10x snaaibekentenissen: “Als ik thuis werk, eet ik zo een hele slagroomschnitt als lunch”

10x snaaibekentenissen: “Als ik thuis werk, eet ik zo een hele slagroomschnitt als lunch” Beeld Stocksy
10x snaaibekentenissen: “Als ik thuis werk, eet ik zo een hele slagroomschnitt als lunch”Beeld Stocksy

Hard gewerkt? Dan heb je die borrelnootjes wel verdiend. Naar gevoel? Een reep chocola maakt je blij. Je bent niet de enige! Daarom: 10 snaaibekentenissen.

Amanda van SchaikStocksy

Saskia (47): “Ik eet geregeld een zak kroepoek in de auto, zodat mijn kinderen van zes en acht het niet zien. Hen probeer ik immers bij te brengen dat je met mate moet snoepen. Maar ik vind kroepoek zó ongelooflijk lekker...”

PMS-eten

Meike (38): “Over het algemeen eet ik gezond en kan ik prima zonder tussendoortjes, tót de week voor mijn menstruatie. Dan heb ik een allesoverheersende behoefte aan chocola, tompouce, friet, kibbeling. Ik moet dan echt naar de winkel of de snackbar om mijn honger te stillen. Op dag twee van mijn cyclus is die eetbehoefte weer voorbij, daar kun je de klok op gelijk zetten.”

Marije (58): “Decennialang snaaide ik veel en vaak. Ik dacht de hele dag aan eten en zodra ik me verdrietig voelde, greep ik naar iets zoets. Dan ging ik naar de winkel voor Côte d’Or melkchocolade of naar de banketbakker voor verse gevulde koeken. Het was een vorm van zelfmedicatie, het dempte mijn nare gevoelens. Intussen probeerde ik tal van diëten omdat ik wilde afvallen. Die hield ik dan een maand of twee vol, daarna verviel ik in mijn oude gedrag en kwam weer aan. Tot ik keto ontdekte. Ik volg dit koolhydraatarme dieet nu bijna een jaar en ik ben al zeventien kilo kwijt. Voor mij is keto een strategie tegen snaaien, ik ben er eerder door verzadigd. Alle andere diëten maakten me altijd hongerig, tijdens intermittent fasting had ik voortdurend gruwelijke trek. Ook denk ik niet meer de hele dag aan eten, dat geeft zoveel rust. Soms heb ik wel een terugval. Pas nog, toen mijn man een doos bonbons meenam. Ik heb er zeven achter elkaar opgegeten. Niet eens omdat ik het zo lekker vond, sinds corona heb ik mijn smaak nog niet helemaal terug, het was gewoontegedrag. Gelukkig kan ik met zo’n terugval prima omgaan: morgen een nieuwe start.”

Bénice (45): “Van mijn Duitse schoonouders krijgen we altijd twee adventskalenders: eentje voor mijn vriend en eentje voor mij. Ik eet die kalender in twee dagen leeg, mijn vriend eet netjes elke avond een chocolaatje. Ik kijk dan jaloers toe. Het confronteert mij er dagelijks mee dat ik een volwassen vrouw ben die zichzelf nog steeds niet kan bedwingen als het om chocola gaat. Best gênant.”

Kim (51): “Als ik thuis werk en mijn vriend zit op kantoor, eet ik zo een hele slagroomschnitt als lunch. Er zit een beetje fruit op, dat geeft het voor mijn gevoel nog een gezond tintje. Onzin, ik weet het, maar dat houdt me niet tegen. Ook verstop ik snoep voor mijn vriend. Want als hij het ziet, heeft hij daar een oordeel over en ik weet dat hij gelijk heeft. Soms vind ik dus tijdens het opruimen ineens een Milky Way in een oude tas – een onverwachte traktatie.”

Joanne (45): “Mijn moeder at macrobiotisch, dus de rest van het gezin ook. Iets ongezonds was zo zeldzaam dat ik er niet mee kon omgaan. Als ik bij een vriendinnetje was en we kregen allebei een schaaltje chips, was dat van mij binnen dertig seconden leeg. Vervolgens keek ik kwijlend toe hoe zij op haar dooie gemak haar schaaltje leegat. Ik kon de rest van de dag, nee, de hele week, alleen nog maar aan chips denken. Nog steeds houd ik het niet bij een schaaltje, ik eet gerust een hele zak naturel chips op, met dipsaus. Dat zoute, vette en knapperige is zo bevredigend... De volgende dag zit ik trouwens aan de green juice, dan word ik ineens een healthfreak. Heel ambivalent en vast niet gezond.”

Elke (40): “Ik heb altijd weinig zelfbeheersing gehad. Als kind at ik al pakken bokkenpootjes. Die verstopte ik in de la onder mijn bed, anders werden mijn ouders boos. Als ik alleen thuis was en de melkboer kwam langs, dan ging ik naar zijn bus, schepte een zakje snoep vol en zei: ‘Schrijf maar op de rekening.’ Ik wist dat mijn moeder boos zou worden als die dan binnenkwam, maar dat was van later zorg. Nog steeds snoep ik veel en liefst alleen. Of ik me nou rot of happy voel, er is altijd wel een reden om een pak bokkenpootjes te eten!”

Soraya (35): “Als ik iets moet doen wat ik lastig vind of waar ik echt geen zin in heb, ga ik dat uitstellen en krijg ik trek in chocola en chips. Het is een soort stressreactie: eten om het ongemak weg te nemen. Alsof ik iets nodig heb om die te voltooien. Daarna baal ik omdat ik tijd heb verspild én onnodige calorieën binnen heb gekregen. Wat voor mij werkt: lastige klusjes aan het begin van mijn werkdag doen. Niet alleen ben je er dan vanaf, als je bewust ruim ontbijt zegt je maag daarna wel nee tegen het snaaien. Het was even wennen, maar op een gegeven moment wordt het een gewoonte. Mijn uitstel- en snaaigedrag is bijna weg.”

Amanda (42): “’s Middags haal ik vaak een citroenmerengue-punt voor mezelf en mijn vriend, om later als toetje op te eten. Maar meestal kan ik niet zo lang wachten. Tijdens het thuiswerken kan ik aan niks anders denken dan aan de taartjes die staan te wachten. Om ervan af te zijn, eet ik ze dan alle twee achter elkaar op.”

Lisa (40): “Mijn vriend is heel sportief en eet meestal gezond terwijl ik een snoeper ben die geen maat kan houden. Ik probeer die kant te onderdrukken als ik bij hem ben. Voor zijn neus een rol koekjes opeten, komt me namelijk altijd op kritiek te staan: ‘Zou je dat nou wel doen?’ Dus als hij er ’s avonds een keer niet is, zie ik dat als een verwenmoment voor mezelf en ga me te buiten aan alles wat ongezond is. Van bitterkoekjespudding tot Tony-reep. De papiertjes gooi ik niet in de prullenbak maar in de vuilcontainer buiten, om mijn sporen uit te wissen.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden