null Beeld

Agnes Hofman: “Had ik het dan toch mis over Meghan Markle?”

Agnes Hofman (41) is lifestyle journalist met Nederlandse en Braziliaanse roots. Ze woont in Lissabon met T., haar zoon van 21. Ze schrijft op Libelle.nl over haar leven, loslaten en gelukkig(er) worden.

Een paar weken geleden schreef ik op deze plek waarom ik klaar ben met Meghan Markle. Nou ja, waarom ik klaar was met Meghan Markle. Want dankzij mijn technische zoon T. heb ik vannacht het veelbesproken interview met Oprah Winfrey live gekeken. Meghan gaf – met betraande ogen – toe dat ze zelfmoord had overwogen, terwijl ze zwanger was van baby Archie.

Er was zoveel negativiteit, zoveel leugens en frustratie dat ze gewoon wilde dat het stopte. Ze legde uit hoe ze haar identiteit was kwijtgeraakt. Hoe ze in het paleis tegen de muur aanliep. Dat niemand haar wilde helpen, zelfs niet toen ze smeekte om hulp.

Realiteit als royal

Meghan gaf toe dat ze naïef was geweest, hoor. Maar dat ze vooraf echt niet had kunnen weten hoe de realiteit als royal zou zijn. En ik geloofde wat ze zei. Het meeste dan. Want natuurlijk heeft ze prins Harry wél even gegoogled, kom op! En had ze uit zichzelf het Britse volkslied kunnen leren, in plaats van te verwachten dat iemand daar begeleiding in gaf. Maar dat waren slechts details, tussen de grote onthullingen; een van de royals had zich hardop afgevraagd welke huidskleur Archie zou krijgen. Meghan was duidelijk geëmotioneerd. En ik, thuis op de bank graaiend in een bak popcorn, ook.

Kate Middleton

Ik glimlachte bij hun babynieuws; het wordt een meisje! En ik verbaasde me dat Meghan na een ruzie met Kate, net voor de bruiloft, in huilen was uitgebarsten. Dus niet andersom, zoals altijd in de media werd gesuggereerd. Meghan voegde er direct aan toe dat Kate vrouws genoeg was om met bloemen en een persoonlijk briefje haar excuses aan te bieden. “En dan is het ook goed,” vond Meghan. Ze benadrukte dat Kate een goed mens is en dat hun fans elkaar niet aan hoeven te vallen, zoals veel gebeurt op social media. Een mooie boodschap, op deze Internationale Vrouwendag.

Wij – vrouwen – hebben elkaar hard nodig. Op ons werk, in de politiek, thuis met een vriendin op de bank, maar ook in de media. Ja, ook ik heb me kritisch over Meghan uitgelaten in mijn schrijfsels. Maar wat nu als je net als zij verliefd wordt op een prins. En hij op jou, iets waar we als klein meisje stiekem toch allemaal van dromen. Dan lig je opeens onder een vergrootglas. Iedere grijze haar of rimpel wordt geanalyseerd, 'lichaamstaaldeskundigen' op je losgelaten en op Twitter en Instagram verschuilen de meest vernietigende critici zich achter anonieme accounts.

Meghan Markle

En daar sta je dan op een event, in een prachtige jurk en wil je het dolgraag goed doen, maar ben je van de immense druk eigenlijk doodongelukkig. Zoals Meghan dus. Die tijdens een concert stiekem in het donker huilde, tot het licht weer aanging en ze bijna op commando moest stralen. “Dat hoort nu eenmaal bij de job.”

Die vrouw heb ik veroordeeld, omdat ik haar niet helemaal kon plaatsen. Omdat ze in mijn optiek geen recht had om te klagen. Want, ze had werkelijk alles, maar leek het niet te waarderen. Het interview met Meghan was voor mij een goede reminder dat er achter de mooiste glimlach intens verdriet schuil kan gaan. En dat een andere vrouw het voordeel van de twijfel geven, dus echt een groot en positief verschil kan maken.

Beeld: privé.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden