Anna (68): “Hij had al een vrouw verloren door ziekte en zat niet te wachten op een herhaling” Beeld Getty Images/Cavan Images RF
Anna (68): “Hij had al een vrouw verloren door ziekte en zat niet te wachten op een herhaling”Beeld Getty Images/Cavan Images RF

Anna (68): “Hij had al een vrouw verloren door ziekte en zat niet te wachten op een herhaling”

Iedere week vertelt een lezeres over haar liefdesleven. Deze week de 68-jarige Anna die na het overlijden van haar man een nieuwe liefde vond.

Esther PordonGetty Images/Cavan Images RF

Anna (68): “Ik keek wat rond op Marktplaats omdat ik mijn fiets wilde verkopen, toen ik op een contactadvertentie van Piet stuitte. Omdat kort daarvoor na 42 jaar huwelijk mijn man was overleden, was ik niet op zoek naar een nieuwe relatie maar iets in dat bericht sprak mij aan. Piet schreef dat vrouwen van alle leeftijden mochten reageren. Dat vond ik opvallend, meestal willen mannen toch jongere vrouwen? Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en stuurde hem een berichtje. Hij reageerde meteen en na een maand of twee mailen, besloten we elkaar te ontmoeten. We dronken een kop koffie in Kijkduin. Het was winter en ijskoud, Piet zat constant te bibberen. Het was pas ons eerste afspraakje, maar het voelde zo vertrouwd dat ik hem uitnodigde om bij mij thuis een kopje soep te eten en zo weer warm te worden. Zo begon een voor mij dierbare relatie, die uiteindelijk een klein jaar zou duren.

Er was iets mis

Ik was gek op Piet, maar hij was kapitein dus moest hij iedere drie maanden een tijd weg, de zee op. Dan hielden we contact via de mail. Hij regelde zelfs dat er op mijn verjaardag een enorme bos bloemen werd bezorgd. Ik voelde me geweldig met hem als partner, alsof ik hem al mijn hele leven kende. Tot ik tijdens één van zijn periodes op zee, ineens erg ziek werd. En zodra hij terugkwam, voelde ik dat er iets mis was.

Twijfel

De laatste keer dat ik bij hem was, bleek dat hij was gaan twijfelen aan onze relatie. Hij had al een vrouw verloren door ziekte en zat niet te wachten op een herhaling daarvan. Dat kwam hard aan. Hij vroeg me wat geduld te hebben, terwijl hij alles op een rijtje probeerde te zetten. Misschien besloot hij toch bij me te blijven. Maar dat pikte ik niet, dus ging ik weg. Wie dacht hij wel niet dat hij was?

Onverwerkt verdriet

Er kwam dus een abrupt einde aan die fijne relatie. Sindsdien heb ik behalve één sms’je niets meer van Piet gehoord. Toch heb ik vooral fijne herinneringen aan hem. Ik was echt dol op hem en ik hoop dat het goed gaat met hem. Inmiddels begrijp ik zijn reactie van toen ook wel. Hij ontmoette mij vlak na het overlijden van zijn vrouw en had nooit echt gerouwd. Er zat veel onverwerkt verdriet. Later bleek dat ik ziek was vanwege een auto-immuunziekte. Het gaat nu goed met me en een nieuwe man hoef ik niet zo nodig. Ik ga in ieder geval niet op zoek, maar wie weet wat er nog op mijn pad komt.”

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden