null Beeld Getty Images/Mint Images RF
Beeld Getty Images/Mint Images RF

Anneloes (38): “Doodsbang lag ik in bed te luisteren naar het gekraak en geritsel”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend. Deze week het verhaal van Anneloes (38), wier man op vakantie ineens werd opgenomen in het ziekenhuis.

Anneloes (38): “Al meer dan tien jaar huurden mijn man en ik ’s zomers drie weken lang hetzelfde huisje in een Frans dorp. Eigenlijk was het geen dorp, maar een verzameling boerderijen. ‘Ons’ huisje lag een paar kilometer daarbuiten, zonder directe buren en met een heleboel natuur eromheen. Bang was ik er nooit, waarom zou ik? Ik had een stevige man bij me en ik ben niet angstig uitgevallen. Tot twee jaar geleden, toen mijn man opeens moest worden opgenomen in het ziekenhuis met een alvleesklierontsteking.

Ik reed achter de ambulance aan naar het ziekenhuis, ruim een uur. Nadat ik had gehoord dat het meeviel en ik een tijdje bij het bed van mijn man had gezeten, reed ik datzelfde eind weer terug. Naar het vakantiehuis waar ik nu in mijn eentje de nacht zou doorbrengen. Opeens overviel het me. Misschien omdat ik toch al gespannen was door de gebeurtenissen? Ik werd bang. Bang voor de stilte, voor de afwezigheid van mensen, voor overvallers, voor alle enge dingen die ik ooit in films had zien gebeuren met mensen die eenzaam en afgelegen wonen. Ik deed alles op slot, al was het bijna dertig graden.

Die nacht heb ik met alle lichten aan geen oog dichtgedaan. De daaropvolgende nachten ook niet. Overdag reed ik dat eind naar het ziekenhuis, ’s nachts lag ik doodsbang in bed terwijl de oude balken kraakten en er buiten van alles ritselde. Na tien dagen mocht ik mijn man ophalen en gingen we naar huis. Ik was uitgeteld. Ik had nog niet verteld wat er met mij aan de hand was, hij had al genoeg aan zijn hoofd. Maar nu kwam het hoge woord eruit: ik wilde nóóit meer naar dat huisje. Ook niet naar andere huisjes midden in de natuur. Een hotel is prima, desnoods een appartement, als er maar mensen om me heen zijn. Dat is net wat mijn man níet wil in zijn vakantie. Dit jaar blijven we thuis omdat we niets konden bedenken wat we allebei willen. We moeten een oplossing vinden, al heb ik geen idee hoe.”

Meer over

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden