Libelle Beeld Libelle
LibelleBeeld Libelle

Column

Agnes: “Ik moet niet alleen geloven in mijn doel, maar het ook uitspreken en voelen”

Ze is lifestyle journalist met Nederlandse en Braziliaanse roots. Agnes Hofman (42) woont in Lissabon met zoon T. (22). Ze schrijft op Libelle.nl over haar leven, loslaten en gelukkig(er) worden.

Laten we even een rondje eerlijk doen: ik vond manifesteren altijd vaag geneuzel. Hoezo, een wens de wereld inroepen en er dan een soort van op rekenen dat het ook echt uitkomt. Ik was dan ook redelijk sceptisch toen ik vorige week een manifestatiegoeroe interviewde. Zij gelooft er heilig in en heeft er aantoonbaar succes mee behaald. Door een meer zelfverzekerde houding en een overtuiging dat het linksom of rechtsom ook gaat lukken, heb je meer kans dat je wens of droom ook echt uitkomt, zei ze.

Wijze woorden

Tijdens het interview zat ik, zoals altijd, helemaal in het gesprek. Ik smulde van haar heerlijke quotes en zag het verhaal op papier al helemaal voor me. En ja, het artikel schreef zichzelf. Voor de zekerheid beluisterde ik toch het bandje dat ik had laten meelopen, of haar verhaal echt helemaal klopte. En dit keer betrok ik haar woorden op mezelf. Ze vertelde hoe zij, en wij eigenlijk allemaal, te vaak beren op de weg zien die ons doel belemmeren; van daten tot carrière en van wonen tot afvallen. Als we vooraf al denken: dit gaat ’m niet worden, dan wordt het ’m daarom ook vaak niet.

Dating-doemscenario

Ik dacht terug aan mijn laatste mislukte date en met welke instelling ik in de taxi stapte: ‘Zul je zien dat ik hem de hele avond moet entertainen’, en dat was ook zo. Maar aan wie lag dat? Toch echt aan mezelf die als Beyoncé aan tafel schoof en het gesprek stuurde, grapjes maakte en ook maar meteen het eten bestelde. Later klaagde ik tegen vriendinnen dat hij me amper een vraag had gesteld. Nu realiseer ik me dat die arme drommel er niet eens tussen kwam. Als ik de wijze woorden van de manifestatiegoeroe goed heb begrepen, had ik me meer open moeten stellen. Niet uitgaan van een dating-doemscenario, maar alleen met iemand afspreken bij wie ik een goed gevoel heb en vooral ook met een positieve instelling.

Niet geschoten is altijd mis

Het klinkt zo makkelijk, ik weet het. Maar zou het niet heerlijk zijn, om voortaan vol vertrouwen de wereld in te stappen? Om niet meer alles – tot op het zure af – in twijfel te trekken, maar om ervan uit te gaan dat het daadwerkelijk goedkomt? Het leek me alleen zo lastig dat manifesteren concreet uit te proberen. Tot ik via Instagram een berichtje kreeg. Ik werd getipt over een potentiële werkklus. Iets dat ik dolgraag zou willen, maar nooit actie op zou ondernemen, want er zijn zóveel collega’s die het zouden willen. Die wellicht beter en dus meer geschikt zijn dan ik om die prestigieuze klus te klaren. Waarom zouden ze voor mij kiezen?

“Je kan altijd mailen”, zei zoon T. “Niet geschoten is altijd mis.” Voorheen zou ik instemmend geknikt hebben. Zou ik iets gemompeld hebben over dat het een mooie droom zou zijn, maar niet voor mij. Nu werd er echter iets in me aangewakkerd. Hoezo zou ik dat project niet kunnen doen?

Schaamteloze zelfpromotie

Inmiddels heb ik ook twintig jaar ervaring in dit vak. En zijn anderen daadwerkelijk beter, of laat ik me te veel intimideren door hun schaamteloze zelfpromotie op social media? Volgens de manifestatiegoeroe moet ik niet alleen geloven in mijn doel, maar het ook uitspreken en voelen. Dus bij dezen: ik geloof het, ik wil het en ik voel het. Linksom of rechtsom, deze manifestatie komt uit.

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden