Zon, zee & smoesjes

7x vakantiegeheimen: “Ik liet stiekem mijn borsten vergroten in Turkije”

null Beeld Getty Images, Stocksy
Beeld Getty Images, Stocksy

Terwijl iedereen dacht dat ze gingen wandelen, kamperen of een weekje weg voor een retraite, verliep de vakantie van deze vrouwen heel anders. “Niemand weet dat ik voor een borstvergroting in Turkije was.”

Francine (32) vloog in corona-tijd naar Ibiza voor modefoto’s van haar dochter Belle (3).

Francine: “Nog niet zo lang geleden ben ik met mijn man en ons driejarige dochtertje Belle naar Ibiza gevlogen. Sommige mensen in onze omgeving vonden het onverantwoord in verband met corona, maar zelf zag ik het probleem niet zo. Ibiza had code geel, dus het mocht gewoon. Wat ik er niet bij vertelde, is dat de voornaamste reden dat we erheen gingen een fotoshoot van Belle was. Via Instagram heb ik gereageerd op een oproep van een fotograaf op Ibiza die modelletjes zocht voor een gaaf kinderkledingmerk. Mijn dochter heeft al vaker model gestaan en eerlijk gezegd geniet ik enorm van die shoots. Ook Belle vindt het heerlijk om in de belangstelling te staan en ze poseert geduldig. Mijn ouders vinden die fotoshoots maar niks: het zou zielig zijn voor hun kleindochter. Ik merk ook dat sommige collega’s het maar overdreven vinden. Ik geef toe dat het best ingrijpend is om met een peuter naar het buitenland te gaan voor modefoto’s, maar het leverde ons ook meteen een fijne gezinsvakantie op. De foto’s zijn heel leuk geworden en we hebben met zijn drieën een fantastische week gehad op een superrustig eiland. Tegen iedereen zeg ik dat die fotograaf op ons pad kwam toen we daar waren. Ja, echt héél toevallig allemaal!”

null Beeld

Nathalie (51) zou niet gaan dansen en sjansen op Curaçao. Ze zou lezen en luieren.

Nathalie: “Ik had mijn e-reader, bikini en een grote zonnehoed meegenomen naar Curaçao. Ik zou alleen maar gaan lezen en luieren in mijn eentje en hooguit één cocktail per dag drinken, waar ik dan zorgvuldig van zou nippen. Plannen om sociaal te doen had ik niet, laat staan om te dansen en sjansen. Toch is dat precies wat er gebeurde toen ik de Spaanse Catia ontmoette, de tweede avond bij het hotel. Ze was ook alleen, een eind in de veertig en we hadden meteen een klik. Catia stelde voor om die avond samen naar een bar te gaan. Ach, besloot ik, één drankje kan geen kwaad en ik trok het enige mooie jurkje aan dat ik had meegenomen.
Bij de bar werd ik meteen meegezogen in de sfeer: Caribische muziek, iedereen danste en was vrolijk. Met Catia had ik de grootste lol. De ene man na de andere wilde met ons dansen en wij lieten ons meezwieren. Wat nou behoefte aan rust? Deze onverwachte gezelligheid was eigenlijk veel leuker. En, eerlijk is eerlijk, ik genoot van de aandacht en de complimenten van de Antilliaanse mannen. De volgende avond ging ik weer met Catia naar de bar en de avond erop weer. Ik kocht wat extra kleding. Op de laatste avond stond mijn nieuwe vriendin met een man te zoenen. Zelf had ik al een aantal mannen afgehouden, die me wilden kussen. Dansen was één ding, maar ik had geen zin in polonaise aan mijn lijf. Althans, dat dacht ik… Catia zei dat ze haar verovering meenam naar het hotel en vroeg of ik mee wilde in de taxi? Omdat ik het niet zag zitten om in mijn eentje terug te gaan, zei ik ja.”

Spannend en opwindend

“Daar zaten we, met zijn drieën op de achterbank van de taxi, Catia in het midden. Zij en haar scharrel konden niet van elkaar afblijven, ik zat er een beetje ongemakkelijk bij. Ineens draaide Catia zich om en gaf me een tongzoen. Ik werd erdoor overvallen, maar ik vond het gek genoeg meteen geweldig. Hoe het precies verderging, heb ik niet meer helemaal helder, maar het eindigde in elk geval in een stomend trio in mijn hotelkamer. Iets wat ik nooit eerder had gedaan en ook nooit had gedacht te gaan doen. Ik bleek alles eraan leuk, spannend en opwindend te vinden. Toen ik de volgende dag in het vliegtuig terug naar Nederland zat, was ik nog steeds beduusd van wat me was overkomen. Ik had misschien twee uur gelezen en echt tot rust gekomen was ik niet, maar wat was het een avontuur.”

null Beeld

Marleen (45) ging met een vriendin naar Turkije voor een cosmetische ingreep.

Marleen: “Toen ik op mijn dertigste een neuscorrectie liet doen, vertelde ik dat aan iedereen die het maar wilde horen. Ze zouden het waarschijnlijk toch wel hebben gezien. Maar toen ik een paar jaar geleden een borstvergroting wilde – nadat ik dertig kilo was afgevallen, was er bar weinig over van mijn decolleté – had ik geen zin om mijn plan aan de grote klok te hangen. Dat vond ik te intiem. Ik besloot naar een gerenommeerde cosmetische kliniek in Turkije te gaan, dat scheelde enorm in de prijs. Ik kon mooi aan iedereen vertellen dat ik lekker een weekje naar de zon vloog, zonder echt te liegen. Mijn beste vriendin ging mee, zij vond het een mooie gelegenheid om een ooglidcorrectie te laten doen. Verder wisten alleen mijn zusje en mijn man van ons plan. Mijn vriendin en ik sliepen een week in een heerlijk vijfsterrenhotel. De ingreep was een fluitje van een cent en ondanks de napijn hebben we samen echt nog genoten van het heerlijke eten en eindeloos gekletst en gelezen. Van Istanbul hebben we niets gezien, we namen echt de tijd om te herstellen. Mijn vriendin en ik hebben die week vooral gelachen om haar dikke ogen en mijn – toen nog – gezwollen Pamela Anderson-voorgevel. Iedereen in de kliniek en het hotel was zo ontzettend aardig. Eigenlijk was het een topweek, ik zou het zo weer doen. Ik ben bovendien ontzettend blij met het eindresultaat. Het grappige is dat in Nederland niemand doorhad dat ik grotere borsten had. Ze zeiden hooguit ‘Wat zie je er goed uit!’ of ‘Ik zie iets anders aan je… maar wat?’ En als ze vroegen hoe Turkije was, antwoordde ik naar waarheid dat het een práchtig land is.”

“Deze retraite heeft onze relatie enorm goed gedaan”

Esther (47) en haar man deden iets heel anders dan wandelen in Portugal.

Esther: “Persoonlijk zou ik best van de daken willen schreeuwen dat ik met mijn man op tantra-retraite ben geweest. Of zoals ik het vaak gekscherend noem: op sekskamp. Het was namelijk geweldig. Een paar vrienden met wie we close zijn weten het wel, maar tegen onze ouders en de kinderen zeggen we dat we lekker veel hebben gewandeld in Portugal. In werkelijkheid waren we het grootste deel van de dag naakt en lagen we samen in bed of op een matje elkaar aan te raken. Ik zeg dan wel sekskamp, maar tantra gaat vooral om diepe verbinding, met je eigen gevoel en met elkaar, en om totale acceptatie en mildheid naar jezelf en je partner.
Het was een feest mijn vrouwelijkheid en seksualiteit opnieuw te ontdekken die week. Bovendien heeft het onze relatie enorm goed gedaan. Voordat we naar Portugal gingen, waren Richard en ik elkaar een beetje uit het oog verloren door onze drukke banen en het gezin. Nu zijn we weer een team. De seks is niet meer hetzelfde: het is nu zo veel intiemer tussen ons. Ik kan er echt ontroerd door raken. Ik durf zelfs te zeggen dat die week in Portugal levensveranderend was.”

null Beeld

Janna (43) ging op stilteretraite in Spanje. Althans, dat denkt het thuisfront.

Janna: “In de zomer van 2019 ging ik in mijn eentje op stilteretraite in de buurt van Málaga om mijn scheiding te verwerken. Dat is althans wat iedereen in mijn omgeving denkt. In werkelijkheid lag ik voornamelijk in de armen van Manuel, die mij letterlijk weer wakker heeft gekust na een nare periode. Ik kwam terug uit Spanje als een andere vrouw. Als twintiger werkte ik een halfjaar achter de receptie in een hotel aan de Costa del Sol, waar Manuel in de keuken werkte. Ik vond hem meteen woest aantrekkelijk en we bleken ook nog eens een enorme klik te hebben. Wat volgde was een spannend avontuur, want relaties op de werkvloer waren ten strengste verboden. In mijn pauze verdween ik vaak naar de voorraadkast voor een vluggertje met Manuel, zijn koksmuts nog op zijn hoofd, haha. Het is een wonder dat we nooit betrapt zijn. Als we allebei tegelijk vrij hadden, verkenden we op zijn motor de omgeving. Manuel wist altijd de mooiste verlaten baaitjes te vinden, waar we uiteraard ook weer vrijden tot de zon onderging. Toen mijn contract na zes maanden afliep, heb ik serieus overwogen in Spanje te blijven voor Manuel. Ook hij wilde niets liever.”

Heerlijke man

“Terwijl ik daar op zoek was naar ander werk werd bij mijn vader kanker geconstateerd. Natuurlijk ging ik terug naar Nederland, maar hoopte snel weer naar Manuel te kunnen. Met pijn in mijn hart nam ik afscheid van hem, de hele terugvlucht lang heb ik gehuild. Het duurde niet lang voor ik in Nederland mijn oude leven weer had opgepakt. Ik vond een baan en met mijn vader ging het vrij lang erg slecht. Manuel en ik bleven contact houden, maar het was anders dan toen we elkaar nog elke dag zagen. Ons contact verwaterde en uiteindelijk zag ik geen reden meer om naar Spanje te gaan. Facebook kwam, we werden online vrienden en heel af en toe reageerden we op elkaars foto’s. Manuel had toen al de vriendin die uiteindelijk zijn vrouw werd.
Ik trouwde een paar jaar later met een Nederlandse man. We kregen samen twee kinderen en ik was gelukkig. Toch was Manuel nooit helemaal uit mijn gedachten. Altijd als ik een foto van hem op Facebook zag, dacht ik: wat een heerlijke man. Tweeënhalf jaar geleden strandde mijn huwelijk en een heel moeilijke periode volgde. Na een poosje zocht ik via Facebook Messenger weer contact met Manuel, gewoon voor wat afleiding. Al snel hadden we onwijs leuke gesprekken en voelde ik opnieuw vlinders. We praatten ook over hoe leuk we het ooit samen hadden en hoe fijn de seks was. De toon van onze gesprekjes veranderde, het werd weer spannend en opwindend, net als toen. Jammer dat Manuel nog steeds getrouwd was…
Toen kwam de zomervakantie. Mijn ex zou de kinderen twee weken meenemen naar Griekenland. Ik voelde me daar nogal verdrietig over. Wat als ik ook even een vakantie voor mezelf inplan, dacht ik. Toen Manuel appte dat hij precies in die week op zakenreis moest naar Madrid, beschouwde ik dat als een teken. Nog diezelfde avond boekte ik een ticket naar de Spaanse hoofdstad. Ik voelde me schuldig tegenover Manuels vrouw, maar mijn verlangen naar hem was sterker.”

Hernieuwde energie

“Overdag was Manuel aan het werk en slenterde ik in mijn eentje langs de oude panden. ’s Avonds zaten we samen in restaurantjes en we vrijden de halve nacht. Het kon niet, het mocht niet, maar het was zó heerlijk. Zijn aandacht gaf me vleugels. Juist omdat we wisten dat het bij deze ene week zou blijven, was het perfect. Manuel was vanaf het begin duidelijk geweest dat hij niet van plan was bij zijn gezin weg te gaan en dat wilde ik ook niet. Veel te ingewikkeld: een man in Spanje en kinderen in Nederland. Hoewel het afscheid niet makkelijk was, wist ik na thuiskomst toch het positieve gevoel vast te houden dat Manuel me had gegeven. Mijn hernieuwde energie viel blijkbaar ook anderen op. ‘Die stilteretraite heeft me goed gedaan’, zei ik alleen maar glimlachend.”

null Beeld

In tranen vertelde Patricia (61) haar collega’s de waarheid over haar ‘vakantie’.

Patricia: “‘Hoe was het in Torremolinos?’, vroeg mijn leidinggevende tijdens de ochtendpauze in de teamkamer. Zes paar ogen van collega’s keken me vragend aan. Ik haalde diep adem en zei toen: ‘Ik ben niet eerlijk geweest tegen jullie. Ik zat niet in Spanje de afgelopen weken, ik zat in een afkickkliniek voor mijn alcoholverslaving.’ De tranen liepen over mijn wangen toen ik het vertelde. Van schaamte, verdriet, maar ook van opluchting. Ik was zó eenzaam geweest in mijn ziekte de afgelopen jaren, eindelijk speelde ik open kaart. Mijn collega’s reageerden geschokt, maar gelukkig ook ontzettend lief. Sommigen bleken een vermoeden te hebben gehad, hoorde ik later.”

Nog een fles
“Die ochtend is nu drie jaar geleden en sinds die ‘vakantie’ heb ik geen druppel meer gedronken. Ik was al nooit vies van een wijntje, maar na mijn scheiding werd het meer en meer. In de ochtend en op mijn werk heb ik nooit gedronken, maar zodra ik thuiskwam, ging de kurk van de fles. En die fles ging altijd leeg. Vaak ging ik daarna naar de avondwinkel om nog een fles te halen. Ik functio-neerde eigenlijk nog wonderbaarlijk goed. Deed mijn werk als verpleegkundige nog steeds, organiseerde af en toe een etentje en sprak af met familie en vrienden. Maar de katers logen er niet om. Als ik niet dronk, voelde ik me ronduit slecht. Vaak wist ik niet hoe ik de werkdag moest doorkomen. Tegen de hoofdpijn slikte ik veel te veel paracetamol. Ik wist dat ik zo niet kon doorgaan, maar het was zo moeilijk om uit die greep van de alcohol te komen. Wijn was mijn beste vriendin, zodra ik twee glazen op had, kon ik de wereld weer aan. Het bleef alleen nooit bij twee glazen.
Het keerpunt kwam toen ik een gigantische paniekaanval kreeg op mijn werk. Uit het niets, ik dacht dat ik stikte. Een uur lang heb ik me op het toilet verscholen, toen heb ik me ziek gemeld en ben naar huis gegaan. Ik wist dat het samenhing met de drank, al eerder had ik angstgevoelens gehad, maar nu was het wel heel erg. Nog diezelfde dag heb ik bij de verslavingszorg aangeklopt.”

Niet meer liegen
“De tijd in de afkickkliniek was pittig en confronterend, maar het echte werk begon pas toen ik mijn normale leven weer oppakte. Het leven waarin die slechte gewoonte was geslopen. Wat enorm hielp bij mijn herstel, is dat ik open ben geworden naar mijn omgeving. Ik zeulde zo lang een groot geheim met me mee, heel vermoeiend. Om mijn zinnen te verzetten, ben ik na werktijd gaan wandelen. Uren en uren, door weer en wind. Ik begon me veel beter te voelen. Wijn drinken was voor mij de manier geworden om met stress om te gaan. Nu trok ik mijn wandelschoenen aan. Het leven is zo veel fijner nu ik nuchter ben. Ik ben een leukere collega en vriendin, positiever en energieker. Dit jaar ga ik op wandelvakantie naar Oostenrijk. En deze keer hoef ik daar niet over te liegen.”

“Naakt zijn voelt vrij en comfortabel”

Robina (39) gaat elk jaar kamperen, maar vertelt niet dat ze dat naakt doet.

Robina: “Elk jaar gaan we als gezin naar een Franse naturistencamping. We vinden het er heerlijk, het is een prachtige plek en iedereen is heel respectvol naar elkaar. Het naakt zijn voelt vrij en comfortabel. Aan mijn collega’s en de ouders op het schoolplein verzwijg ik het blootgedeelte, we gaan gewoon kamperen in Frankrijk. Niet dat ik me schaam, maar ik heb geen zin in de mening van anderen. De kinderen zeggen het ook niet tegen hun vriendjes en vriendinnetjes, zij schamen zich wél, haha! Ik denk overigens dat dit de laatste keer wordt dat mijn oudste dochter naar de naturistencamping wil, ze wordt dit jaar negen en begint tegen te sputteren. Dat snap ik best, maar ik zal ons oude vertrouwde plekje heel erg missen.” ■

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden