Oude liefde roest niet Charlotte Beeld Libelle
Oude liefde roest niet CharlotteBeeld Libelle

PREMIUM

Charlotte: “Ik worstel met mijn gêne over hevige lustgevoelens en wilde fantasieën”

Charlotte wordt overvallen door gevoelens en verlangens nu zij en haar jeugdliefde seks hebben gehad. Ze heeft even tijd voor zichzelf nodig.

Charlotte HoogendoornLibelle

Ik heb de ochtend erna een koud hart. Waar ik blij ga slapen als hij net weg is, word ik bozig wakker. In de nacht zijn alle negatief-over-seksdenkende-ikken in me opgestaan. Een van mijn oudste vriendinnen, mijn buurmeisje uit het dorp waar mijn jeugdliefde nog altijd woont, zegt over mijn geworstel met seks, lust en schaamte: “Ga eens in gesprek met je ikken in de bus.” De ‘ikken in de bus’ zijn een metafoor voor jezelf en een leuke, luchtige manier om de dialoog aan te gaan met verschillende delen van je persoonlijkheid .

Wie zijn de ‘ikken in mij’, die onderling strijd hebben over mijn seksualiteit? Ik teken ze. Voorin mijn bus zitten twee tegenpolen: de romantica met haar lange krullen die dichtregels verkiest boven lust en naast haar de verleidster met een grote knot in een rode jurk, die weet hoe ze iemand het hoofd op hol moet brengen.

Daarachter zitten twee ikken die vooral achter de schermen nogal aanwezig zijn, de perfectionist met haar koele ogen en arrogant opgetrokken wenkbrauwen die zelfs een vrijpartij tot in de puntjes uitdenkt en naast haar de beheers-al die zich moeilijk kan laten gaan, zelfs niet als ze in extase is.

Dan komt de zinnelijke in een zwarte, satijnen slipdress met haar wellustige fantasieën en rechts van haar juffrouw Ooievaar met haar dunne lippen en zuinige mondje die alles afkeurt wat buiten de lijntjes kleurt.

Dan zit ergens achteraan nog het brave meisje dat de stem van haar moeder blijft horen dat liefde veel en veel en veel belangrijker is dan seks, die weer naast de moeder van nu zit die juist wijs in het leven wil staan en haar dochter van 19 belangrijke levenslessen wil meegeven, zoals dat seksueel verlangen en liefde bij het hele leven horen, hoe oud je ook bent.

Bij deelpersoonlijkheden dacht ik tot nu toe in rollen, als de werkende vrouw, de zorgzame moeder, de bitse dochter, het speelse kind enzo. Dat alleen mijn seksuele ik al uit tig ‘ikken’ bestaat, die allemaal weer net iets anders over seksualiteit denken, wist ik niet. Er zijn er meer dan dit, hoor, maar het is een aardig begin. Sommige zijn vertrouwd, andere zijn onbekend en een paar staan zelfs een beetje tegen.

Ik ga verder op onderzoek en zet mijn jeugdliefde even on hold. Dit moet ik eerst zelf uitvogelen en ik heb stilte nodig om mezelf te kunnen horen.

Ik: Ik heb wat uit te zoeken. Dus laat me maar even.

Hij: Dat is goed allerliefste, ik hoor je wel als je bent uitgezocht.

Ik google en lees me een paar dagen helemaal suf over seks. Er is zo ontzettend veel te vinden. Zin in seks, schaamteloze seks, de waarheid over seks, seks na je 50e, waarom hebben 50-plussers de beste seks tot 10 misverstanden over seks boven de 50. Ik herkijk ook Good luck to you Leo Grande met die weergaloze Emma Thompson die een gepensioneerde godsdienstlerares speelt die in haar leven maar één sekspartner heeft gehad en na het overlijden van haar man een sekswerker bestelt omdat ze voor het eerst orale seks, standje 69 en een orgasme wil ervaren. En Thompson speelt zo ontzettend prachtig die schaamte die ze heeft over al haar seksuele behoeftes.

Het stelt me allemaal gerust. Hoera, ik ben normaal, want bij lange na niet de enige die worstelt met gêne over hevige lustgevoelens en wilde fantasieën. Wat is dat toch hardnekkig om niet afwijkend, maar zo normaal mogelijk door het leven te willen gaan. Had ik maar eerder gedurfd om een buitenbeentje te zijn, dan had ik meer mezelf kunnen zijn.

Ik had nauwelijks seksuele ervaring toen ik op mijn 16e voor het eerst met hem vree. Ik had een beetje gezoend, meer niet. Ik dacht wel heel veel over seks na en vooral over hoe ik wilde zijn. Ik wilde liever Kate Bush zijn dan Blondie, liever Olivia Newton John dan Betty uit Grease, liever Meryl Streep in Falling in love, dan Glenn Close in Fatal attraction. Liever de heldin in een Bouquetreeks die in katzwijm valt voor een mannelijke man dan Pleunie Touw in De stille kracht, die weliswaar heel sensueel was maar thuis werd gelabeld als ‘hoerig’ omdat ze haar man bedroog.

En tot slot, ik was het liefst Joop ter Heul die trouwt met een man die eerlijk gezegd nog altijd het prototype is van mijn droomprins, liever Joop dus die in het hele boek niet verder gaat dan een zoen dan die ontzettend vrije, Franse Emmannuelle uit het gelijknamige boek waar ik voor het eerst in mijn leven wel heel erg opgewonden van raakte. De Emmannuelle van mijn ouders met die blote billen en slang op de cover die ik ongelezen in de boekenkast vond, kreeg door mijn toedoen omgevouwen hoekjes bij de pagina’s waarvan ik het meest in vervoering raakte, zoals wanneer ze zomaar wordt genomen door een onbekende, dominante man die naast haar in het vliegtuig zit en van de seksspelletjes die ze speelt met een vriendin waarbij de een kijkt hoe de ander zichzelf vingert.

Kortom, hoe spannend al die vrije vrouwen ook waren, mijn droombeeld was het romantische meisje dat voor de grote liefde gaat en dié mag haar dan in vervoering brengen. Dat er meerdere liefdes zouden zijn, daar had ik toen nog geen idee van. Zo stond ik erin toen ik voor het eerst op het smalle bed in zijn jongenskamer in vuur en vlam raakte van uren zoenen, betasten en betast worden. En hoe dat nu is, daar moet ik verder op studeren.

Mijn liefde vraagt zich intussen ongerust af of ik hem ooit nog wil zien, omdat ik al dagen niets van me laat horen. Toch heeft hij heus in de gaten dat het stormt in mijn hoofd.

Hij: Het is niet de eerste keer dat het stormt in jou, laat maar razen, het komt goed. Dat weet je inmiddels.

Hij heeft gelijk. De storm gaat straks liggen. Ik stuur hem een plaatje van Winnie the Pooh die Piglet, die bijna wegwaait, aan zijn sjaal blijft vasthouden. En hij stuurt terug: Happy windsday, allerliefste lieve Charlotte. Ik heb je vast hoor.

En dat vind ik enorm lief. Ik voel dat ik weer een beetje vaste grond onder mijn voeten krijg en Whatsapp hem dat Mies het weekend weg is, we twee dagen het rijk alleen hebben en of hij zin heeft om te komen. Ik kan niet wachten, appt hij binnen een seconde terug

En dan gaat de storm echt liggen, zeggen we weer onzinnige dingen tegen elkaar, sturen hartjes en is mijn hart niet langer meer koud.

Charlotte Hoogendoorn (59) is hoofdredacteur van Koffietijd, twaalf jaar geleden gescheiden en woont met haar dochter (18) in de Amsterdamse Watergraafsmeer, als ze tot over haar oren verliefd wordt op haar eerste liefde van 43 jaar geleden. Hierover schrijft ze in haar wekelijkse serie ‘Oude liefde roest niet’ op Libelle.nl.

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden