null Beeld

“Al meer dan 30 jaar is ze er altijd voor mij”

De mooiste verhalen, brieven & mailtjes: dit houdt ons bezig

Veerkracht

Mijn broer Tom van 43 is overleden aan de gevolgen van zijn drankgebruik. Voor mijn ouders en mij een enorm verdriet. Hij is het tweede kind dat mijn ouders verliezen: mijn oudste broer Egbert stierf op zijn 21e door een noodlottig ongeval. Ik ben nog als enige kind over uit het nest van drie. Het voelt soms alsof ik iets moet goedmaken. Ook is het pijnlijk dat ik mijn jeugdherinneringen niet meer kan delen. Zeker als ik anderen hoor praten over hun band met hun broer of zus. Ik bewonder mijn ouders om hun veerkracht. Wat hebben ze geleden. Onze band is bijzonder, hecht en warm. Ik ben zó trots op hen. Lieve groet, Kitty

null Beeld

Herkenning

Het verhaal van columniste Harriet Duurvoort lijkt op dat van mij, al ben ik nu 88 en is het meer dan zestig jaar geleden. In die tijd was er nog weinig seksuele voorlichting. Op school en op het werk moesten ze maar geloven dat ik echt ziek was door mijn menstruatie. De eerste keer schrok mijn man zich rot toen hij mij kermend van de pijn over de wasbak zag hangen. Na de geboorte van mijn eerste vroeg mijn moeder of ik veel pijn had gehad. Ik zie nog haar verbaasde gezicht toen ik zei: “Een menstruatie is erger.” Toen ik 51 was begon mijn overgang met depressie en vermoeidheid. Gelukkig gaf mijn arts mij hormoonpleisters. Direct was ik van de narigheid af. Ik hoop voor Harriet dat haar overgang vriendelijk mag verlopen. Heel fijn dat jullie een columniste hebben die dit soort onderwerpen durft aan te kaarten. H. Westerlaken

OP MEZELF
Ik had nooit verwacht jouw wijsheid zó te missen nu ik op mezelf woon. Bij het minste of geringste pak ik de telefoon om jou een appje te sturen. Zelfs nu ik ‘volwassen’ ben met een eigen appartement en een baan blijft jouw mening het allerbelangrijkst. Ik deel alles met je: wat ik kook, welke kleding ik pas in de winkel, hoe mijn weekend was. Ook herken ik de kleine dingen die je doet in mijzelf. Op zulke momenten ben ik dankbaar dat jij mijn moeder bent. Kom je snel weer langs, mam? Dan kunnen we samen theedrinken en kletsen zoals we deden toen ik nog thuis woonde. Alleen zorg ik nu voor iets lekkers. Liefs, Noor

null Beeld

Door dik en dun

Wij leerden elkaar in 1990 kennen op het werk. Nadat ik een andere baan vond, bleef de vriendschap bestaan. Ik was bij mijn vriendin thuis toen ik een telefoontje kreeg van de dermatoloog met de diagnose huidkanker. Toen ik kort daarna mijn lange relatie eindelijk durfde te beëindigen, steunde ze me wederom. Al meer dan dertig jaar is ze er altijd voor mij en ze is ook heel blij voor me dat ik weer een lieve man heb gevonden. Wat heerlijk dat er zo iemand in mijn leven is. Lieve Marie-Thérèse, dank je wel. Dikke knuffel, Ellen

Het liep goed af

In Libelle las ik het interview met Ernst Daniël Smid. In mei 2006 zaten wij tegelijk met hem en zijn familie op een cruiseschip toen er brand uitbrak. Het was midden in de nacht, veel mensen waren in pyjama, baby’s huilden en met reddingsvesten aan moesten we op het dek wachten op wat er ging gebeuren. De reddingsboten werden uitgedraaid, maar gelukkig werd het sein brand meester gegeven. We mochten naar een grote ruimte, nog niet naar de hutten. De volgende dag zijn we door een sleepboot naar de vaste wal gesleept en werden we naar hotels gebracht. De dag daarop vlogen we met het vliegtuig terug naar Rotterdam. Wat waren we blij dat we weer heelhuids thuis waren. Hettie Snijder

KANJER
Ik wil mijn moeder graag laten weten hoe trots ik op haar ben. Haar leven was niet altijd makkelijk. Haar zoon koos ervoor om niet verder te leven en met dat gemis en verdriet weet ze om te gaan. Toen kwam mijn moeilijke scheiding en was ze er voor mij en de kinderen. Inmiddels ben ik weer gelukkig getrouwd. Mijn man en ik hebben een harmonieus samengesteld gezin met vijf geweldige kinderen en twee lieve kleinkinderen, van wie mijn moeder erg geniet. Mam, gefeliciteerd met je tachtigste verjaardag! Je bent een kanjer. Dikke kus! Mirjam

Waardige opvolger

Heerlijk vond ik het de columns van Hans te lezen. En nu kijk ik elke week weer uit naar de geestige columns van Nico Dijkshoorn. Een waardig opvolger van Hans. Pia Scheffers

null Beeld

LIBELLE VERBINDT

Ik dacht altijd dat Libelle voor volwassenen was, niet voor twintigers. Totdat mijn moeder een paar jaar geleden een abonnement nam en de Libelle aan mij gaf als ze hem uit had. De levensverhalen, de weetjes en tips op het gebied van cultuur en natuur: ik was verrast! Laatst wandelde ik samen met mijn moeder naar een aanleunflat bij ons in de buurt, waar we de Libelles die ik uit heb bij T. in de brievenbus gooien. Een oudere dame zag ons en bedankte ons. Zij vertelde dat ze de bladen weer van T. kreeg. En zij smokkelt ze op haar beurt weer mee met het wasgoed van haar partner die op de gesloten afdeling van een verzorgingshuis verblijft. Kortom, Libelle verbindt. Wij dragen daar met veel plezier aan bij. Ruwani Polwatte Gedera

Fijn bij jou

Al bijna negen jaar kom ik bij jou als huishoudelijke hulp. In die jaren zijn wij zo naar elkaar toe gegroeid. Vaak beginnen we de ochtend met een kop koffie en praten wat bij. Tegen de tijd dat ik naar huis moet, valt de Libelle op de mat en die moet even worden doorgebladerd. Een week later krijg ik hem mee naar huis. Lieve Mieke, ik hoop dat ik nog lang de boel mag doen bij jou. Liefs, A

LOSLATEN DOET PIJN
Jouw ziekte kwam binnen als een bom in ons gezin. Vaak denk ik terug aan onze warme jeugd en besef hoe moeilijk het was voor jou als moeder om mij los te laten toen ik ging studeren. Je miste mij, maar was ook trots. Jij groeide op in een tijd waarin het niet vanzelfsprekend was dat je als vrouw werkte. Je hebt me altijd gesteund in het studeren en later in het combineren van werk met kinderen. Daar ben ik je heel dankbaar voor. Altijd sta je voor ons en onze drie zonen klaar. Ik kan je nooit missen, maar weet dat ik jou ook moet loslaten en dat doet pijn. De onvoorwaardelijke liefde die jij doorgeeft, geeft mij de kracht om door te gaan. Ik hou van jou tot de maan en terug. Marleen

  • Productie: Laura van der Meer
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden