the Addams Family: nu tot 50% korting

Zoek binnen:

6 geheimen waarmee kledingwinkels je voor de gek houden

Het lijkt heel simpel: je gaat naar de winkel, past wat kleding, koopt wat je leuk vindt en rekent af. Achter de schermen voeren kledingwinkels echter een uitgekiend beleid om zo veel mogelijk winst te maken.

In bovenstaande video gaat Viggo Waas een dagje winkelen met een groepje vriendinnen. Hij leert dat één eigenschap erg belangrijk is als je gaat shoppen met vrouwen…

Advertentie

Geen kleding meer shoppen is natuurlijk geen optie (stel je voor!), maar het is wel goed om te weten welke tactieken kledingwinkels toepassen om zo veel mogelijk informatie over hun klanten te krijgen en ervoor te zorgen dat je de portemonnee trekt. Het is allemaal relatief onschuldig, maar nogmaals: het kan geen kwaad om je bewust te zijn van deze geheimpjes.

1. In outletwinkels krijg je niet echt korting
Als je een doorgewinterde shopper bent, is je misschien al eens opgevallen dat de kleding in reguliere winkels en warenhuizen er vaak anders uitziet en voelt dan in outletwinkels. Dat komt doordat veel van de voorraad in outlets speciaal voor hen gemaakt is. “Vaak zijn het model en de print wel gelijk, maar wordt er een oudere stof gebruikt en beknibbeld op de details om een goedkoper product te maken”, verklapt een medewerker van een designermerk aan Refinery 29.

Veel grote merken hangen slechts een klein deel van de ‘echte’ collectie op in outlets, de rest is goedkoper spul dat speciaal is gemaakt voor de outlet. De korting die je krijgt, is dus helemaal niet echt korting. Het Amerikaanse warenhuis Neiman Marcus is ook al eens in de problemen gekomen vanwege foutieve reclame hieromtrent. De slimmeriken gaven korting op een originele prijs die helemaal niet bestond.

2. Ze vragen niet om je postcode omdat ze gewoon nieuwsgierig zijn
In sommige winkels word om je postcode gevraagd als je een aankoop doet. Dat is niet (alleen) omdat ze willen weten waar hun klanten vandaan komen. Als je met een creditcard betaalt, kunnen winkels je postcode makkelijk linken aan een bestaande klantendatabase. Op die manier kunnen ze je adres, telefoonnummer en winkelgeschiedenis achterhalen. Dat is de reden waarom je opeens thuis catalogussen en folders krijgt opgestuurd waar je helemaal niet om gevraagd hebt.

Natuurlijk hangt dit allemaal af van of de winkel wat doet met die informatie. De winkel moet betalen voor die informatie en voor sommige zaken geldt dan ook dat ze alleen willen weten uit welke regio hun bezoekers komen. Bij grote ketens is de postcode opvragen echter vaak onderdeel van een groter plan.

3. ‘Made in Italy’ betekent niet altijd dat het gemaakt is in Italië
Een nieuwe leren tas die uit Italië komt, draagt vaak toch net wat lekkerder dan wanneer er ‘made in China’ op staat. Het begrip ‘gemaakt in’ is alleen nogal rekbaar. Als een tas helemaal gemaakt is in China en er in Italië alleen de allerlaatste hand aan wordt gelegd, is dat reden genoeg om er alsnog ‘made in Italy’ op te zetten. Volgens het Italiaanse merk Gelni zijn er merken die van Italiaanse makelij zijn, maar die hun producten volledig in een ander land produceren – en alsnog claimen dat het in Italië is gemaakt.

Dat iets in China is gemaakt, betekent overigens niet meteen dat een product slecht is. In veel Chinese fabrieken geldt een hoge standaard wat betreft kwaliteit en technologie. Niet in alle fabrieken worden mensenrechten en milieuwetgeving aan hun laars gelapt. Net zo min als dat alle westerse fabrieken netjes de regels volgen. Kortom: een labeltje is geen garantie voor kwaliteit en ethische waarden.

3. Er is een reden waarom de uitverkoophoek altijd rommelig is
De uitverkoopjes hangen er vaak een stuk minder appetijtelijk bij dan de nieuwe collectie of liggen in grote ordeloze bakken, met willekeurige maten en modellen door elkaar. Ze zijn gekreukt en verfrommeld omdat ze al bepoteld zijn door tal van shoppers. Dat is allemaal niet per ongeluk. Het is niet aantrekkelijk en dus ben je eerder geneigd te kopen uit de nieuwe collectie. En dat is wat winkeliers het liefste willen.

4. Winkels gebruiken codetaal om over ‘probleemshoppers’ te communiceren
Zara was onlangs in het nieuws omdat uit onderzoek onder medewerkers bleek dat vaak codetaal wordt gebruikt om onderling ongemerkt te communiceren over klanten die ze verdenken van bijvoorbeeld winkeldiefstal. Daar is op zich niet zo veel mis mee, ware het niet dat de door hen besproken klanten opvallend vaak gekleurd waren.

5. Het is heel makkelijk om te stelen
Het is voor winkels heel erg lastig om winkeldiefstal tegen te gaan. Online zijn er hele gemeenschappen waar tips worden uitgewisseld om te stelen en wordt opgeschept over hun aanwinsten. In Amerika lijden winkels zo’n 35 miljoen dollar verlies door winkeldiefstal.

6. Sommige beveiligingscamera’s in winkels hebben gezichtsherkenning
De beveiligingscamera’s in sommige winkels doen meer dan in korrelig zwart-wit je bewegingen volgen. Tegenwoordig zijn dat soort camera’s heel verfijnd en ze zijn zo ver dat ze gezichten kunnen herkennen. Ze registreren voetbewegingen, contact tussen klant en verkoper en hoe je winkelt, wat je koopt en hoeveel je betaalt. Time.com deed hier onderzoek naar en ontdekte dat hoewel deze techniek bestaat en wordt erkend, bedrijven ontkennen dat hun camera’s worden gebruikt voor dat doel. Winkels claimen dat ze de camera’s alleen inzetten om de hoeveelheid unieke klanten te tellen en om het geslacht en de leeftijd van hun klanten te achterhalen.

Bron: Refinery 29. Beeld: Shutterstock

voor jou geselecteerd

Laat meer voor jou geselecteerd zien