null Beeld

André Rieu: “Mijn vader was hoofdzakelijk met zichzelf bezig”

Zijn ouders wisten niet of het wat zou worden met de kleine André (nu 66). Gelukkig kwam hij Marjorie tegen, die wél in hem geloofde. De rest is, zoals ze zeggen, geschiedenis: miljoenen verkochte cd's, een privéorkest én een eigen kasteel. Een gesprek over liefde, mergelsteen en de wals die zijn leven veranderde.

Uw vader was dirigent, heeft hij u gestimuleerd om de muziek in te gaan?

"Nee, mijn vader was hoofdzakelijk met zichzelf bezig. Ik heb in mijn jeugd weinig van zijn aanwezigheid meegekregen, hij bemoeide zich niet echt met zijn kinderen. Maar natuurlijk heeft zijn liefde voor muziek wel zijn stempel gedrukt op ons gezin. We gingen altijd naar zijn concerten, in huis klonk altijd muziek. En hij was vreselijk muzikaal, dus dat zit natuurlijk in de genen. Hij was echt van de - met een bekakte stem -'klassieke muziek'. Zware, serieuze muziek. Muziek die de elite zich een beetje heeft toegeëigend. Zelf werd ik daar nooit heel vrolijk van. Door Marjorie kwam de lichte muziek in mijn leven. Sowieso bracht zij lichtheid in mijn leven."

Hoe zag uw leven eruit voordat u haar ontmoette?

"Het voelt alsof mijn leven pas echt is begonnen toen ik haar tegenkwam. Ik studeerde op dat moment aan het Conservatorium in Brussel, maar ik voelde geen passie, geen bezieling. Ik deed gewoon wat ik moest doen. Er was tot dan toe eigenlijk nooit iemand geweest die echt in mij geloofde. Inclusief ikzelf. Maar ook mijn ouders niet. Zij hadden zo’n houding van: daar komt toch niets van terecht, die jongen zit de hele dag te dromen. Maar Marjorie geloofde wel in mij en vanaf dat moment ben ik me gaan ontplooien. Toen kon het beginnen."

Het heeft best een tijd geduurd voordat u echt ‘doorbrak’. Hebt u hard moeten ploeteren?

"Jazeker. Ik ben helemaal onderaan begonnen. Na het conservatorium heb ik het Maastrichts Salonorkest opgericht, waarmee we op feesten en partijen speelden. Mijn vader vond het verschrikkelijk dat ik koos voor de lichte muziek, maar ik beleefde er enorm veel plezier aan. We speelden dicht bij de mensen. En iedere keer kregen we de zaal mee. Of we nu op een bruiloft speelden of voor een groep advocaten, aan het eind van de avond stond iedereen op tafel. Ik zag dat het werkte, dat de muziek die we maakten de mensen raakte. Maar ik heb zeven jaar moeten leuren voordat iemand een album met mij wilde maken. Als ik bij een platenmaatschappij aanklopte, vroegen ze altijd wat voor muziek ik maakte. "Operettemuziek en wals", antwoorde ik dan. Ammehoela, zag ik ze dan denken. Ga maar lekker terug naar je oma in het zuiden."

LEES OOK: ANOUK MAAS: "IK WEET NU BETER WAT VOOR MAN IK ZOEK"

Hoe hield u het vertrouwen?

"Ja, dat is dan toch de droom die je hebt. De overtuiging dat wat wij speelden, anderen iets kon geven. Dus gingen we gewoon door, ploeterden we verder. Maar door de enthousiaste reacties van de mensen voor wie we speelden, wist ik dat het niet alleen in mijn hoofd bestond. Het is een kwestie van doorzetten en ook een beetje geluk hebben. Uiteindelijk ontmoette ik iemand van een platenmaatschappij die een keer wilde komen kijken. Alleen omdat we toevallig die avond in Harlingen speelden, zijn woonplaats. Na afloop kwam hij naar me toe en zei: ‘Ik begrijp wat je bedoelt.’ Ik mocht een album maken en hij zei: 'Als we met Kerst vijfduizend exemplaren hebben verkocht zitten we goed. Het werden er twintigduizend en een half jaar later waren het er negenhonderdduizend. Toen is het allemaal begonnen."

Welke rol heeft uw vrouw gespeeld in uw succes?

"In 1987 richtte ik mijn eigen orkest op, het Johan Strauss orkest. Inmiddels bestaat het uit vijftig leden, maar we begonnen met twaalf. Ik weet nog dat Marjorie en ik de stoeltjes voor orkestleden op de markt kochten, we hebben ze zelf bekleed. Omdat er destijds niemand in mij geloofde, deden we alles zelf. Dat zijn we eigenlijk altijd blijven doen. Die begintijd was een hectische periode, met twee kleine kinderen thuis en mijn carrière die langzaam begon te lopen. Maar van het begin af aan hebben we alles samen gedaan. Ik denk dat dat ons geheim is: mijn muzikale succes is ons gezamenlijke project. Daarnaast is Marjorie mijn belangrijkste klankbord."

Er is geen sprake van dat u het rustiger aan gaat doen binnenkort, toch?

"Zeker niet. Mijn oudste zoon Pierre, die de vicepresident is van de Rieu Bv, zegt vaak: 'Zouden jullie het niet wat rustig aan gaan doen?' Maar wij zijn net een kruideniersechtpaar, die moeten ook iedere dag weer de deur van de winkel opendoen, het reclamebord buiten zetten. Die mensen worden vaak heel oud, omdat ze nog een noodzaak voelen. En het is gewoon zo leuk allemaal. Op dit moment is Marjorie bijvoorbeeld bezig om de biografie die ze een tijd geleden over mij schreef in het Limburgs te laten vertalen."

Een aantal jaar geleden hebt u wel uw levensstijl omgegooid.

"Dat was bittere noodzaak. Heel lang heb ik gedacht dat ik het reizen, de optredens en het onregelmatige leven kon volhouden zonder goed voor mijn lichaam te zorgen. Dat was een beetje dom, mijn lichaam hield er op een gegeven moment gewoon mee op. Op een nacht werd ik wakker en draaide alles om me heen. Het bleek een ontsteking aan mijn evenwichtsorgaan te zijn; iets wat door stress wordt veroorzaakt. Ik ben een aantal maanden uit de running geweest en heb shows moeten afzeggen. Daarna ben ik gezonder gaan leven. Ik heb een trainer in de arm genomen en nu ga ik een aantal keer per week met hem hardlopen en ik doe krachttraining. Hij reist ook mee als ik op tournee ben. Ik leef nu veel gedisciplineerder. Tegenwoordig ben ik de fitste van het hele orkest. En de oudste", zegt hij glimlachend.

Naast een trainer gaan er ook een arts en twee koks mee op tournee.

"Iedereen dacht altijd: de 'Koning van de Wals' komt, laten we een wienerschnitzel voor hem maken! Daar kregen we op een gegeven moment wel genoeg van. Bovendien was de kwaliteit niet altijd even best. Nadat het halve orkest een keer geveld was door voedselvergiftiging, hebben we besloten zelf koks mee te nemen."

Meer André?

Je leest het hele interview in Libelle 27, vrijdag 24 juni in de winkel.

PS. Elk jaar geeft André Rieu een concert in Maastricht en dit concert wordt ook in Pathé-bioscopen uitgezonden met optimale beeld- en geluidskwaliteit. Op 23 en 24 juli om 16.00 uur is het Maastricht Concert te zien in Pathé-bioscopen in Nederland.

LEES OOK:

Interview: Nienke Pleysier. Beeld: Hollandse Hoogte, Rogier Veldman

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden