null Beeld

“Als ik het eerder had geweten, had dat mijn leven kunnen redden”

Marcella Franx (51) heeft uitgezaaide borstkanker. Na DNA-onderzoek bleek tot haar verbijstering dat het al bekend was dat er een BRCA2-mutatie in haar familie zit. “Waarom is mij nooit niets verteld?”

erfelijke kanker

“Ik was stomverbaasd toen de arts me vertelde dat de gegevens van mijn oma uit mijn stamboom ook in een andere stamboom waren opgedoken. Wat? Hoe dan? Was er al DNA-onderzoek gedaan en wisten ze dat er een BRCA2-mutatie in onze familie zit? De arts knikte bevestigend. Ongelooflijk. Waarom is mij nooit niets verteld? Dat is het vervelende met erfelijke vormen van kanker. Ziekenhuizen geven dat niet automatisch door aan de rest van de familie. Zelf ben je ook niet verplicht om je familie in te lichten. Misschien is dat ook wel moeilijk als je kanker hebt en je leven totaal op z’n kop staat, daar weet ik alles van. Ik heb triple negatieve borstkanker, een agressieve soort die vaak voorkomt bij vrouwen met een BRCA-mutatie. Omdat mijn oma borstkanker en een oom prostaatkanker had, mocht ik een DNA-test laten doen. Al die vormen hebben met elkaar te maken. Ik deed dat voor mijn dochters. Als ik het had, konden zij zich ook laten testen. Dan konden ze voorkomen dat ze zo ziek worden als ik. De kanker zit in mijn botten en mijn lever. Beter worden zit er voor mij niet meer in. Dat ik hieraan zal overlijden, is al erg genoeg.”

Geen verwijten

“Ik heb het gekregen via mijn moeder, blijkt nu. Zij is een van de geluksvogels die geen borst- of eierstokkanker krijgen, ondanks het hoge risico. Zij is er via mij achter gekomen en heeft geen idee welk familielid al wist dat dit in onze familie zit. Ik heb het daar erg moeilijk mee gehad. Ik was boos: waarom waren wij niet ingelicht? Als ik het had geweten, had dat mijn leven kunnen redden. Nadat ik ben getest, gingen ook mijn drie zussen door de molen. Eentje bleek het ook te hebben. Ze had zelfs al borstkanker, twee verschillende tumoren. Zij kon gelukkig goed worden behandeld. Ook mijn nichtje bleek al onrustige cellen te hebben. Ik ben blij dat dankzij mijn verhaal zij er op tijd bij waren. Toch een soort van geluk bij een ongeluk. De neven en nichten van mijn moeder ken ik niet en zij mij niet. Moet ik ze nu dan opzoeken om ze verwijten te maken? Ik heb een man en twee gezonde meiden, ik heb wel wat beters te doen dan mijn leven hierdoor te laten beheersen. Ik heb besloten het te laten rusten. Ik wil fijne dingen doen waar ik gelukkig van word. Ik heb geen bucketlist, ik wil gewoon genieten en bij mijn gezin, familie en vrienden zijn.”

Mazzel

“Mijn dochters zijn zeventien en twintig. Zij kunnen pas testen vanaf hun eenentwintigste, de controles beginnen op hun vijfentwintigste. Ik hoop dat de oudste wacht totdat de jongste eenentwintig is, zodat ze het samen kunnen laten doen. Het is fijn als ze dan steun aan elkaar hebben. Wel vraag ik me af of ik er over vier jaar nog ben. Soms maakt me dat ontzettend verdrietig, maar meestal druk ik het weg. Ik wil niet in tranen door het leven gaan. Dat hoeft ook niet, want de medicijnen om de kanker te remmen slaan nog steeds aan. En als dit middel niet meer werkt, is er nog iets anders. Mijn dochters hebben allebei vijftig procent kans op de mutatie. We moeten gewoon twee keer ontzettende mazzel hebben. Als ik dan tóch een wens moet noemen, is dat ze het allebei niet hebben en dat we samen de champagne kunnen laten knallen.”

  • M.m.v.: Only Carmakoma (top), We Fashion (colbert), Scotch & Soda (broek), Manfield (laarzen)
  • Styling: Maartje Bodt. Haar en make-up: Astrid Timmer en Wilma Scholte.
Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden