van sex eens uit te proberen, was ik – uiteraard – enthousiast. Niet dat ik iets te klagen heb, maar als die afgelopen vijf jaar me iets geleerd hebben, is het wel dat er altijd meer kan. Dus.

Ik volg die training en krijg meteen wat cijfers om de oren. Gemiddeld geven vrouwen hun sexleven een schamele 6,4 leer ik, en vrouwen die meer dan twintig jaar samen zijn slechts een 5,8. Dat is net aan voldoende! Jeetje, vrouw, wat doe je jezelf dan tekort. Fijne sex is belangrijk voor zowel je lichamelijke als je psychische welzijn en het is ook nog eens een heel goede manier om stress te verminderen. Dus met een ‘ach ja, laat maar,’ of een vroege vluchtduik in bed doe je uiteindelijk meer kwaad dan goed. Want voor sex geldt ook: hoe minder je het doet, hoe minder zin je erin krijgt. Naast hier en daar een open deur zoals ‘sex is niet alleen penetratie’, leer ik toch verrassend veel leuks. Bijvoorbeeld dat de clitoris meer is dan een knopje, en met een soepele ‘kom hier’-beweging verrassend lekker inwendig gemasseerd kan worden.

Verlangens kunnen veranderen

Ik leer ook over de orgasmekloof van op penetratie gerichte heterostellen en dat vrouwen in een lesbische relatie door die volle aandacht voor de clitoris vaker orgasmes hebben. Driewerf hoera voor mijn nieuwe liefdesleven. Ook goed om te weten: seksuele verlangens kunnen veranderen door de jaren heen. Dus vond je lief het vroeger lekker om aan de oorlel gesabbeld te worden, is dat nu misschien minder. De ontdekkingsreis is dus nooit af. Oh, en, zeggen ze: praat erover. Zeg wat je lekker vindt en waar je meer van wil. Doen mijn verkering en ik dus ook, eens in de zoveel tijd een evaluatie met tips en tops. Ja, dat klinkt zakelijk, maar het werkt heerlijk verhelderend. Hoe verder ik de trainingssessies volg, hoe trotser ik ben. De ontduikende dagen liggen gelukkig ver achter me en ik heb mijzelf een verkering gevonden die er net zo van houdt als ik. Nooit meer zal ik sex wegmoffelen of onder laten sneeuwen. Liever leer ik wat er allemaal nog kan. Bof ik even dat ze dit weekend weer, eh, komt.

De mooiste berichten van Libelle in je mailbox ontvangen? Meld je aan voor onze nieuwsbrief.

Beeld: Privé

Lees meer

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien