Agnes Hofman Beeld Libelle
Agnes HofmanBeeld Libelle

Column

Agnes: “Gaat deze vriendschap om de gezelligheid of gebruikt ze me alleen ter inspiratie?”

Agnes Hofman (42) is lifestyle journalist met Nederlandse en Braziliaanse roots. Ze woont in Lissabon met T., haar zoon van 22. Ze schrijft op Libelle.nl over haar leven, loslaten en gelukkig(er) worden.

We hebben allemaal wel zo’n vriendin gehad. Eentje die jou als grootste inspiratiebron ziet en werkelijk alles wat je doet kopieert. Ze gaat zich hetzelfde kleden, gaat plots naar dezelfde kapper voor dezelfde look en is opeens ook idolaat van jouw favoriete vakantiebestemming. Mijn omaatje had ook zo’n vriendin, tot mevrouw Van Dalen bruut werd gedegradeerd tot vage kennis. “Die horzel heeft nu zelfs dezelfde jas gekocht als ik. In dezelfde kleur. Bij dezelfde boetiek!”

Copycat

Ze zeggen dat imitatie de grootste vorm van vleierij is. En dat is ook zo. Maar toch... In oma’s geval was het hoogst irritant omdat de dames in dezelfde serviceflat woonden en oma onder de hoogbejaarden bekend stond als dé fashionista van de tweede verdieping. Zelfs van de wekelijkse bingo maakte ze een mode event met een statement ketting én een grote broche. Nee, oma deed niet aan less is more. Haar garderobe was stijlvol en tijdloos en in die nieuwe, prachtige jas flaneerde ze dagelijks achter haar rollator richting de Albert Heijn, voor een broodje en een flesje karnemelk. Oma viel van schrik bijna in de eendenvijver – rollator en al – toen ze mevrouw Van Dalen op straat spotte in precies diezelfde paarse mantel met bontje. “Het lef”, foeterde oma even later door de telefoon. Ja, ze was niet alleen mijn oma, maar ook mijn BFF. We begrepen elkaar volkomen, en uiteraard snapte ik haar punt: “Gaat ze met me om voor de gezelligheid of alleen ter inspiratie?”

Onveilig gevoel

Ook ik had zo’n vriendin. Althans, dat dacht ik, tot ik bepaalde patronen ontdekte. Ze had mijn LinkedIn en Facebook geanalyseerd en legde contact met mijn netwerk. Nu is dat niet zo erg, maar wel dat ze kwalijk over mij sprak. Deed mijn zoon iets bijzonders, die van haar drie dagen later ook. At ik sushi, dan zat ze een dag later bij dezelfde Japanner. Ook qua werk viste ze op een schandalige manier in mijn vijver, terwijl ik absoluut niet geloof in concurrentie en vind dat de taart groot genoeg is voor iedereen. Het voelde onveilig; wat had ik haar allemaal verteld? En wanneer en hoe ging ze dat tegen me gebruiken? Echt, de film Single white female was er niets bij.

Bericht van oma

Het enige dat ik kon doen, was per direct afstand nemen. Iets dat oma niet deed. Nee, ze maakte er een projectje van. In haar favoriete winkel shopte ze een hysterisch hoedje. Zelfs ik vond het too much voor de dagelijkse boodschappen, maar eerlijk is eerlijk: oma kwam ermee weg. “Even kijken hoe lang het duurt voordat mevrouw Van Dalen dezelfde gaat halen”, grinnikte ze. Het duurde vijf dagen voordat oma me triomfantelijk belde; mevrouw Van Dalen was in haar val getrapt. Vannacht droomde ik over oma, die helaas een aantal jaar geleden is overleden op honderdjarige leeftijd. Ik droom wel vaker over haar, omdat ik haar zo mis. Maar nu werd ik met een schok wakker. Er was iets, maar geen idee wat. En waarom droeg ze dat hysterische hoedje in mijn droom? Dat ontdekte ik pas een paar uur later, bij het ontbijt. Mijn copycat-vriendin van weleer had me gemaild, om te kijken hoe het met me gaat. Ik geloof niet in het hiernamaals, niet in engelen of spirituele gidsen. Maar ik weet zeker dat mijn lieve omaatje me vannacht, via mijn droom, een bericht wilde sturen. Nu is de vraag: zal ik het mailtje negeren of à la oma een valletje zetten?

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden