null Beeld

100 Kilo glorie

Na 7 ‘vette jaren’ is het tijd om af te vallen. Onze eigen ‘Bridget Jones’ Margje deelt hier elke maandag haar ervaringen.

online redactie Libelle Daily

Het was een heerlijk weekend. Met tien vriendinnen, een koelkast vol eten en drinken en heel veel kletsen, lachen en een beetje huilen. Zoals het kan gaan op vriendinnenweekenden. We bespraken de toestand van de wereld in het algemeen en die van onszelf (en onze relaties en onze kinderen en ons werk) in het bijzonder. Een weekend vol liefde en aandacht en met weinig slaap.

Er werd druk geappt met de paar vriendinnen die er niet bij konden zijn. Ook in de weken na het vriendinnenweekend werden er nog foto’s gedeeld via Whatsapp en de (besloten) Facebookpagina.

Op Facebook zag ik het opeens gebeuren. Kritische opmerkingen van de geportretteerde. Die reageerde dan op een foto van zichzelf met “Gelukkig ben ik ondertussen twee kilo kwijt” of “Ik moet nodig weer naar de sportschool”. Veel vrouwen kunnen niet positief of neutraal naar een foto van zichzelf kijken. Die kijken altijd met een keurende blik naar de vrouw die ze normaal alleen in de spiegel zien. Op een foto zie je jezelf opeens niet meer in spiegelbeeld, vanuit een heel andere hoek, en vaak blijkt die werkelijkheid anders dan je zelf in je hoofd had verzonnen.

Maar over het verschil in denken en de werkelijkheid wil ik het nu niet hebben. Wel over wat ik die vriendinnen zie doen. Zichzelf naar beneden halen. Want waarom doen ze dat toch. Zeggen dat het maar goed is dat ze ondertussen niet zo meer zo veel wegen als dat ze deden ten tijde van die foto? Opmerken dat ze maar weer eens naar de sportschool moeten? Kritiek leveren op de vrouw die ze waren op het moment dat een vriendin een foto van hen maakte? Want als ik die foto’s zie, dan zie ik die vriendin. Dat leuke, heerlijke, lieve, mooie mens dat ze is. Ik zie haar geluk en haar verdriet, weet van haar wensen en van haar stress. Maar vooral zie ik haar vriendschap. Waarom ziet zij dan alleen een lijf? Een lijf waar ze dan ook nog eens ontevreden over is?

Als ik het zelfcommentaar onder de foto’s lees, schiet ik in de verdediging. Wil ik zeggen dat ze dat niet moet doen. Dat ze mooi en goed is. Hoe ze dan ook is. Dingen die je als goede vriendin tegen een vriendin zegt.

Dan stop ik met typen. Mijn vingers hangen boven het toetsenbord. Het besef komt keihard binnen. Ik doe het zelf ook. Lever dezelfde kritiek op mijzelf. Schrik ook van foto’s waarop ik in al mijn 100 kilo glorie sta. Zie dan ook alleen dat te dikke lijf. Terwijl ik weet dat die anderen verder kijken dan alleen dat gewicht.

Gezonder leven is meer dan alleen minder eten en meer bewegen. Het is naast streng zijn voor jezelf ook liever zijn voor jezelf. Dus als u mij de komende tijd opeens ziet reageren op mijzelf op Facebook, dan ben ik niet schizofreen geworden, maar probeer ik een goede vriendin voor mijn kritische ik te zijn.

null Beeld

Meer weten? Margje zit ook op Facebook en heeft een eigen site.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden