Achterdeur Beeld Getty Images
AchterdeurBeeld Getty Images

PREMIUM

Antoinette (53): “Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen mijn moeder alleen te laten”

Iedereen heeft een verhaal. Groots en meeslepend of juist klein en ontroerend.

Tineke BeishuizenGetty Images

Antoinette (53): “Er was veel liefde tussen mijn moeder en mij, maar van mijn kant ook veel ergernis. Zij woonde twee straten verderop, en vaak stond ze opeens in mijn huis met een vraag of mededeling die in mijn ogen totaal onbelangrijk was. En ik had genoeg dingen te doen op een dag.

Onverwachte bezoekjes

Iedereen raadde mij aan de keukendeur op slot te doen, maar de kinderen waren gewend achterom te komen. Anders moest ik tien keer op een middag naar de voordeur lopen. Maar voor mijn moeder was het zo wel erg makkelijk om langs te komen.

Toen mijn vader nog leefde, vielen haar onverwachte bezoekjes nog wel mee. Na zijn dood was ik blij als het bij drie keer per dag bleef. En als ze niet kwam, was ik toch onrustig omdat ze elk moment kon komen. Ik werd er prikkelbaar en humeurig van, mijn man en de kinderen merkten het. Zelf voelde ik het ook wel, maar ik wist niet wat ik ertegen kon doen. Mijn man wilde zelfs verhuizen, maar ik kon het niet over mijn hart verkrijgen haar alleen te laten. Ik durfde er niet over te beginnen, uit angst haar te kwetsen. Dan stelde ik me voor hoe mijn kinderen op een dag tegen mij zouden zeggen dat ik eigenlijk te veel was. Dat is toch verschrikkelijk om te horen? Zo tobde ik een paar jaar voort.

Spijt

De onverwachte bezoekjes hielden op toen ik de achterdeur op slot deed ‘vanwege inbrekers’ en de kinderen een sleutel gaf. Ze kwam nog wel, maar aanbellen was duidelijk een hindernis die ze niet altijd kon nemen. Soms zag ik haar de tuin uit lopen en dan wist ik dat ze bij de voordeur had gestaan zonder te bellen.

Een paar jaar na de dood van mijn vader werd beginnende dementie bij haar vastgesteld. Het proces verliep nogal snel en ze moest worden opgenomen. Wat een rust! Nu was ik het die naar háár ging drie keer in de week, ook al herkende ze mij al snel niet meer. Dat ik toen de achterdeur op slot heb gedaan, daar heb ik nog steeds spijt van.”

Interview: Tineke Beishuizen

Op alle verhalen van Libelle rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven. Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@libelle.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden